grootmoeder langs vaderszijde

Er werd me verteld dat ik als peuter vrij vroeg kon babbelen.Trouwens nu nog, ik heb steeds wel iets te vertellen. De zondagmorgen was ik steeds in de buurt van mijn vader te vinden.
die duivenliefhebber was. En zijn duiven mee stuurde op buitenlandse vluchten.
Buren,vrienden,familie enz. hadden er steeds hun plezier in om aan die kleine peuter te vragen.
Maria waar speel je met de duiven,en heel fier antwoorde ik steeds:
"Op Arras en Bretoël".Naar het schijnt werd me dat een honderden malen gevraagd.
In de winter van negentienhonderd acht en veertig (maart) werd ik zwaar ziek en moest in het ziekenhuis opgenomen worden, toen men aan ons moeder vroeg voor welke dokter ( dokter van Coppenholle)zei ze in paniek dokter coma. ( ik zou toen in coma geweest zijn ten gevolge van zeer hoge koorts bij ons op den buiten noemden ze dat de sesskes )
In dat ziekenhuis had die bewuste dokter een aangenomen kindje en dat kwam tijdens de bezoekuren op de zaal en wou steeds met me spelen, maar ik wou niet spelen met moriaantje zo zwart als roet.En soms denk ik me bepaalde zaken van die periode te herinneren
zoals dat ziekenhuis, dat er geen deur aan die zaal was maar een gordijn, dat die zich in een kelder bevond. De naam van een liliane speelt daar ook een rol, moriaantje, mijn verjaardag (3 jaar geworden in het ziekenhuis),de cadeau van toen een slaapkleedje, het terug huiswaarts gaan met de trein, en het niet meer kunnen stappen.Een vreemde mevrouw die samen met ons moeder me een hand gaf en dat ik zo opnieuw wou stappen.
Praten kon ik zeer vroeg, maar lopen was een ander probleem, ik was achtien maand vooraleer ik alleen wou lopen en het was dan op vraag van een oom (die toen nog bij mijn ouders inwoonde mijn vader zijn jongste broer) die vroeg allez andrea kom nu eens alleen naar mij want morgen ben ik hier niet meer, dat ik spontaan naar hem toeliep, en van dan af aan liep ik alleen.
                      

De eerste drie jaren in de kleuterschool verliepen
zoals meestal bij de kleintjes eerst vol
enthousiasme
samen met de grote broer naar school, totdat ieder naar zijn eigen klasje moest en dan was het
            natuurlijk,maar volgens ons
moeder heeft dit maar 1 dag geduurd en ging ik voor de rest graag naar school.

Een regie van Marleen Sterck

Brammetje de knuffel van de klas bij de dokter.
De dokter kwam op bezoek in de 1e kleuterklas B.
Het klasje van Charlotteke.

De 3e kleuterklas in borstbeke tijdens een les verkeersopvoeding
Andres staat links op de foto met het fluitje in de mond

 
*Als deze kaars wordt verplaatst
van de ene naar de andere site
dan zal de vlam van spirituele
liefde en genezing doorgaan met
de weg te verlichten voor hen die
zoeken naar hun ware ik. Breng
dit licht naar je eigen homepage
zodat ze de weg naar liefde en
genezing zal verlichten.*



IK vond deze tekst zo mooi op het blog van luna dat ik die overgenomen heb , en ik hoop dat er nog bezoekers zijn, die dit licht zullen doorgeven in bloggenland

     

Voor haar is de beste plaats de living, en dan het liefst in de zetel
om te slapen en te zien of men het niet vergeet de deur aan de trap te sluiten dat ze boven verder  kan gaan genieten.       

Feestje op het werk

Ons Annie ging met brugpensioen, en werd daarom op het werk nog eventjes in de bloemetjes gezet, die vooraf gegaan werd door een receptie en een etentje.
Op de tweede foto staan er drie collega's, maar een collega haad het nogal vlug
gezien dat ik de groep stiekem aan het fotograferen was, terwijl de anderen aandachtig
aan het luisteren waren naar ??????????