Naar de inhoud

Reizen met Marc & Anne

India
seniorennet.beseniorennet.be
"Reizen met de rugzak" in zijn ruimere betekenis: individueel, alles zélf georganiseerd met plaatselijk vervoer. Soms met wagen en chauffeur.

Incredible India

Niets blijft duren, zo ook niet deze reis.

Even een nabeschouwing:

We vonden deze reis uitermate interessant en afwisselend.

We waren een beetje verrast door de onverwachte natuurextremen: in Orissa was het 10 graden warmer dan voorzien, in het noorden dan weer 10 graden kouder ( global warming? ), wat toch wel voor enkele probleempjes gezorgd heeft.

Maar los daarvan genoten we van de veelzijdigheid vd reis:

in Odissa en zeker in Chattisgargh keken we onze ogen uit in de kleine dorpjes waar al die verschillende stammen leven. We hingen aan de lippen van onze gids bij de uitleg over de zeden en gewoonten van deze animisten. 

In Kasjmir werden we gefouilleerd en nog eens gecontroleerd op wapen- en wat weet nog allemaal - bezit, en zagen we nooit voorheen zoveel gewapende soldaten op straat. 

De omgeving was onwaarschijnlijk mooi, maar het was er ook verschrikkelijk koud. Onze woonboot was onvergetelijk en het onthaal navenant, maar om er echt te kunnen van genieten moet je in de zomer deze streek verkennen ( en een trektocht daar zou ik niemand aanraden ).

In de stad Amritsar, de Punjab, heb ik mijn hart verloren. Ik vond het een heel leuke plaats, de Gouden Tempel is prachtig, er zijn nog een aantal leuke plaatsen in de buurt om te bezoeken, en we hadden een erg leuk hotel met tuin.

Dan terug richting Himalaya. Hier hebben we onze reisplannen een beetje moeten aanpassen: 1 plaats hebben we moeten laten vallen: Chamba vallei. Door het slechte weer waren er landverschuivingen enbergpassen waren gesloten. We wilden geen risico lopen om vast komen te zitten, daardoor reden we verder naar McLeod, waar de Dalai Lama verblijft.

Hijzelf was helaas niet thuis, en ook zijn stulpje kon me niet bekoren, maar we genoten van het backpackersparadijs: aten pannenkoeken en spaghetti en keken van op een terrasje naar voorbijpasserende hippies.

De wegen in de Himalaya waren een verschrikking: Duizenden trucks maakten de smalle, kronkelende bergpaadjes, versierd met talloze putten, tot een regelrechte nachtmerrie !

Gelukkig was de omgeving gewoonweg schitterend! De majestatische bergen, de besneeuwde pieken van de Himalaya, na iedere hoek een ander onvergetelijk uitzicht! Om ñooit meer te vergeten!

Maar de regen bij aankomst droeg niet bij tot het opwekken van ons humeur. Toch genoten we van ons bezoekje bij Monnik Giel. De ontvangst was leuk en verhelderend.

Blij dat we daarna weer naar het zuiden vertrokken, de zon tegemoet !

Door enkele vervelende ziektekiemen hebben we enkele dagen rust genomen maar zijn er dan weer direct ingevlogen

Patiala en Kurukchetra bleken erg interessant te zijn, maar hopelijk gaan ze daar werk maken van de restauratie van die wonderbaarlijk mooie gebouwen die er te vinden zijn.

De Heilige plaatsen hebben aan belangrijkheid ingeboet: daar waar vroeger gelovigen constant aan het baden en het bidden waren, daar komen ze nu nog enkel op grote festivals.

Kortom: het was niet altijd makkelijkste, maar toch hadden we een hele mooie reis.

In totaal hebben we nu in India 20 weken gereisd: van noord naar zuid, van oost naar west.

Ik blijf erbij: India is een ongelooflijk boeiend land: zo veelzijdig, zo kleurrijk....

De slogan : " incredible India " ( ongelooflijk India ) is onwaarschijnlijk goed gevonden!

Het land mag dan qua hygiene niet zo n goeie reputatie hebben, en doet het soms minder goed aan het lichaam, het is een weldaad voor de geest!

