help....

Mensen die je raken laat je toe in je leven…

En sommige mensen nemen vanaf het eerste moment een groot deel van je hart in beslag…

Laat je je leiden door je emoties of volg je je verstand…?

Je verstand volgen maakt alles vaak veel makkelijker…

Verstandelijk kun je beter grenzen stellen en weten waneer het genoeg is…

Maar emoties zijn lastiger…

Dankzij je emoties kun je intens genieten en gelukkig worden van de kleinste dingen en gebaren…

Maar de keerzijde van het verhaal is dat je ook veel pijn en verdriet kunt hebben…

Daarom vraag ik me af: kies ik voor een verstandelijk leven zonder al te veel te voelen…

Of kies ik voor de emotie, met alle risico’s van dien….?

Ik leg mezelf rust op…

Ik pieker er niet over om deskundige hulp in te roepen….

Deze strijd wil ik op eigen kracht winnen…

Ik zal de kwetsbaarheid een halt toeroepen…

Hoe tijdelijk ook…

The mountains, rivers, grasses, trees, and forests are always emanating a subtle, precious light, day and night, always emanating a subtle, precious sound, demonstrating and expounding to all people the unsurpassed ultimate truth.

Yuan-sou

How shall I grasp it…?

That which remains when there is no more grasping is the Self…

Panchadasi

Mijn lopen is waden door een rivier vol gedachten….

Hoeveel zouter is een traan dan zweet…

Het kan me ook niets schelen nu…

Hardlopend tegen de frisse wind…

tegen het lage licht…

is mezelf overgeven…

Niet op zoek…

niet als doel…

maar simpel om er te zijn…

Lopen is voelen dat ik leef…

Onderweg            

Ik ken de woorden,           

maar ben geen dichter.           

Ik zie de kleuren,           

maar ben geen schilder.           

'k Heb mijn gedachten,           

maar moet nog zoveel leren om,           

onvolmaakt en kwetsbaar,           

mens te worden.           

- Heraclitus VII -    

En oefenen moeten we…

Want we zijn levensgevaarlijk met ons zwaard…

Vooral onze huisraad sneuvelt…

Zelf heb ik een gat in het plafond…

Rob heeft een gat in één van zijn keukenkastjes…

En dan was er nog iemand die een ongelukje met een lampenkap melde…

Ook de lampen in Herkenrode krijgen regelmatig een mep…

Lief pleegt dan weer een aanslag op het leven van haar hond…

Gelukkig is er mooi weer voorspeld en kunnen we met onze zwaarden naar buiten…

Als we het nu nog voor elkaar krijgen om allemaal in dezelfde richting te zwaaien komt het allemaal dik in orde…

Wees mild in uw oefenen. Beschouw de methode als een smal zilveren stroompje, geen razende waterval. Volg het stroompje, heb vertrouwen in zijn loop. Het zal zijn eigen weg gaan, hier meanderend, daar sijpelend. Het zal de kieren, de spleten en de scheuren vinden. Volg het maar . Verlies het niet uit het oog. Het zal U meevoeren…

Sheng-yen

In deze wereld van dromen,

nog verder weg drijvend,

en opnieuw sprekend

en dromend over dromen….

Laat het zijn…

Riokan

De kinderen zijn het huis uit…

De oudste in haar eigen appartementje…

De jongste in Spanje…

Mijn man werkt vandaag op verplaatsing…

En ik kan dus eigenlijk doen wat ik wil…

Doe voorlopig nog even niets…

Nu niet gauw een was draaien of achterstallige artikelen lezen…

Zelfs niet iemand bellen…

De luxe van het alleen zijn niet meteen willen vullen…

Er zit nog een restje onrust…

Maar daar ga ik nu eens niet aan toegeven…

Want ik ben alleen… en dus vrij…

Alleen zijn, niet als voortdurende toestand…

Maar als pauzetijd….

In de zekerheid dat je leven zich weer vult met mensen…

Is voor mij de ultieme vrijheid…

Als er iemand is… man… kinderen… vrienden…

Dan neemt het zorgen bezit van mij…

Voortdurend signaleert mijn brein hoe het is…

Of ze het wel naar hun zin hebben…

En of ik daar anders iets aan moet doen…

Het is niet speciaal aardig…

Het is mijn natuur… mijn lot…

Er zit niets anders op voor vrouwen…

En zeker niet voor moeders…

Dus terwijl ik hier zit…

Alleen in mijn opgeruimde huiskamer…

In mijn stille huis…

Maakt het missen langzaam plaats…

Voor een weldadige leegte…

Zeg maar vrijheid…

Ik ben nog altijd vrouw en moeder…

Maar nu voor even vrij…

Ik ben duidelijk de pedalen kwijt…

Sinds het verjaardagsfeestje van Walter….

