Archief

         Ze hebben me goed liggen gehad bij Radio 1, vorige vrijdag. Bedrogen & bedot voelde ik mij. Er was geen uitzending van Nieuwe Feiten,
         want een vrijdag is misschien wel een weekdag, maar deze vrijdag was geen werkdag (1mei) ... Jahaa, zo kan ik het ook.
         En geen Nieuwe Feiten, dan ook geen Cronakroniek. Vandaar mijn ongenoegen. Maar het leed is geleden. Bijna. Een beetje toch.

voor de liefhebbers van absurditeiten en zotternijen : de Itegemse Cronakronieken

HUMO Waarover gaat 'De Itegemse Cronakroniek' eigenlijk?

PEETERS «Itegem is in ons rubriekje een beetje het dorp van Asterix en Obelix: die ene plek waar het coronavirus geen vat op heeft,
dankzij de miraculeuze Itegemse Slok, een mengsel van het water uit de Nete en Hasseltse graanjenever, teneinde dat Netewater
toch een klein beetje te verdunnen.

Nog over Itegem: ik heb ooit, toen het nog niet zo vanzelfsprekend was om samen te wonen met je lief zonder getrouwd te zijn,
samen met mijn Anneke - die tijdens het verschonen van de luiers onsterfelijkheid verwierf in 'Het leugenpaleis' als
de gesjeesde quizkandidate Linda Kelchtermans - in de bungalow van een tante gewoond. Daar heb ik de Kempense tongval opgepikt.
Maar nu komt er vanuit Itegem kritiek! Het moet niet zijn 'de Itegémse Sloek', zoals wij het uitspreken op de radio, maar
'de Itegóémse Sloek'. We kregen zelfs een telefoontje van de enige echte Cas Goossens, de ex-baas van de BRT en een hele lieve man.
Hij zei dat hij heel blij was omdat we terug waren, en omdat Itegem nog eens in het zonnetje werd gezet.
Om er dan aan toe te voegen: 'Het is wel Itegóém.' (lacht)»

HUMO Heb je onder het motto 'je weet maar nooit' al eens effectief zo'n Itegoemse Sloek geprobeerd?

PEETERS «Neen. Ik ben namelijk bekend met het Netewater en het is één van mijn grote nachtmerries om daar ooit met mijn zatte botten
in terecht te komen. Dan denk ik dat je er nog erger aan toe bent dan met tien coronavirussen tegelijk. Hou het vooral stil,
maar zelfs verdund met Hasseltse graanjenever is die Itegemse Slok volgens mij niet te zúípen.»  fragment uit Humo, van Vincent Van Peer ~ 03/04/2020

         Heeft bij Lange Sjarel de eenzaamheid acuut toegeslagen of is het de gewone gekte zoals we van Itegem nu gewend zijn?

         voor wie geen woord wil missen, de versie met ondertitels :
         https://www.facebook.com/watch/?v=889428011520645
         08min20

         voor wie het Itegems machtig is, klank aanzetten :
         https://radio1.be/programma/nieuwe-feiten/radioitem/de-itegemse-cronakroniek-12-schimmen/18234
         08min49

         

Er ontbreekt ongeveer een maand in de berichtgeving tussen de laatste brief en deze fax.
Hoe dat komt weet ik niet. Zijn de tussenliggende brieven verloren gegaan?
Of heb ik de laatste maand niet meer geschreven? Dat zou me sterk verwonderen. Maar het zou kunnen.

1996-12-20, Zuid-Atlantische Oceaan

Rond 03/01 stoppen we efkes in Aruba om brandstof in te nemen. Misschien kunnen we daar posten ook.
Rond 13/01 aankomen in New Orleans of Baton Rouge.
Daar monsteren we af en zijn mogelijk rond 15/01 thuis.
Maar van dat afmonsteren staat nog niks vast, dat moet nog bevestigd worden.

Vorige zondag hebben we orka's gezien. -dat was de enige keer in al die jaren hoor- Een stuk of vijf. Het was indrukwekkend.
Met enorme rugvinnen. Toen ik de eerste vin boven water zag komen wist ik niet wat ik zag. Dit waren geen haaien. Dit was groter.
Ene kwam zelfs half uit het water (speciaal voor ons?) zodat we de witte plekken konden zien en 100% zeker waren dat het orka's waren.
Van pure verwondering en bewondering kon ik niet meer op hun naam komen en zei alleen maar stil tegen LM : "Kijk! Kijk!"
Persies of hij keek zich niet de ogen uit.

In de voormiddag moeten er walvissen (bultruggen op weg naar Australië?) te zien geweest zijn, maar die hebben we gemist.
We hebben hun trekroute gekruist. -op de brug weten ze zulke dingen, over allerlei trekroutes, maar ze zullen eens niet iets laten weten hoor

Tot half januari dan!

Mr Goossens valt maar ineens met de deur in het huis van zijn ellende.
En Mevr Goossens is rechtstreekse oorzaak én aanleiding van die ellende
door haar nuancerende nuances, hoewel muziek toch de zeden verzacht ...

Luister, lees en huiver:
https://www.facebook.com/radio1be/videos/233614007726882
08min34

Het verzoeknummer van een ontredderde Mr Goossens :
Gram Parsons & Emmylou Harris, 1973/1974
(In welke fase van uw leven waart ge in die jaren? Wat hield u bezig, toen?)
https://www.youtube.com/watch?v=6ivVJzGgcq0
03min41

       Met hieronder de tekst, om te volgen terwijl de muziek speelt :

          Love hurts / Love scars / Love wounds and marks
       Any heart not tough nor strong enough
       To take a lot of pain, take a lot of pain
       Love is like a cloud, it holds a lot of rain
       Love hurts / Ooh love hurts

       I'm young / I know / But even so
       I know a thing or two, I've learned from you
       I've really learned a lot, really learned a lot
       Love is like a stone, burns you when it's hot
       Love hurts / Ooh love hurts

       Some fools think
       Of happiness, blissfulness, togetherness
       Some fools fool themselves, I guess
       But they're not foolin' me

       I know it isn't true / know it isn't true
       Love is just a lie made to make you blue
       Love hurts / Ooh love hurts / Ooh love hurts

       Love is just a lie made to make you blue
       Love hurts / Ooh love hurts / Ooh, love hurts

1996-11-18, 13h50 ~ vannacht vertrokken uit Yeosu, Korea

Hôôô-lááá! We rollen vreselijk.
We varen zonder lading, dus enkel met ballast en het schip danst gelijk een ballon op het wáááh-ter. Rond 10h is er een enorme zwiep
geweest, toen verschoof dit typtafeltje zelfs. Gewoonlijk geeft het mee met het rollen van het schip. LM heeft dat zo voorzien, het is er op
gebouwd ... eh, ja hoor. -een typtafeltje mag lichtjes wiebelen, het tafelblad blijft dan horizontaal en stabiel wanneer het schip rolt

De mensen hadden coffeetime, er was dus niemand met zware stukken of gevaarlijke toestellen bezig toen het gebeurde.
Hoe de keuken zich gehouden heeft weet ik niet, 'k ben niet gaan kijken want hier in de cabine was teveel tegelijk gebeurd: vanalles
tegen deck geslagen. 'k Heb dat opgeruimd, vastgezet en nu ga ik mezelf vastzetten.

1996-11-20

We zijn aan het zuidelijk punt van Taiwan. Van de Oost-Chinese Zee zijn we af, hopelijk voor lange tijd. Nu nog de Zuid-Chinese Zee en
binnen 4 à 5 dagen gaan we langs Singapore, ook voorlopig de laatste keer, hoop ik. Misschien binnen een jaar of tien. Daág!
We wanna bee in Amerricaaa! -toen nog wel, vandaag niet meer, eigenlijk al lang niet meer
In de buurt van Singapore zouden we twee laadhavens doen, wist LM van Tom V. Tom V is een junior mecanicien, de nieuwtjesmachine
van het schip. Met capt PM hadden we geen nieuwtjesmachine nodig, hij was zelf de gazet van 't schip, nog een titske erger dan Tom.
In de graad van kaptein heet zoiets natuurlijk 'een communicatieve persoonlijkheid'. Ma schreef dat hij er een vriendelijk bazeke uitziet
op de foto. Awel, da's juist, een klein vinnig, vriendelijk kapteintje. -dat 'vriendelijk' hebben we 2 jaar later moeten herzien

En misschien, héél misschien, kunnen we in een van de twee laadhavens aan de wal. We hopen. Waarvoor was het nu weer dat we
absoluut aan de wal wilden? De 2^de stuur, Lucien-le-copain-Canadien wordt daar ergens afgelost door een Belgische 2^de stuur.
Jochei een Belg! Niet dat we iets tegen andere nationaliteiten hebben, het steekt hier op geen nationaliteitje meer, maar een Belg is
iemand die op de rederij in Antwerpen zijn vliegticket gaat halen en gelijk de post meebrengt, in geval daar nog iets zou liggen
voor dit schip. En in geval dat klerkske PV er aan denkt die post mee te geven, natuurlijk.
Iemand die van uit Dubrovnik of Montréal vertrekt passeert niet efkes bij klerkske PV om de post op te halen. Vandaar: Jochei, een Belg!
En de inspecteur vertrekt van uit Nantes en brengt de post mee die via de Franse rederij verzonden werd. Het kan niet op.

