"Zoveel hoofden, zoveel zinnen !" Om daar maar eens mee te beginnen.
Laat ik wel duidelijk zijn : Ik ben nog steeds zielsblij onder een volksregering ( = democratie) te leven . Het is de minst slechte van alle staatsvormen! Natuurlijk kleven daar problemen aan. Het moeilijkste probleem schuilt in het woord volk. Daar heb ik het de vorige keer al over gehad. Want met al die hoofden en al die zinnen kun je in de democratie niet veel beginnen. Om daaraan sturing te geven hebben we een truc bedacht: nl: "volksverlakkerij". Dat heeft door de de tijd heen een negatieve ondertoon gekregen, maar heeft dat niet altijd gehad.( hoewel: zie Plato hierna!) . J.J Rousseau ( 1712 - 1778) signaleerde reeds de grote spanning tussen de zgn Volonté de tous ( = zoveel hoofden ....) en Volonté générale ( = algemene wil dus: van het volk). Om al die individuele neuzen van die zinnige hoofden één kant op te krijgen is een draai nodig die halsbrekend is. Die draai nl. is een verdraaiing naar niets, want volk is een woord waar niets onder zit. De truc zit'm nu daarin dat we van kwaliteiten ( = zinnige hoofden) één kwantiteit maken als nood -vulling voor het lege volksbegrip. Welnu, dat is een noodvulling van een beperkte houdbaarheidsdatum gebleken en daarmee hebben we het gedonder in de glazen. Ieder individueel geval wordt gereduceerd tot een getal. Want daarmee valt te rekenen volgens de wet van de grote getallen ( = meeste stemmen gelden). Vraag het maar aan die opiniepeilers, die verdienen er een dikke boterham aan. Dat leidt dan weer tot frustaties bij de kleine ge(v)tallen, die zich tekort gedaan voelen . Maar helaas , het kan niet anders, zodat o.a mijn flatscreen elke avond weer uitloopt op een gediskwalificeerde erogene scene. Zo word ik elke dag met radioactief afval bestrooid in de vorm van accoustische herrie in winkelcentra, supermarkten , ja , zelfs de plek , waar je op je gemak wilt zitten ( toiletten) zou je wensen, dat afval gelijk met je persoonlijke behoefte weg te kunnen spoelen. Let wel, Plato , waarschuwde al in de vierde eeuw voor Christus in de Politeia voor deze onoplosbaarheden. Zo kun je daarin zijn vlijmscherpe kritiek lezen over de democratie , die hij daar "theatrocratie" noemt. De politicus , die het beste toneel speelt krijgt het meeste applaus. Met de hijgende adem in z'n nek van het grote getal dat alleen op korte termijn met fast-food ( eten, drank, seks en vermaak) bediend wil worden komt hij daardoor niet tot verstandige besluitvorming op het gevaar af dat hij dan wordt weggestemd en vervangen. Zo leidt dan de democratie tot tomeloze consumptiedrift en behoeftebevrediging. We moeten dus daarbij zeer op onze hoede zijn voor die aanstormende machthebbers die handig en populariserend op die onderbuikgevoelens inspelen van die grote getallen en maar wat brallen zonder constructief mee te willen denken aan mogelijke oplossingen . Zo mijdt Geert Wilders elke discussie maar gebruikt hij de techniek van percussie ( toujours frapper). Telkens geeft hij dezelfde roffel op zijn trom hetgeen voor hem Koran op z'n mallemolen is. Ook Rita Verdonk gaat niet terug op haar honk wat wel gebruikelijk is. Daarmee houdt ze zich niet aan de de spelregels door bij een misslag en een verkeerd gelopen run dat wel te moeten doen
"Dit is dan de campus, iets verderop gaan we naar binnen om de mooie collegezalen te bekijken", aldus de taalfilosoof Gilbert Ryle ( 1900 - 1976 ) , die trots een collega/ vriend lector in zijn "universiteit " rondleidt. "En hier hebben we dan de research afdeling met de laboratoria, uitgerust met uitstekende moderne outillages.", zo vervolgt hij. " Het is ook nog interessant om even een blik te werpen in de administratieve afdeling met de kantoren , computerzalen en drukkerijen. " En zo gaat de zichttocht nog even door. Na deze imponerende, roesrijke visuele cocktail, zo denkt Ryle , zal mijn vriend wel vervuld van verbazing en bewondering hier niets meer aan toe te voegen hebben. Helaas, hoe anders , want zijn spitsgeestige vriend stelt hem dan de verpleterende slot vraag: " MAAR WAAR IS NU DE UNIVERSITEIT ?!?!"
