Op https://www.scape-photos.com/blog/2017/2/14/toiletjuffrouwen-in-kgalagadi bericht fotograaf en blogger Bram van der Horst dat hij de in “Leeuwen en luiers 2” beschreven situatie in 2015 ook heeft meegemaakt: “Deze niet omheinde toiletgebouwen hebben gelukkig zelfsluitende deuren en hekken. Zo'n leeuw zal dus niet zo gemakkelijk het toiletgebouw binnenkomen Toch zou je maar net hoge nood hebben en een leeuwin is net begonnen aan haar carrière als toiletjuffrouw. Het volgende toilet is dan toch weer een uur rijden. Het is inmiddels al weer 2 jaar geleden dat wij daar waren. De kans is dan ook groot dat de leeuwen op mijn foto's inmiddels de leeuwen zijn die je op het filmpje terugziet. Wellicht dat het toch hun roeping is om dit toilet te bewaken. Deze toiletjuffrouwen vergeten wij nooit meer.”
Komische afsluiter: Een letterlijk buitentoilet in Botswana!
Op https://www.thetraveltart.com/outdoor-toilet/ definieerd de Australische reisjournalisten blogger Anthony Bianco het buitentoilet opnieuw: “Ik vind het geweldig als sommige dingen letterlijk worden genomen in plaats van figuurlijk! Het voegt gewoon een extra dimensie toe aan taalproblemen die overal ter wereld voorkomen. En ik stuitte op een apparaat dat wij alle-maal gebruiken om de natuurlijke lichaamsfuncties te herstellen, maar het stond op een plek waar ik het niet verwachtte! Als je ooit over land door Afrika hebt gereisd, weet je dat een 'bushtoilet' (oftewel achter een boom plassen) altijd veel schoner is dan welk openbaar toilet dan ook dat je tegenkomt. Ik ben echter een latrine tegengekomen die zeker van tijd tot tijd door de elementen wordt schoongemaakt! Dit buitentoilet werd gezien op een truckkamp ergens in het zuiden van Botswana. De buitentoiletten die ik normaal gesproken ken, bestaan uit een gat in de grond waar je niet in wilt vallen - oftewel, een uitgegraven kuil die je met een schop moet dichtscheppen als je klaar bent. Daarom was ik verbaasd om dit volledig uitgeruste buitentoilet op de camping te zien. Het is waarschijnlijk niet de beste manier om je behoefte te doen als het hard regent, maar ach, je bent tenminste schoon daarna!
1)Dit buitentoilet spoelt efficiënt door naar de ‘riolering’.
Tijdens veldwerk in Kenia van 2010 tot ‘19 vernam Harvard antropoloog George Paul Meiu, in kuststad Mtwapa, nabij de Indische Oceaan, geruchten over dames in incontinentieluiers. De fototentoonstelling 'Diaper Mentality: Something Needs to Change' (van activist Boniface Mwangi en kunstgroep PAWA 254, naar aanleiding van vijftig jaar onafhankelijkheid van Britse overheer-sing) maakte in 2014 in de hoofdstad Nairobi Keniaanse burgers (mwananchi) die door rood licht, zonder broek of rok lopen, omkopen, bedriegen, etc. belachelijk door hen te luieren.
- Prostituee Vivian (36) over de doodgeboren baby van een lokale vrouw: "Het kwam eruit,met een been door haar anus en het andere door haar vagina," waardoor zij incontinent werd.
- De discussies over luiers helpen mensen om aspiraties en angsten met betrekking tot hun lichaam, werk, respectabiliteit en vooruitgang te uiten en te verwerken.
- Diaper Mentality is ook een Amerikaans protestfenomeen zoals baby Trump-ballonnen of 'rode luiers' (communisten/homofielen) tijdens de jaren 60.
- Na een oproep in ‘85 tijdens een hygiëne-campagne op het eiland Lamu om ezels te luieren, beelden o.m. cartoonist GADO, president Uhuru Kenyatta, en (corrupte) politici af in luiers.
1)Mensen van alle leeftijden, geslachten en functies moeten eraan geloven. Keniaanse jongeren overschrijden de motortaxis laadcapaciteit na de koloniale onafhankelijkheid (Uhuru).
Als leeuwen het domein ofwel het toilethokje van de mens binnendringen -eigenlijk is het andersom- worden de rollen omgedraaid. Nu moeten de reizigers hun behoefte ophouden of het in een bosje (of een luier) doen.