De nieuwe 2^de stuur heet RéBo, is geboren in 1950, die is dus 46 jaar. Nog 2^de stuur op 46 jaar? Ja, dat zijn 'seconds de carrière'.
Zo zijn er een paar. Mensen die hun graad oké vinden en verder geen promotie willen maken. Bij de mecaniciens ook.
Nu vermoed ik vagelijk dat ik RéBo ken van op een vorig schip. Áls het dezelfde is. De leeftijd zou kunnen kloppen. De voornaam ook.

De zee is veel kalmer dan eergisteren. Feitelijk was het gisteren al beter. En het wordt opnieuw warmer natuurlijk.
LM & ik zaten zo eens de vooruitzichten voor de oversteek naar de States te bekijken op de wereldkaart en ik dacht verdorie, we gaan
schuin door de tropen, niet dwars. Dat betekent weer zoveel dagen langer hitte in het machien (en aan deck). Weeral zeer oncomfortabel
werken voor de mecaniciens en voor de 2^de in het biezonder, want da's diën toffe. En toen... onee, afgrijzen! In het zuidelijk halfrond is
het nu volop zomer ... dat betekent 40 dagen hitte voor de mensen en voor mijnen toffe in het biezonder.
'k Knipperde wat met mijn ogen, dat hielp niks. Het zuidelijk halfrond bleef liggen waar het lag. We zijn vandaag de subtropen in gevaren
vanaf nu kan het alleen maar warmer worden tot in de tropen-hitte, daar voorbij gewoon lastig-warm voor heel de periode dat we de
middagzon in het Noorden hebben. En dan weer de tropen in. Tot begin januari wort het dus niet meer frisser. Zo is dat.
De States, ja, maar aan welke prijs weeral.

1996-11-21

- Waarom ligt dat boek hiér? vroeg LM.
- Omdat het uit is. Uitte boeken leg ik daar.
Het boek van Connie Palmen is uit. 'k Wou er zuinig op zijn en trager lezen om er langer mee toe te komen, maar dat gaat niet.
't Is gelijk dansen. Trager dansen dan de muziek om het plezier langer te laten duren, dat gaat niet. Zo geeft ook dit boek het tempo aan.
Gelukkig kan het herlezen worden. Met een tijdje tussen. Eerst herkauwen. Wat er zo goed is aan het boek : haar foto, om te beginnen.
Haar haar is een slordige bos die met wat gel & andere kunstgrepen voor kapsel moet doorgaan. Dat schept een band. Het boek : zelf lezen.
We hebben op 18/11 en 19/11 een fax verstuurd. Op 20/11 had LM via cheng Leu al echo's gehoord van de commentaar van capt BJ.
"Twéé faxen op twee dagen" Geen rechtstreekse bemerking hè, maar viavia. Capt PM is nog geen maand weg en het gefezel begint al.
't Heeft lang geduurd. Volgens Luc ging het over iets anders. Dat weet ik nog zo niet. Begin dit jaar -schip 26- hebben we tussen
Portugal en Noorwegen capt BJ toch ook zelf in gang moeten trekken, of zo goed als. -da's een verhaal apart, ik moet het nog inlassen

We hebben een CD van Tom geleend: 'de Perschefs'. Met een sketch van Denoyelle en nog iemand, een vrouwenstem.
De sketch gaat over Marlène de Wouters en Jan Theys in een proefopname voor de nieuwsuitzendingen.
Miljaar, zoals die twee er door gesleurd worden ...

We zitten117° Oost en 16° Noord. Iets boven Manilla, de Filipijnen.
Witloof vanmiddag! Waar gaan we dat schrijven !?! <-- hierzo, op het begin van deze lijn gaan we dat schrijven

1996-11-23

108° Oost en 07°Noord. Nog efkes en we gaan de evenaarsgordel in. Hel. En voor lange tijd.

Voilà! Er moet nu ook al permissie gevraagd worden om te telefoneren. Dat weet LM van Tom en die weet het van Wojtek, de Poolse elektrieker.
Zo gaat dat hier tegenwoordig, niks nog rechtstreekse berichtgeving van de bevoegde persoon (capt BJ) naar de betrokkenen.
Met dat wonder van communicatie en sociale vaardigheden zitten wij dus opgescheept. Deze capt is 250 jaar te laat geboren.
Lakeien die zorgden voor geruchten in de wandelgangen zijn al lang afgeschaft. We zijn met te weinig, er is teveel werk, wie wandelt er
nu nog door de gangen? Niemand.
Voor communicatie in de mess dient het prikbord. En de intercom, als het snel moet gaan. Maar ja, onpopulaire maatregelen
deelt capt BJ niet mee met openheid, laat staan dat hij zijn handtekening zou zetten onder een bericht voor het prikbord.
Resultaat : de berichtgeving gaat enkel nog viavia.

Straks vraagt hij nog waarom ik tot acht omslagen per haven verstuur en moet ik open omslagen afgeven,
zoals in een pensionaat van de jaren '60 en vroeger.
- Mais, wat schrijfde gij toch altijd?
- Well capt, da's mijne basso continuo.
(voor het geval hij zoiets rechtstreeks zou vragen natuurlijk)

Sinds hij aan boord is geeft ik geen brieven meer af als na aankomst de lokale autoriteiten nog niet in de managementroom aanwezig zijn.
Zij krijgen mijn brieven rechtstreeks in handen. Met capt BJ leg ik ze daar niet meer de avond tevoren gereed.
Sinds de dag dat hij aan boord is al niet meer. Geen fiducie. Er waren ooit al genoeg vreemde toestanden,
met 't pastoorke -het vermaledijde schip 25- en capt JvdM -schip 26, de eindejaarspost vergeten mee te geven met de agent

Daarstraks veiligheidsoefening gehad. Het is dus zaterdag. Eerst videofilm over oil spill, (archiefbeelden over olie op het water, grote olievlekken
en kleinere, regelrechte rampenbeelden) en over de te volgen procedures wanneer een oil spill zich zou voordoen.
Oil spill = olie-lekkage-met-pollutie-gevolgen-en-boetes-navenant. Wat de juiste vertaling van oil spill is, weet ik niet. https://nl.wikipedia.org/wiki/Olievlek

Engels is zo compact en glashelder, dat ik me afvraag waar het volgende misverstand vandaan komt. Als het niet zo pover en zielig was
zou ik er kunnen mee lachen. Binnen enkele jaren misschien, wanneer het verhaal de legendes vervoegd heeft.
Eerst moet er weer iets ergs gebeuren zeker?
Na de videofilm volgde de praktijkoefening. Het scenario van de oefening (de briefing) wordt gegeven in de Cargo Control Room. (CCR)
Deze keer deed Luc de briefing zelf. Er zou een olielek zijn aan deck, op plaats X, en vandaar zou heel de oefening beginnen.
De matroos van wacht zou alarm geven. De matroos in kwestie (Romeo) heeft een walkie-talkie. - over die Romeo-met-ego later eens

       De manifold is de koppeling met de wal, langs waar een tanker lading neemt en lost, de navelstreng van het schip,
       een station halverwege het schip, ge kunt er niet naast kijken.

In de CCR staan we daar zo'n drie minuten te wachten, er komt geen alarmbericht. Zo kan die oefening niet starten natuurlijk.
Luc roept Romeo op en vraagt of alles daar oké is. "Yes Chief, antwoordt die knuppel, everything OK."
'Altijd met twee woorden spreken', heeft zijn moeder hem geleerd.

Gefronste wenkbrauwen in de CCR, er was gezorgd voor een waterlekje, dat was de simulatie van het olielek. Loopt dat water dan niet?
Een paar seconden later roept het genie van wacht op naar Luc: "Uitgezonderd hier een klein waterlekje." Ik beet op mijn lip.
Wat had hij gedacht, dat we met ruwe aardolie zouden oefenen in een spuitdiameter van 50 cm?
Had hij zich niet afgevraagd waarom hij in volle zee aan de manifold moest gaan staan met een walkie-talkie, zoals in haven?
'Beleefd blijven' heeft zijn moeder hem geleerd: ook, zelfs en vooral wanneer de bazen wat eigenaardig doen.

