Tranen in mijn ziel

Verzengend verdriet
verbrandt mijn hart
Langzaam word ik gek
van de tranen in mijn ziel
Je maakt me kapot
en ik betwijfel
of je het weet....

Dit is een van de bekendste meteorenkraters die we kennen.

Aan de naam kun je al zien dat hij te vinden is in de Amerikaanse staat Arizona. De krater wordt echter ook wel Barringerkrater of Canon Diablo genoemd.

De Arizonakrater was de eerste krater op aarde waarvan men vermoedde dat hij ontstaan was door de inslag van een grote meteoriet. Daniël Barringer onderzocht de krater in het begin van deze eeuw zeer uitvoerig. In 1903 kocht hij de grond waarop de krater ligt. Zijn familie bezit het gebied nog steeds. Ook vele andere geleerden hebben de Arizona krater onderzocht.

Sinds 1950 weten we dat de krater niet rond is, maar eerder vierkant. De middellijn bedraagt ongeveer 1200 meter en de diepte 174 meter. De randen steken 37 tot 50 meter boven de omgeving uit.

Over de leeftijd van de krater zijn de onderzoekers het wel eens. De inslag moet zo'n vijftigduizend jaar geleden hebben plaatsgevonden. Men is het echter niet eens over het gewicht van de meteoriet die de krater heeft veroorzaakt. De schattingen hiervan lopen uiteen van 10.000 ton tot 5 miljoen ton. Men weet niet of er soms nog een groot stuk van de meteoriet onder de krater in de grond ligt. Er zijn grote en kleine brokstukken van de meteoriet gevonden. In totaal al voor meer dan 30 ton. Het grootste brok weegt 639,1 kilo gram.

Overigens is het inslaan van een flinke meteoriet zeker geen zeldzaamheid. Nog in december 1996 viel nabij de stad San Luis in Honduras een flinke meteoriet. Deze veroor zaakte een krater van 50 meter in doorsnee. Een aantal koffiestruiken vloog in brand en een weg werd beschadigd.

Ooggetuigen zagen een grote vuurbol met een lange staart die uit de hemel viel.

Ook in ons land zijn in het verleden meteorieten neerge komen. Dat kun je lezen bij het trefwoord meteoren.

Stel je voor dat je een machine
had,waarmee je terug in de
tijd kon reizen.
Je zou bijvoorbeeld 500 jaar
terug gaan.
Je gaat naar Spanje en praat
met konigin Isabella dat ze
Christoffel Columbus niet
naar "Indie"moet laten gaan.
Hij zou dan nooit Amerika
ontdekt hebben.
Wellicht was er dan iemand
geweest,maar je zou dan
geen staat hebben gehad
met de naam Columbus,
ook geen Columbia,e.d.

een ander voorbeeld

Je zou +- 2000 jaar terug
gaan,en een jonge man gaat per
ongeluk door jou dood.
Dan zou de huidige wereld
er heel anders uitzien.
Niemand van ons zou er
dan zijn,maar een hele 
generatie andere mensen.
Alleen door die ene persoon.
Vind je dit niet vreemd?
Maar toch is het zo.
Iets om over na te denken,
toch?

Zon'sondergang op de
postbank.
Een mooi stukje natuur-
gebied in de buurt van
Arnhem.
met veel bos,heide,vennetjes
en zand verstuivingen.
Echt prachtig,en zeker
de moeite waard om er
een kijkje te nemen.

Als kleine jongen
 was ik al fan
van Elvis.
De laatste jaren zing ik zelf
ook zijn muziek.
En naar zeggen best goed.
Ik heb al heel wat cd's ingezongen
voor eigen vermaak.
Als iemand weet hoe ik het op t blog
moet zetten,hoor ik t'graag.
Als iemand benieuwd is hoe ik zing,
stuur dan even een mail,
dan stuur ik je graag één van
m'n nummers.
tot zover.

Elvis Presley

Ga naar: navigatie, zoek

Presley ontmoet Nixon

Elvis Aaron Presley (Tupelo (Mississippi), 8 januari 1935 – Memphis (Tennessee), 16 augustus 1977) was een Amerikaans popzanger en acteur. Hij wordt voornamelijk gezien als de pionier van de rock-&-rollmuziek. Hij veranderde het landschap van de populaire muziek door countrymuziek, gospel en rhythm and blues te vermengen. Hij geldt als een van de meest populaire en invloedrijke artiesten van de 20e eeuw. Vele artiesten, zoals Cliff Richard, The Beatles, Bob Dylan, U2 en Bruce Springsteen zijn schatplichtig aan hem. Zijn manager was Colonel Tom Parker, een Nederlander van geboorte die eigenlijk Dries van Kuijk heette.

