Dinsdag 18 oktober 2005

begin van een strijd

November 2004

Vrijdag 05/11/2004 voor de eerste maal naar het ziekenhuis voor een chemo behandeling, mijn vriendin heeft me vergezeld van de eerste tot de laatste baxter die ik gekregen hebt, gedurende een periode van vijf maand.
Voor mijn echtgenoot was het ook een geruststelling, dat ik gezelschap had, terwijl hij zich moest toeleggen op de voorstellingen van revue chateau bravoure die in voorbereiding was om voorstellingen te geven in vlaanderen.

Maart 2005

16/03/2005 voor de eerste maal naar de simulatie voorbereiding op de bestraling en vanaf 22/03/2005 start van de eerste bestraling tot en met 05/05/2005 laatste dag van de bestraling en einde behandeling.

Mei 2005

Het was een opluchting dat nu alle vooropgestelde behandelingen voorbij waren, ondanks alle begeleiding is het een zeer moeilijke periode waar men door moet. Het onpasselijk zijn, de vermoeidheid, het verbranden van de huid zijn allen nevenwerkingen van de behandeling, die toch een langere tijd aanhouden en me inhet totaal toc 13 maanden werkonbekwaam gehouden hebben.

Geschreven door maria om 14:01 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Fats18 oktober 2005 om 15:37

béter nu ?

Hoi Mary ! Je hebt wel een zware periode achter de rug hé ! En nu : léven hé !
Vele groetjes,

Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 oktober 2005

15/10/2004

Vandaag samen met mijn echtgenoot op consultatie bij de professor om de uitslag en de verdere behandeling te bespreken.

Het enige possitieve aan de uitslag was dat de lymphe klieren niet besmet waren, en dat er geen metastazen waren.

Met de staf was de behandeling besproken,van bestraling, het nemen van een hormonen preparaat gedurende vijf jaar, omdat de tumor hormoon gevoelig was, ook chemo behoorde tot de therapie, omdat de tumor niet gedifferentieerd was en moest de kanker opnieuw opduiken dat men geen idee had waar.

Dezelfde voormiddag werd er ook nog een afspraak gemaakt met de oncoloog om af te spreken wanneer men met de behandeling kon starten.

Men zou eerst starten met de chemo therapie en nadien de bestraling
Voor de chemo therapie zou ik zes maal moeten gaan iedere keer met een tussentijd van 3 weken
De bestraling zou bestaan uit 30 beurten waarvan 25 over de totale borst oppervlakte en 5 op de plaats waar de tumor zich bevonden had.

Geschreven door maria om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 5 oktober 2005

De dag na de operatie

Na een eindeloos lijkende nacht kwam de professor in de vroege voormiddag op controle, en liet hij de drain verwijderen die me de ganse nacht pijn bezorgd had.

Vanaf die moment was de pijn dragelijk, en keek ik uit naar het bezoek van echtgenoot, familie, vrienden en collega's.

De dagen van mijn verblijf in het ziekenhuis heb ik hieraan zeker geen gebrek gehad.
De kaartjes, de attenties en de bloemen waren echt hartverwarmend en deden me hopen en geloven in een nieuwe toekomst.

Zaterdag 10/10/2004 werd ik dan uit het ziekenhuis ontslagen.
Ik diende wel op dinsdag 13/10/2004 terug te komen op controle bij de platisch chirurg.

En op Donderdag 15/10/2004 bij de professor om de verdere behandeling te vernemen.

Geschreven door maria om 13:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 oktober 2005

7/10/2004

Om 7 u telefoon van mijn echtgenoot die vooralleer hij werken ging, nog even wou informeren hoe het geweest was de afgelopen nacht ............ en tot deze avond

Eindelijk is het zover.
Om 11.45 word ik via mijn mobieltje verwittigd dat mijn dochter op komst is naar het o.k

Het personeel komt me halen en ik wordt naar het operatie kwartier gevoerd, daar worden de nodige voorbereidingen getroffen, zoals het antrekken van die (vervelende witte kousen ) maar het moet dit is om flebitis te voorkomen.
Het plaatsen van het een infus enz.... en dan naar het o.k zelf.

Mijn dochter komt toe, om nog even gedag te zeggen, maar in die groene outfit was het toch wel even kijken.
Haar aanwezigheid was toch een hele geruststelling.

In het o.k zelf komt de professor, en de plastisch chirurg nog even goedendag zeggen en dan kan de anesthesist beginnen.

Het is nu 12.45 de anesthesist en mijn dochter wensen me slaapwel, en voor mij staat de tijd even stil.

Om 17 u ben ik op de ontwaak kamer, ik ben vrij vlug wakker en stel reeds allerlei vragen, een van de vragen was die ik me nog herinner was hoe laat is het, en waneer mag ik naar mijn kamer.

Om 18 u komt mijn oudste dochter die eveneens verpleegkundige is maar in een regionaal ziekenhuis toe, en rond 18,15u wordt er beslist dat ik naar mijn kamer mag mijn twee dochters zullen dan even voor het vervoer van dienst verzorgen.

Mijn echtgenoot was ondertussen ook reeds in het ziekenhuis aangekomen, en was reeds door de dochter op de hoogte gebracht van de eerste resultaten, die gunstig waren dat ze de tumor volledig verwijderd hadden en dat de snijranden negatief waren.

En nu afwachten naar wat het onderzoek van de tumor zelf zou brengen.
De verdere avond heb ik half slapend, half wakker doorgebracht.

Geschreven door maria om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

6/10/2004

Vandaag om 7 u opname in het ziekenhuis.

