Afwisselende teksten over filosofie en fotografie en teksten met een knipoog.
"Wanneer je denkt "het" gevonden te hebben , dan heb je verkeerd gezocht" Als er één gevleugelde uitspraak van toepassing is , is deze het w…
"Wanneer je denkt "het" gevonden te hebben , dan heb je verkeerd gezocht"
Als er één gevleugelde uitspraak van toepassing is , is deze het wel v.w.b geloofszaken. Wie mijn serie over de Reïficatie heeft gevolgd, zal niet verwonderd zijn , dat ik ook tot dezelfde uitspraak kom. Het bijbelse : "Zoekt en Gij zult vinden" SCHIJNT hier diametraal tegenover te staan. Maar let wel goed op het eerste gedeelte : het is allereerst een opdracht, die specifiek voor het verschijnsel mens is bedoeld. Dieren en planten met hun gesloten systeem, hebben aan dit soort zaken geen boodschap. Maar wij zitten er mee in ons maag. Maar ,om dit beeld even vast te houden, : We hebben grote en kleine eters. Heb je al gauw genoeg, omdat de kost te zwaar is, dan laat je het gewoon staan en geloof je het allemaal wel. Daar is niets mis mee. Er is genoeg, alternatieve lichtere kost voorhanden in de vorm van ver- BEELD- ing in de eigenlijke betekenis van het woord. Loop de eerste beste kerk/moskee/ synagoge etc. maar binnen en je ziet de beelden rijkelijk om je heen. Kies maar uit , daarin heeft een ieder zijn eigen voorkeur. Niets mis mee.. Maar het gedonder begint pas echt , wanneer de eigen smaak als de enige goede wordt beschouwd. Dom.. en gevaarlijk , want over smaak valt niet te twisten!! Doe je dat wel , dan vliegen de borden met bestek en al binnen de kortst mogelijke tijd om je oren. Eet Smakelijk !!! Ben je meer voor de zware kost, dan met kleine hapjes graag en dan heb je gerede kans dat het gaat smaken naar meer..d.w.z blijven zoeken in alle boeken en gaten.. en dan vind je het wel nl.:dat het niet te vinden is !! Ik wil dan ook deze serie afsluiten met twee filosofen uit een zeer lange rij, die hier alvast voor een "heerlijk" nagerecht hebben gezorgd.
In 1965 heeft de Nederlandse filosoof Cornelis Verhoeven (1928-2001) een boekje geschreven met de pakkende titel " Rondom de leegte" Als jongen wilde hij priester worden, of liever nog paus. Maar op het seminarie van St.Michielsgestel heeft hij zijn geloof verloren. Van religieus vertoon moest hij zijn leven lang niets meer hebben. Maar de ervaring , die aan het geloof ten grondslag ligt, fascineerde hem buitengewoon. In het bovenvermelde boekje zegt hij, dat de werkelijkheid altijd veel verrassender en rijker is dan ons denken erover. Het denken cirkelt daar alleen maar zo'n beetje omheen. Gelovigen zouden dan die "leegte " invullen met het woord " God". Hij zegt dan " Hoewel er zonder twijfel niets belangrijker is dan religie , vind ik het buitengewoon potsierlijk, wanneer mensen bijeenkomen om te praten , te bomen , te discussiëren over god. Over god praten binnen een semi-gezellige bijeenkomst met koffie en sigaren is onmogelijk. Dat is menselijk gekeuvel, waar god buiten staat. Iedere deskundigheid betreffende god is absurd en mogelijk blasfemisch !!
En dan als tweede heeft Ludwig Wittgenstein (1889- 1951) voor ons ook nog een lekkere uitsmijter gezorgd:
" Het Niets voldoet evenzeer als een Iets waarover niets te zeggen valt!!"
En dan hierna nog een lekker kopje koffie van Maup:
Let wel: "Niets zeggen" ( dus zwijgen) is de hoogste vorm van Welsprekendheid!!.
P.S: Probeer niet , zoals Baron von Münchhausen, je zelf aan je haren uit het moeras te trekken. Je trekt dan alleen maar je haren uit je hoofd en daar schiet je geen haar mee op.
Ik doe er dan ook nog een bonbonnetje bij: Praten over god is zitten in een ronddraaiende mallemolen, je komt er niet uit. En houd je goed vast: In de filosofie hebben ze daar een deftige term voor: Het is een " zelfreferentieel incoherente " bezigheid.
