Naar de inhoud

levensmijmeringen

gezien door de ogen van een 50 plusser
akke.beakke.be

Berichten van 23 januari 2006 tot 29 januari 2006

28 januari geboorte van Kiera. Mijn derde kleinkind

Jij wonder der natuur
we zullen je verwarmen  en koesteren
je bent één van ons
We roepen je een warm welkom toe
Je hebt nog een lange weg af te leggen
 maar we zullen je helpen
bij vallen terug op te staan
wanneer je stijgt
je terug met beide voeten terug op de grond te zetten
bij wenen je troosten
bij lachen samen  met je genieten
bloei verder open jij mooie bloem
jij wonder der schepping
ontsprongen uit liefde
geborgen in de schoot van een gezin
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door madonna om 20:26 Reageer op dit bericht

Waarom dat gevoel van machteloosheid
dat gevoel van woede
Die helse jaloersheid als ik een vogel zie.
Is vrijheid te koop of is het een vlucht
een vlucht naar een ideaal
maar zijn idealen niet als sterren? Nooit te bereiken?
Ik heb nooit iemand groot gevonden , die mij laat voelen dat ik klein ben. en toch
ik ben zo pietluttelig, zo armzalig kleinschalig ,een wezen van weinig betekenis , een wezen op zoek naar zichzelf maar de zoektoch is hopeloos.
Enfin zo voel ik mij vandaag toch.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door madonna om 00:27 Reageer op dit bericht

gedicht van mijn dochter

Als op een plots onoplettend moment
de twinkeling in m'n ogen is verdwenen....
wie zal er om geven??
Als op een plots onoplettend moment
het besef is gekomen
dat het wachten een eeuwige even is
Wie zal er omkijken.
Als ik plots de drang voel vastgenomen te worden
zul jij dan met mij huilen?
of zul je wegijken?
In stilte zal ik m'n verdriet verwoorden.
Verdwijnen in een hoekje.
Als op een plots onoplettend moment
het raam zal openstaan
zal ik de wereld misschien durven trotseren
opnieuw.

                                                          Jo
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door madonna om 00:14 Reageer op dit bericht

vandaag gedichtendag.

ik staar naar jou en roep
neem me mee
o zee
mijn overzetboot komt langzaam
langzaam maar zeker o wee
ik roep het uit
strooi me toch over je uit
mijn schat, mijn zee
neem men laatste resten
langzaam met uw golven mee

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door madonna om 23:05 Reageer op dit bericht

de fotos

Ge hebt misschien de foto's rechts van mijn blog opgemerkt wel dat zijn mijn twee kleinkinderen. Lara en Adara. Twee schatjes van 5 jaar. Adara krijgt er volgende week een broertje of een zusje bij.  Adara mooie naam niet - betekent eeuwige maagd. Ben benieuwd hoe de nieuwe levensburger zal noemen. Ik houd u in ieder geval op de hoogte.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door madonna om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van levensmijmeringen

↑ Terug naar de berichten