Simulatie heet dat, heren Flippo's. En simulatie dient voor drill, drill dient voor safety en safetydrills geven een kleine garantie op security.
Dat begrijp zelfs ik wel en ik heb nog nooit aan de manifold of aan deck gewerkt.
Wanneer nu in een van de volgende havens zich een olielek zou voordoen, dan slaan de Flippo's van wacht geen alarm zeker?
Want het moest 'die zaterdag' toch in geval van wáter, volgens de Europese bazen. En wat doet ge dan als rechtgeaarde Filipino?
U aan de orders houden & vooral Beleefd Blijven. -en doen of ge het begrepen hebt, dat is het 'veiligste'

De rederij in Antwerpen kan fier zijn op haar internationaal concurrentiële positie dank zij bemanning uit de Derde Wereld.
Antwerpen, 't is tegen u hoor. Er moet eerst weer iets ergs gebeuren zoals met rampschip 25 zeker?

1996-11-24 

Vannacht zouden we aankomen om te laden. Het is prachtig weer. Buiten. Of we tegen de kaai gaan of aan de boei zullen laden staat nog
altijd niet vast. En de tweede laadhaven zou Dumai zijn, waar ze met de fietstaxi's rondrijden.

Voor wie het interesseert, we zitten op 105°05' Oost, 03°05' Noord. Pal in de evenaarsgordel.
Singapore houdt een andere lokale tijd aan dan de buurlanden. Waarom en hoeveel verschil, weten we nog niet.

Verder zijn hier aan boord de beleefdheidsformules aan het wegvallen.
De sukkels van dienst (cheng Leu) + (capt BJ) volgen de procedures niet meer.
Het machine-departement is op menselijk vlak een zootje aan het worden waar capt BJ met dunne lippen in een brede smile zit op te kijken.

Incrowd diseases, de mentale kwalen van een te afgesloten groep.
Dat belooft voor de oversteek van 40 dagen naar de States hè. Dat wordt dan een collectieve neurose?
Zij die niet neurotisch meekunnen worden depressief, de rest floreert. Een scenario uit de jaren stillekes.
Naar de States? Jawel, maar aan welke prijs weeral.

Zij die gaan overleven groeten u. LM & m

1996-11-13

Vandaag zijn LM en ik vier jaar getrouwd. Dat wordt niet gevierd omdat wij een andere datum aanhouden, maar had ik Word Perfect
nog kunnen gebruiken, dan had ik vandaag een kokarde voor hem gemaakt, omdat hij het officieel al vier jaar met mij volhoudt.
Dat is een olympiade. Volgend jaar heet het een lustrum, dat klinkt nóg deftiger.

Gisteren zijn we op de monkeybridge naar het slecht weer gaan kijken. We hebben ons stevig vastgehouden natuurlijk, want ge zoudt
daarboven van uw sokken waaien. Warme wind. En prachtig machtig weer. Het schip ploegt zich door elke waterberg. Die verandert
wanneer het schip er door moet in een turkooise muur, bovenaan afgewerkt met wit kantwerk van schuim. Dan dondert
de turkooise muur op de voorpiek en stuift het wit kantwerk tot voorbij de twee cargokranen. Dan is 'het' weg. Watermassa's aan deck.
Waar zijn de spuigaten, ha, daar. Want een paar tellen later herbeginnen we, dan is de volgende waterberg er.
We stonden daar een beetje à la Turner, tussen Wolken en Water. William Turner, niet Tina.

Door het slecht weer zullen we pas 16/11 in Yeosu (Korea) zijn, daar lossen, in China gaan laden en hup & away naar de States.
Langs de Kaap (Z-Afrika), vertelde Lucien gisteren.
Langs Suez zou de kortste weg zijn, maar die passage is verschrikkelijk duur, zei hij.
Langs Panama is het iets minder kort, maar ook duur, zei hij ook.
Daarom langs de Kaap, dicteert de rederij.
De capt zat ja te knikken, 't zal dus allemaal wel juist zijn.

Eerst nog efkes een Singapore Passage om te bunkeren en stores & provisions aan boord te nemen, de resterende post in ontvangst
te nemen en de mensen daar te zeggen dat ze hartelijk bedankt zijn voor alle goede zorgen maar dat we nu toch écht weg zijn hoor.
En of ze nog efkes de laatste brieven willen posten, nu we daar toch zijn. Maar da's voor binnen een week of drie, grof geschat.

'k Ben in een pocket begonnen over de kruistochten. Beschreven door mensen uit die tijd maar dan van de 'andere kant', kwestie van
eens een andere klok te horen luiden. Jawadde. 't Is de moeite. Onze godvrezende voorvaderen waren doodgewoon kannibalen.
Als er na een schermutseling maar enkele lijken lagen gingen ze gewoon nog wat mensen jagen om te slachten.
Kinderen zijn te roosteren, schijnt het. Volwassenen niet, die moeten gekookt worden.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Amin_Maalouf , https://www.bol.com/nl/f/rovers-christenhonden-vrouwenschenners/30087131/?country=BE ,

blz 65 : "Menseneters uit noodzaak? Menseneters uit godsdienstwaanzin?
            Het mocht dan allemaal onwaarschijnlijk lijken, maar toch waren er bezwarende getuigenissen waar men niet om heen kon."

Het waren er meer dan één losgeslagen groepje, ze hebben het over troepen. Het is ook door Frankische kroniekschrijvers genoteerd,
ene Raoul van Caen en Albert van Aix, maar die geven een afgezwakte versie. Zij hebben het over de 'afschuwelijke noodzaak' lijken te eten,
niet over de jacht en de slacht. Van blz 62 t&m 87 gaat dat zo door, met relazen van toen.

blz 369 : "De verslagen over het kannibalisme van de Frankische legers in Mara in 1089 zijn talrijk en met mekaar in overeenstemming
              in de Frankische kronieken uit die tijd. Tot aan de 19^de eeuw zijn ze nog uitvoerig terug te vinden bij de Europese
              geschiedschrijvers ..."

Awel awel. En ik die dacht dat enkel in Duitsland en Japan aan geschiedenisvervalsing gedaan werd.
't Is toch eens goed om een andere klok te horen luiden. En WIE had eind 18^de, begin 19^de eeuw genoeg macht om dat onderwerp uit
de Europese geschiedschrijving gewist te krijgen? -niet te ver gaan zoeken hè
Niet gewist uit de schoolboekskes voor kinderen onder de 18 jaar maar uit de geschiedschrijving.

'k Moet nog veel bladzijdes lezen want ik ben nog maar in het jaar 1101.
Kruisvaarders, jawel, het stond al bij James Michener in De Bron :
degenen die met oprechte bedoelingen vertrokken waren,
werden ziek toen ze beseften waarin ze verzeild geraakt waren.

Volgens het register hebben aan de zeven (tenzij men de 4^de twee keer telt, dan zijn het er acht) kruistochten in het totaal zes Boudewijns
deelgenomen. Zou de vorige koning der Belgen geweten hebben naar dewelke hij genoemd werd? Toch niet naar de broer van
Godfried van Bouillon zeker, Boudewijn I die het in Edessa wat gaan uithangen is.
Met welke prestaties de andere Boudewijns hun naam in de geschiedenis gekregen hebben weet ik nog niet. Die zijn allemaal van na 1101.
Da's voor vanavond. Maar van zo'n boek wordt men klaarwakker.

Het woord krak dateert uit die tijd. Een krak was een vesting en bij uitbreiding een krijger die daar woonde, 'iemand die tegen een stootje kan'.
Of die tegen de stoten zou moeten kunnen die zullen volgen, nadat andere kraks uitgehaald hebben wat kraks toen zoal pleegden te doen.

1996-11-14

Gisterenavond telefoon. LM was in de badkamer. 'k Neem op, 't was de brug: dat er een fax was voor LM. Hij met natte haartjes naar boven
en ikke mee, vierklauwens. Er was een Radio-Telex-Letter (?), toegekomen per satelliet via Oostende-Radio verzonden door ma & pa.
Dat vonden wij tof, plezierig en plezant. Het bericht eindigt met "tot binnenkort". Hoezo binnenkort? Komt gelle naar hier? Oké. Goed.
De RTL is wel degelijk binnengekomen per fax, niet per telex. De installatie werkt dus, maar niet elke keer. Dat is hier met nog dingen zo.