Business Developer en Sales Manager Corlette Wessels en haar familie hebben ondervonden dat het controleren op leeuwen voordat je naar het toilet gaat, net zo belangrijk is als contro-leren op toiletpapier. Hoewel de leeuwentroep languit op het zand in de schaduw van het toiletgebouw lag, zonder enige intentie om op te staan, wilde niemand op de naastgelegen pick-nickplaats risico's nemen. Wie naar het toilet moest, moest wachten tot de volgende halte!Zie het bijborende filmpje.
"Het was een relatief rustige ochtend en wij besloten naar de picknickplek Melkvlei in Kgalagadi te gaan voor een kop koffie."
"Omdat wij twee kinderen hebben, zijn wij op dit soort gebieden altijd extra voorzichtig", aldus Corlette.
Toen haar dochter van 8 smeekte om naar de wc te mogen zag Corlette direct aan de staart die onder de houten constructie van het toiletgebouw uit dat het een leeuw betrof, en de familie sprong snel in de auto. "Wij wisten het meteen, geen toilet of koffie voor ons vandaag." Tijdens het wegrijden zagen zij dat de hele troep achter de toiletten in de schaduw lag te slapen en waarschuwden andere reizigers, omdat het is altijd beter om slapende honden, en leeuwen, met rust te laten.
Corlette kon zo adequaat reageren omdat zij de troep in de loop der jaren al meerdere keren op de picknickplaats heeft gezien, omdat er veel schaduw is en het vlakbij een waterpoel ligt:
"Het is voor mij altijd een hoogtepunt om op deze plek aan te komen en de leeuwen daar te zien, die het gebied voor de dag hebben geclaimd.".
Haar advies aan degenen die tijdens een safari naar het toilet moeten is dan ook: "Kijk altijd even achter de toiletten voordat je je auto verlaat."
Dit zijn overigens niet de eerstee onverwachte bezoekers die zij bij de toiletten van hetwildreservaat heeft gezien. Zij trof ooit een Kaapse cobra aan in de badkamer!
Luiergebruik tijdens autoritten -+ commentaar van uw auteur- is ook toepasbaar op safari, gezien de context van het vastzitten in een auto zonder toiletmogelijkheden:
Courtney Simmons, 4 jaar:Mijn beste vriendin nam mij mee op vakantie met haar en haar moeder, het was meer dan acht uurrijden. Voordat wij vertrokken, zei mijn vriendin dat ik een rok aan moest doen en gaf mij een luier! Ik vroeg: “Waar is die voor?” Zij vertelde mij dat haar moeder en zij die luiers altijd gebruiken, zij wil maar één keer plassen. Ik was ook ongesteld. Ik deed de luier aan en wij vertrokken. Na ongeveer twee uur rijden hoorde ik een raar geluid. Ik vroeg mijn vriendin of zij het ook had gehoord. Zij fluisterde terug dat zij aan het plassen was. Zij vroeg of ik al geplast had. “Nee”, ik zei dat ik bang was dat het zou lekken. Zij zei: “Doe het gewoon, dan voel je je beter.” Mijn luier was al nat van mijn menstruatie. Dus ik deed mijn ogen dicht en deed het. Geen lekkage. Zij had gelijk, ik voelde mij beter. En het was een warm gevoel. Ongeveer twee uur later moest ik weer plassen. Ik fluisterde haar toe of een luier het een tweede keer zou houden. Zij zei van wel, zij had het ook een tweede keer gedaan. Dus ik deed het ook. Zij zei dat ik het binnenkort wel zou kunnen. Ik hoopte dat het snel zou gebeuren, want ik moest poepen. Ik vroeg haar of zij dat wel eens deed. Zij zei dat ik mij geen zorgen hoefde te maken, dat ik gewoon moest doen wat nodig was. Ik kon mij wel even opfrissen als wij stopten. Mama had alles wat wij nodig hadden. Toen wij eindelijk stopten en uit de auto stapten, kon ik het niet langer ophouden. Dus liet ik het eruit lopen. Wij gingen allemaal naar het familietoilet. Ik zag dat mijn vriendin en haar moeder ook ongesteld waren. Dus wij deden allemaal een nieuwe luier om en vervolgden onze reis. Op de terugweg zorgde ik ervoor dat ik nog even poepte voordat wij vertrokken Ik vond het niet erg om een luier te dragen. Je went eraan en het is een opluchting om het niet op te hoeven houden, onderweg te moeten plassen of in een bekertje te moeten plassen in een rijdende auto.
.
Eigen analysemethode:
De 4 G’s: Het betreft de psyche (houding) van de persoon ten opzichte van de incontinentie gezien de context (situatie) waarin zij/zij zich bevindt. Let op: Dit is geen officiële methode, maar hij is door mijzelf in het leven geroepen.