Nog steeds niet teruggevonden…

Het noorden vind ik ook al niet meer…

Ik had vier bordjes: oost    west    zuid    en noord…

Om goed de richtingen te kunnen oefenen…

Toen alle spullen van de oude auto in de nieuwe moesten verhuizen… is het noorden zoek geraakt…

Zelfs het puntje van de i is weg….

Toen ik de eerste keer de nieuwe auto grondig poetste viel het puntje van de cdi eraf… ik heb het nog teruggeplakt… maar bij de volgende rit moet ik het ergens verloren zijn….

En nu ook nog mijn verstand…

Lente in de kop?

Het “oud zot”….?

Komt het ooit nog goed met mij.......?

of word ik gewoon een gek oud mens.....?

seek only to release fear from the body-mind.

Do not chase after joy,

only breath  out your pain, your grief, your loss.

Do not ask for mastery,

ask only to shed that which is unnatural and disharmonious.

Darkness and day follow each other.

Heavy is the root of light.

Stillness is the mother of movement.

Emptiness is the source of ten thousand things.

Release, breathe, shed, stand still, un-do.

Let your tears fall into the earth beneath your feet.

Let your sorrow sink and become your root.

What you thought was weakness will become your strength.

Where fear has dissolved, laughter blooms,

After looking inward,

the Spirit rises.

Steeds gevoeliger worden voor de wijsheid van de bloemen.
De eenvoudige waarheid van het gras.
De vriendelijkheid van de bomen.
Steeds ruimer worden van geest, opener van ziel.
Kijken met alle ogen die je hebt.
Steeds dichter kom je bij het geheim.
Steeds gaver word je, steeds meer mens…

Onbevangen wil ik zijn

Proeven met twee grote ogen

Kijken met een open mond

Vol verlangen steeds omhelzen

Wat het leven aan mij zond…

Ik heb geleerd:

-dat er nog heeeel mooie dingen zijn in het leven…

-dat ook een daverkonijn ervan tot rust kan komen…

-dat dobberen in een jacuzzi eindeloos mag duren…

-dat je van opgietsessies energie krijgt en er tegelijk vreselijk loom van word…

-dat je van zwemmen in de regen niet natter word…

-dat bloot tai chi beoefenen in de regen zeer bevrijdend werkt… (een aanrader!!!)

-dat ik dit alles vaker moet doen…

-dat er hersenwetten zijn waaraan niemand kan ontsnappen…

-dat zelfs de zuiverste bedoelingen verkeerd begrepen kunnen worden…

-dat ik nog heel veel te leren heb…

-dat ik  na een dagje spijbelen dubbel werk heb…
                                  but hey it was worth every minute of it!!!

Niet gemaakt

maar gekregen,

niet ontdekt

maar onthuld.

Zomaar

op mijn weg gekomen,

zomaar

met mij meegelopen,

wonder

boven wonder

zomaar

een vriendin…

                                                                                                                            bedankt...

Een oude Cherokee indiaan geeft zijn kleinzoon onderricht over het leven.

"Binnen in me is een gevecht gaande", zegt hij tegen de jongen.

"Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht - hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, verwaandheid, zelfmedelijden, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere wolf is goed - hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof.

Binnen in jou woedt dezelfde strijd - en datzelfde geldt voor ieder mens."

De kleinzoon denkt daar enkele ogenblikken over na en vraagt dan aan zijn grootvader: "Welke wolf zal het gevecht winnen?"

De oude Cherokee glimlacht en antwoordt eenvoudig: "Degene die je voedt."

Geluk…

Maar wat is het – geluk?

Zeg eerst maar wat het niet is: geld, bezit, een carrière, iets wat je zelf presteert.

Of je praat over schijngeluk…

Geluk – nooit ligt het in de sfeer van het maakbare.

Nooit is het te koop.

Het is altijd een geschenk.

Het overkomt je.

Je stroomt ermee vol, zoals je volstroomt met licht.

Of met een lente, of met muziek.

Geluk – het heeft altijd het karakter van een surprise.

Het is een toegift, die je zomaar in de schoot valt.

Geluk…

Het gewoonste, het meest verwonderlijke.

Licht dat ’s morgens vroeg je kamer binnen valt.

Een zwerm vogels, hoog en geheimzinnig boven je.

Bomen, zachtmoedig ruisend in de wind.

De prikkelende geur van een prille regen.

Openhartige bloemen, zomaar aan de kant van de weg.

Een melodie, muziek die je eerder hebt gehoord.

Een kind, dat je vol vertrouwen aankijkt.

Iemand, die z’n hand naar je uitsteekt.

De glimlach van een lieve vriendin.

Een vleugje tederheid.

Een arm, even koesterend om je heen…

Eindeloos zweven tussen hemel en aarde

luieren op donzige wattenwolkjes

langs de hoogste groenlingen scheren

en vergeten dat je ooit weder moet keren

nooit zal ik kunnen vliegen,

maar dromen is toch niet verboden, … toch?