Over de perikelen van cheng Leu met zijne computer ga ik niet meer schrijven. Telkens hij er iets over lost krijg ik de kripsen, maagkramp
en angstzweet tegelijkertijd, terwijl het niet eens mijn zaken zijn. En gijlie zijt het misschien & waarschijnlijk meer dan beu gelezen.
Nog efkes ditte: gisteren beweerde hij dat de bestelling van 20/11 in lettertype Arial Narrow 9 staat. -een zéér smalle letter
Dan heeft hij dat toch zelf omgezet want Arial Narrow is geen lettertype voor bestellingen en andere lijsten met cijfers.
Na een half blad begint het te wemelen voor de ogen en (bestel)lijsten zijn nu juist dingen die makkelijk en goed leesbaar moeten zijn.
En dan nog in lettergrootte 9? Geen 10? Een 10 zou al leesbaarder zijn.

Arial Arrow, ze hij eerst. In gedachten was ik als een razende aan het zoeken waar die Arrow zou kunnen staan.
Er is een Arial Regular, een Arial Rounded en een Arial Narrow. Maar een Arrow? Arrow betekent pijl. Hij heeft de lijst toch niet omgezet in
dat pijlenschrift zeker ... Neptunus sta ons bij! Die pijlenverzameling staat gans onderaan bij de fantasielettertypes en de symbolen ...
maar Arial staat bovenaan. Bon, bovenaan hebben we dus regular, rouded, narrow ... Arial Narrow! Niet arrow. Indiaan!

Toen zei hij iets over formatté. Ik hapte naar adem. De capt BJ zei gauw dat het die andere 'format' was, rechtsboven op het scherm.
Ha, juist, da's waar ook. In de Engelse versie is format gewoon 'opmaak'. Oef. (danku capt). -'format' werd later vervangen door 'edit'
Leuke Leu zijn geklungel jaagt mij serieus schrik aan. Gelukkig bewaren LM en ik van alles een kopie.
En hij vertelt zijn perikelen telkens op een verongelijkte toon alsof hem dat aangedaan geweest is hè.
Of op zijn minst zijn die dingen hem 'overkomen'. Tot hiertoe heeft hij geen van die troebels zelf veroorzaakt ...?
Hij besloot met te zeggen dat het uiteindelijk allemaal niet erg was, hij had veel bijgeleerd hoor, door die bestellijst te bewerken.

Nu stond het zweet me in de handen en mijn nek werd ijskoud. Zei hij daar efkes in volle avondbijeenkomst dat hij het écht materiaal
had afgewacht om op te oefenen? Oefenen is een risicobezigheid! (dat heb ik uit dat goed boekske van die brave Bill Gates)
En de bestellingen moeten juist zijn. Een fout maken gebeurt heel snel en heel stil, er gaat geen dreigende vioolmuziek aan vooraf.
'k Heb het zelf voorgehad in de Machinery List, met het identificatienummer van de hoofdmotor (ergens in augustus was dat).
Daarom heb ik Excel op iets anders geoefend. Op de stamtijden van de onregelmatige werkwoorden in het Spaans. Lach niet,
het heeft geholpen. Zowel om de stamtijden te memoriseren als om Excel te oefenen. Daarbij, ik vond niet zo direct ander oefenmateriaal.

Nu hou ik er over op. Ik kom Leuke Leu maar één keer per dag tegen maar LM moet met hem werken. Da's erger. Da's véle erger.
Verdorie, is me dat verschieten, ineens springt de radio aan. LM heeft de klok verzet vanmorgen, we hebben vannacht een uur shift gehad.
De timer zal aan gestaan hebben. -een hifi met een timer op, 't zou kunnen

LM en ik denken dat we hier dinges aan het krijgen zijn, 't een of ander ontberingssyndroom. Het hoofd krijgt te weinig input, stimulans.
Wij twee zijn niet de enigen hoor. We hebben er allemaal een beetje van. Hoe zou ik dat beschrijven: de koetjes & kalfjes zijn op.
Alles is al een keer of zes gezegd geweest en er dienen zich tijdens de avondbijeenkomsten geen nieuwe gespreksonderwerpen meer aan.
Tenzij het gezaag over de Koreaanse kwaliteit van de dingen aan boord. We zijn daar nochtans met 10. Hoe heet dat verschijnsel nu weer.
Het wordt voorgesteld als een spiraal in achteruit en ze gebruiken het woord regressie. Het heeft iets van mentaal ijsberen,
de gedachten draaien enkel nog rondjes. Moesten ze ons nú een psychologische test laten doen zou het er lief uit zien.
We werden gelijk allemaal afgekeurd. Behalve misschien de leeghoofden. Die overleven zoiets moeiteloos.

Enkele dagen geleden vertelde LM dat de ze Oily-Water Separator opengegooid hadden voor onderhoud. Die machinerij moet de
olie-water emulsie die van ergens komt, scheiden in olie en water. Het water wordt overboord gepompt en de olie wordt, (efkes vragen),
de olie wordt gebruikt als brandstof voor de allesbrander, de incinerator.
Het is te zeggen : de olie-water emulsie zou moéten gescheiden worden door een bepaald systeem van centrifuge.
Het model van separator dat hier staat is een doodgewone filter. Mogelijk zeer geschikt om aan de wal regenwater of pompwater
of nog veel andere vloeistoffen te filteren, maar niet geschikt voor het zware werk waarvoor het hier moet dienen: olie scheiden van water.
LM is niet te spreken over dit model of systeem.
Het ding had dus zijn onderhoud gehad. LM hing op de seat en was aan het opsommen wat ze er allemaal aan gedaan hadden:
dit gedemonteerd en uitgekuist, dat gedemonteerd en uitgekuist, zus en zo gedemonteerd en uitgekuist, alle elvenveertig dingen
nagekeken, de filter zelf (dat onnozel ding) gekuist met chemicaliën, alles weer gemonteerd. -en toch is hij bang van een Ikea-kastje?
Kortom, (diepe zucht) die separator is weer zo goed als nieuw ... alleen spijtig dat 't nog dezelfde is hé.
Dat laatste kwam er zo kwiek en snel uit dat ik van het lachen bijna van de seat rolde.

De kwaliteit van de machinerijen hier aan boord is regelrecht kamelot. Die goeiekoop moet ergens in zitten. Wel, die goeiekoop zit in de
kwaliteit van het materiaal, óók in dingen die de structuur en de werking van het schip dragen. Niet alleen in het woongedeelte werd
bespaard. Dat zou ik nog snappen, geen lift en een soberder aankleding van de cabines.
Maar toch niet besparen op de stevigheid en de bedrijfszekerheid van het schip! Awel, dat is hier wél gebeurd.
De machinerijen stappen van hun kinderziektes rechtstreeks over op ouderdomskwalen.
Tegen dat iets afgesteld en helemaal geregeld is en op punt staat, is er al sleet merkbaar.
't Klinkt ongelooflijk hè : na de rodage zo goed als klaar voor het stort.
Een mecanicien haalt hier geen eer van zijn werk.

1996-11-16

Grote dag vandaag! De Franse rederij heeft post doorgestuurd en LM & ik zijn hier bedolven. Ook de brieven naar Daesan en naar Seoul
die aan het zwerven gegaan waren, zijn toegekomen. We waren nog aan het varen en de post lag al op de brug. Misschien was de agent
meegekomen met de loods, want over land is hier geen doorgang voor onbevoegden. Onder andere zeelieden.
Ze willen misschien geen westerse spioneer-neuzen door hun terminal hebben wandelen, en dus kunnen wij niet aan de wal.
Tenzij capt BJ een bootje laat inleggen, want over het water kunnen we wel aan wal. Maar een serviceboat kost geld ...

Rond 11h belde de capt naar het machien om LM te laten weten dat er post voor hem gereed lag op de brug.
LM belt mij, om te zeggen dat er post voor ons gereed lag op de brug. Ik storm naar de brug en wacht dan rustig tot de capt tijd heeft
en zeg hem dat de ik de post die gereed ligt kom afhalen. Zo is dat hè, voor alles is een procedure.
Het duurt langer om het te typen dan om het te doen. Ge had me de trappen moeten zien oprennen.

Radio: voor het ogenblik is het de Koreaanse Cowboy Gerard, begeleid door het vogelgezang van het Maastreechter Star koor/orkest.
Daarstraks een karaoke-wedstrijd met luisteraars. Met een giechel-presentatrice, de plaatselijke Rani De Coninck in volle form.

