Archief

Het heeft vannacht flink blijven waaien, en het ziet er niet naar uit dat daar verandering zal in komen. De diverse  weerberichten worden vergeleken en van kommentaar voorzien. Als daarenboven om 8.30 de batterijen van BOB effectief aan boord geleverd worden, is ons besluit snel genomen: we blijven een dagje liggen!

Dat laat ons toe inkopen te doen, te klussen en te poetsen (voor de fanatici). Tegen de middag zijn met vereende krachten de nieuwe batterijen geînstalleerd, en de oude afgevoerd naar een daarvoor voorzien stort. Iedereen tevreden!

In de namiddag gaat een groep toervaarders het stadje bezoeken. We starten met de kerk, waar fresco's, beelden , een orgel uit de jaren 1800 en diverse ornamenten ons aangenaam verrassen en een tijdje bezighouden.

Daarna  gaan we het stadje in: er is niet veel activiteit te bespeuren en het geeft een verlaten indruk. Nochtans zijn er mooie huizen te bewonderen, maar ook veel verwaarloosde panden. 

Er is ook nog een museum voor oude motorrijtuigen en oude radios waarin Henk en Jef geïnteresseerd zijn, maar dat blijkt gesloten.

Henk koopt nog en trappetje zodat Ida elegant  via de voorpiek op en af de boot kan geraken.

Het weerbericht voor morgen toont beterschap, en dus zal er gevaren worden. 

Vandaag wordt er gevaren. Omdat we hopen op beter weer tegen de middag (er staat een stevige 4 Bft met stoten 6) en we een stuk open water over moeten, vertrekken we maar tegen 10u30. Het eerste uur gaat alles vlot over een smal beboeid vaarwater dat aan beide zijden beschermd is door land. Maar eenmaal op ruim water gaat het er wat ruiger aan toe, en zodra we de koers moeten verleggen met wind op de zijde, begint het rollen en stampen. We zijn dat ondertussen wel wat gewoon, en dus komen we min of meer relaxed aan in de gemeentelijke haven van Stubbekobing. De havenmeester staat ons op te wachten, en zoals beloofd heeft hij in de nochtans overvolle haven 7 plaatsen voor ons vrijgehouden. Top! Spijtig detail, de batterijen van BOB zijn nog niet aangekomen! Morgen misschien...

De haven beschikt over een perfect uitgeruste infrastructuur (Bbq, keuken, douches etc.) die door de liggers kan gebruikt worden.

Ondertussen wakkert de wind aan, en het fluiten in de masten neemt gaandeweg toe. De boten dansen en rollen wat in de haven! 

Nog een etentje bij de lokale italiaan, een wandeling door het dorp en een ijsje sluiten de dag af.

Opgestaan met regen en grijs miezerig weer. Het is kalm in de haven: iedereen houdt zich bezig met klusjes, inkopen doen (de supermarkten zijn ook op zondag open) en dergelijke. 

Om 16.00 komt een deense dame ons uitnodigen om te gaan luisteren naar een deens gitaristen duo die optreden in het clubhuis. Allen daarheen met een drankje een een hapje en luisteren naar deense liederen. De aanwezige denen zitten redelijk onbewogen te luisteren, terwijl onze groep alsmaar meer tracht mee te zingen. De gitaristen hebben het begrepen, en schakelen over op engelstalige liedjes uit de jaren 60/70, waarmee ze hun doelgroep (jongeren van boven de zestig) beter kunnen bedienen. 

Dat leidt dan weer naar dans impulsen, en zo eindigt de dag dan toch nog in een aangename namiddag met veel leut en beweging.

s’ochtends regent het een beetje, maar een snelle blik op het weerbericht leert ons dat het een redelijk zonnige dag zal worden. We hebben vandaag geen bijzondere plannen, en dus kan iedereen zijn dag naar wens invullen.

De kwestie van de batterijen van BOB moet opgelost geraken, en Monique en de bemanningen van BOB en La Rherane gaan met de bus naar de haven waar de batterijen geleverd zullen worden in de hoop daar met de havenmeester een regeling te kunnen uitwerken.

Dat werkt wonder wel: de havenmeester is niet alleen heel vriendelijk, hij heeft ook een oplossing voor het bewaren van de batterijen tot we aankomen in zijn haven! Bovendien doet hij er nog een bonus bovenop: als wij bellen op de dag van vertrek zal hij ligplaatsen voor onze vloot vrij houden!

Na dat succes gaat de groep nog een stukje eten, varen ze een rondje met een oude overzet en keren dan met de bus terug.

Aangezien we morgen gaan varen worden de boten in orde gebracht. Inkopen gedaan, water getankt, olie en filters nagekeken en we zijn er klaar voor.

Onder zware druk van hun echtgenotes brengen Henk en Jef een bezoek aan een kapper. Die blijkt, zoals alles in Denemarken, redelijk duur; 42 euro voor een simpele knipbeurt. 

Frie nodigt iedereen in het clubhuis uit voor pannenkoeken met appeltjes, die met veel smaak opgegeten worden.