Het moge wellicht duidelijk zijn dat Gilbert Ryle ons dit verhaal zelf vertelt om zijn categorieën- theorie te verklaren. Wij maken nl. door en met onze gemankeerde taal steeds weer deze categoriefout bij begrippen die een groter domein bestrijken dan dat deze door onze taal te "behappen" is tot hapklare brokken , en daarmee pas echt brokken maken. Ons "taal-oog" is nl. groter dan onze "taal-maag" Dit probleem wordt kort en bondig tot uitdrukking gebracht in de alom bekende notie " Het geheel is (veel) meer dan de som der delen." Om dit hopelijk nog wat concreter te maken geef ik hier een voorbeeld uit de fotografie. Van bovenvermelde universiteit kan ik geen foto maken , zoals me dat evenmin lukt voor de universele apartheid , mensheid , waarheid , volk .Het verraderlijke van de taal is nu dat wij van deze "mass-words"(Quine) wel onware " pass-words" maken. En daar gaan we mee op de loop , of beter gezegd: gaan zij met ons op de loop. We zullen de volgende keer aan de hand van het "mass-word" volkdat met een actueel voorbeeld verduidelijken.
Daar ligt ze dan, de " waarheid als een koe". Uitgedroogd en slechts vel over been. We rekken haar leven met onze sluw bedachte schijn-waarheden tot het moment ,waarop het stervende dier zal verrekken. We prijzen ons gelukkig , dat dit rekken en strekken ons nog steeds gelukt. Het ontbreekt ons in het westelijke deel van de aardkloot daarbij niet aan kennis- en daarmee aan machtsmiddelen. Want kennis is hier macht. We zijn eraan verslaafd . Met onze excuus- wijsheden liggen we met ons (ge)weten in een geriefelijke bad en sussen ons in een weelderige slaap. We dromen ons daarbij telkens weer weg van de barre werkelijkheid . Telkens sluiten we de luiken om de barre ,reeële buitenwereld te ontduiken., die zich via oorlog , honger , ellende en uitgehongerde onschuldige kinderen d.m.v. de geluids- en beeldmedia zo ongenadig aan ons vertoont. In het gunstigste geval flappen we bij een actie wat lappen tegen het ergste bloeden en om ons voor gewetenswroeging te behoeden Circa 6 jaar geleden is de Apartheid in Afrika afgeschaft. Het was DAAR, zo vonden we, terecht een grove misdaad tegen de menselijkheid. Nu dan zijn we in een geglobaliseerde wereld verzeild geraakt , die zich structureel kenmerkt door een UNIVERSELE apartheid waarin hooguit een derde deel van de MENSHEID baadt in een ongekende weelde in een comfortabel kapitalistisch mooi overdekt binnenbad , terwijl het andere tweederde deel in een ontstellende armoede in een door een ongenaakbare zonnehitte leegverdampt buitenbad rondsabbelt. Een grove misdaad tegen de menselijkheid. Hoe dat maar kan gebeuren en BLIJFT gebeuren?? In mijn poging tot waarheidsvinding te komem spelen de hierboven vetgedrukte woorden een sleutelrol Daar gaat het de volgende keer dan over . Tot dan . Maup Foto's: homepage: http://home.planet.nl/~smi03002/
Stel: U bent helemaal alleen op de wereld Van iedereen en godverlaten. Zorgen alom : hoe bescherm ik me tegen kou , honger regen en wind, kortom hoe overleef ik?? Geen tijd om hoogverheven gedachten te ontwikkelen. Eerst eten en dan de moraal, dat is in deze situatie normaal. Handelingen en geen bespiegelingen. Je moet op jacht, je moet je kleden, het vergt een tweeledige instelling op de natuur. Het is een situatie met en tegen de natuur. Enerzijds de vruchten ervan plukken en anderzijds uitrukken tegen haar nukken. Daar kom je vanzelf via gissen en missen wel achter, het wordt vanzelf waar , daar hoef je niets aan te doen. Geen gezeur hierover, het is een waarheid als en koe.
