Berichten van 13 februari 2006 tot 19 februari 2006

We houden je niet meer tegen
aan jouw vechten komt een einde
Je had nog zoveel te zeggen, maar de woorden
werden in je mond gesnoerd
Die wrede boeman die zich langzaam in je genesteld heeft
hij wint
het is oneerlijk, het zou niet mogen
Toch  ben ik  dankbaar
om hetgeen we samen hebben meegemaakt.
 je zult  nooit weg bij ons zijn 
je bent  vergroeid  bent  met ons hart
Ik begrijp dat je het vechten moe zijt en terwijl jij moedig
tot je laatste adem verder zult vechten.
pink ik  een traan weg, maar 
 wanneer je het niet ziet
zullen ze stromen over mijn kaken
Vaarwel mijn vriend i
k zal je altijd missen, 
je herinneringen koesteren als een trofee .
 Val langzaam in slaap.
 Het moet,
 je hebt dit lijden niet verdiend?
Haast je ...

Geschreven als afscheid aan mijn schoonbroer Albert.