Wanneer je, als verwende Westerling, eens nood hebt aan een " relativeringscursus ", wel, ga dan eens naar India !

Er is zoveel te vertellen over dit boeiende land met zijn gastvrije bewoners...

Hopelijk heb jij een beetje mee kunnen genieten?

In ieder geval een dikke merci aan allen die de blog gelezen hebben en hebben gereageerd. Het was heel leuk af en toe een berichtje in onze mailbox te krijgen, dat gaf toch het gevoel dat jullie er waren, en gaf extra stimulans om ermee door te gaan!

Tot de volgende?

Op de foto: tussenlanding in Frankfurt.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door marc & anne om 07:30 Reageer op dit bericht

Mc Donald

Na 5 weken Indisch en Chinees te eten hebben we er wel s zin in: een hamburger met lekkere frietjes.

OK, niet zoals thuis, maar toch s iets anders.

Dus: vandaag na n bezoek aan het Rode Fort kregen we dorst, we gingen alleen maar n frisdrank drinken, maar konden niet weerstaan.

OK, de keuze is anders dan bij ons. Er wordt soms gebruik gemaakt van erg Indische sausjes, maar er is ook " gewoon " gefrituurde kippeshnitsel tussen een broodje. Geen mayonaise, wel ketchup.

Maar je mag niet teveel honger hebben!

Wanneer bij ons de mensen van Mc Donald werken als een goed lopend treintje, dan is dat in India een overjaarse stoomlocomotief die ieder moment zijn laatste adem kan uitblazen!

Volk genoeg: ze lopen bijna mekaar de kop in, als kippen zonder kop. Erg om aan te zien.

Er loopt ook een " manager " rond, maar die brengt er ook al niet veel van terecht....

Och, nog een jaartje of 10, en t zal ook daar wel goedkomen zeker!?!

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 15:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Het Rode Fort

Al vele jaren geleden bezochten we de belangrijkste bezienswaardigheden van New Delih.

Nu hebben we nog enkele dagen te vullen en Marc vond het geen slecht idee om nog eens naar het Rode Fort te gaan.

We namen een motorfietsriksja en stoven naar de meest bezochte plaats van de hoofdstad.

We waren zeer verwonderd te zien dat er nog zoveel fietsriksjas zijn. Duizenden pezige mannetjes duwen hun ketting rond om hun clienteel naar hun bestemming te brengen. 

Ik kan het niet over mijn hart krijgen om me te laten vervoeren door zo n frêle uitziende, niet meer zo jonge mannen. De Indiërs zelf hebben daar duidelijk minder problemen mee: je ziet vaak 2, soms zelfs 3 Bourgondische burgers hun dikke pens neervleien op de stukgetrokken keukenplastiek dat over de gammele zitting getrokken is. Vaak zijn ze dan nog geladen met zakken rijst of handtassen vol met prullaria.

Nee, dan liever een tuktuk, er zijn er tegenwoordig zelfs electrische! Wat een flinke vooruitgang is ivm pollutie.

HetRodeFort is mooi, maar ook niet meer dan dat. Sedert 2007 nu ook World Heritage.

Het was al flink warm geworden, toch beslisten we om nog s naar de bazar te gaan.

Er werd flink wat gezeurd: " PLEASE Madam, Nice sari... Want gold? Silver? " ( wil je n sari kopen? Goud? Zilver? )

Het werd ons letterlijk en figuurlijk te warm onder de voeten en keerden terug naar het hotel.

FOTO: Marc in het Rode Fort

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 10:11 1 reactie Reageer op dit bericht

Bewoonde wereld

Vanmorgen zijn we vertrokken voor onze laatste tocht: een taxiritje van +/- 3 u naar New Delhi.

De weg was mooi: bijna de hele tijd autostrade, 6 rijvakken zonder obstakels... Ttz... Als je de vele vrachtwagens, tuktuks, paardekarren, bromfietsen, fietsers en voetgangers niet meerekent.

Marc zit altijd vooraan, ik achterin. Het durft wel eens gebeuren dat mijn ogen dichtvallen, zo ook vanmorgen.