We gaan er nu eens lekker niet ingewikkeld over doen hoe u op deze wereld gekomen bent en hoe er daarna steeds meer mensen bijgekomen zijn. Die banen langs evolutionisme en creationisme zijn zo langzamerhand wel platgetreden en sleets geworden.
De hieboven geschetste situatie dwongen de eerste mens(en) tot een dynamische levenswijze . Zij moesten het overleven met hun blote handen bevechten. Één grote "Struggle for Life" Daartoe trokken ze steeds van de ene plaats naar de andere om weer nieuwe vruchten te kunnen plukken . Het waren nomaden puur sang om die harde waarheid als een koe steeds weer het verweerde en doorgroefde hoofd te kunnen bieden. Door de uitvinding van de eggen en de ploegen kwam er verlichting in het harde zwoegen. Hetzelfde stuk land kon nu verschillende keren worden geplukt. Er vond een overgang plaats van het dynamische komen en gaan naar een agrarisch statisch bestaan . En dan begint het gedonder . Door het steeds verder ontwikkelen van de " tools" wordt het een leven vol "fools". Piket paaltjes rond om je eigen plekken en de ander kan verrekken. Met het steeds meer verfijnen van de hulpgereedschappen komt er ook meer tijd vrij , die men o.a kan schenken aan het "hoogverheven" denken. De paaltjes worden grensen waarbinnen men zich steeds meer ,dankzij vernuftig denken ,kan veroorloven en wensen . Er ontwikkelt zich een wedloop aan slimmigheden volgens het recept " Kennis is Macht" Treinen, vliegtuigen, stoomboten , auto's , stoomketels , het zijn de gimmicks van de grote industriële Revolutie , die zich aan het eind van de 19de en het begin van de 20ste eeuw voltrok. Door eigen merken en kwalteiten groepsgewijze te accentueren vertekenden zich de aanvankelijke vage lijnen tot duidelijk gemarkeerde aaneen gesloten grensen. De commerciële wedloop van elkaar overschreeuwen , snoeven en aftroeven is dan begonnen. Hierop volgde de electronische revolutie, die grensoverschreiend en grensoverschrijdend is. Globalisering alom. De koe van de waarheid wordt daarbij allengs uitgemolken en komt langzaam maar zeker droog te staan en gaat een roemloze dood tegemoet. . Het plukken is verworden tot het rukken aan stukken. Maar geen nood, want we zijn zo sluw en slim om haar waarheid te vervangen door onze eigen uitgevogelde "waarheden ". Sluw en geraffineerd weven wij ze tot een schijnheilige lijkwade , klaar om deze met vermeende devotie het dadelijk geknookte koeienkadaver voor ons beter (ge)-weten te verbergen.
Vanmorgen gevallen in de badcel . Gevolg : een mooi diepblauwe plek op mijn hoofd. Op de ongeruste vraag van mijn vrouw, hoe dat kwam antwoordde ik : " Uitgegleden!"( het bekende leugentje om bestwil!) In werkelijkheid wist ik het zelf ook niet. Was het even een flauwte geweest???? . Ik lag plotseling op de grond , en dat was dat. Om de lezer gerust te stellen : het is even verzonnen om het te hebben over waarheidsvinding. Voor mij zelf was de voorlopige waarheid , dat ik gevallen ben zonder de oorzaak ervan te weten. Voor mijn vrouw, die mij geloofde, was het een domme onhandigheid. Om voor dit geval achter het echte verhaal te komen , de waarheid dus, moet je naar de dokter. Als die er niet achter komt , naar de neuroloog Dat lukt hopelijk dan dankzij de geavanceerde meettechnieken waarover de medische wetenschap hedentendage beschikt. Heb je pech, dan ben je voor het medisch dossier uitbehandeld tot de dood ons scheidt. Maar gelukkig geldt dit voor mijn specifieke geval en weer niet voor een ander, want" deze" waarheid is nooit te generaliseren. Dus voor uw geval is er nog "hoop" natuurlijk, of niet soms??
