Krokkussen

Krokkussen
Koolmeesjes

De Koolmees is in Europa zeer talrijk, hoewel de dichtheid soms kan variëren. Afhankelijk van het voedselaanbod wisselen jaren met enorme aantallen koolmezen elkaar af met jaren van betrekkelijke schaarste. Aan de andere kant is de sterfte erg groot. De meeste koolmezen gaan dood voor ze één jaar zijn. De meeste koolmezen zijn min of meer standvogels. Afhankelijk van het weer en voedselaanbod maken ze korte reizen, Zo houden die uit het hoge noorden een korte trek naar het zuiden. In de winter leven de mezen voornamelijk van zaden.
Aya Sofia bij nacht
In de namiddag zitten vele inwoners van Istanbul in het park tegenover de Aya Sofia een lekker kopje thee te drinken. Er rennen constant mannetjes rond , die luid en duidelijk \"çay\" roepen, en op die manier iedereen van een kopje Turkse thee voorzien. In de avond is dit monument prachtig verlicht.
Aya Sofia

De Hagia Sophia (turks) Ayasofya, (Grieks)Αγία Σοφία, \"heilige wijsheid\") is een moskee in de Turkse stad Instalbul. Het museum bevindt zich in het oude (Europese) stadscentrum, vlakbij de Blauwe Moskee, de hippodroom en het Sarnici-waterreservoir.
Het gebouw werd gebouwd als kathedraal van Constantinopel onder het Byzantijnse rijk. Een eerste kerk, uit de 4e eeuw van onze jaartelling, werd door brand verwoest, waarna onder keizer Justinianus het huidige gebouw, een centraalbouw, werd geconstrueerd (omstreeks 536).
De bouw ervan was van grote betekenis voor de Orthodoxe kerk en het Byzantijnse rijk en is het eerste voorbeeld van Byzantijnse architectuur. De Hagia Sophia was eeuwenlang de grootste kerk ter wereld. De kerk was zo rijk en kunstig versierd met ikonen, dat keizer Justinianus zou hebben uitgeroepen \"Salomo, ik heb je overtroffen!\" (Νενίκηκά σε Σολομών).
Na de verovering van Constantinopel door het Osmaanse Rijk onder Mehmet de tweede in1453 werd de Hagia Sophia een moskee. Hiervoor werd het gebouw voorzien van minaretten en werd het kruis op de centrale koepel vervangen door eenhalve maan. Binnenin werden 6 platen met de namen van Allah, Mohammed en de vier rechtgeleide kaliefen aangebracht. De Byzantijnse muurschilderingen mozaïeken werden eerst gedocumenteerd (o.a. nageschilderd) en daarna overschilderd. In 1934 werd de moskee door Kemal Mustafa Atatürk een seculier gebouw gemaakt en werd het een museum. Oude mozaïeken werden opnieuw zichtbaar gemaakt.
In 1985 werd het gebouw door UNESCO tot werelderfgoed verklaard, samen met andere gebouwen in Istanbul.
Camelia
Test met 2 plaatjes
Kijken of dit lukt
2 Soorten vlinders
Gele vlnders
Adelaar
Zwaan

Spitzen
Dubbel ei
Ballerina
Ballerina
Ballerina
Bloem en Maan
Masaivrouw
Masai zijn echte vleeseters, ze eten het vlees van koeien, geiten en schapen. Wilde beesten en vis en kip worden niet gegeten. Vroeger at men niet of nauwelijks landbouwprodukten als maïs. Tegenwoordig maakt men van maïsmeel pap die men in de ochtend eet. Groente en fruit worden niet veel gegeten. In de droge tijd wanneer er weinig melk is drinkt men af en toe bloed van de koeien om genoeg voedingsstoffen binnen te krijgen. Het 'laten bloeden van een koe' gaat op traditionele wijze. Een gezonde koe wordt uitgezocht. Men bindt de hals af met een riem. De eigenaar van de koe schiet met pijl en boog in de hals-slagader. Het bloed wordt opgevangen in een kalebas. Wanneer men ongeveer een halve liter opgevangen heeft wordt de wond even dichtgeknepen, de riem losgemaakt en de koe voegt zich bij de kudde. Voor de koe is het verlies van een halve liter bloed geen probleem. De Masai letten er wel op dat ze deze koe de komen de vier weken niet weer 'laten bloeden'. Het bloed in de kalebas wordt door een vrouw goed geroerd om het niet te laten stollen. Soms wordt het bloed gekookt om het langer houdbaar te maken (ongeveer 3 dagen) en vervolgens wordt het vermengd met melk en gedronken. Maasai zijn dol op zoetigheid. Het liefst doen ze twee eetlepels suiker in hun thee. Zoete thee is tevens een teken van gastvrijheid. Het betekent: 'wees welkom' en 'het gaat mij goed'. Ze verzamelen ook honing. De grondbijen, veel kleiner dan 'onze' bijen, met als voordeel dat ze niet steken, produceren hun honing in raten die ongeveer een meter diep in de grond gebouwd zijn. Zeer zorgvuldig worden de nesten door de mannen opgegraven, waarna het smullen geblazen is.
Masaivrouw
De kleur is voornamelijk rood. Rood staat voor de kleur van de aarde en de kleur van het bloed. Voor Masai is rood de kleur van het leven. Bovendien gaat er een verhaal de ronde dat juist die rode kleur de wilde dieren en vooral de leeuwen afschrikt wanneer men met het vee rondtrekt. Masai houden ook van versieringen. Zo is het een teken van schoonheid om zowel in de oorlel als in de bovenkant van het oor versieringen te dragen. Dit geld zowel voor mannen als voor vrouwen. Ook de vele kettingen die men draagt zijn gemaakt van kleine kraaltjes en elke kleur heeft zijn betekenis. Zo kan men aan de sieraden zien of men getrouwd is. Men draagt zowel armbandjes als bandjes om de enkels. Ook het uitslaan van de twee onderste voortanden betekent schoonheid. Bovendien heeft het een praktische functie: wanneer je ziek bent kan men gemakkelijk vocht in de mond van de persoon schenken.
Masaikrijger

Paard