Ik schrik wakker, kijk door de voorruit en roep:

" rijden we nu aan de rechterkant van de weg? "

" ja " zegt Marc kalm " we zijn aan het spookrijden "

" Op de snelweg? "

" ja, waarom? "

Enfin, alles went zeker? 

Hoe dichter we bij New Delhi kwamen, hoe meer de beschaving zichtbaar werd: veel hoge bebouwing, veel huizengroepen, maar ook bijna de ene fabriek naast de andere, elk wedijverend om de meest vieze rookwolk naar buiten te blazen!

De vuilnisbelten waren meer dan torenhoog en iedere seconde kwam er meer verkeer bij.

Toen we dicht bij Delhi kwamen wist onze chauffeur niet zo goed welke weg hij moest nemen. Ik kneep mijn ogen ( en billen ) dicht toen hij achteruit reed om een andere afslag te nemen.

In het centrum zaten we constant in de file.

Het was ondertussen heel erg warm geworden en gezien we om de haverklap de weg moesten vragen stonden onze ramen open en hadden we geen airco. Puffen geblazen.

Gelukkig viel het hotel dat we via booking.com geboekt hadden reuze mee. We genoten van een café latte en van de rust.

Hier zijn green grote feestzalen waar trouwfeesten kunnen gegeven worden, na drie dagen ( hopelijk ) een lange, rustige nacht...

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 13:25 1 reactie Reageer op dit bericht

Graftombe van Sheik Chilli

Ondanks de 2 trouwfeesten in ons hotel hebben we toch goed geslapen. ( worden we het gewoon ? )

Na het ontbijt vertrokken we met een tuktuk ( taxibromfiets ) om 4 interessante plaatsen te bezoeken.

De Durgatempel ( vd godin Durga ) was mooi maar werd overspoeld vd vliegen.

Daarna bezochten we het park daar rechttegenover. Prachtig aangelegd, super netjes en fris: hahaha... T was er heel warm, maar men was bezig het gras te besproeien en die fonteintjes sproeiden ook op de gangpaden: heeeeerlijk!

De volgende tempel was ook maar gewoon, maar er was een spannend ritueel aan de gang:

Een ganse familie was opgetrommeld rond een lingam ( fallussymbool ) in een vulva. Op de lingam werd van alles gelegd: bloemen, rijst, blaadjes, bloem... Dat werd dan overgoten met water, melk... Ondertussen spoten de mannelijke aanwezigen door middel van een speciaal pijpje water (?) over het hele gebeuren. De oudere vrouwen stonden in voor het constant aanbrengen van water, bloemen enz. En dat alles terwijl er gebeden opgezegd of gezongen werden.

Als laatste op het programma stond de Graftombe van Sheik Chilli. Of die man graag Chilli at, ik zou het niet weten. Ik weet er voorlopig ook niet zoveel van, weinig of niets in het Engels...

Feit is: het was een muzelman, en zijn tombe doet erg denken aan al deze in Uzbekistan!

Tegen de middag waren we terug. Veel rust zal er weer niet zijn: ze zijn weer volop de zalen aan het decoreren voor komende trouwfeestjes en op onze gang zijn ze begonnen met de hele gang van lambrisering te voorzien.

Morgen zijn we hier weg, op naar New Delhi!

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 08:11 1 reactie Reageer op dit bericht

Kurukshetra

2uur met de taxi over hobbelige wegen naar Kurukshetra. We hebben weer een goed hotel gevonden. Deze namiddag deden we al een toertje met de tuktuk. Kurukshetra is een " heilige stad " van Krishna. We hebben nu al bij animisten gezeten, boeddhisten, sikhs, en dan nu bij aanhangers van Lord Krishna. Boeiend landje, India!

Het eerste wat we bezochten was een prachtig museum over hun godsdienst en de Mahabarata. Fantastische verhalen van stoere goden, niets ontziende slechterikken en medelijdende moeders.

Prachtige schilderijen, sculpturen in hout en steen en borduurwerken. Overal met Engelstalige uitleg.