In de rechtszaal wordt wat afgezworen: "De waarheid , en niets anders dan de gehele waarheid!" We houden daarvoor onze vingers omhoog, of nog erger " stekenonze hand ervoor in het vuur " Het is mijn eed en de scherp(e) rechter moet maar uitvinden of het geen meineed is. Bij sluweriken ( en dat zijn cri- minelen vaak ) kost dat vele dossiers lang en bergen geld.( bijv: geval Holleeder) En dan is het nog maar afwachten en "hopen", want, nogmaals waarheid is voor dit soort gevallen nooit te generaliseren. Het geweten laat zich voor een ander heel moeilijk up-daten.
De VOLLE, ECHTE WAARHEID hangt ergens hoog in de lucht en we komen er nooit echt bij.!!!!!! Hoe dichter men haar nadert , des te meer verdwijnt de waarheid uit het zicht .
O.K., deze "kreet" doet het goed voor de hierboven beschreven gevallen,want wanneer het over peroonlijke gevallen gaat geldt zo'n "kreet" wel . Er staat dan ook "volle" waarheden, omdat het begrip "waarheid" eigenlijk niet onder één hoedje te vangen is. Daar kun je nooit met je pet bij. Waarheidsvinding loopt bij dit soort bovenvermelde gevallen meestal op waarheidsverblinding uit . Met weinig moeite kunt u er zelf nog wel een paar bedenken.o.a. de moord op Kennedy, de Deventermoord op de weduwe Wittenberg door Ernest Louwes en zo meer ..... Maar gelukkig , nou ja : of dat wel zo gelukmakend is, zijn er ook aspecten aan dat volle begrip waarheid, die zo duidelijk en evident zijn, dat je daar met geen mogelijkheid omheen kunt . Het is dat soort waarheidsbevinding waarvoor we in onze volkstaal de veelzeggende uitdrukking hebben : "Een waarheid als een koe!" De volgende keer hoop ik hiervan een paar verpletterende voorbeelden te geven . Dat zweer ik u!! tot dan Maup .-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-
Hoe zei Wittgenstein het ook alweer: Oh ja: " elke keer als ik een filosofisch boek lees, verbetert dat mijn gedachten niet, het maakt ze juist slechter". Welnu, als dat op één boek van toepassing is dan is het wel het recente boek van onze "op en top- succes beluste filosoof " Bas Haring: De titel luidt" Voor een echt succesvol leven". Zondag j.l ( 9 september) was hij bij Wim Brands op bezoek in het prachtige programma " Boeken" . Mensen. mensen , wat een onbegrijpelijk gekaak: over eendjes in zijn achtertuinvijver, waarvan het vrouwtje opeens vermagerde omdat ze aan het broeden was. Zijn conclusie: het individuele ongemak was goed voor het voortbestaan van de soort. Zo ook had hij een dergelijk verhaal over vioolkrabbbetjes, en slachtkippetjes. Conclusie van Bas, dat die diertjes aan een natuurlijk mechanisme vast zaten. Hij legde meteen de link naar de mens die deze natuurwet kon doorbreken met zijn cultuur, of iets dergelijks. Een analogie , die filosofisch gezien nogal hachlijk is. Ik snapte er geen hout van, wat een warboel .Wij zouden ons laten beïnvloeden door de ideeën van anderen, maar ja, bedoelde hij daarmee de door Richard Dawkins' reeds bedachte en omstreden theorie over memen mee.??? Oude koek , naar mijn idee. Hij keert zich dan ook in zijn ( door mij gelukkig nog niet aangeschafte boek) tegen het gegeven waarom mensen zo'n drive hebben naar de top. Doe dat vooral niet , want het valt tegen als je daar bent. Zo iets als " het hebben van de zaak is het einde van het vermaak", een overbekende uitspraak dus: weer een open deur. Trouwens , waar haalt Bas dan dit kronkelidee vandaan dat dit goed is "Voor een echtsuccesvol leven" ?? Dus gewoon , zo adviseert hij, je niet laten opjutten maar nu eens ontspannen op je achterste blijven zitten en genieten van het zachte leven door nu eens lekker het minimale te doen ( dolce minimum) . Nu is "het minimale -doen" een behoorlijke zware activiteit. Lekker op "All inclusive"- reis gaan met de zon op je kont, de tap aan je mond en naaien in het rond.? Daar word je toch helemaal letterlijk en figuurlijk doodmoe en ladder- zat van. Ook hiervoor geldt dus weer : " Het hebben van de zaak