- Gemakkelijk:
De persoon gaat luchtig met de situatie om, spreekt openlijk over zijn/haar haar incontinentie en is niet bang om de luier te gebruiken.
- Gering:
De gebruiker is terughoudend wat betreft het luiergebruik en tracht ondanks regelmatige ongelukjes toch het toilet te gebruiken.
- Gênant:
De heer/dame is onthutst over de situatie en moet nog verwerken dat hij/zij zijn haar behoefte (gedeeltelijk) in een luier doet
- Gelaten:
Degene berust in het luiergebruik.
Commentaar/analyse:
- Courtney
(Gering/Gelaten):
Zij is erg terughoudend om haar luier te gebruiken,behalve als laatste redmiddel.
- Vriendin
(Gemakkelijk):
Zij gaat er wat makkelijker mee om, maar schreeuwt het ook niet van de daken.
- Moeder
(Gênant):
Zij schaamt zich waarschijnlijk ten opzichte van de vriendinnen om als volwassene regelmatig een luier te moeten gebruiken.
Sophia: Verpleegkundige in opleiding, 22 jan. 14: Een jaar geleden gingen mijn familie en ik op roadtripvakantie naar de Florida Keys vanuit hier in Massachusetts. Ik, mijn neven en nichten Kate en Noah en tante Mary zaten in de ene auto, en mijn ouders, opa en oom in de andere. Een tijdje voor vertrek besloten mijn ouders dat ik een luier zou dragen tijdens deze reis, omdat ik een erg zwakke blaas had en in het verleden al vaker luiers had gedragen tijdens soortgelijke reizen. Het was de avond ervoor, wij hadden onze kerstvieringen afgerond en onze koffers gepakt, dus wij bleven overnachten bij mijn opa en neven en nichten, omdat zij buren waren. Mijn neef Noah zou ook een luier dragen tijdens de roadtrip vanwege zijn bed-plassen. Het was echter een last-minute beslissing van mijn tante om Kate ook een luier om te doen om lange toiletbezoekjes te voorkomen, en om er zelf ook een te dragen. Die ochtend werden wij allemaal vroeg wakker om te vertrekken, de auto was ingepakt en tante Mary had vier luiers bij zich. Zij begon met mij en Noah te verschonen, daarna Kate en tot slot liet zij Kate zichzelf verschonen. Wij stapten allemaal in de SUV van mijn tante en raakten een beetje in gedachten verzonken, ik weet niet hoe het met de anderen zat, maar ik viel een uurtje in slaap. Toen ik wakker werd, was het omdat mijn tante wanhopig aan mijn been schudde om te vragen of ik wist dat de luiers zouden lekken na een ongelukje. Ik verzekerde haar dat dat niet zou gebeuren, waarop zij opgelucht ademhaaldeen een sissend geluid maakte. Even later probeerden wij een plek te vinden om te stoppen, ons om te kleden en iets te eten, en ik zag Kate steeds wanhopiger worden en erop aandringen dat wij zo snel mogelijk zouden stoppen. Zij zei toen dat zij naar de wc moest en dat zij geen luier wilde gebruiken. Haar moeder was woedend en zei dat als zij niet meewerkte en geen luier droeg, zij de kleren niet zou krijgen zoals afgesproken. Uiteindelijk gaf zij toe en wij hoorden een grommend geluid van de achterbank komen; zij moest poepen en het was zo erg dat wij de ramen moesten opendraaien. Zij zei toen dat zij aarzelde omdat zij moest poepen en niet plassen, en dat zij het niet prettig vond om een paar uur in haar eigen ontlasting te zitten. Mijn tante verzekerde haar dat wij zo snel mogelijk een plek zouden vinden om haar te verschonen. Na ongeveer een uur rijden en nog steeds geen plek in zicht om te stoppen en haar te verschonen, besloot mijn tante om aan de kant te gaan staan en haar in de kofferbak te verschonen. Nadat zij zich had omgekleed, vervolgden wij onze reis. Na een paar uur stopten wij met de rest van de familie bij een hotel om uit te rusten en eindelijk kon ik mijn natte luier verwisselen en verschoonde ik die van mijn tante. Noah droeg zijn luier nog, maar verrassend genoeg was de enige die die dag geen luier droeg de bedplasser. Toen wij die ochtend wakker werden en allemaal onze luiers om hadden, gingen wij weer op pad. Dit deel van de reis zou het kortst zijn, dus wij waren er klaar voor. Alles verliep prima totdat mijn tante besloot een grap te maken die ongeveer zo ging: "Mijn lichaam is als een tempel, eentje waar gas doorheen lekt", wat zij afsloot met wat zij dacht dat een scheet was, maar wat uiteindelijk explosieve diarree bleek te zijn. Het was zo erg dat het over haar hele lichaam en uit haar luier begon te lekken.