Morgen zetten we ons bezoek verder, als we tenminste n beetje kunnen slapen want het loopt hier weer vol met genodigden voor het volgende trouwfeest... Joehoe!!!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door marc & anne om 16:59 Reageer op dit bericht

Huwelijksfeesten

Ligt het aan de tijd van het jaar, de stand van de zo'n of de maan? Ik weet het niet, feit is dat de laatste dagen getrouwd wordt aan de lopende band.

In ons hotel begon het gisterenavond al. 

Naast gewone slaapkamers waren in ons hotel ook kamers met grote salons: salontafels met zetels voor wel 20 personen. We vroegen ons al af waarvoor die gebruikt werden. Stilaan liepen die vol met mannen in geklede broek en hemd zonder stropdas. De prachtig uitgedoste dames trokken zich terug in het restaurant. Dat werd voor ons plots verboden terrein, we mochten in de bar gaan eten.

De klok wees zo' 21u aan. Om half 11 kwamen dan de bruid en bruidegom aan met veel toeters en bellen. Ze moesten een lint doorknippen ad ingang vh hotel. Iedereen kreeg een drankje ( geen alcohol ) en samen verdwenen ze met zijn allen in een feestzaal in de kelder. Ik denk dat daar gedanst werd, er was toch luide muziek.

Wij konden gaan slapen. Om half 2 weer veel lawaai, vooral vd kinderen die zich rot amuseerden met lopen en vliegen, roepen en tieren in de gangen. Ik ging toch maar s kijken. " Sorry Madame, we leave in 10 minutes "

OK, dan, ik weer in bed. Om half 5 begon weer een heel orkest te spelen: het bruidspaar ging naar huis. 

Wat ze ondertussen allemaal gedaan hebben, ik zou het niet weten.

Feit is, we zitten nu in Kurkishes ( geloof ik ), en t was hier vanmiddag t zelfde scenario. Met het verschil dat in de tuin de ceremonie verder ging: het bruidspaar moest elkaar achterna zitten rond een klein vuurtje en daarna was er een oudere man die, zo leek het toch, hen de levieten kwam lezen. Iedereen zat muisstil te luisteren...

In beide gevallen leek het bruidspaar gelukkig. Wij hebben het ooit anders gezien in India...

Op de foto: het koppel met een deel vd familie in de hal vh hotel op het ogenblik dat ze net binnenkomen.

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door marc & anne om 16:45 Reageer op dit bericht

Afternoontea tea

Afternoontea tea in een " non hotel ". Wat is een non hotel?

Een hotel dat oorspronkelijk een andere functie had: in dit ( en in de meeste ) geval(len) een paleis.

We verbleven er niet maar gingen er in de namiddag genieten van de tuin en een bakje thee met een stukje appeltaart....

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 16:30 Reageer op dit bericht

Verkeersagressie

Verkeersagressie. Ik ben er niet fier op, maar soms, in België bezondig ik me er ook wel eens aan.

Vooral op smalle, kronkelende binnenpaadjes waar 70 mag gereden worden en waar dan een lieve opa op gezapige wijze zijn ros tegen 40 km per uur de weg opjaagt... 

In India gaat dat anders. Er zijn weinig landen waar het verkeer zo chaotisch is als hier. 

OK, in de meeste Aziatische landen zijn er weinig of geen verkeersborden, ieder voertuig wriemelt maar tussen de massa zoals het uitkomt. Rode lichten zijn er amper, meestal niet.

De wegen zijn slecht tot heel slecht. Wat ervoor zorgt dat om de haverklap een voertuig uitwijkt om putten te vermijden.

En dan zijn er nog de andere weggebruikers waarmee je rekening dient te houden: stootkarren, fietsen, bromfietsen, ijscokarretjes... Noem maar op. En allemaal rijden ze met een verschillende snelheid.

Komt daar nog bij dat er bij daglicht ( gelukkig niet s nachts ) getoeterd wordt dat het een lieve lust is! Het is me niet altijd duidelijk waarom er precies geclaxonneerd wordt, maar meestal is het om te zeggen: " hier ben ik " . Op alle vracht-, bestel- en andere wagens staat op de achterkant in grote letters : " HORN PLEASE ! ". Precies of het nodig is om dat nog te vermelden... Volgens mij is hun vinger gewoon vastgegroeid rond dat vervelende knopje.

