bericht van Margriet

HARTELIJK DANK AAN DE ANONIEME JURY.
          WAS MIJ DAT EVEN VERSCHIETEN   (want eigenlijk sta ik niet zo graag in de belangstelling,  gewoon is al gek genoeg)
          TOCH STEL IK HET ENORM OP PRIJS.   AAN AL MIJN FIJNE MEDESTUDENTEN OM MIJ GEWOON TE AANVAARDEN,  AL ZAL DAT VOOR JULLIE NIET ALTIJD EVEN GEMAKKELIJK ZIJN.
DAAROM VOOR JULLIE ALLEN EEN MOOI GEDICHT. :

MILD WORDEN

Mild worden is de rijpste groei van de mens.
Het is zacht worden in je woorden,
in de klank van je stem en in heel je zijn.
De blik in je ogen wordt een warm aanvoelen,
omdat je in de mensen om je heen jezelf herkent.
Het heeft niets te maken met zwakheid, het zit dieper.
Het is de kracht die je ontwaken en doet leven.

Mensen die binnen mild worden, beseffen wie ze zelf zijn.
Je oordeelt niet meer over anderen.
Je bent niet langer hard.
Je wilt niet overal gelden, ten koste van je medemensen.
Je luistert, omdat elke andere een voordurend wonder is.
Je geniet van zon en regen en van heel kleine dingen.

Dikwijls zie je die mildheid bij mensen
die veel geleden hebben.
Ze horen en zien alles heel anders.
Wie mild wordt, heeft zichzelf overwonnen.
Een dankbare zucht van bevrijding welt uit je op.
Je houdt van de mensen, omdat je geleerd hebt
van jezelf te houden.
Niet zoals je zou willen zijn,
maar gewoon zoals je bent.
-------------

MET LIEVE GROETJES VAN

MARGRIET