Maup
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
We kunnen op onze reis vanaf onze verre voorgeschiedenis tot aan nu onderweg nog vele voorbeelden van "Verdinglichungen" geven. Om het gevaa…
We kunnen op onze reis vanaf onze verre voorgeschiedenis tot aan nu onderweg nog vele voorbeelden van "Verdinglichungen" geven. Om het gevaar van eentonig landschap te vermijden zullen we dit niet doen. Een paar voorbeelden van zeer recente reïficaties mogen tenslotte hier niet ontbreken. Zij tonen nog eens duidelijk aan hoe gekte en waanzin in de magazijnen van het geïnstitutionaliseerde geloof verpakt zijn. De "gebenedijde" paus Benedictus XVI heeft voor kort de verpakking rondom het "Voorgeborchte_ ding `verwijderd. Eeuwenlang hebben de "gepijde" godsv(l)ruchtigen de goedgelovigen op het belang van dit `ding `gewezen , dat nu op gezag van de ´heilige vader´tot een inhoudsloos on-ding is verklaard.
Weg met het "limbus-infantium", waar de ongedoopte boorlingen moesten verblijven. Weg met het "limbus - patrum", waar een ieder , die voor de geboorte van Christus op deze aardkloot ronddoolde in de wacht werd gezet.. Zo zou ik dan ook nog wel verder willen doorpakken met de zgn Rk -sacramenten van het vormsel, de biecht , de ziekenzalving en priesterwijding en nog meer, waarvoor elke aanwijzing in de bijbel ontbreekt en daarom door de evangelische kerken wordt afgewezen. We zien hiermee al weer het gedoe en be`dingen` aan de horizon verschijnen !!. Dus stoppen maar a.u.b. met die onzinnige verdinglichungen , die maar al te snel tot machtswellustige ontwikkelingen tussen de verschillende geloofsopvattingen leiden. Sla de kerkgeschiedenis er maar op na: één "Histoire de Bataille" met het daarmee gepaard gaande , walgelijke bloedvergieten uit naam van God, Jezus , Alla en Mohammed. Kortweg : één grote blasphemie!!.
Er zijn 3 momenten geweest , waarop er een onmogelijke eis werd gesteld aan de mens :
1) het monotheïsme op de Sinaï
2) het primitieve Christendom
3) het socialistische Messianisme
Iedere eis wordt door de onhaalbaarheid ervan gevolgd door frustatie wat uiteindelijk resulteert in oorlogen en barbarij. De Britse filosoof George Steiner legt daarmee de gehele westerse cultuur op de sofa. De generaties na de 19 de eeuw kenmerkt zich door frustaties en een nostalgie naar "rampspoed" met weer een hernieuwde opkomst van o.a. het antisemitisme , waarin de Jood herinnert aan een ideaal , waaraan niet kan worden voldaan. Dit geldt ook wederzijds voor het Christendom en het Islamisme. Dit alles zal, als wij niet tijdig ( waarop ik weinig hoop heb ) onze gezamenlijke onwetendheid in deze niet willen inzien en aanvaarden,onherroepelijk weer leiden tot oorlogen en massamoorden.
Omdat wij kennelijk niet in staat zijn een hemel op aarde te stichten , creëren we maar weer een hel op aarde.
De volgende keer dan nog een laatste woord hierover en dan stop ik ermee.
Maup
-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/-/
De tot sterk aanschouwelijkheid doorgevoerde verbeeldingen van de hel bijv. namen gruwelijke, angstaanjagende vormen aan.De hitte van het v…
De tot sterk aanschouwelijkheid doorgevoerde verbeeldingen van de hel bijv. namen gruwelijke, angstaanjagende vormen aan.De hitte van het vuur , de gruwelijke koude, de walgelijke wormen, de stank, de honger en dorst, het eindeloos weerklinken van het gehuil en geschreeuw in de oren , dit alles en nog meer wordt als een verstikkende deken van een angstdroom over de ziel en de zinnen van de Middeleeuwer gespreid. Alles draaide hierbij om de dood, oordeel, hel en eeuwig leven. De middeleeuwer moest met steeds toenemende en zwaardere prikkels aangespoord worden tot ..... ja tot wat ??