is het einde van het vermaak!!! en zo draaide hij maar in deze mallemolen rond .Toen Brands hem voorzichtig vroeg,hoe hij zelf met zijn succes- gegeven omging, haalde Bas weer de zoveelste spagaat uit de ballerina-doos. Ja , daar zat hij zelf ook niet lekker mee. Dat flikte hij ook weer in het programma van Pauw en Witteman, want wil je echt succesvol leven dan moet je o.a. er wel voor zorgen dat je regelmatig met je koppie-koppie op de TV komt en je boek goed gepromoot wordt. Ik ben benieuwd hoeveel "spagettie" we nog door Bas geserveerd krijgen?? Of dat lekker te combineren is met Haring betwijfel ik. Ik krijg er tenminste geen water van in mijn mond . Maar ja, dat is een kwestie van smaak. Geef mij maar gewoon een lekkere nieuwe haring. Daar krijg ik geen kromme tenen van , maar is wel goed voor mijn bloeddruk. Het gerecht van Haring riekt mij teveel naar "reversed snobbery", ofwel omgekeerd snobisme. Ba(s)!!!! Ba(s) !!!! Hiermee is het voor mij weer duidelijk dat het schrijven van proefschriften geen garantie biedt voor het zijn van filosoof en al helemaal niet voor een professor met de leerstoel" Publiek begrip van Wetenschap"
En nu eerst maar even naar de Volendammer vistent op de hoek voor een lekker broodje haring . De vette kibbeling laat ik dan wel aan Bas over.
P.S: Om mijn oordeel niet geheel te baseren op deze uitzending ben ik toch naar mijn boekwinkel gegaan om het boek daar te lezen. Na lezing blijf ik bij mijn bovenvermelde oordeel.
De vakantie , na vele en nog eens vele bladzijden lezen, is bijna teneinde. Bladzijde na bladzijde zijn aan mijn ogen voorbij gegaan. Al lezend heb ik in etappes de denkwegen van verschillende filosofen afgelegd. Ben echter nooit tot bij een bestaande finish gekomen. Wel echter tot mijn eigen slotconclusie, dat al die prachtige taalacrobatiek van bijv. een Peter Sloterdijk, de cryptische woordenbrei van een Heidegger, de duizelingwekkende diepgangen van Levinas, Hegel, Kant en ga zo maar door, wel iets maar eigenlijk toch weer niet iets = niets opleveren. Tenslotte kwam ik weer bij mijn lievelingsfilosoof , de baanbrekende Ludwig Wittgenstein uit. Deze was van mening, dat je namelijk geen filosoof wordt door veel boeken te lezen, maar door je eigen hersenen aan het werk te zetten. Hij noteerde dan ook in 1947: Hoe weinig filosofen ik ook heb gelezen , ik heb zeker niet te weinig gelezen, eerder te veel. Dat merk ik elke keer weer als ik een filosofieboek lees: het verbetert mijn gedachten in het geheel niet, het maakt ze juist slechter!! Hij heeft dan ook maar echt 2 werelberoemde boeken geschreven, en de derde , zoals hij zelf zei, dat ik nooit heb geschreven, is de allerbelangrijkste. Letterlijk zei hij het zo: Mijn boek bestaat uit 2 delen, het deel dat ik geschreven heb en het deel dat ik niet geschreven heb. Het laatste deel is juist het belangrijkste. Zelf was hij trots op het feit, dat hij weinig filosofen had bestudeerd en beschouwde universitair geschoolde filosofen als academische - en dus als geen echte , authentieke filosofen. In 1939 werd hij wel tot professor in de filosofie benoemd aan de beroemde universiteit te Cambridge. Legde zelf echter opgelucht zijn professoraat in 1947 weer neer en trok zich zoveel mogelijk terug. Gedurende de oorlog werkte hij in het Guy's hospitaal en in een medisch laboratorium in Newcastle. Op 29 april 1951 stierf hij na een langdurig slopende ziekte (prostaatkanker). Een intrigerend en fantastisch mens en voor mij een topfilosoof!! Eindelijk, na vele jaren lezen, studeren, citeren en na-praten (lees: zgn "nadenken") eindelijk een filosoof helemaal naar mijn hart!!! Heerlijk geen scripties meer. Want dat is geformaliseerd weten , dat in een schaal van 1 tot 10 academisch wordt gemeten. Zelf denken echter , dat is zweten en de daarmee gepaard gaande druppels zijn goddank niet te meten!!! De kantjes en randjes van de "werkelijkheid " proberen ervan af te denken. Tot de volgende keer. Maup.
