onverklaarbaar

Geschilderd in november 2002 : Vernieuwing

Het is bijna zaterdagochtend en de spanning stijgt !
Het is mijn eerste grote reis: Peru.
Ik voel me als een kind dat voor het eerst naar de kermis mag, ook een beetje bang.
Dat het prachtig en groots zal zijn, daar ben ik zeker van.
Dat ik als een vernieuwd mens zal terugkomen, daar ben ik ook van overtuigd.

Dit wordt mijn nieuwe stek !
Heb heel lang gezocht en uiteindelijk gevonden. In een andere provincie weliswaar en ik ken er niets of niemand, behalve...de trotse ouders van de pas geboren Anne-Lore :o)
Zo zenuwachtig als gisteren, was ik nog nooit. Mijn handen lieten natte sporen achter op de sjieke glazen tafel van de notaris.
En vandaag was het al een zeer drukke dag. Ik heb nu 2 weken de tijd om alles daar een beetje bewoonbaar te maken, met tussendoor ook nog 1/2 time naar kantoor..pff..

Ik ben nu 57 jaar en mijn pensioen aan het voorbereiden :o)
Het wordt een project in 3 fasen:
-het woonhuis in orde brengen
-de praktijkruimte verbouwen, zodat ik daar kan verder werken individueel en met groepjes
-het spiritueel centrum, met alternatieve geneeskunde, bouwen en opstarten

Wanneer alles klaar zal zijn weet ik niet, maar ik ben nog niet van plan om dood te gaan en dat het er komt staat vast ! Het is een oude droom.

Geschilderd in 2002 : Transformatie

Het lijkt voorbijgevlogen, alhoewel het dikwijls zwaar was in tijd en organisatie en net zoals in alle cursussen, die ik tot nog toe volgde, was ook deze niet vrijblijvend en ben ik mezelf hier weer tegengekomen.
Ook dat vraagt inzet en durf.
Ik ben altijd tevreden als ik iets kan bijleren, ook over mezelf.

De lesgevers zijn prachtige wijze mensen, die met veel kunde, respect, menselijkheid en tact, de cursisten brengen waar ze moeten zijn. Het is het echte soort lesgevers die gelukkig zijn, wanneer de studenten groeien en hen inhalen. Ze zijn zo gedreven door de helende kracht van lichaamswerk, dat ze zoveel mogelijk collega's, op dezelfde golflengte wensen.
Dat alleen al, komt de hele maatschappij ten goede. Want men komt sowieso gegroeid, vernieuwd en met een andere energie uit de opleiding.

Het is ook een materie die erg actueel is en steeds meer plaats zal gaan innemen in onze vernieuwende maatschappij.
Een alternatieve benadering van wat leeft in de mens, is de toekomst.
Het is niet zomaar een cursus, maar een brede 'holistische' benadering van aanraken en invoelen van een menselijk lichaam. Als gever, mogen we een respectvolle reis maken door en met het lichaam van de ontvanger.
Hoofdzaak is: benieuwd en geïnteresseerd zijn in de hele mens en hoe gaan we daarmee om, wat speelt er op dat moment mee in en van onszelf.
Het raakt de gever evenveel als de ontvanger, dus kan en mag men niet zomaar technisch te werk gaan.

Alhoewel het mij niet echt ging om het diploma, ik werk al langer met mensen en een menselijk lichaam, wilde ik toch wel weten, hoe ik zou beoordeeld worden, door deze groep integere deskundige mensen.
Alleen al het leren kennen van deze wijze mensen en de andere deelnemers, maakte de deelname aan de opleiding de moeite waard. Zij zijn een verrijking in mijn leven en dragen ook bij aan mijn transformatieproces.
Vandaag was het zover en op mijn diploma staat dat ik voldoe aan de opleidingsnorm om als zelfstandig masseur te werken. Een hele eer vind ik.

Ik ben echt blij dat ik ook hier weer mijn intuïtie volgde en mij inschreef voor deze opleiding 'Van Aanraking tot Massage'.