Om de deugd van het geduld tot voorbeeld te nemen bad St Aegidius, die door een pijl was verwond, tot God , zijn wond , zolang hij leefde , niet te genezen. Tot het concretiseren van de matigheid mengden de heiligen as door hun eten. De kuisheid werd op de proef gesteld door een vrouw in bed te nemen om hun standvastigheid te tonen. Tegelijkertijd met de ontwikkelingen rond deze gesublimeerde vormen van deugdpraktijken heerste er een grote verachting voor al het wereldse " De contemptu mundi". Daarbij moest al het lichamelijke het ontgelden, vooral wat de uitscheiding en de voortplanting betrof. Dit is echt het beschamendste gedeelte van de middeleeuwse zedenleer. waarin de mens werd verafschuwd als zijnde "gevormd uit zeer vuil zaad en ontvangen in een Jeukte des Vlezes!!"
Maup
/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°/°
Hier dan enkele (s)potsierlijke voorbeelden van "Verdinglichungen" in de Middeleeuwen. De heilige Heinrich Suso (1295-1366) eet altijd een …
Hier dan enkele (s)potsierlijke voorbeelden van "Verdinglichungen" in de Middeleeuwen.
De heilige Heinrich Suso (1295-1366) eet altijd een appel in 4 partjes : 3 in naam van de Drieenheid en 1 partje op de wijze waarop de hemelse moeder haar lieve kindje Jezus een appeltje te eten gaf ! Hij at dat 4de partje met schil, omdat kleine jongetjes appels toendertijd altijd ongeschild aten. Enige dagen na Kerst at hij dat 4de partje niet, maar offerde het aan Maria, om dit aan haar zoontje te geven. Zijn dronk nam hij altijd in 5 teugen om de 5 wonden van Christus, maar omdat uit Christus zijde bloed en water vloeiden, nam hij de 5de teug dubbel.
De prediking ontaardde in theater, die men nu niet echt meer nabeleven kan. Stemverheffing. sensaties en gevoelsuitbarstingen waren tijdens het preken aan de orde van de dag. De predikers zoals Vincent Ferrer, werden door de magistraten als helden binnengehald. Dorpen bestreden elkaar om hun gunsten. Ze moesten soms tijdens het preken ophouden wegens het luide geween van de schare.
De beelden van dronkenschap en honger worden onbeschaamd op het zich verbonden voelen met Christus toegepast. Johannes Brugman kon ongestraft alle eigenschappen van de dronkaard, die zichzelf vergeet, geen gevaar ziet, niet toornig wordt om bespotting , alles weggeeft, toepassen op Jezus menswording
Naast dat der dronkenschap staat het beeld van de honger en dorst. Mogelijk lag voor beide de aanleiding in het bijbelwoord : Wie mij eten hebben geen honger , en wie mij drinken hebben noch dorst!
Ook de bloedfantasie , voortdurend door het geloof in de transsubstantiatie levend gehouden, uit zich in de bedwelmendste uitersten van rode gloed.
Zo zegt Bonaventura , zijn de bloedrode bloemen van ons zoete en bloeiende paradijs , waarover onze ziel als een vlinder zweven moet, dan aan deze dan aan gene drinkende . Zo ook met het eten van het paaslam: Gij zult hem eten in het vuur goed gebakken, niet aangebrand. Zo werd de zoete Jezus op Goede Vrijdag aan het spit van het waardig kruis gestoken , bevestigd en gebonden tussen de twee vuren van bange dood en lijden en van zeer brandende liefde die hij had voor onze ziel en zaligheid , werd hij langzaam gebakken om ons te redden.
De volgende keer zullen we zien waar die grove onzin op uitloopt.
Maup
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
Donderdag 28 september 2006
Om geen risico te lopen één god te vergeten in het rijk gevulde godendomein had men in Athene één altaar ingericht voor de " de onbekende go…
Om geen risico te lopen één god te vergeten in het rijk gevulde godendomein had men in Athene één altaar ingericht voor de " de onbekende god ". Zo hoopte men de toorn van deze god over deze slordigheid te ontlopen. Wanneer Paulus Athene bezoekt raakt hij met de Epikureïsche en Stoicijnse wijsgeren in een twistgesprek verwikkeld over dit altaar. Dwars tegen de overvloed van deze goden zwemt hij in met zijn verkondiging van de enig zaligmakende God. Deze radicaliserende spartelgang heeft noodlottige gevolgen gehad. In de verschillende periodes erna zijn de spetters hiervan dan ook duidelijk te voelen. Vooral in de middeleeuwen , waar de kerk als instituut door haar verkregen macht van gebedshuis tot gevechtshuis is verworden. Door de onuitroeibare behoefte van de mens aan "Verdinglichung" ontstaat er een onderstroom om het on(be)grijpbare van die enig zaligmakende God op vele manieren weer tastbaar te maken. Dit alles verschijnt in een andere gedaante. Naast de sacramenten ontwikkelt zich een wildgroei aan benedicties.
