Zondag 2 december 2007
heel even
een oude pijn opnieuw beleven
een ver verleden
een wonde die weer opengaat
al is het maar heel even
wanneer de nacht zich
als een zwarte mantel
over de aarde legt
word ik bijwijlen instinctief
door de duisternis gedreven
al is het maar heel even
wat vroeger was
is nu voorbij
vervlogen in een waas van tijd
maar het weleer
zit in mijn ziel verweven
en toch zo somtijds,
nu en dan
al is het maar heel even
herleeft het weer in mij
1 reactie op dit bericht
Goede avond Manestraal. Een heel mooi gedicht. Ik wil nog wat van je lezen.
Elvira en Pierre wensen jullie een fijne maandag.