Ma schrijft dat ze van de Franse uitbater weet dat LM een vakje in de postkast heeft, daar op kantoor. Waw.
Dat weet hij nog niet hoor, dat hij in Frankrijk een eigen vakje  heeft. Bij de rederij in Antwerpen is het een vakje per schip, niet per
persoon.
Als dat dat vakje dan wat vol raakt, en er valt iets op de vloer, dan moet iemand (klerkske PV?) dat oprapen en dat weer in het vakje steken.
In het JUISTE vakje. En dat is een job van confiëncie. (dus liever niet klerkske PV aub, in hem heb ik geen fiducie)
Een vakje per persoon is veel beter, dat raakt niet snel overvol. Goed gezien van de Franse rederij. Vandaag ben ik weer dikke vrienden met hen.

Of ze de tijdschriften opgestuurd hebben en hoeveel, weten we binnen een paar dagen pas. De Knack en Le Vif. Die gaan eerst naar de
capt, dan naar de cheng, dan naar de choff en dan naar LM. 'k Lees die uit in twee richtingen (eerst de Artispunten eruit knippen voor
Toppiéke) en leg gereed voor LM wat ik denk dat hem zal interesseren. Zo. En als ze geen opgestuurd hebben komen ze later misschien
mee met de inspecteur, Mr J-MP. Hij wordt in een van de volgende laadhavens verwacht en blijft aan boord tot onze laatste Singapore-Passage.

Singapore-Passages zijn ongeveer het interessantste dat wij hier in deze uithoek van de wereldzeeën kunnen meemaken, maar nu
hebben we het wel gezien hoor. Wij zijn gone-away. Naar de States. De officiële schatting is ginder aankomen op 10/01. LM krijgt dus gelijk.
Zo rond 14/01 zullen we waarschijnlijk afmonsteren.

Vanmorgen was de zon nog niet op en wij al wel en het was hier verschrikkelijk killig op dat stuk metaal hier. We hebben voldoende truien
en sweaters en warme kleren bij, ik zeg het er maar efkes bij. Er moeten geen noodpakketten opgestuurd worden wat dat betreft.
Nu is de zon er en is het gewoon lekker fris winterweer, niet kil meer.

In het machien is het nu wat menselijker van temperatuur. Dat werd eens tijd. LM komt nu een ganse dag toe met één overall.
Geen druppeltje zweet. Zo is het voor de mecaniciens aangenamer werken ook. Nu zat ik een paar lijnen terug wel te jubelen dat we naar
de States gaan en dus een hele lange oversteek zullen maken, maar vermits het langs Zuid-Afrika te doen is, en niet via Suez, moeten we
twee keer de tropen door. En dat is voor de mecaniciens in het machien geen lachertje. Voor de mensen aan deck ook niet, maar die hebben
tenminste buitenlucht. En we varen er schúin door, dus niet de korte pijn, we blijven lang in tropische waters.

Ziezo, dat was het ongeveer. 'k Ga afsluiten want dit is een Works-bestand. Dat kan efkes duren. Works heeft bij printen geen optie voor even en oneven bladzijden. Hoor mij, ipv blij te zijn dat we nog binnen kunnen in Works.
C'mon, count your blessings, zeggen de positivo's. Doe ik, doe ik, maar niet elke dag even luid.

voor de liefhebbers van absurditeiten en zotternijen : de Itegemse Cronakronieken

Een drama weeral natuurlijk. De echtgenote van Mr Goossen is tegen de vloer geknald.
Door onrechtstreeks toedoen van Lange Sjarel, 'k weet niet of ge die kent.
Mia wou 'skeipen' met haar zus Annemie en Ludo.
Het begint ermee dat Mr Goossens op plantvriendelijke manier zijn gazon afrijdt en dan volgen de Itegemse wendingen in het verhaal.
En in geval van nood kent men zijn vrienden op het vlak van vloerbekleding. Natuurlijk.
Per aflevering begin ik het woordgebruik van Mr Goossens meer te waarderen.

Klank aanzetten voor een portie larie, deel 8: 'Ons Mia heeft een hersenschudding'. Overdrijven is ook een vak hè.
Mét ondertitels voor wie geen woord wil missen :
https://radio1.be/het-leugenpaleis-komt-eventjes-terug ,
07min23

Voor wie het Itegems machtig is:
https://radio1.be/programma/nieuwe-feiten/radioitem/de-itegemse-cronakroniek-ons-mia-heeft-een-hersenschudding/17568 ,
07min38

Mr Goossens vraagt op het einde van het gesprek "Dië Lieven Vandenhaute, hoe is dië in den omgang, zo in 't echt?"
Hij heeft het over de presentator van het programma Nieuwe Feiten, waar deze rubriek onderdak heeft. Dit issem: https://nl.wikipedia.org/wiki/Lieven_Vandenhaute .

1996-11-08 ~ op zee

Dit is in Works geschreven want: Mensen, er is een catastrofe gebeurd.
Vanmorgen wou ik absoluut opzoeken wat een transistor was, want ik moest weten wat een microprocessor was om te begrijpen wat
het verschil is tussen een 386, een 486 en een Pentium, ivm die Armada 4100. Zo was ik bij Intel verzeild geraakt en in die uitleg
(in da stom boekske van die stomme Bill Gates) gebruiken ze die woorden. Opzoeken dus.
(Stóm dat boekske, kundu ní voorstellen. Zo stom. Da boekske.)

Er staat in WordPerfect nog ergens een index en die ging ik efkes opendoen, om al die termen op te zoeken.
Op het scherm verschijnt een melding: "Initialisatiefout, kan het .BIF bestand niet vinden. Sluiten/Negeren"
Sluiten dan maar. En herbeginnen. Hij doet dat nog al eens, iets melden, maar dat heet dan meestal 'Beschermingsfout',
dwz dat de Compaq zichzelf beschermt tegen de stommiteiten van een ander, in dit geval de gebruikster van de software.

       Tegen een vrije val, wanneer het schip rolt kan de Compaq zich nog niet beschermen. Maar dat komt nog wel,
       een laptop die het weer in het oog houdt en zich dan zelf in het tafelblad vastschroeft.

Had ik iets weggetikt? Dat kon moeilijk hè, ik was WP nog maar aan het openen om daar te gaan zoeken waar die index nu weer stond.
'Initialisatie', dat klonk erg serieus. Als er initieel al iets niet gaat, hoe moet het dan met hetgeen er op volgt.
Dat werd direct duidelijk: er volgde niks.
Tenzij weer diezelfde melding : "Initialisatiefout, kan het .BIF bestand niet vinden. Sluiten/Negeren"
Maw: ik krijg WordPerfect niet meer open, n-i-e-t-m-e-e-r!
Nog enkele keren geprobeerd : noppes. Sluipwegen geprobeerd: ook niks.

'k Heb in het boekske (ook zo'n stom) van Windows 3.1 gekeken. Het zou liggen aan een gebrek aan onderhoud. Af en toe,
zij noemen het 'vaste regelmaat' moet men een chkdk -check disk- doen. Met vaste regelmaat betekent zeker meer dan één keer per jaar?
Brief n°13 -oude nummering- zit in WP geblokkeerd, half af of pas begonnen. Brief n°13. 't Moet lukken. Niet dat ik bijgelovig ben, want
dat brengt ongeluk, maar toch hè ... Vanaf nu schrijf ik na n°12 een n°12 bis en dan n°14, zoals in de Amerikaanse hotels,
daar heet de 13^de verdieping 12bis.

Zie me hier nu zitten in Works. Er hangt zelfs geen helpprogramma aan vast. Hoe moet ik nu iets opzoeken, 'k vind de paginanummering niet!
AH? Hierre! Waar ze het soms gaan verstoppen hè. In kolommen schrijven gaat ook niet en een grafisch programma bestaat geeneens.
En in de statusbalk geeft Works geen regelpositie! Iets wegzetten als commentaar of notitie gaat niet. Wil dat zeggen dat ik zelf moet
snijden en knippen in mijn teksten? M'enfin, dat kan ik niet meer ... -dat heb ik ondertussen weer geleerd hoor

Bon, het ging vroeger zonder WordPerfect, dus moet dat nu ook maar gaan. Maar WP is zo plezánt! WP biedt zoveel mogelijkheden.
Als die fiorituren, gadgets en garniersels qua tekstopmaak zitten nu opgesloten achter die initialisatiefout. Potdicht vast.
Moet ik met dít programmaatje schrijfsels ineen timmeren? 't Zal chic worden. 
Dit is decorumverlies. Ow, nee da's iets anders. Ik lijd aan dinges-verlies, eh, 'k ben uit het paradijs verjaagd.
In WordPerfect moet ge het fruit maar van bomen en struiken plukken. In Works moet ge eerst een veld omploegen.
In elk geval : LM! Hellep! Doediet!