Nu, die toestanden vind je in heel veel derde wereldlanden.

Wat India zo speciaal maakt is het volgende extraatje: de heilige koeien.

In geen enkele stad ontbreken ze. Je ziet ze vaak alleen, maar soms is de hele familie van de partij: koe, stier en kalfje genieten van hun uitstapje en proeven van de locale specialiteiten . 

Tegenwoordig ligt er jammer genoeg heel veel plastiek op de openbare weg. De koeien zijn de vuilbakken van de straat: zij eten gewoon alles. Niet erg bevorderlijk voor de gezondheid.

Nu goed, die koeien vindt je niet alleen in de stad, zelfs midden op de autostrade kunnen ze, al herkauwend, genieten van een deugddoend middagdutje.

En de chauffeur? Die blijft daar kalm bij!

Snijdt iemand hem de pas af, is er een spookrijder op de autoweg?

Niets om je zenuwachtig over te maken...

Tja, wij kunnen nog wat leren van de Indiërs !

Op de foto: nog een nederig stulpte van een ( overleden )  Maharadja. Helaas in slechte staat, we konden enkel te buitenkant bewonderen

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door marc & anne om 16:23 Reageer op dit bericht

Maharadja s van de Punjab

Vandaag gingen we dus op stap in het stadje Patiala.

De supervriendelijke baliebediende gaf ons een stadsplan, wat documentatie en een kaartje waarop een stadswandeling aangegeven stond. Wanneer je die route afloopt heb je de belangrijkste bezienswaardigheden gezien. Da s nu de eerste keer dat ons dat overkomt. Goed van de dienst toerisme vd Punjab!

Ik voelde me lekker, had van een sober ontbijt genoten en ging er helemaal voor gaan.

Ons eerste bezoek was aan het paleis van de Maharadja dus. Toen we voor de poort stonden werd ik al helemaal wild: prachtig ommuurd domein. We moesten geen ingang betalen. Al op het binnenplein had ik minstens 10 foto s genomen. Het fort leek heel erg op die die je in Rajastan kan zien, super romantisch!

We werden geacht eerst naar de Durbar hall te gaan, waar vroeger de koningen ( wo. Koningin Elisabeth van Engeland ) en andere heel belangrijke personen ontvangen werden. De zaal was heel groot, met wel 10 monsterachtig grote hangende luchters. Nu was het een museum met vooral wapentuig, maar oa ook zijn eerste auto. Voor t museum moesten we wel ingang betalen: 10 roepies ( 8 eurocent )

Ik was superenthousiast! Het eigenlijke paleis werd binnen de muren nog eens verstopt binnen een andere muur. Men leidde ons rond de binnenste muur. Daar stonden enkele oude kanonnen en de stallen waar vroeger waarschijnlijk de paarden verbleven.

En dan... Ik stond al te watertanden: naar het eigenlijke paleis. 

Er stond een gewapende militair aan de poort die ons vriendelijk tegenhield: no, no, sorry, privat property!!

Zo, eraan voor de moeite. Toch ontgoocheld, weer s niets aan te doen.

We zetten onze stadswandelingen dan maar verder: flaneerden door de bazaar en genoten van een frisse limonade. Onderweg bezochten we ook nog een oude Jaintempel, zeer mooi onderhouden, geen inkom, ook geen andere bezoekers.

We waren toch wel enkele uurtjes zoet geweest en keerden dan ook terug met de taxi. 

Na de lunch en nodige middagdutje gingen we nog naar een ander oud paleis van een Maharadja. Dit was omgevormd tot hotel. In de tuin genoten we van een " afternoon tea " ( nee, Arlette, geen scones ;0)), en gingen s piepen binnenin het hotel. Dat was prachtig gerestaureerd en er liep ook veel volk rond.

We hebben genoten van onze uitstapjes, en ik was vooral blij dat ik me eindelijk beter voelde! Ik heb nog niet zoveel gegeten en ben nog redelijk snel moe, maar t verschil is gigantisch !

We hebben besloten hier nog n dagje te blijven, we zijn nog helemaal niet klaar in deze stad!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door marc & anne om 15:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Reizen met Marc & Anne

↑ Terug naar de berichten