Aankomst in het ziekenhuis, naar de dienst onthaal voor inschrijving en kamer toewijzing.

Om 7.30u aankomst op de dienst, kennismaking met de hoofdverpleegkundige, installatie op de kamer die voor een paar dagen mijn leefwereld zou uitmaken, en invullen van een reeks formulieren.

En om 9 u kan de rondgang naar de verschillende diensten voor de verdere onderzoeken beginnen.

Als laatste onderzoek die dag moest er nog een bezoek gebracht worden aan de platisch chirurg, waarbij mijn dochter ook zou aanwezig zijn, rond 19u waren alle onderzoeken afgerond en kon ik terug naar de kamer waar ik enkel nog het bezoek moest afwachten van de anesthesist.

Mijn echtgenoot was ondertussen reeds aangekomen, en had reeds kennis gemaakt met de anesthesist.

Om 21.30 gaat mijn echtgenoot huiswaarts, en kan de lange nacht beginnen, en wordt het afwachten naar wat de volgende dag zal brengen.

Geschreven door maria om 09:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 30 september 2005

begin van een strijd

Hier begon de strijd ..........

Op 30/09/2004 werd ik op consultatie verwacht op de dienst oncologie. De Professor Gynecologie zou er eveneens aanwezig zijn.

Dank zij mijn jongste dochter die in het UZ als OK. verpleegkundige werkzaam is hoefde ik geen enkele afspraak te maken,zij zorgde voor alle afspraken, en ging die bewuste dag ook mee op consultatie.

De professor maakte toen de afspraak dat ik op 6/10/2004 zou worden opgenomen voor nog een aantal noodzakelijke onderzoeken en 's anderdaags op 07/10/2004 zou geopereerd worden.

De professor zelf stelde voor dat mijn dochter zou aanwezig zijn tijdens de operatie, en hij zou voor vervanging zorgen op haar dienst.

Voor mij en mijn echtgenoot was dit een gerustelling dat onze dochter bij de operatie aanwezig wou zijn.

Dezelfde dag zijn er nog een paar onderzoeken gebeurt zoals bloed prikken, E.K.G radiografie van de longen.

De Mamografie en de echografie waren reeds in aalst gebeurt en daar kon ik voor de operatie nog terecht voor een botscan.

De overige onderzoeken zoals echo van de lever, punctie van de tumor, scan van de schildwacht klier konden dan gebeuren op 6/10/2004.

En nu maar afwachten naar 7/10/2004 waar de strijd kon beginnen

Geschreven door maria om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 26 september 2005

26/09/2004

Vandaag is het precies een jaar geleden dat voor mij het leven een totaal andere betekenis kreeg.
Een donderslag bij heldere hemel
Het monster van de kanker had me in zijn greep.
Nu kon ik nog enkel geloven en hopen op de hulp van mijn omgeving en de dokters, dat zij dat monster konden stoppen op zijn verwoestende weg in mijn lichaan.
Het verdriet, de pijn, de kwaadheid zijn bij het vernemen van zo'n diagnose niet te beschrijven.
Gelukkig kon ik met dit alles terecht in een liefdevolle omgeving

Geschreven door maria om 16:16 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 26 september 2005

afscheid

Gisteren is het precies een jaar geleden dat ik afscheid genomen heb van Eveline.
Ik zie nog altijd jou zoontje, die ons leidde naar jou dode lichaam
Jou ouders die om je heen stonden, dankbaar om wie je geweest was.
Ik wou jou nog zoveel zeggen.
Wat ik toen voelde, waar ik toen aan dacht.
Maar het was te laat.
En toch had ik het gevoel,dat je wist dat ik er was.
Je blijft in mijn herinneringen een voorbeeld van strijd.
Een moedige vrouw, die gevochten heeft zolang ze kon.
Ik ben dankbaar omdat ik je gekend hebt
Het ga je goed aan de andere kant van de weg.

Geschreven door maria om 15:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 20 september 2005

september 2004

doe heel veel groetjes in Caritas van mij

ik was graag nog eens afgekomen

om iedereen die ik ken - al was ’t maar even -

nog eens in het gezicht te kijken

zeg hun dat ik hen heel graag zie

echt, ‘k meen dat echt

zeg hun dat het allemaal heel toffe mensen zijn

Eveline

Op 22/09/2004 verloor na een moedige strijd van 12 jaar een lieve en joviale collega haar gevecht tegen borstkanker. Zij heeft alle therapieën doorlopen, maar de dokters waren helaas machteloos. In augustus 2004 richte ze bovenstaande woorden nog tot ons, daarom bedankt Eveline dat ik je gekend hebt het ga je goed aan de overkant van de weg. Deze herdenkingsvers is zeker voor jou van toepassing .

                      Voor jou ging het sterven niet
                                        ineens
                            Je hebt er moedig voor
                                      gestreden
                         Niemand kan weten wat je
                                   hebt gevoeld
                      Ook niet wat je hebt geleden
                    Je was een rots in de branding
                          en koerste recht door zee
                      Je trotseerde storm en golven
                         alleen ...je had de wind niet
                                           mee

Geschreven door maria om 13:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 15 september 2005

dag tegen kanker

Vandaag vijftien september is het de
DAG TEGEN KANKER

Daarom laat ik dit kaarsje branden voor allen die er mede geconfronteerd zijn, omdat er voor hen, en degene die hen omringen, het licht mag schijnen in donkere dagen.

nat.bloem-kolibrie.gif

Deze ontluikende bloem als de hoop en de start voor een nieuw begin

En een dikke knuffel kan veel goed maken op momenten dat men het eventjes niet ziet zitten.

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Eveline

Meer van zomaar