Goed dan, de godsdienst heeft het moeilijk (zal het moeilijk krijgen ) tegenover de huidige stand van de wetenschap, zo ongeveer eindigde Philipse ,met alle respect, zijn serie colleges over " Wetenschap versusGodsdienst" Zo'n uitspraak irriteert mij wegens de arrogantie , die daaruit spreekt. Natuurlijk : wetenschap houdt zich bezig met weten en godsdienst helaas(gelukkig) met niet -weten. Je zou het "Leitmotief " evenzo vrolijk om kunnen keren tot "Godsdienst versus Wetenschap" . Maar hoe je het ook keert of wendt, je komt er niet uit. Woody Allen heeft het eens in een prachtige One-Liner in zijn " Mijn Filosofie" (1966) als volgt samengevat: " Kunnen we hetuniversum eigenlijk wel "kennen??".Mijn god, het is al moeilijk genoeg niet teverdwalen in Chinatown".
Herman Philipse m.n. in zijn " Atheïstisch Manifest " , en met hem vele anderen, beantwoordt niet aan het beeld , dat de Amerikaanse filosoof Wilfred Stalker Sellars(1912 - 1989 ) heeft wat de filosoof in onze tijd moet zijn n.l.: Hij moet een samendenker zijn van de 2 schijbare rivaliserende beelden van de mens als een vrije , rationele en autonome , op waarden gerichte persoon en de wereld als bestaande uit niet meer dan " atomen en leegte" Zo niet , dan raak je al gauw in Robert Musil'sklem, dat filosofen dwingelanden worden , die geen leger tot hun beschikking hebben en daarom de wereld trachten aan zich te onderwerpen door haar op te sluiten in een systeem.(einde citaat). Zij verwisselen dan " De doxa " (= mening ) met de " Epistème " ( is zekere kennis).
We moeten gelijk Faust , die in zijn hoog gewelfde gotische kamer zwetend op zijn krukje achter zijn schrijfbureau zit tot de bekende door de Meester Poët Goethe verwoorde slotconclusie komen:
Habe nun, ach! Philosophie, Juristerei und Medizin Und leider auch Theologie Durchaus studiert , mit heissem Bemühn. DA STEH' ICH NUN , ICH ARMER TOR! UND BIN SO KLUG ALS WIE ZUVOR.
Daarna gaan we eens bezien in hoeverre de huidige wetenschap voor steeds grotere vragen t.a.v. de godsienst wordt gesteld. Door de ongelooflijk geavanceerde techniek zullen de vragen steeds groter en groter worden en de antwoorden kleiner en kleiner tot niets.
Hartelijk dank voor uw belangstelling en tot na de vakantie.
