Benjamin Franklin...

MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)

ik ben maar een stofje in de lucht...
niet beroemd of berucht...
een hoopje gevoelens...
een bergje gedachten...
een stukje leven...
een beetje verstand....





Lieve mezelf,
Alles komt goed…
Oké, je bent een beetje humeurig, en een beetje gek,
en onzeker over wat je nu eigenlijk wil… (maar wie is dat niet..?)
Maar je bent oké…
De antwoorden zullen komen…
Je zult begrijpen wat je moet doen…
Je komt er vroeg of laat wel achter….
Echt waar, en dan zul je het weten…
En ondertussen… blijven glimlachen…
Liefs,
Ikke….



Eerste-keer-emoties hebben een heel eigen bijzonderheid. Ze zijn niet goed met andere emoties te vergelijken. Er zit zoveel in van jezelf kortstondig verliezen, een gevoel dat alles goed is. En dat wat misschien niet goed is, doet er niet toe. Het hoort bij de meest intense geluksmomenten: ze zijn vluchtig, je kunt ze niet vasthouden. Een paar tellen en het word gewoon een fijne herinnering….
Kan niet verder met alleen maar een herinnering…
Ik stap eruit….
De molen zal ook zonder mij wel verder draaien….



Als het blauw blauwer wordt
hoog aan de hemel,
de narcissen geler in het groenere gras.
Als eierschalen breken,
vogels op en aan vliegen
om aas te voeren
en fris getjilp de ochtendnevel doorklieft.
Dan herleeft de natuur
na zijn winterdood.
En de mens...?
Wat heeft de mens nodig
om op te staan...
zijn oude ik achter te laten
in zijn doodversleten winterjas....?



Ik loop op straat.
Er zit een diep gat
in het trottoir.
Ik val erin.
Ik ben verloren. Ik ben wanhopig.
Het is niet mijn fout.
Het duurt een eeuwigheid om een uitweg te vinden…
Ik loop op straat.
Er zit een diep gat
in het trottoir.
Ik doe net alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in.
Ik kan niet geloven dat ik weer op dezelfde plaats ben…!!!
Maar het is niet mijn schuld.
Het duurt nog steeds heel lang om eruit te komen.
Ik loop op straat.
Er zit een dip gat
in het trottoir.
Ik zie dat het er is
Ik val er nog steeds in, het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn geopend.
Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld.
Ik kom er onmiddellijk uit.
Ik loop op dezelfde straat.
Er zit een diep gat
in het trottoir.
Ik loop om het gat heen.
Ik loop een andere straat in….
