Zondag 8 april 2007
ZONDER TWIJFEL.
Oost west
Tehuis best ?…
Maar de tijd die míj rest
Blijf ik in mijn eigen nest!
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Archief
Zaterdag 7 april 2007
Jongen
JONGEN.
Lieve jongen
Ook al ben je reeds
Een ouwe heer
Als je lacht
Zie ik
Die lieve,
Kleine jongen weer !
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 april 2007
Feest
FEEST.
Het leven
Zei de oude heer
Is voor mij een feest !
Ik ben al bijna 100 jaar
En nog geen enkele keer
Dood geweest !
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 april 2007
Elastiek
ELASTIEK.
De zee
Op het strand
Komt eindeloos
Af en aan
En ik bedenk
Met mijn klein verstand
Zou die elastiek
Nooit over gaan ?
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 april 2007
Hemel
HEMEL.
Ik zie de sterren
En ik zie de maan
En ik vraag me af
Zouden ze daar nu hangen
Of zouden ze daar nu staan ?
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 4 april 2007
DE ENGELEN VLIEGEN LAAG VANDAAG...
De engelen vliegen laag vandaag
Hij kan hun streling voelen
Hun vleugels wiegen sloom en traag
Zijn denken tot een kolkend woelen
Voorbij is weer een hulpeloze nacht
Van draaien, keren, slapeloos
Geen droom heeft weer gebracht
Waar zijn hart ooit eens voor koos
Zij heeft hem plots verlaten
Het ging om een “vreemd gevoel”
Ze kon er met hem niet over praten
“Jij begrijpt toch niet wat ik bedoel”…
Hij is altijd eerlijk en recht voor de raap geweest
Heeft tegen haar nooit zitten veinzen
“Waarom toch?” piekert zijn bedroefde geest
Het doet zo een pijn, hij leeft te peinzen
De engelen vliegen laag vandaag
Zij voelt zich weeral zeker van haar stuk
Een ander mint zij nu, immens, zo graag
Zij kommert enkel om haar eigen geluk…
Hij is mijn vriend, ik voel zijn wezen kreunen
Bied hem mijn luisterend oor, mijn schouder om op te leunen
Maar zijn leed is eindeloos, onmetelijk zijn verdriet
Ik wil hem zo graag helpen, maar hoe, ik weet het niet…
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 31 maart 2007
Onhandig.
ONHANDIG.
Ik kreeg vandaag in het ziekenhuis te horen
Dat ik in feite met 2 linkerhanden ben geboren
En, zo sprak de specialist :
Dat is iets wat jammer genoeg nooit went
Als je, zoals jij, geheel rechtshandig bent!...
Vrijdag 30 maart 2007
DRUGS.
Moeder
als ik niet meer
weer
keer
Als “het” mijn geest
geheel overwonnen heeft
Vergeeft
mij dan en wees
door wroeging niet verteerd
Verweerd
heb ik mij Bezeerd
U
Rouw
niet
Beschouw
mij enkel
Heb geen verdriet
Want een moeder verdient
dit niet …
Geschreven door marce de lausanne om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 maart 2007
FIETSEN.
18 Augustus 2005 was een zonnige dag. Zo een dag dat de fiets onmogelijk stil kon blijven staan. En dus vertrokken vriend Jan en ik voor onze zoveelste fietstocht. Met, voor de zoveelste keer, de afspraak dat we ons aan een matige snelheid zouden houden. Zo een 26 à 27 kilometer per uur.
Zoals gewoonlijk lukte ons dat het eerste uur. Maar nadien liep het, naar aloude gewoonte, weer fout en won onze inzet het van ons verstand.
Nadat we zo enkele uurtjes hadden rondgedraaid en onze adrenaline uit het bloed hadden weggejaagd, reden we aan een gezapig tempo langs de vruchtbare akkers en de mooie groene weiden van ons geliefd Limburg.
In één van die groene weiden stonden een 15-tal koeien verzameld. De weide strekte zich uit over vele gezonde aren, en toch stonden die koeien dicht bij elkaar. Vreemd. Maar al snel zagen we de reden : een eindje verder stond een koe apart…
Stilletjes, bijna ingetogen, te eten van … haar eigen moederkoek !
Onder de koe bemerkten we iets snoezigs wit. Een klein wit kalfje. Net geboren.
Als vers van de pers… Nog wat aan het bekomen van het avontuur naar de “nieuwe wereld”. Doch duidelijk klaar om een leven aan te vatten.
In de verste verte was er, uitgezonderd wij 2, niemand te bemerken. En deze vaststelling, hoe verkeerd misschien, gaf me een warm gevoel ! Een besef dat, ondanks al ons geregel, de natuur gewoon zijn gangetje gaat. Ook zonder ons. Een koe is dan wel een koe, maar zeggen dat ze dom is ? Ik denk er niet aan !
Vandaag was een kille dag. 25 Augustus en geen straaltje zon te bespeuren. Ondanks de dreigende regenwolken heb ik, tegen goede gewoonte in, mijn fiets in gang geschoten. De tocht van vandaag liep onder andere langs de “weide der geboorte”. Het kalfje liep, veilig beschermd, temidden van de kudde. Het viel me op, er was maar één kalfje. Toen ik even aan de draad van de wei stopte, monsterden de koeien me met een rustige blik. Zorgeloos, geheel zonder stress. Koeienogen vertellen een eigen verhaal. Doch blijven al te vaak om niet te zeggen meestal, ongelezen. Een verhaal waartegen de relativiteitstheorie in het niets vervalt. Koeien gaan al ongemeen lange tijd mee. Zijn een soort apart in de dierenwereld. Door velen bespot, doch door de denkenden beschouwd als zijnde onmisbaar. En koeien drinken geen koffie. Alhoewel ze natuurlijk zelf voor de melk zouden kunnen zorgen…
Donderdag 29 maart 2007
VREDE.
Is het je al opgevallen
Dat het grootste deel
Van het woord “vrede”
Bestaat uit “rede”? …