hallo tijd waar ben je ? waarom kan ik je minder en minder koesteren minder van je genieten je wordt alsmaar korter, ik kan nog zo weinig doen en zou toch nog zo heel veel willen zal ik tijd genoeg hebben om het af te maken, mijn leven, verwachtingen, duurde een etmaal wat langer, ik ben bang en blij wat voorbij is ,de vreugde en het verdriet, heb ik gehad de moed om de toekomst te trotseren, moet ik nog vinden mijn hart wordt eenzamer met jouw mijn tijd.............. mijn rol lijkt uigespeeld heb ik verloren? of gewonnen? misschien lijkt mijn leven nu een dipje 't ja dat zal de leeftijd zijn ik zou het graag van u winnen zal proberen te vechten alle leuke dingen verzinnen om je te strikken, ge zult misschien een poosje stil blijven staan voor ik met mijn leven verder wil gaan.
We houden je niet meer tegen aan jouw vechten komt een einde Je had nog zoveel te zeggen, maar de woorden werden in je mond gesnoerd Die wrede boeman die zich langzaam in je genesteld heeft hij wint het is oneerlijk, het zou niet mogen Toch ben ik dankbaar om hetgeen we samen hebben meegemaakt. je zult nooit weg bij ons zijn je bent vergroeid bent met ons hart Ik begrijp dat je het vechten moe zijt en terwijl jij moedig tot je laatste adem verder zult vechten. pink ik een traan weg, maar wanneer je het niet ziet zullen ze stromen over mijn kaken Vaarwel mijn vriend i k zal je altijd missen, je herinneringen koesteren als een trofee . Val langzaam in slaap. Het moet, je hebt dit lijden niet verdiend? Haast je ...
Geschreven als afscheid aan mijn schoonbroer Albert.
Lap het is weeral zo ver ons koningshuis staat weer ter discussie. Ik heb een hekel aan die mensen die altijd alles willen veranderen,omtoveren , vernieuwen. Wat is er mis met het oude systeem? Ik las vandaag de reaktie van een lezer in het volk. Hij beweert dat ons kongshuis de lijm is die België bij elkaar houd en dat is een beetje zo. We zijn maar een voorschoot groot en we hebben of scheppen niets anders dan problemen. Waarom in godsnaam. Ik ben een vlaming maar in de eerste plaats toch nog altijd een belg. Velen zijn het er met mij niet overeens maar laat ons koningshuis toch met rust. Maken ze fouten - wie niet. Jij - ik iedereen maakt eens een blunder. Waarom troept er bij elk bezoek nog altijd zoveel volk tesamen als er een koninklijk bezoek op het menu staat? Zijn we dan als belgen niet nog altijd een beetje fier op onze vorst en vorstin ? Onze prinsen en prinsessen ? Ik wel. Ik gun ze met alle plezier hun protocol- liever zij dan ik. Maar op gebied van schandalen komen we er nog altijd relatief goed van af. Ik vind Albert een toffe koning - een echte volksmens die veel veel dichter bij het gewone volk staat dan zijn broer ooit gestaan heeft. Dat stijve gedoe met Boudewijn is achterwege gelaten, Filip zal ook wel bijdraaien. Mathilde zal daar wel aan helpen. Hij heeft ook niet zelf voor zijn opvoeding gekozen. Maar kort samengevat. We zijn en blijven nog altijd belgen, of de vlamingen nu denken dat de walen altijd voorrang krijgen of niet, we hebben ook onze kwaliteiten, ons taalgebruik, onze talenkennis, en vooral onze handen. We zijn en blijven noeste werkers en we zijn er nog altijd fier op. Of we dit nog enkele generaties zullen kunnen volhouden blijft natuurlijk de vraag. Hoe voeden we onze kinderen tegenwoordig op? Daar ga ik u in mijn volgende blog mijn mening eens over zeggen. Op mijn blog heb ik gelukkig nog rechten. Doei....
28 januari geboorte van Kiera. Mijn derde kleinkind
Jij wonder der natuur we zullen je verwarmen en koesteren je bent één van ons We roepen je een warm welkom toe Je hebt nog een lange weg af te leggen maar we zullen je helpen bij vallen terug op te staan wanneer je stijgt je terug met beide voeten terug op de grond te zetten bij wenen je troosten bij lachen samen met je genieten bloei verder open jij mooie bloem jij wonder der schepping ontsprongen uit liefde geborgen in de schoot van een gezin
Waarom dat gevoel van machteloosheid dat gevoel van woede Die helse jaloersheid als ik een vogel zie. Is vrijheid te koop of is het een vlucht een vlucht naar een ideaal maar zijn idealen niet als sterren? Nooit te bereiken? Ik heb nooit iemand groot gevonden , die mij laat voelen dat ik klein ben. en toch ik ben zo pietluttelig, zo armzalig kleinschalig ,een wezen van weinig betekenis , een wezen op zoek naar zichzelf maar de zoektoch is hopeloos. Enfin zo voel ik mij vandaag toch.
Als op een plots onoplettend moment de twinkeling in m'n ogen is verdwenen.... wie zal er om geven?? Als op een plots onoplettend moment het besef is gekomen dat het wachten een eeuwige even is Wie zal er omkijken. Als ik plots de drang voel vastgenomen te worden zul jij dan met mij huilen? of zul je wegijken? In stilte zal ik m'n verdriet verwoorden. Verdwijnen in een hoekje. Als op een plots onoplettend moment het raam zal openstaan zal ik de wereld misschien durven trotseren opnieuw.
ik staar naar jou en roep neem me mee o zee mijn overzetboot komt langzaam langzaam maar zeker o wee ik roep het uit strooi me toch over je uit mijn schat, mijn zee neem men laatste resten langzaam met uw golven mee
Ge hebt misschien de foto's rechts van mijn blog opgemerkt wel dat zijn mijn twee kleinkinderen. Lara en Adara. Twee schatjes van 5 jaar. Adara krijgt er volgende week een broertje of een zusje bij. Adara mooie naam niet - betekent eeuwige maagd. Ben benieuwd hoe de nieuwe levensburger zal noemen. Ik houd u in ieder geval op de hoogte.
Och meinse, van vlies en bloet. twieduustenzesse, 't got ulder goet, e schieve spleite, e verfromelde gazeite stoverije mee friete, e krampe in ulder kiete medikameinte, buz-aksideinte. e zatse kafee mee en koekske, den open irt en een boekske la esterella die zeingt, e lampe die spreingt e vat uitgegotte, e stuk in ulder botte blojze in 'sakske, de kleur van eu kakske ne belastengsbrief, e gewillig lief nuunt de pille vergete, eune neige nomme nog wete e buijle in euwen oto, zesse zuust mee te lotto zeve dogge oop zeve een eijdelijk geweun, mor gelukkig leve???
de tijd
