van krukken en Ilizarov

Maandag 6 april 2009

vijf verpleegsters

Waarschijnlijk nog nooit opgemerkt: vijf verpleegsters staan vol aandacht en toewijding aan mijn ziekbed. Zoals vroeger bij de gemeente, is er één aan het werk en zijn er vier aan het observeren. Het lijkt wel alsof er een bijscholingscursus voor verpleegkundigen plaats vindt. Ikzelf vond deze mis-en-scène niet erg, want zolang ik als patiënt centraal sta en in de belangstelling blijf, kan mijn dag niet meer stuk.
Ik probeer nu twee of drie stappen te zetten gelijk een echte vent: neus in de wind en voeten gelijk zetten. Later vandaag ga ik misschien nog een plateau in de hand nemen en boeken op mijn kop zetten.

Geschreven door Marc om 09:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 april 2009

er zit een Ilizarov in mijnen hof

Straks kunnen we buiten zitten. Het belooft prachtig lenteweer te worden. Ik mag mijn huid wel niet aan de zon blootstellen wegens mijn antibiotica. Mocht er nog iemand ergens een burka hebben, dan zou die nu goed van pas komen.
Een of twee nachten geleden werden mijn paaslelies in mijn voortuin weggerukt. Nu staan die ergens te pronken op een of andere schouw naast het heilig hert. Dan is er toch nog iemand die er meer plezier aan heeft dan wij. Maar daar gaan dan mijn vruchten van mijn botanische kennis, mijn ervaring en inzicht in horticultuur ten spijt. En ik die dacht nu eindelijk eens mee te doen aan de gemeentelijke wedstrijd van de mooiste voortuin.

Geschreven door Marc om 12:43 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 april 2009

terug leren stappen

Ik loop nu al vijftien maanden met krukken. Misschien komen ze mij nog filmen voor "Vrolijk Vlaanderen". Onder begeleiding van mijn kinesiste probeer ik met een kruk in de hand de eerste stappen te zetten. Het is gelijk een kieken dat probeert te vliegen. Alle spieren doen pijn en mijn been wil nog niet echt mee. Het mag nog bij pogingen blijven, want na twee stappen is het genoeg. Het is wel belangrijk dat ik de juiste staphouding aanneem: elke stap even groot zetten en de voeten recht plaatsen.
En Bea is gisteren thuis gekomen met hoge koorts en keelontsteking. Zij moet nu een paar dagen in bed blijven. Het is stil in huis, zelfs met Bea.

Geschreven door Marc om 10:39 Reageer op dit bericht

Dinsdag 31 maart 2009

een geneesmiddel tegen huidinfectie

Vandaag moest ik Pellenberg bellen voor de opvolging van de last aan een van mijn pinnen. Er werd een laboratoriumtest gedaan. Ik moet nu een dosis geneesmiddelen nemen tegen huidinfectie. Daarna zal het kwaaltje wel over gaan. Ik wil daar goed zorg voor dragen, want een botinfectie is voor een Ilizarovpatiënt absoluut te mijden. En nu moet iedereen zijn best doen om het papieren voorschrift voor het geneesmiddel zo snel mogelijk bij de apotheker zien te brengen, want de voorschrijvende arts zit in Pellenberg. Wanneer gaat het oubollig en kafkaiaans systeem van papieren voorschriften en goedkeuringen van geneesmiddelen ophouden te bestaan? Want dit kan kan net zo goed met een geïnformatiseerde databank weliswaar met zorg voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Artsen en apothekers zouden toegang hebben tot de elektronische databank, waardoor het voorschrijven, goedkeuren en afleveren van geneesmiddelen veel vlotter zou kunnen. Misschien denk ik teveel vanuit het standpunt van de patiënt, de verbruiker van de gezondheidszorg?

Geschreven door Marc om 10:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 27 maart 2009

één pin op te volgen

Zonet kom in terug van Pellenberg. Ik had al enkele dagen pijn ter hoogte van een bepaalde pin. Het labo gaat dit nu verder onderzoeken en dinsdag weet ik of ik antibiotica moet nemen. We gaan dit verder moeten opvolgen. Verder staat mijn been heel goed en het werd "in rust" gezet. Binnen drie weken mag ik terug naar Pellenberg. Mijn been heeft nu ook even paasvakantie.

Geschreven door Marc om 11:43 Reageer op dit bericht

Woensdag 25 maart 2009

una reunión vespertina

Ayer tuvimos una reunión vespertina al lado de mi cama con los amigos y la profesora de la classe de Español. Visitaron a un compañero enfermo. Voor de ingewijden: het voorzetsel 'a' is hier op zijn plaats: het lijdend voorwerp in de zin gaat over een persoon. Voor de niet ingewijden in de Spaanse taal: gisteravond kreeg ik onverwachts bezoek van een aantal van mijn vrienden uit de Spaanse les. Ook de leerkracht was er bij. Uiteraard werd de ganse avond om ter schoonst Spaans gesproken. En ik heb mooie foto's, ook een van mij met mijn juffrouw, maar ik publiceer deze niet, omdat ik ooit nog proefwerken moet afleggen bij haar. En al wat schade kan toebrengen aan de punten, moet absoluut vermeden worden. Dank aan Bea en Stéphanie, die deze bijeenkomst in het geheim georganiseerd hebben en ik wist van niets. Een mens kan toch naïef zijn. En ik voel me altijd twintig jaar jonger in de Spaanse les. Gisteren ook.