Wat Works wel kan (het hoognodige) doet het twee keer zo snel als WP. 'k Moet maar naar een toets wijzen en de typfouten staan er al op.
Gezien? Snel hè.
Enkele weken geleden hebben we zitten doorbomen over 'onderhoudsvrij'. Wij zijn toen zeer eensgezind tot de conclusie gekomen dat
écht 100% onderhoudsvrij niet bestaat. Want, dan heeft men het over een wegwerpproduct. Dat is dan hiér onderhoudsvrij, maar dáár
veroorzaakt het opruiming, dus onderhoud. 't Was toch zo'n schone conclusie:
wat we weggooien veroorzaakt ergens anders een soortement van onderhoud,
wat we niet weggooien zal altijd onderhoud nodig hebben.
En deze laptop heb ik niet goed onderhouden. Nu ja, het scherm blinkt en het klavier ook, maar de chkdk hè, de chkdk ...
Mijn ogen blijven droog van pure ellende en zelfverwijt. 'k Kan niet eens zeggen dat ik het niet wist, want dat maakt het 2x zo erg:
ik had het moéten weten.
Nu krijg ik WP niet meer open. Dat .BIF bestand, zo stel ik mij voor, zou een deel van een deur zijn, de scharnieren of het slot bvb,
en die heb ik niet intijds gesmeerd of erger, ik heb ze laten roesten. Zo stel ik mij dat voor. Maar het kan nog aan iets gans anders liggen,
iets dat nog erger is. 'k Moet er niet aan denken. Bestaan er computerdoktoors? Ja, de softwarespecialisten, maar die hebben we niet aan boord.

Dat er al eens iets van onderhoud moet gedaan worden had ik vagelijk vermoed. Zeer vagelijk. Zoiets van een reset en zo,
ooit van gehoord in een ver verleden, of misschien was het een ander woord. Maar er zou wel een lampke gaan branden wanneer
het zover was. Alle toestellen hebben waarschuwingslampkes, een strijkijzer, een koffiemachien ...
Waarom zou dan een computer niet waarschuwen wanneer hij moet ontkalkt worden?

       Owee, misschien waren die meldingen over 'beschermingsfout', die gegevens over geheugenadres en zo misschien de lampkes die
       zeiden dat er eens een checkdisck moest gedaan worden. -van Windows 3.1 herinner ik me dus geen knijt meer hè, geen knijt

Maar!: het onderhoud gebeurt in MS-DOS en van MS-DOS ben ik eigenlijk bang. 'k Loop daarin verloren. De opdrachten moeten ingetikt worden,
niet aangeklikt en ik denk wanneer er iets in DOS misloopt het voor eeuwig & altijd zal zijn en met klamme handen typ ik dan mis, keer op keer.
DOS zijn de ingewanden van de computer. In DOS werken is iets voor kalme mensen met rustige handen, zoals LM.
Morgen gaat hij zich met die .BIF en chkdk bezighouden in DOS. Morgen pas.
- Vanavond niet schat, zei LM, cheng Leu wil vanavond nog  de bestellingen voor 20/11 hebben.
- Wablieft?
- Tegen 10/11 vindt Leuke Leu nu plots wat laat, vermits ze toch al op 19/11 moeten verzonden worden. Hij wil ze vandaag, de 3 bladzijden.
- Watteuh? Heeft hij per blad meer dan drie dagen nodig? -hoe is die ooit aan zijn promotie geraakt ...

1996-11-12

We gaan naar de States. Officieel. Het staat vast.
Om 08h05 gaat hier de telefoon. LM was al de deur uit natuurlijk. Het was LM aan de foon.
In het naar beneden gaan was hij de capt tegen gekomen (hij loopt weeral mank vandaag, jicht waarschijnlijk) en LM had van hem
het goede nieuws vernomen. Als het van de Numero Uno komt zal het wel officieel zijn. En het bericht is bevestigd door de rederij.
Einde telefoon. 'k Heb direct de boodschappenlijst opgegraven en in het zicht gehangen. Daarna ben ik zingend gaan douchen.

LM heeft vandaag een checkdisk gedaan op deze laptop en er is nu vanalles in orde gebracht op de vaste schijf, behalve dan
dat het .BIF bestand niet meer van zich laat horen. Het is weg en het blijft weg. En WordPerfect blijft potdicht. Terwijl LM er mee bezig
was prevelde ik schietgebedekes tot Hermes en Mercurius, maar die mannen hebben het elders te druk, vrees ik.

Gisteren al was cheng Leu klaar met de bestelling voor 20/11 en kreeg LM een print van de definitieve versie.
We hebben ontdekt hoe Leuke Leu een voorlopige versie van LM overneemt. En waarom de twee eerste bladzijden
al vast gemetst waren en niet meer mochten gewijzigd worden.
LM vergelijkt zijn versie met de versie van cheng Leu, de definitieve en officiële versie wil dat zeggen, om te kijken waar de cheng
nog bijbesteld heeft en waar hij gesnoeid heeft. De gewone gang van zaken. 'k Sta mee te kijken, maar dan voor de opmaak, de layout.

Buiten een licht verschil in kolombreedte, een paar lijnen die erbij gekomen zijn en een paar lijnen die bewerkt zijn, zie ik persies nog iets
aan dat blad maar ik kon niet direct zeggen wat. Ik kijk naar de lijnen waarin niks veranderd is, waarin hij niet gewerkt heeft: de spaties!
Verscheidene spaties zijn veranderd en hier & daar ontbreekt een punt achter een afkorting. En dát kan onmogelijk tijdens het kopiëren      
gebeurd zijn. Zelfs al zou men overstappen naar het gekste fantasie-lettertype en veranderen van lettergrootte,
dan zouden de leesttekens mee gekopieerd worden en de spaties zouden proportioneel blijven, in functie van het lettertype.
Het lettertype Arial ken ik
onderhand goed genoeg om op print te zien of er twee, één of geen spaties gebruikt zijn. Daar moet ik geen bestand meer voor
opendoen. -alles moest in Arial, ik kan het lettertype niet meer zién en er zit een fout in : de rn lijkt teveel op een m, in doorlopende tekst
valt dat niet zo op, maar in lijsten met familienamen heeft dat al voor verwarring en zelfs voor gênante situaties gezorgd.

Dus heeft hij heel die bestelling van op onze print zelf opnieuw ingetikt omdat hij om een of andere reden niet kopieert? Is dat niet zielig?
Mijn hart krimpt ineen als ik bedenk dat hij dat 's avonds nog allemaal heeft zitten intikken met het risico dat er opnieuw fouten insluipen
terwijl hij het bestand op zijn scherm had kunnen zetten (de diskette), en in een kopie van het bestand werken.

Goed, nu over iets anders want sebiet geloof ik mijn eigen relazen niet meer.
Het klinkt nu al ongelooflijk genoeg om er schele hoofdpijn van te krijgen.

Het is vree slecht weer. Om mottig van te worden. Gisterenmiddag is het begonnen. Het eerste wat omver kukelde was een mok koffie.
Een plas koffie op de kast, een cabine vol aroma, lekker. Tegelijk tuimelde het Spaans Woordenboek uit het rek op mijn hoofd. Olé!
Of dat gaat helpen, yo no sé. Maar als el bulto een talenknobbel wordt, is de bots misschien voor iets goed geweest.
LM zijn siësta was direct gedaan. Zulke schokken wiegen een mens niet in slaap.
We zitten in de achtertuin van een tyfoon, of in zijn anticyclonale wigwam, weet ik veel. In elk geval: tyfoon vermaakt zich met schip.
'k Ben eens naar vooraan gaan kijken, zeer spectaculair. Indrukwekkend mooi, maar een mens moet er wel voor naar buiten want de
patrijspoorten van deze cabine geven uit op de achterzijde, op de schouw. (Dat heb ik al een 10 keer geschreven, me dunkt.)
Stuifwater tot halverwege het schip, tot achter de kranen, met daarin dan telkens een stukje regenboog want de zon schijnt.
We hebben deining tegen én wind tegen. De wind is warm. We zitten 21° Noord en 121° Oost. De positie weten we dank zij de ETA,
de Estimated Time of Arrival, het papierke dat met deze capt wél elke middag uitgehangen wordt.
Pascal brengt de ETA elke middag na zijn wacht mee naar beneden. Hij is er enkele minuten na 12h. Het prikbord hangt vlak naast de deur.
LM & ik zitten op de eerste rij om het te zien.
En nu we een wereldkaart hebben hangen in de cabine kunnen we zien dat dat we ergens onder Taiwan zijn.