John Frostbrug is sinds 16 september 1978 de officiële naam van de verkeersbrug over de Rijn bij Arnhem. De brug is vernoemd naar John Dutton Frost, die als luitenant-kolonel van het tweede bataljon van de Eerste Britse Luchtlandingsbrigade tijdens de Slag om Arnhem de brug bereikte, maar er niet in slaagde deze geheel op de Duitsers te veroveren.

Tweede Wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog is de brug op deze plaats twee keer vernield: in 1940 en in 1944.

Om een brug op de vijand te veroveren moet worden voorkomen dat de vijand de brug opblaast. De tactiek bestaat uit het veroveren van beide zijden van de brug. Tijdens Operatie Market Garden moesten de luchtlandingstroepen de brug vanuit het noorden bezetten, terwijl het geallieerde leger vanuit het zuiden optrok. Als enige van de drie gelandde divisies slaagde de divisie van John Frost erin de noordzijde van de brug te veroveren. Hierna kwamen zij van twee kanten onder Duits vuur te liggen: van de Duitsers die de zuidzijde van de brug in handen hadden en van de Duitsers die vanaf het noorden het centrum van Arnhem heroverden. Een vierde, Poolse divisie onder leiding van Stanisław Sosabowski landde later bij Driel (ten zuiden van de Rijn) om verlichting te brengen. Uiteindelijk kwamen de geallieerden uit het zuiden te laat om de brug in handen te nemen. Om te voorkomen dat Duitsers hun posities in de Betuwe weer in zouden nemen, is de brug vernietigd door de RAF en de USAAF.

Met silvia en melanie naar de
hondenshow in arnhem
geweest.
We kenden elkaar al een
tijdje via msn,en nu zagen
we elkaar dan voor
het eerst.
Ik moet zeggen,hartstikke
leuke mensen,en een leuke
beestjes?
(en die mag ik binnenkort
in bad doen,hehehe.)

En hier kijken we het hele
jaar naar uit,de Huissense-dag.
Een feestdag dat de hele dag
duurt.
Met veel live muziek.
Op de foto zoon Tycho samen
met dochter Charelle.

M'n eerste ontmoeting
met Merilijn Monroe.
hihi

Acelya,een van m'n pasagiertjes.
Is t geen scheetje?

                                           Tycho
                                            big party

Angelique en Ilona
mijn dochters

Kijk,hier doe ik voor.
Dat stralende bekkie,
van een kindje dat voor
90% blind en doof is.
Toen ik ging solliciteren
voor die baan dacht ik,
ach,het is maar voor een
paar maanden.
Ik kreeg de route N.Brabant,st.Michielsgestel.
Een speciale school voor gehandicapte kinderen.
Ik heb 5 kinderen in m'n busje.
Dennis,een jongen van ongeveer 18 jaar,
die doof is geboren.
Angela,een meisje van 18 jaar
 wat eveneens doof is geboren.
Bram,een autistische jongen van een jaar of 10.
Tim,een jochie van 6 dat normaal geboren is,maar kreeg toen ie 2 jaar was hersenvliesontsteking.
Is bijna doof,heeft een gehoor apparaatje
 wat in zijn hoofd is geplant.
Ook heeft hij een scheef groeiend rechterbeentje,
dat in een soort beugel zit,een schat van een joch.
En dan natuurlijk Acelya,
dat kleine opdondertje op de foto.
In t begin toen ik er begon,jan.2006,
zat ze maar stil voor d'r uit te kijken.
Vaak kreeg ze zomaar een huilbui.
Ik probeerde haar dan een beetje te troosten.
Maar ze vond t geloof ik maar niks,
z'on vreemde kerel naast haar in de bus.
Toch duurde t niet lang,
voor ik helemaal verzot op d'r raakte.
Ook meer uit medelijden.
Z'on klein meiske,wat nauwnlijks wat kan horen of zien en nog een heel leven voor d'r heeft.
Maar sinds kort lacht ze en heeft ze echt schik,en dat doet me natuurlijk heel veel.
Ze wil dan m'n armen pakken,omdat ik haar dan weer in haar buikje moet kietelen.
Ze schaterd het dan uit,schitterend gewoon.
Tja,zo iets  moois doet wat met je.
Dan denk ik,wat heb ik toch een geluk dat ik dit schitterende,dankbare werk mag doen,fantastisch.
Maar de andere kinderen zijn natuurlijk net zo lief.
Maar Acelya zit nu eenmaal naast me.
Tot zover mijn verhaal over wat ik doe,later meer.
vervolg

The king and I.
Zie je de gelijkenis?
Voor de duidelijkheid,
de linkse ben ik,hihi.