Van de relieken komt men tot amuletten. De kracht van het gebed wordt "verdinglicht" in de rozenkrans . De bonte galerij der heiligen ontaardde in een profaan panoptikum. De kerk probeerde nog wanhopig een onderscheid aan te brengen tussen sacramenten en sacramentaliën, maar het volk was niet te weerhouden op al dat magische en bonte hun hoop en geloof te vestigen.
Het is een proces van voortdurende herleiding van het oneindige tot eindigheden , een aanhoudend uiteenvallen van het wonder in hapklare brokken. Pregnante voorbeelden van deze ontaarde (s)potsierlijke " Verdinglichungen " de volgende keer.
Maup
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
Vrijdag 22 september 2006
We drijven verder mee op de snelstroom van de geschiedenis. Met de wind uit het Oosten stroomt het Romeinse- en Griekse gedachtengoed langs…
We drijven verder mee op de snelstroom van de geschiedenis. Met de wind uit het Oosten stroomt het Romeinse- en Griekse gedachtengoed langs Zuid-Spanje Europa binnen. Onderweg heeft het zich gemengd met o.a. het Christendom. Die fusie ( = ruzie) is ook hier niet zonder problemen verlopen. Het Hellenistisch- tolerante polytheïsme ( veelgodendom ) staat op gespannen voet met met het intolerante monotheïstische Christendom, weliswaar met een politheïstische gelaatsvlek van de drievuldigheid ( God, Vader en Zoon ). Binnen het Godshuis vechten ze elkaar hieromtrent de tent uit. Naar buiten zetten ze de vensters open voor Plato ( Augustinus ) en Aristoteles ( Thomas van Aquino). Het ene spitsvondige Godsbewijs na het ander rolt de scholastieke mangel uit. Breed uit hangen de theologen / filosofen hun goed te drogen langs de strakke formele lijnen van de Scholastiek. We zijn midden in de Middeleeuwen beland. Het gewone volk lapt echter die abstract-rationele wasgangen aan hun laars. Ze geloven het wel. Maar ze willen ook wel wat zien!! Verdinglichung alom, tot in het bizar- ongelooflijke toe. Voorbeelden hiervan te over. De volgende keer zullen we er enkele van laten zien.
Tot ZIENS,
Maup....
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
Woensdag 13 september 2006
Vanuit een historisch perspectief bezien , valt er een een lange voortgolvende beweging waartenemen, gevormd door een afwisseling van g…
Vanuit een historisch perspectief bezien , valt er een een lange voortgolvende beweging waartenemen, gevormd door een afwisseling van gevoel en verstand.
In de oude Egyptische en Babylonische periode bestond er een ontstaansgeschiedenis van ons heelal ( een kosmogonie ) waaraan elk verstandelijke overweging ontbrak . Op wonderbaarlijke wijze zat er een god op een eilandje in de oeroceaan zich te masturberen en bevruchtte wonder boven wonder zichzelf. Daarmee genereerde hij een partner , waarna de paring langs een "een-parige" beweging werd voortgezet. Een rijkgevulde polytheistische godenwereld ontstond. Hierop volgde de Griekse, hellenistische cultuur. Anaximander ( 611 - 645 v.Chr.) volgde een denksysteem, waarbij het verstand letterlijk de hoofdrol speelde. Hij ging daarbij uit van een oerchaos ( een Apeiron ), waar de elementen water en vuur op een door ons bekende manier vijandig en onverzoenlijk explosief tegenover elkaar stonden. Het vuur wordt daarbij als een schil naar buiten geknald, explodeert en zie daar: het prachtige firmament ontstond. De aarde aan de andere kant ontstaat als een verbrandingsprodukt en ,door warmte/kou en vocht /droogte invloeden ,daartussen het water met de dampkring. Dit is dus een geheel andere benadering . Het is een fysieke , naturalistische opvatting waaruit de verschillende natuurlijke verschijnselen via een logische systematiek zijn af te leiden. De mystiek (gevoel) wordt hier vervangen door logos ( verstand ). De daarbij gedachte santekraam aan goden dienden deze denkwijzen aanschouwelijk en tastbaar te maken. Het waren de navigatoren die werden aangestuurd door goden i.p.v. van satellieten. De rituelen en offerculturen vervulden daarbij een sterk gemeenschapsstichtende rol . Je hoefde er niet zo zeer in te geloven, als je maar op tijd je offers plengden en gemeenschappelijk de daarbij behorende ritualiën respecteerde. Thuis had je je eigen in elkaar gefrutselde huistempeltje (geen probleem), maar in het publieke domein waren dat de heilige prachtig ingerichte tempels , waar de aan het volk ontstegen priesters hun "verdinglichte' , sacrale handelingen demonstreerden.