       Die wereldkaart was ons opgestuurd door iemand van de familie die medelijden had met mij,
        omdat ik door het leven moest zonder wereldkaart. Of die mijn gejammer beu was. Dat kan ook.

'k Voel mij zo wat slap. LM heeft weer niks natuurlijk. Vanmiddag zei ik dat hij er persies grauw uitzag. Nog niet echt groen, maar toch al
lichtgrijs. Allemaal inbeelding van mijnentwege, zei hij, hij voelde zich zo lekker als een dinges in een hoenderhok, als een haantje. 
Hij had vanmiddag nog meer nieuws bij. Het wordt Baton Rouge. Da's Louisiana. De Mississippi op tot een eind boven New Orleans.
Tegen half januari, grof geschat, zouden we daar zijn, zegt LM. Tegen dan is het tijd om af te monsteren. Ik gok op 10 dagen vroeger,
5 januari. Kwestie van dwars te zijn, 't is er 't weer voor. 

Daarjuist werden de alarmen getest. Dan gaan om beurt alle mogelijke toeters en bellen dan lossen ook de branddeuren van de trapkast
uit hun magneet en slaan met een smak dicht. Dat laatste was ik weeral vergeten. Ze verwittigen nochtans via de intercom.
't Was er juist toen ik die deur achter mij hoorde dichtslaan. Verschietachtig is dat. Eén tel vroeger en 'k had er met mijn enkel tussen
gezeten. Zware vliegende branddeuren bijten in de Achillespees. Zo zijn ze.

Enkele dagen geleden ging het er over dat de telefoontarieven in Canada goedkoop zijn. Vree neig goedkoop.
Pascal beweerde dat hij de ganse dag met zijn gebuur kon bellen en dat kost haast niks.
- Ja, maar hoórt hij u dan?
- Si, si ..., mais oui ..., bien sur ... antwoordde die brave jongen.

1996-11-05 ~ op zee

We zijn op weg naar Belida, een olieveld ergens in Indonesische wateren.
Gisteren in Bintulu moest het weer raprap gaan om de post intijds te kunnen afgeven: printen, aan LM laten lezen, LM tekenen, enveloppen
dicht en naar beneden brengen. Niét rennen!
'k Doe al lang geen spellingscontrole meer. De vervangwoorden die het programma suggereert zijn te Hollands voor ons
Vlaams Algemeen Scheeps. Er is ook frans een Engels Algemeen Scheeps en natuurlijk ook het Algemeen Frengels.
Maar gisteren had ik persies tóch spellingscontrole mogen doen. LM heeft in mijn brief naar Ma vier verschillende schrijfwijzen gevonden
voor het woord kathedraal. (Misschien is het minder erg als ik het creatief omgaan met taal noem?) En 't schrijfsel was al geprint.
Er was geen tijd meer om te verbeteren en opnieuw te printen. Dat scenario is ondertussen klassiek geworden.

Tiens, over omgaan met taal:
had Van Ostayen een tekstprogramma als TextArt gehad, of Excel, want met Excel zijn enorm veel bladschikkingen mogelijk, dan werd er
over hem niet meer gesproken nu, dan was hij verdwenen in de massa. En dan waren generaties scholieren zijn shanty's bespaard gebleven.
En had Christus bij het Radio Vaticaan gewerkt ... wacht efkes, nu zit ik vast ... dan had die wijn nu niet Châteauneuf-du-Pape geheten.
Oei, dat was een nipte.

Gisteren gingen we een toerke maken op het deck van de brug, Borneo bekijken. Toen we buiten stapten vloog er een groot insect binnen.
Zwart en 3cm lang met vliesvleugels van wel 5cm lang. Het maakte vreemde krekelachtige geluiden en toen ik het dood trapte krijste het.
Toen we weer binnen kwamen, wéér zo'n racket-krekel. Bukken! En weer gekrijs. Niet doodtrappen? Te laat!
Onschadelijk? Mogelijk. En hun parasieten ook? Wie kan dat garanderen ...

Gisteren zei LM dat cheng Leu gevraagd had de bestanden niet meer te beveiligen, WANT HIJ MOET ER KUNNEN IN WERKEN.
Paswoord geven, over mijn dood lijk. Ik wil de originele versie, nagelezen door LM, vastleggen in geval van gerommel.
Enneh, er in werken : in een voorlopige kopie die hij efkes maakt kan dat toch? Daarin wijzigt hij zoveel hij wil. -toen kon dat nog
Gaat Leuke Leu dan werken in het origineel? Dat wist LM niet.  –nee natuurlijk niet, sinds ik aan boord was had LM geen letter nog getypt
Goed, ik zorg dat op de diskette voor de cheng een onbeveiligde versie staat.

Vandaag, nog geen 24hr later was het al zover.
Leuke Leu maakt geen voorlopige kopie, HIJ WERKT IN DE ORIGINELE VERSIE. Als er dán iets mis loopt, heeft hij niks om op terug te vallen.
Hij titst in de bestelbon voor 20/11 een gegeven weg: de voorste cel van een artikel dat met al zijn technische gegevens
drie lijnen in beslag neemt. Dat is ook de lijn als in de kolom ernaast waarin het referentienummer van het artikel vermeld staat.
Het referentienummer in de naaste kolom belandt zo naast een lege cel in het Excelblad.
De naam van het artikel typt hij in de lege cel op de twééde lijn en komt hier dan op de middag efkes staan beweren dat LM
onvoldoende technische specificaties & gegevens ingevoerd heeft.
Ik zag direct aan de opmaak (mijn opmaak) dat hij stond te liegen.
Waarom besloeg de voorste cel drie lijnen (daarvoor had ik drie cellen samengevoegd) als er maar één nodig zou geweest zijn?
Dat houdt toch geen steek! Conclusie : Leuke Leu had per abuus de technische gegevens verwijderd en wou dat niet toegeven.

       Hij had dat onmiddellijk kunnen verhelpen
       1° via "Ongedaan maken" als, áls hij die knop al zien staan heeft, maar die kent hij denkelijk nog niet
            én zijn scherm staat in het Engels. ZUT! Meneer kent geen Engels. -voor een zeeman, uh?
       2° werken in een kopie en de lijnen waar het misgegaan is onmiddellijk weer kopiëren vanuit het origineel.

LM antwoordt beleefd dat hij zeer zeker weet dat de specificaties ingetikt stonden. -tja, wij overlazen 's avonds dat soort dingen met twee
Cheng Leu met een air alsof hem een groot onrecht was aangedaan, verdwijnt naar zijn cabine. LM en ik springen naar de laptop.
In feite hadden we cheng Leu moeten vragen een minuutje te blijven, de tijd om het bestand te openen en het origineel te tonen
ZOALS HET AFGEGEVEN WERD.
Dat zou het beste geweest zijn. Maar dan wat ... , hem er met zijn neus opduwen dat hij geklungeld had? Da's delicaat zoiets hè.

In de originele kopij was alles in orde. 'k Heb een print gemaakt en LM is die op cheng Leu zijn bureau gaan leggen.
Daardoor gingen we iets later aan tafel. Op de trap kruisten we cheng Leu, hij was al klaar met eten. LM zegt hem dat er een print
van de oorspronkelijke versie gereed ligt.

Dat die cel over drie lijnen samengevoegd was, en dan rap de naam van het artikel op lijn twee zetten,
waar de naam on-mo-ge-lijk kan gestaan hebben ... bedrieg de boel dan toch wat slimmer, uil.
Nu kon toch iedereen zien dat er aan geprutst was?  Sukkelaar!

Zég dan gewoon dat ge twee lijnen weg getitst hebt, dan hadden we u het systeem van de kopieën aan de hand kunnen doen.
Stukske rots in de branding!
't Zal wel weer iets met ego en 'menselijk opzicht' te maken hebben. Schijn ophouden. Dat heeft als wat afgeremd zie!
En ik wordt niet goed van dat soort valsigheidjes. Zoeken naar een zondebok ipv naar een oplossing? Wat een energieverlies.
Afwachten nu. Vanavond zal het wel zijn woord tegen dat van LM zijn.
Dju toch, we hadden hem er vanmiddag moeten bijhouden, dan hadden we hem met de smile kunnen verder helpen. Dan was het
probleempje hersteld & weggewerkt, opgelost in het niets, vervlogen en foetsjie.
Maar hij was theatraal rap weg, hij heeft nota bene zelf ons deurgordijn dicht getrokken, zo van 'Het is úw fout, einde onderhoud'.