Geschilderd in 2002.

Een jaar van grote zuivering en vandaar het vuur in dit schilderij.
Zolang ik schilder, besef ik eigenlijk niet wat er in een schilderij staat of wat het betekent. Dat wordt pas duidelijk nadat het klaar is. Het is in elk geval een uiting van een bepaalde energetische toestand waarin ik op dat moment ben.

En wanneer ik mij dan later aangetrokken voel tot een vroeger werk, dan weet ik zó wat er met mij op dat moment aan het gebeuren is. Ik heb al gemerkt, dat het dikwijls ook zo is voor toeschouwers van mijn werken.

Vandaag dacht ik terug aan dit schilderij, jammer dat ik het niet meer heb.
Ik weet dus nu, dat ik opnieuw aan een belangrijke zuivering bezig ben.
Dat ziek zijn is nog niet helemaal voorbij en samen met de Voetreflexologe en de Kinesioloog heb ik nog wat werk aan mezelf  :o)

Alles heeft zijn reden en ik verheug mij nu al op de transformatie, die zeker het resultaat zal zijn!

De mobilhome was klaar om op verlengd weekend te vertrekken ! Was lang geleden en ik keek er naar uit.
En toen werd ik overvallen !
Mijn bed is dringend aan droge lakens toe, mijn hoofd zit potdicht, mijn stem is een rasp, ik hoest nog steeds de buren wakker en ben zo fit als een dweil. Verder gaat alles goed ;o(
Het zal wel zijn reden hebben zeker.

Als ik dans komt het vrolijke kind in mij weer tot leven en voel ik me 18 jaar.
Wat een ander ervan denkt, vraag ik me zelfs niet af.
Dat het zweet van me afdruipt en mijn haar in pijpekrulletjes legt, heeft geen belang.
Het enige wat telt op dat moment is: mijn goed gevoel !
Dan voel ik mezelf. Dan voel ik dat ik leef, alles borrelt in mij.
Ik moet het weer eens vaker doen :o)

Geschilderd in 1998.
Gek eigenlijk, een geboorte maakt me wat droevig en bij een overlijdensmelding ben ik eigenlijk een beetje jaloers.
Als ik bedenk wat een pas geboren kind nog allemaal moet meemaken, ben ik helemaal niet afgunstig en ben ik tevreden en gelukkig dat het grootste deel van de moeilijke lessen achter de rug zijn. Ouder worden heeft echt veel voordelen. Bij een overlijden denk ik, wat een gelukzak, die is afgestudeerd.
Als we bij de geboorte ons geheugen niet zouden verliezen, wisten we tenminste wat we hier kwamen leren en zou het misschien wat gemakkelijker zijn.
Ons lot staat in de sterren geschreven en we slepen het mee, maar hoe we ermee omgaan beslissen we zelf.
Wij worden geboren als mensen met een vrije wil!
We krijgen altijd wat we nodig hebben, niet altijd wat we willen op dat moment. En toch komt de beloning:
Als je alles gedaan hebt
Alles gezien wat je wou zien
Alles ondernomen wat je wilde ondernemen
Alles gehad wat je wou hebben
Dan blijft er maar één ding over :
Tijd om een heel gelukkige jeugd te beleven
Daarvoor is het nooit te laat

Pasteltekening van 2000 - Foetus

Mijn 'geschenk' van gisteren, wil ik graag met jullie delen.
Het lot bracht mij in het huis van een jonge moeder, wiens weeën een paar uur voordien gestart waren en tot mijn verbazing, mocht ik het voelen.Ik bleef er maar 5 min en vanaf dat ogenblik, tot het moment van de geboorte, heb ik elke wee en elke innerlijke reactie van haar lichaam zelf mogen voelen, wat een vertrouwen !
Zij was thuis, omringd door verschillende vrouwen en zo hoort het ook. Het is in wezen een echt vrouwen-gebeuren. De vrouwelijke energie is op dat ogenblik zo krachtig, dat men er alleen ontzag kan voor hebben.