¡Compañeros, doy las gracias. Estudiad y os divertid mucho,y tened in memoria, volveré!

Geschreven door Marc om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 24 maart 2009

De lente is er: nieuw leven of voorjaarsmoeheid?

Gisteren was het iets minder. Mijn been deed meer pijn en de kine was precies zwaarder dan anders. Tegen 's avonds was het alsof ik koorts had. Het had geen zin deze te meten, want ik neem nog teveel paracetamol. Bea onderzocht mijn been en ze merkte geen ontsteking op. We moeten dit goed opvolgen, want als er ooit een botontsteking optreedt, dan zijn we we voor weken slecht gesteld. Misschien komt het door vermoeidheid omdat dag en nacht weinig verschilt ofwel breekt er een griepje door. Enfin, vrijdag ga ik naar Pellenberg en breng dit ter sprake.

Geschreven door Marc om 09:11 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 maart 2009

een dagje als Ilizarov-patiënt

Gisteren is Pepijn op bezoek geweest samen met zijn ouders Britt en Stefan. Het ventje begint goed te reageren en groeit als een kool. Hij is nu bijna vier maand oud. De fiets van Bea werd gestolen aan het station van Beveren. De politie kent het probleem en uiteraard is er geen pasklare oplossing voor het chronische diefstalprobleem. Wij zitten natuurlijk in de rats, want Bea kan haar fiets hoegenaamd niet missen. Ze moet er mee naar haar werk en moet er mijn paaseieren mee gaan kopen.
De zitting kinesitherapie bij mij thuis wordt stilaan routine. Ik ken het verloop van de oefeningen en voel mijn beenspieren soms trillen van de inspanning. Dit kan alleen maar goed zijn. Maar we hebben nog een hele weg te gaan vooraleer ik in de bomen ga klimmen. En de wondverzorging verloopt nog altijd perfect. Er is nog geen ontsteking en de pingaten zien er mooi uit.
Ik lees veel. Er ligt nog altijd een stapel romans te verwerken. Wie denkt dat ik voortdurend naar de televisie kijk, heeft het fout. Ik heb de gewoonte aangekweekt om slechts één of hoogstens twee programmas per dag te bekijken. Na het bekeken programma gaat de TV uit en oordeel wat er mogelijks nog te zien valt. Ik heb mijn TV voor mij alleen, gelukkig maar. Zondag keek ik naar de eucharistieviering op TV, maar toen ze met de offerschaal rond gingen, zette ik het toestel uit. Ik had geen kleingeld bij.

Geschreven door Marc om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

Hoera, mijn eerste uitkering is er!

Vandaag kon ik een e-mail lezen, waarin CM Waas en Dender liet weten dat mijn uitkering wegens arbeidsongeschiktheid voor de eerste veertien dagen van maart op mijn rekening staat. De mail gaf me een mooi en gedetailleerd overzicht van de betaling en de bedrijfsvoorheffing is meteen afgehouden. Zonder me te verplaatsen kan ik perfect opvolgen hoe en wanneer mijn uitkering betaald wordt.

Geschreven door Marc om 09:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 maart 2009

en verder twee keer per dag draaien

In deze veertien dagen moet ik comprimeren: vier vierkante moeren twee keer per dag een slag draaien tot aan de pijngrens. Aangezien ik pijnstillers neem, om vooral de nacht rustig door te komen, zal ik me goed moeten toeleggen op het comprimeren. Ik ben er dan ook voltijds mee bezig.
Ondertussen heb ik twee keer een bezoek gebracht aan de thuiszorgwinkel Assist van CM. De doppen van mijn krukken waren zo versleten, dat het metaal onderaan bloot kwam. En in deze toestand is het bijzonder gevaarlijk op krukken te steunen. Zonder probleem werden mijn krukken omgeruild en nu heb ik mooie frisse doppen om de lente aan te vatten. Mijn rolstoel is een ander verhaal. Ik haalde al aan dat de Beverse voetpaden bijna onmogelijk zijn, om zich zelfstandig met een rolstoel voort te bewegen. Je moet werkelijk wringen aan de wielhoepels om hellingen van garagepoorten en drempels te overwinnen. Mijn stoel reed slechts op drie wielen en kon niet meer toegevouwen worden. Ik kreeg onmiddellijk een andere stoel van hetzelfde type. En nu gaat het beter. Ik wil de medewerksters van CM-Assist van de thuiszorgwinkel te Beveren bijzonder danken voor de perfecte dienstverlening.

Geschreven door Marc om 23:54 Reageer op dit bericht

Archief