'k Heb dat ook allemaal voorgehad hoor, nummers per abuus weg titsten, of via een foute toetsencombinatie ver weg plaatsen
waar het niet moet staan, dat soort dingen. Dat is allemaal al gebeurd. Daarom ben ik voor lijsten met kopieën beginnen werken.
En wat blijkt, het is nog de aangewezen methode ook. Via 'Opslaan als' de naam van het bestand wijzigen en ge hebt
de verbeterde versie die bewaard wordt.
En in Excel moet ge niet eens een ander bestand beginnen om een kopie te maken, het kan gewoon op een tweede blad binnen hetzelfde
bestand, dan het eerste blad verwijderen en ge houdt de definitieve versie over. Mooi hè.

Al die valkuilen liggen mij nog vers in het geheugen, omdat het nog niet zo lang geleden is dat ik met Excel begonnen ben.
Hoogstens twee maanden, sinds de Machinery List. Maar ik steek er zeven of acht of meer uren per dag tijd in. En Cheng Leu heeft die
tijd ook. Of zeker de helft daarvan én, binnen zijn werkuren. Kassa: Excel bestuderen & oefenen aan een gage van chef!
Dit beweer ik niet zomaar hoor. Dit haal ik uit iets dat LM een paar dagen geleden gezegd heeft.
'Cheng Leu doet het niet graag, dus hij doet het niet'. En nu zijn we er hè.
Wanneer hij de tijd heeft om te oefenen, oefent hij niet en
wanneer hij het dan moet kunnen, kan hij het niet.
Als er dan wat misloopt is het de fout van een ander,
terwijl hij verondersteld wordt het te kunnen, want betaald wordt om het te leren.

      Ah! Maar dát bedoelt de rederij met 'flexibiliteit'! :
      het selectief redeneren dat bij gebrek aan cognitieve en rationele souplesse toch mentale acrobatieën toelaat?

      Joehoe, is daar nog iemand?
       Of ligt gellie allemaal met hoofdpijn onder een zakje ijs?

17h15 : zal ik u de afloop vertellen? Liever niet? Jawel, héhé. Awel : sorteren hoeft niet meer.
Leuke Leu heeft de voorlopige versie gebetonneerd : formeel verbod aan de eerste twee bladzijden nog iets te wijzigen.
Les : kijk uit aan wie ge een voorlopige versie geeft. Een administratie-foob neemteen voorlopige werkversie al voor definitieve versie
enkel en alleen omdat het 'geschreven' staat. (Hellep, er stond toch VOORLOPIG bovenaan!).

Tegen 20/11 moet de bestellijst bij de Franse uitbater liggen. LM had aan de cheng gezegd dat hij zijn voorlopige voorstellen tegen 10/10
zou klaar hebben. Zijn 'voorstellen' is een andere term voor 'een eerste versie van de bestellijst, onderworpen aan uw goedkeuring'.
Op 10/11 klaar met die lijst, zo houdt de cheng nog 8 à 9 dagen over om de hoeveelheden aan te passen of om artikelen
te schrappen. Tegen 10/11 zouden we de stukken ook per referentienummers gesorteerd hebben. Voorlopig kan dat nog niet, omdat LM
naar de indeling in het machien werkt en dus een andere volgorde moet aanhouden dan de cataloog (IMPA, internationale cataloog)
Het is dus een over en weer gewip in die cataloog. Maar wanneer de lijst op 10/11 klaar zal zijn, aha, een paar manoeuvertjes uitvoeren,
een paar dingen aanklikken, en wat geeft Excel in ruil? Een bestellijst die geordend staat per referentienummer,
zoals de Franse rederij het gevraagd had. Simpel.
Leuke Leu, de administratie-foob, heeft dat afgeblokt. Veto. -da's het verschil tussen gezag en macht: ni snappe = ni magge, macht. 
Hem iets uitleggen? Zijt ge zot. Hij verlangt of zoekt geen uitleg, hij zoekt iemand om zijn onkunde op af te reageren.

      Is er nog ijs? Schuif eens op. Nog wa.
       LM komt er ook bij liggen.

Enfin, LM zegt dat hij op 10/11 twee versies zal afgeven.
De niet-gesorteerde, waarin de referentienummers verspringen en
de gesorteerde versie, waarin de nummers oplopend volgen, zoals de Franse rederij het gevraagd had.  (wordt vervolgd)

1996-11-06

Vanavond komen we aan in Belida.
Met onze hoofdpijn gaat het al vele beter. En met die van ulle?

Deze voormiddag heb ik de krantenbak opgeruimd. Dit is mijn 3^de poging. 'k Stuit telkens op artikelen die feitelijk nog niet weg mogen.
En dan blijf ik stuiteren. Nu weer. -met aardappelen schillen heb ik dat ook, 'k begin te lezen ipv te schillen

'k Heb een artikel gevonden over een boorplatform, toevallig met een magnifiek duidelijke foto bij. Asjemenou, hoe dat zo van pas kan
komen. 't Gaat wel over de Noordzee, maar goed, 't gaat dus over een boorplatform. De 'Heather' ligt ten oosten van de Shetlands
en is een van de grote onder de 438 boorplatforms in de Noordzee. - 438, dat aantal zal niet meer kloppen hè, we zijn 24 jaar later
Staat op 24 pijlers, samen 21,6 miljoen ton zwaar.
Boort tot 3.500m onder de zeebodem. Voorlopig toch nog, want het artikel gaat over het ontmantelingsprobleem. (in dollars en ponden)
Het platform is 'een half voetbalveld' groot en verheft zich bijna 90m boven de zeespiegel, staat in water van 143m diep en
is verankerd tot op 45m in de zeebodem. Het woongedeelte telt 3 verdiepingen en biedt plaats aan 60 mensen. (Da's al een gehucht)

       438 boorplatforms x 60 mensen = 26.280 personen die kunnen wonen op het water van de Noordzee. (Da's al een stadje)
       Maar niet elk platform biedt 60 plaatsen, enkel de grote, waarvan 108 in staal en 24 in beton in de Noorse en de Britse sector.

Het werkgedeelte, samen met het woongedeelte, weegt 12,2 miljoen ton.
De schrijver van het artiker heeft het over een 'royaal' helideck (op de foto amper een hemdsknoop groot)

Onder het boorplatform, tussen de pijlers, is het 's nachts ook verlicht. In het donker en van ver gezien lijken ze dan
te zweven op het water. Dat is feeëriek mooi en tegelijk angstaanjagend omdat we weten wat we daar aan het aanrichten zijn.

(artikel uit DS, p21, 09/08/'96) 

PS: hoe groot is een half voetbalveld? -de oppervlakte is ±2.500m², minder dan ik verwacht had, want boorplatforms zien er enorm uit

voor de liefhebbers van absurditeiten en zotternijen : de Itegemse Cronakronieken

Het patroon wordt duidelijk hè. Er komen een paar zinnen terug in elke aflevering : 'De lange Sjarel, ik weet niet of ge die kent'.
Na zeven afleveringen kent half Vlaanderen hem nu wel zeker. Maar toch blijft Mr Goossens die zin herhalen.
In feite zit ik er bijna op te wachten, hoe Bart Peeters het deze keer zal formuleren.

En de tweede vraag is : 'De naam Eugène Flagey, zegt u dat iets'.
Half Vlaanderen en omstreken zal nu al wel eens opgezocht hebben wie Eugène Flagey was. Hij was een politieker in Elsene.

       Twintig jaar geleden werd in Itegem een Amoureuze Pandemie veroorzaakt door Maria Van den Eendevogel, die
       gedurende een paar seconden de muze was van Hugo Claus toen hij op de koffie was bij Cas Goossens en diens echtgenote Mia.

En om de muziek te doen starten zegt Mr Goossens telkens : 'Douwt es op da knoppeke'.

Doordat die drie zinnetjes telkens terugkomen, herinnerde ik mij ineens dat Bart Peeters in zijn jeugdjaren poppenkast gespeeld heeft.
Om de aandacht van kinderen gaande te houden zorgt men voor herkenbaarheid & ook een portie voorspelbaarheid.
En hoe houdt men de aandacht van volwassen kinderen vast? Door herkenbaarheid & een vleugje voorspelbaarheid. Een vleugje maar,
want de zottigheid is elke aflevering anders.

Uw aandacht voor een portie gekte, klank aanzetten :
met ondertitels https://www.facebook.com/watch/?v=902512133528059 , 07min 18 
of https://radio1.be/programma/nieuwe-feiten/radioitem/de-itegemse-cronakroniek-gevechten-de-straat/17309 , 07min43