Toen ik na ruim 4u terugkwam, was het meisje net geboren.
Wat mij het diepste raakte, was de sereniteit in de kamer, de rust en de eerbied van iedere aanwezige.
Het was ontroerend mooi. Zo hoort elke geboorte te zijn!
Ik zag een paradijselijk tafereel: een jonge natuurlijke oermoeder met aan de borst, haar pasgeboren naakte kind, nog met navelstreng.

Wat bracht mij precies op dat moment, op deze plaats, waar ik in principe niets te zoeken had ?
Het is een ervaring die ik met dankbaarheid meedraag voor de rest van mijn leven. Zulke mooie geschenken, maken het leven de moeite waard.

En welk lot wacht deze nieuwe mens ? Wat ligt nog verborgen in de blauwdruk van haar leven? Het zal niet altijd simpel zijn.
Van één ding ben ik wel overtuigd : dit meisje heeft haar moeder goed gekozen !

Geschilderd op camping 08/2004.
Van het ene schilderij kwam het andere, een detail van een schilderij maakte mij nieuwsgierig en dan begon ik aan een uitvergroting ervan.
En voilà, dit zat binnenin een urne op het vorige werkje :
energie, de kern van alle leven.

Geschilderd in 11/2002
Beneden lijkt het spiegelbeeld van boven en toch is het niet zo.
Wie ziet ook de verbinding tussen boven en beneden ?

Geschilderd tijdens de vakantie aan de Cèze in 08/2002.
Dit was het tweede schilderijtje, waarop een grote golf stond.
Ik voelde ook bij aankomst reeds de grond onder mijn voeten trillen, dacht meer aan een aardbeving. In elk geval de aarde was aan het protesteren en gedurende de 18 dagen verblijf op de camping, heb ik mij niet op mijn gemak gevoeld.
3 weken na mijn terugkomst, heeft een grote golf in een trek, van het hele Cèze-dal één grote vijver gemaakt. Weg mijn huisje op wielen en mijn paradijsje.
Ik had gelukkig nog mijn gewone huis in België.

Geschilderd op vakantie in 08/2003 = Oud Patroon Omver.
Een menselijk lichaam is als een PC, met gekende en verborgen files. Dat is ook waar ik mee werk, tijdens healings. Elke stap, elke belevenis, elke gewaarwording wordt in ons celgeheugen opgeslagen en kan op elk moment weer 'pop-up'-en.
Er wordt ons niet gevraagd of het op dat moment wel past of niet.
Ik dacht van mezelf, dat ik al heel wat aan de oppervlakte had gebracht en ook verwerkt en losgelaten. Dat kan ik nu wel vergeten :o(
Komt het door mijn nakende verhuis of de komende spirituele reis naar Peru, geen idee.
Feit is dat ik weer lichamelijke klachten krijg, zoals vroeger.
1simpel vb heuppijn: als gevolg van een heupluxatie, in 1992 !!!
Een mens zou toch denken dat zoiets al lang genezen is. Lichamelijk wel ja, maar de pijnervaring zit nog ergens opgeslagen.
Via een vriendin ging ik gisteren naar een Voetreflexologe en wat bleek: opgeslagen pijn, verdriet en ongelooflijke flashbacks.
Alles zit nog als kleine energiebolletjes of kristalletjes in mijn lichaam. Een menselijk lichaam is blijkbaar heel vindingrijk en kapselt alles in om er geen last meer van te hebben.
Pijnlijke behandeling moet ik zeggen, maar vandaag voel ik me goed en mijn lichaam lijkt tevreden.
Nu schreeuwt mijn huis om een deftige poetsbeurt, zal er maar eens aan beginnen :o(

Geschilderd in 06/2002
Het jaar waarin er erg veel veranderde in mijn leven. Ik had het nodig, alles van mij af te schilderen en niet altijd begreep ik de taal van mijn eigen werk.
Wie deze geheime codes voor mij kan ontrafelen, mag het mij vertellen.
Ben benieuwd.