Maandag 15 mei 2006
HOERA,
hoera, het is gelukt zoals ge ziet, als je maar lang genoeg zoekt he, dan komt het vanzelf wel weer goed, ik zal nu even nog een bloemetje erbij doen nog voor moederdag. Had ik beloofd, ha ha.Het was trouwens een beetje raar weer vandaag, eerst een heleboel zon, toen 's-middags somber en donker maar toch niet kou, het is kurkdroog allemaal, we hebben vandaag eerst maar eens een beetje gesproeid, want de komkommers e.d. verschrompelen helemaal, en de vijvers zijn zo opgedroogd, de vissen willen niet eens boven drijven, eten doen ze ook niet, maar wij denken omdat er iedere keer een reiger overkomt, dat ze beneden blijven omdat ze bang zijn. Des te beter dan kunnen ze tenminste niet worden opgegeten, of niet dan.
Met deze droogte (tenminste voor de tuin) heeft het niet zoveel zin om wat te doen, heb vanmorgen toch maar gras gemaaid, want dan begon te bloeien, en dat moet maar niet, want het is allemaal kweek, en zo taai als wat.
Maar we mogen niet mopperen hoor, de tuin is eigenlijk van de gemeente, maar tegen een kleine vergoeding hebben wij hem gekregen, je moet niet vragen hoe ie er ongeveer 10 jaar geleden uitzag. Alles was onkruid, manshoog, dit hebben we eerst eruit getrokken met de hand, toen zijn we langzamerhand begonnen er een beetje structuur in te krijgen, alleen moesten we daar ineens mee ophouden, want op een dag waren we aan het omscheppen, stoten we ineens op metaal, ik zei in een grapje tegen Herman, er kon weleens een schat in zitten, nou een schat was het niet, maar wel een complete auto, een lelijke eend, hebben toen gelijk de gemeente gebeld, die kwam kijken, schrokken zich een hoedje, hebben eerst bodemmonsters genomen of er verder nog ongerechtigheden inzaten, ja dus, hebben toen de hele tuin af gegraven tot op een halve meter (DACHTEN ZE) maar niets was minder waar, op sommige stukken tot 1 1/2 meter diep, en wat ze niet allemaal gevonden hebben, fietsen, fietsstoeltjes, blikken verf, fietskettingen, stapels vergane kleding, bahhhhhhhhhh.
Pas daarna konden we beginnen met de tuin aan te leggen, nou zijn wij geen mensen van alles op een rijtje, het is een beetje van alles, zoals ik al zei 5 vijvers, 1 grote van 6 x 3 m, en 4 kleintjes, de grote hebben Herman en ik zelf uitgedacht, uitgegraven, 1.20 m diep in drie lagen, maar het resultaat mag er zijn, hebben we toch niet voor niks al die jaren gevochten voor de tuin.
Ook daarvan zal ik wel weer eens een paar foto's plaatsen.
Maar nu ga ik maar weer even ophouden, mijn vingers en handen doen alweer zeer, ik heb nl. reuma en artrose, en op een gegeven moment wil het niet meer. Dus hou ik maar weer op.
Welterusten.............................
Geschreven door marianne om 22:52
Reageer op dit bericht