De volgende keer verder.
Maup
"Bij de volgende rotonde neemt u de tweede afslag op de rotonde ", " Na 500 meter houdt u rechts aan" , en ga zo maar door. De zacht gevooi…
"Bij de volgende rotonde neemt u de tweede afslag op de rotonde ", " Na 500 meter houdt u rechts aan" , en ga zo maar door. De zacht gevooisde engelenstem navigeerde ons door het drukke Kopenhagen. Geen gezoek naar straatnaambordjes,geen gegluur op kaarten, geen navigatiespanning en ruzie , die altijd gepaard gaan met het rijden in een een vreemde drukke stad. Zo'n door een GPS (Global Positioning System) gestuurde navigator op je dashbord is als een lamp voor je voeten (wielen ) en een licht op je pad (weg). Op zeer grote hoogte draaien12 x 2 satellieten hun baan rondom onze aardkloot. Daarmee is onze navigator verbonden. De signalen worden in een stem getransformeerd en als je wilt in verschillende talen ten gehore gebracht. Een wonder van techniek, ja een gods wonder,zo u wilt.? Het " Ding" zit weliswaar in een strak systeem. Daar kan het niet uit. Wikken en wegen is erniet bij, het kent de wegen. Zo dacht ik onder het rijden. Hoe anders is dat bij ons met onze open vragen naar waarheid , zin , schoonheid , goedheid , god, God , mohammed Mohammed en ga zo maar door. Heel veel wikken , maar helaas weinig wegen. Een ieder van ons is daarbij op zijn eigen uitgedachte wegenkaart aangewezen met de daarbij gepaard gaande navigatiespanning en ruzies. Maar , zoals gezegd, uitgedachte kaarten, in verbinding met vermeende satellieten. We hebben ze dus in ons hoofd, in onze gedachten. Het blijven zoekbewegingen in ons hoofd. Je zoekt je rot. Velen geven het zoeken op en zeggen dat ze"het" gevonden hebben. Niks vermeend, ze zijn "echt"gemeend. En dan begint het gedonder in de glazen. Padvinders alom. Ze zoeken elkaar op en vormen allerlei clubs met hun eigen 'verbeelde ' insignes: kruisen, hoofddoeken, piercings, hoedjes, lange jurken , uniforme kapsels, zwarte kousen, toga's, majestueuze bouwwerken zoals kerken moskeeën , crucifixen met en zonder Madonna ,kortom een hele menagerie aan "Dingen" Het zijn tot materie gestolde , uit-geholde(lees: tot stilstand gekomen) gedachten, hoofdelijk omgeslagen ' Dingen" geworden. In het Duits hebben ze daar een mooi woord voor: VERDINGLICHEN , (en vooruit maar , het is toch vakantie geweest), in het latijn heet dat REIFICATIE. In de middeleeuwen , en toen niet alleen, is dat danig uit de hand gelopen. De volgende keer een aantal deerniswekkende en tegelijk belachelijke voorbeelden van die hele sante-(me)-kraam!