Yves toont de laatste weerberichten op het grote tv scherm, en dat ziet er niet zo goed uit: deze nacht zal er een stevige wind staan met grote uitschieters en in de voor ons verkeerde richting. Na lang wikken en wegen wordt het varen voor morgen afgelast. Dat houdt wel in dat, aangezien het zaterdag en zondag zeer slecht weer zal zijn, we ten vroegste maandag kunnen vertrekken. Dus nog drie dagen extra verwaaid...

Ook voor BOB veroorzaakt deze beslissing een probleem: hij heeft nieuwe batterijen uit Belgie laten opsturen met levering in de volgende jachthaven op maandag, maar we zullen daar niet op tijd zijn. Probleem dat morgen opgelost zal moeten worden.

Monique heeft een bezoek aan een middeleeuws dorp van de jaren 1400 gepland. Iedereen gaat mee, en de bus brengt ons snel ter plaatse. Het weer is aangenaam met wat zon en wolken en we beginnen de wandeling door het dorp met een bezoek aan de smid, die nederlander blijkt te zijn.

Het dorp is zeer verzorgd opgebouwd, en de figuranten zijn gekleed zoals destiijds. Er worden meerdere ambachten uitgebeeld, en we krijgen een (indrukwekkende) demonstratie van het gebruik van steenwerpers in die tijd.

Daarna gaan we eten in de  "middeleeuwse"  herberg waar een buffet aangeboden wordt: overvloedig en lekker.

Na het eten gaan we naar een middeleeuws steekspel kijken; er worden diverse behendigheids proeven met paard en lans getoond en alles eindigt met een heus steekspel met de witte (de goede) en de zwarte (de slechte) ridder die elkaar uitdagen. 

Het begint te regenen en we nemen de bus terug naar de haven.

Om 19.00 uur is afgesproken in het clubhuis voor een palaver over de komende dagen. De kaarten worden bekeken en de weerberichten naast elkaar gelegd en uitvoerig geanaliseerd. 

Er wordt uiteindelijk en ondanks de waarschuwing dat een deel van de tocht naar Stubbekobing redelijk ruw zal zijn, besloten om vrijdag te gaan varen. 

Wind, koud en af en toe regen. Enkele dames gaan op zoek naar een kapper. Die zijn er genoeg, maar een afspraak maken lukt niet: meestal ten vroegste binnen twee weken, en een enkeling heeft binnen één week nog een plaatsje vrij. Verder wordt het een huishoud dag.

Om half zes vergaderen we in het clubhuis, waar BRUCE een dia voorstelling geeft van hun reis naar Noorwegen (met zeilboot) en enkele indrukken toont van het Kieler kanaal waar we later mee te maken zullen krijgen.

Vandaag is het een rustige dag. Uitslapen, winkelen en het dorp verkennen. Dat is heel wat levendiger dan gisteren, en met alle winkels geopend krijgen we een heel andere indruk.

Willy verwittigt ons voor een bijzondere vergadering om 17.00 uur in het clubhuis. Blijkt dat hij en Viviane vandaag 42 jaar gehuwd zijn, en dat wordt gevierd met drankjes en hapjes. Als alles (bijna) op is komt zijn zelfgemaakte limmoncello boven water en dat weet menigeen te waarderen.

Ondertussen is het hard gaan waaien, wordt het koud en begint het te regenen.... Morgen dus blijven liggen.

Het weerbericht had het bij het rechte eind: de wind bouwt op, en tegen de middag staat er een stevige zuidwester, met stoten tot 7 Bft. Monique heeft een stadswandeling georganizeerd en om twee uur vertrekt de groep richting stad. Het is zondag, en dat zie je: buiten een paar toeristen zijn er weinig mensen in de straten, en alle winkels gesloten. 

Het stadje biedt een nette indruk, en in de oude kern zijn een aantal oudere huizen bewaard gebleven.

We besluiten de wandeling met een ijsje en een drankje, maar de wind is intussen dermate toegenomen dat de stoelen en reklameborden door de straat worden geblazen, en we onze glazen niet kunnen loslaten. De leut is eraf, en we gaan terug naar de haven. 

Er stond vandaag wat minder wind, en de zon is ook weer van de partij. Maar zij die hierdoor hoopten op een rustiger tocht naar Nykøbing kwamen bedrogen uit: al snel na het uitvaren kwamen golven en wind dwarsscheeps, met de bekende gevolgen! De boten rolden en stampten zoals gisteren en dat heeft een uurtje lang aangehouden. Het beterde toen we in de luwte van Lolland kwamen, en de geul naar Nykøbing invaarden.

Daar kregen we te maken met alarmerende dieptemeters en een slalommende, als maar smaller wordende vaargeul. Aanduidingen tussen 1 en 2 meter diepte werden standaard, met af en toe minder dan 1 meter. Stoïcijns doorvaren was de boodschap, en dat bracht ons uiteindelijk zonder brokken voor een brug waar we 20 minuten moesten wachten op bediening. Het ”surplacen” in de kleine kom ging nog redelijk goed en Olivier vond er zelfs niks aan. Maar toen de brug opende bleek hij vastgelopen op een zandplaat en moest hij de nodige paarden inzetten om eraf te geraken!

De haven ligt even voorbij de brug, en er waren meer dan voldoende plaatsen beschikbaar, zowel aan een kade als in boxen.

Het weerbericht voor morgen vermeldt niet veel goeds, en dus zullen we maar een dagje extra blijven liggen.