Een meisje ( bijv. uw dochter) is smoorverliefd op een jongen. U als ouder weet , dat deze jongen niet deugt. Hoe zeer u uw dochter daarvan wilt overtuigen, hoe meer zij haar "jongen " verdedigt. Gevolg: zij gaat tegen beter weten in haar ongeluk tegemoet. Ook als u een bepaald standpund hebt ingenomen ( bijv. " ik ben atheist"), dan zult u alles bijzetten om de tegenargumenten niet van toepassing te verklaren. Hoe gewiekster u bent , hoe langer u het uithoudt. In de psychologie noemt men dat met een geleerd woord " Cognitieve Dissonantie " zo ook verklaart o.a. Herman Philipse in zijn atheististisch Manifest ( manisch-fest?) het jubelverhaal van de apostelen in de vorm van opstanding na de kruisdood van Jezus met alle verlossings jubilata vandien. .Zij ( de apostelen ) waren nl. , zo zegt Philipse , diep teleurgesteld over het feit dat hun " jongen" zo smadelijk de vernederingsdood aan het kruis had geleden en daar konden ze eigenlijk niet goed mee overweg gezien het feit dat Jezus zich had gepresenteerd de dood te zullen overwinnen en daarmee de grote verlosser zou worden van dit angstaanjagende gegeven voor ieder van ons . Zie daar : gewoon een psychologisch verschijnsel van cognitieve dissonantie. Nu daar komen dan uiteraard weer een aantal scherpslijpers op af om aan te tonen dat Philipse, om niet van zijn atheistisch stokpaard te vallen , precies hetzelfde doet in zijn manifest , en ik moet weer uiteraard toegeven op een zeer slimme en scherpe manier van argumenteren. Dit is maar één voorbeeld van de vele, maar als u deze (be)spiegelgevechten over en weer in de uitgebreide literatuur volgt loopt het weer steeds uit op het scherpslijpen van de messen terwijl er allang geen ham meer op tafel ligt. H et is weer net zo, als de duitse dichter Goethe het een paar eeuwen geleden verwoordde" Denn eben wo BEGRIFFE fehlen da stellt ein Wort zur rechten Zeit sich ein Mit worten lãsst sich trefflich streiten .... "
Wat mij persoonlijk ergerde en irriteerde was, dat bij Philipse dat cognitieve dissonerende gedoe hem in de achtste en laatste college tot de slotstelling bracht, dat de godsdienst het tegen de wetenschap het erg moeilijk had.
De volgende keer zal ik u mijn irritatie hieromtrent uitleggen.
De titel van deze editie is een variant op de commerciële slogan van Philips: "Let's make things better.. " Met alle respect voor H. Philipse sloop deze variant bij mij binnen na de serie van 8 lezingen/colleges door hem gegeven in het kader van Studium Generale van de UU te Utrecht. Het Leitmotiv van deze serie luidde : "Wetenschap versus Godsdienst ". Het is zo langzamerhand een hype geworden. De prachtige aula van het academie gebouw te Utrecht was dan ook steeds volgevuld met gespitste oortjes wat onze schrijver van het omstreden werk met de van Blitz und Donner geladen titel " Het Atheïstisch Manifest " nu weer te vertellen had. Op imponerende wijze behandelde hij het thema langs de wetenschapshistorische weg vanaf de oudheid tot heden. Ieder college liet hij vergezeld gaan van A4 stencils, 2 zijdig volgeprint met literatuur verwijzingen en aandachtspunten, die als een mentale rollator aan de ingang werden verstrekt. Iedere zitting van circa anderhalf uur was verdeeld in 3 blokjes van 20 minuten. De spreker werd daarna voorzien van hoofd- en handmicrofoon tengerieve van de uitgever voor het schrijven van een audio-CD. , waardoor hij de toegevoegde waarde kreeg van een high-tech presentator. De wetenschapshistorische aanloop in 7 stappen ( en ik moet zeggen geniaal genomen) liep dan uit op het slotscenario van helaas 1 college over de huidige relatie tussen wetenschap en religie . Bij de eerste 7 presentaties ben ik niet gebleven bij de obligate aansluitende "discussie" , omdat de ervaring mij van dit zgn interactieve gedoe alleen maar geleerd heeft dat dit een hoog kakelgehalte heeft. Maar goed dan, bij de laatste ben ik toch gebleven om te bezien of mijn beoordeling van zo'n kakelbont 1/2/ uurtje juist was. En helaas u raadt het al , het was meer dan juist omdat a) er geen goede discussieleider was( sterker nog : die was er helemaal niet) en b) dat wij verschillende malen te horen kregen , dat er de trein gehaald moest worden.
Alas ,goed dan, dit dan over de vorm. Maar over de inhoud ga ik de volgende keer dan te keer
Waarheids(be)vinding ??? (5)