donderdag

De drie zeven

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene.
Plotseling komt een man opgewonden naar hem toe.
"Socrates! Ik moet je iets vertellen over je vriend die..."

"Ho eens even", onderbreekt Socrates hem.

"Voordat je verder gaat. Heb je het verhaal dat je mij wilt vertellen gezeefd door de drie zeven?"

"De drie zeven? Welke drie zeven", vraagt de man verbaasd.

"Laten we het proberen", stelt Socrates voor.

"De eerste zeef is de zeef van de waarheid.
Heb je onderzocht of het waar is wat je mij vertellen wilt?" "Nee, ik hoorde het vertellen en..."

"Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan? De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?"

Aarzelend antwoordt de man: "Eeeh nee, dat niet. Integendeel..."

"Hm", zegt de wijsgeer.
"Laten we dan de derde zeef gebruiken. Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat jou zo opwindt?" "Nee, niet direct noodzakelijk", antwoordde de man.

"Welnu", zegt Socrates glimlachend.

"Als het verhaal dat je vertellen wilt, niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee."

Nevels over de hei
Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen

vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld

als droom ziet men een roedel herten zweven
over lage nevels met hun machtige gewei,
ziet men de ruggen van de wilde zwijnen,

net één tapijt met fijne draad geweven
slechts hier en daar ontwaard men reeds de hei
wat gaat verloren als dit zou verdwijnen?

Vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou

ik ben vergeten om de herfst te huilen
ik heb niet gejuicht in de lente
mijn plezier om de zomer niet uitgebuit

misschien is de aarde wel omgerold
is de poolgrens verlegd
toen ik sliep

alles wat waar is
is anders geworden

wie ben ik nog?

De tuintjes

 

 




Het sneeuwt, niet jachtig, eerder tastend,
alsof het wit naar zwarte plekken zoekt.
Maar heel het landschap ligt al volgeboekt.
De dag staat zwaarbepakt om te vertrekken.

De bomen dromen rechtop in de sneeuw,
verwonderd en in hun verwondering verrast.
De vorst heeft ieder takje afgetast.
Het is windstil, er valt niets te ontdekken.

De laatste vlokken vallen, in de lucht
zweeft al wat zonlicht, geel en droog.
En vogels, eerstgeborenen van het oog,
haasten zich om de schade te herstellen.

 


Een waterdrager moet elke dag voor zijn meester naar de rivier om water te halen.
Aan weerszijden van zijn lichaam hing een kruik aan een houten juk.

De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en hij verloor permanent water.

Bij thuiskomst blijkt de helft van deze kruik soms al leeg te zijn en dat deed de oude kruik veel verdriet.

Op een dag kan hij het niet meer voor zich houden en zegt tegen de waterdrager, meester ik schaam me zo.

Maar waarom dan toch, vraagt de waterdrager.
Omdat ik niet in de schaduw van uw andere kruik kan staan. Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies.
 
O, maar dat wist ik immers al lang, antwoordt de waterdrager. En toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken.

Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen? Ze groeien alleen maar aan jouw kant.
Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan ik steeds een prachtig boeket plukken voor mijn heer.

Een tijdje komt er geen antwoord van de gebarsten kruik, zo heeft hij het nog nooit bekeken. Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken, dat was nog nooit bij hem opgekomen.

---------------

De beste wraak op iemand
is hem niet na te volgen.

fijne midweek !

Een héél goede start van de nieuwe week
veel blogplezier !

Iemand met weinig vrienden is maar half ontwikkeld
 hele delen van zijn karakter blijven verborgen en hebben zich nooit gemanifesteerd.

Fijne dag blogmaatjes

Het verleden moet een springplank zijn,
geen hangmat.

Fijn weekend !

De beste manier om je echtgenoot iets te laten doen,
is te suggereren dat hij er misschien te oud voor is ....

Fijne donderdag
 

Woensdag en daar gaan we weer ...
voorbij de feestdagen
Ben er eerlijk gezegt blij om
de dagen heb ik gewoon doorgebracht zoals een dag in de week, om 20.30u in mijn nestje gekropen en geen speciaal diner

Alleen miste ik de sneeuw
maar wat nog niet is, kan nog komen !

Ik hoop dat ze het vuurwerk afschaffen
hier in Londerzeel was het doodstil,
als je leest wat het allemaal kan veroorzaken:
mensen die er onverantwoord mee omspringen
dieren die in paniek geraken, denk maar eens aan de vogeltjes die zijn het noorden kwijt op manier van spreken ....

Dat had God niet gewilt dat de dieren het slachtoffer zouden worden van menselijke
daden, daden die ze bewust veroorzaken

fijne dag aan iedereen....

Voor mij is nieuwjaar afsluiten en weer doorgaan...
Een nieuw jaar met weer vallen en opstaan.

Een jaar waar alles weer open staat,
Een jaar waar je vol vragen weer ingaat.

Elk jaar heeft zijn geluk en verdriet,
Ook als je dat niet altijd ziet.

Maar een wens is dat geluk en gezondheid op de eerste plaats staan,
En je niet door verdriet of ziekte ten onder laat gaan.

Een mens is geboren om te tonen wat die voor de ander kan betekenen,
Te tonen wat men bezit in gave en waarop je kunt rekenen.

Zit het een periode niet met het leven mee,
Zorg dan dat je niet alleen bent,
maar met zijn twee.

Ik wens jullie een jaar vol liefde en gezondheid toe,
Zonder teveel stress, ziekte of ander gedoe.

Hopelijk gaan we samen 2013 in,
En start voor ons

 een warm begin....

Tot volgend Jaar blogmaatjes ...

Nu op naar het nieuwe Jaar 2013
fijne Kerstdag blogmaatjes
xxxxx

Ik wens iedereen fijne feesten
gezellig thuis met familie
of gewoon met z'n tweeën ....









Deze kaars brand ik voor
Geert
Lief blogmaatje we gaan je nooit vergeten
........

Als in een droom beleef ik nu
De wereld die ik vroeger
Werkelijk verachten kon
En diep van binnen haatte

Als in een droom zweef ik nu
Alsof ik vliegen kan
De grauwe wereld gaat diep
Onder mij voorbij

En jij schenkt mij de champagne
Met jouw ogen naast de mijne
En jouw armen om mijn leven
En samen beleven wij voor even
Een nieuw soort werkelijkheid...

Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat,
maar de hel omwille van het gezelschap.

Wintertime
ik zie er niet veel van buiten
Mistig weertje

Of ik nu zing 'dreaming of a White Christmas'
daar zal toch niet veel van in huis komen,
dan maar dromen over vroeger toen er nog veel sneeuw lag
rond Kerst...