Lieve meisje,vandaag is het juist vier maanden dat we jou missen. Vanavond zei jou kleine meid nog eens "ik wil naar mijn mama" Fluisterend vertelde ik haar "je weet toch dat dit niet meer kan,omaatje zou ook graag haar kindje terug hebben."terwijl ik haar hoofdje streelde, maar wij kunnen wel naar mama's plekje, morgen gaan we een kaarsje gaan aansteken. Ze huilde niet,maar was triest. Het is nu al een goeie drie weken dat ze niet meer weent elke avond met haar armpjes rond mijn hals. Haar omklemmende handje rond de mijne en een strelend handje op mijn arm sprak boekdelen. En ik ,ik bijt op mijn tanden om niet te huilen,maar nu ,nu des te meer. oma 11/1/2011