Maup
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
Luctor et Emergo zeggen de Zeeuwen " Ik worstel en ontkom" Voor de filosofie zou ik deze " prinselijke watermanagement-spreuk willen variëren naar Lector et Emergo: " Ik lees om m'n hoofd boven water te houden " Al dobberend en rondspartelend in onze levenspoel vormen we met onze info-filosofische lectuur een aantal vernuftig uitgekiende zwembanden om ons drijvende te houden. We hebben ze in allerlei vormen en maten: atheistische ( made by o.a. Spinoza), theistische (made by o.a Leibniz) , Deisme( made by o.a Voltaire ) , Intelligent Design ( Cees Dekker) , en nog vele en nog eens vele meer . Je hebt ze maar voor het uitkiezen. Helaas hebben ze allemaal 2 makkes nl. ze zijn opgeblazen en hebben een beperkte houdbaarheidsdatum. Na enige tijd lopen ze ademloos leeg en gaan we onherroepelijk de (verdrink(g)ings)-dood tegemoet. Geen ontkomen aan. Hopelijk houdt u het hoofd met een paar goed gekozen zwemmouwen nog een lange tijd boven water, zodat we na de vakantie weer door kunnen dobberen en spartelen . Maar voordat ik u allen uiteraard een ontspannen vakantie toewens laat ik die vergezeld gaan met nog één mooie "Denkzettel" , waarin zo kort en krachtig door de dichter Alfred Kossmann precies de dubbele kant van de de schepping , waarin schoonheid en pracht gepaard gaan met leed , wreedheid en verspilling wordt verwoord:
God schiep als voorbeeldig dier
de nijvere mier.
Zijn tweede schepping was nog beter:
de miereneter
Tot dan : Maup( maup.smits@planet.nl)
Mogelijke kritische reacties zijn altijd welkom!!
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
Voorbeeld 1 Niets irritanter voor mij dan de aflopende wekker om 0.700 uur. Niets mooier dan de prachtige Mozart-muziek , die op de Zweeds…
Voorbeeld 1
Niets irritanter voor mij dan de aflopende wekker om 0.700 uur. Niets mooier dan de prachtige Mozart-muziek , die op de Zweedse Webradio van mijn computer nu tot mij komt.
Beide geluidsbronnen produceren geluidsgolven , die door mijn oren " naar binnen " komen. Maar hoe is het nu mogelijk, dat ik de ene fysische gewaarwording (de wekker) als lelijk en irritant en de ander ( Mozart) als prachtig ervaar???? ( geest, bewustzijn ?? ).
Voorbeeld 2 ( van Berkeley )
Leg je ene hand op ijs en dompel de ander in water van bijv. 50 graden. Doe daarna de beide handen in lauw water, dan zal de koude hand het water als warm en de warme hand het als koud ervaren. Maar het water kan niet tegelijk koud en warm zijn.Neurofysisch zal e.e.a. wel kloppen, maar gevoelsmatig hebben we een gloeiend probleem.
Voorbeeld 3 ( eveneens van Berkeley )
Kleuren zien gebeurt in onze geest. Wij zullen bijv.nooit weten of ik dezelfde kleur groen zie als jij. Wel gebruiken we beiden het woord groen, maar dat zegt niet of we hetzelfde groen zien.
Voorbeeld 4
In de jaren 30 van de vorige eeuw werden er operaties verricht, waarbij mensen 'verdoofd' werden met Curare, een spierverlammer. De patiënten lagen keurig stil op de operatietafel en bewogen niet, kreunden niet. Later klaagden ze bitter, dat ze alles gevoeld hadden. De patiënten ( vooral kinderen ) werden niet geloofd. Tenslotte liet een moedig arts zichzelf opereren met curare als enige anesthesie. Op grond van zijn gedetailleerde verslagen over zijn ervaringen geloofden de medici eindelijk dat curare wel verlamt, maar in het geheel niet verdooft en dus niet als pijnstiller werkt. Dus verlamde spieren bieden niet de garantie dat je geen pijn voelt.
Voorbeeld 5
Patiënten , waarbij een ledemaat is geamputeerd, hebben daar nog steeds gevoel in.. ( zgn. Fantoompijnen ).
Voorbeeld 6
Maar het kan nog gekker. Uit onderzoek bij Softenonkinderen of anderszins is gebleken , dat, ondanks het niet geboren zijn met armen en benen, ze daarbij nog steeds het gevoel hebben of die betrokken ledematen met vingers en tenen en al nog wel aanwezig zijn.
Voorbeeld 7
Het placebo-verschijnsel d.w.z. hoe kan het dat een nep-pil toch werkt???
Vragende conclusie ??
Hoe kan het nu zo zijn , dat neurofysische ( dus materiële ) processen, mentale ( dus immateriële ) verschijnselen oproepen?
Kortom : hier hebben we het probleem van de relatie tussen geest en lichaam levensgroot in huis.( Mind-Body Problem).
De volgende keer kort als slotsom, dat we na lang rondtobben en ronddobberen nog lang niet weten , waar dat (zelf)bewustzijn gelokaliseerd is , laat staan hoe het werkt.
Maup
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Reïficatie/ Verdinglichung ( slot)