Haar ouders besloten dat zij -net als tijdens eerdere reizen- een luier zou dragen vanwege haar zwakke blaas.
(Gênant): I
n hethotel kond zij haar en haar tantes natte luier verwisselen.
- Neef Noah
(Gemakkelijk):
Hij droeg toch geen luier
-Tante Mary
(Gering):
Zij vroegSophia of de luiers zouden lekken na een ongelukje. Toen zij dat ontkende haalde Mary opgelucht ademen klonk een sissend geluid.
(Gemakkelijk/Genant):
Tante sloot haar grap "Mijn lichaam is als een tempel, eentje waar gas doorheen lekt", af met een scheet, wat een spuitluier bleek te zijn.
- Nicht Kate
(Gering):
Zij wilde geen luier gebruiken, maar haar moeder drong erop aan dat als zij geen luier droeg, zij de kleren niet zou krijgen zoals afgesproken.
(Gênant):
Zij aarzelde omdat zij moest poepen en voorlopig niet kon verschonen.
Ava West, lerares, moeder, 3 april: Toen ik klein was, gingen mijn vriendin Anna en ik met haar moeder op een meidenreisje naar Florida. Toen wij door de terminal kwamen, vertelde haar moeder dat zij contact had opgenomen met mijn moeder en dat zijhet er allebei over eens waren dat het het beste zou zijn om luierbroekjes te dragen, voor het geval dat, omdat wij allebei last hadden van bedplassen. Haar moeder nam ons apart mee naar familietoilet en liet ons de luierbroekjes aantrekken voordat zijhet zelf deed, zodat wij ons meer op ons gemak zouden voelen. Ik hoopte dat niemand het zou merken, maar het was vrij duidelijk dat haar moeder ook iets droeg, dus ik had er niet veel vertrouwen in dat die van mij onopgemerkt zou-den blijven. Toen wij eenmaalaan boord waren en opstegen, realiseerde ik mij dat er maar twee toiletten waren in een behoorlijk vol vliegtuig, maar ik hoefde nog niet, dus het was prima. Ik deed een dutje en toen ik wakker werd, moest ik wel plassen, maar het was niet genoeg om mij uit mijn stoel te krijgen. Even later werden de snacks gebracht en fluisterde haar moeder tegen ons beiden dat zij net haar luier had gebruikt en vroeg of wij dat ook al hadden gedaan. Wij schudden allebei ons hoofd nee. Ik ben kort daarna zelf ook maar naar de wc gegaan in mijn luier, omdat ik er echt geen zin in had om op te staan; ik zat er zo comfortabel in. Anna stond wel op om naar de wc te gaan, maar kwam al snel terug. Toen haar moeder vroeg waar-om, zei zij dat ze haar pull up had gebruikt omdat zij allebei bezet waren Later, na de landing, heeft Anna's moeder ons omgekleed en zijn wij met eentaxi naar het hotel gegaan
- Ava West
(Gering/Gemakkelijk):
Zij hoopte dat haar luier onopgemerkt zou blijven, maar heeft hem wel gebruikt, omdat zij geen zin in had om op te staan
- A’s vriendin
(Gering/Gemakkelijk):
Zij heeft haar pull up gebruikt omdat beide wc’s bezet waren.
- A’s moeder
(Gemakkelijk):
Zij trok een luierbroekje aan om de kinderen gerust te stellen en vroeg later nadat zij hem gebruikt had of de kinderen dat ook hadden gedaan.
Sarah Louis, 17 mei: Een paar jaar geleden gingen mijn moeder en ik op reis naar Californië. Het was een vlucht van vijf uur en ik had ernstige problemen met bedplassen, dus mijn moe-der liet mij voor de zekerheid een luier dragen. Ik viel waarschijnlijk ongeveer een uur na het opstijgen in slaap en toen ik wakker werd, was mijn luier al halfvol. Wij moesten nog tweeën-eenhalf uur vliegen. Na nog een half uur moest ik echt poepen, maar de dame stond met de snackkar in het gangpad, dus de toiletten waren geblokkeerd. Ik zei tegen m’n moeder dat ik echt moest en zij zei: "Nou ja, je draagt toch een luier, gebruik hem maar." Dus ik liet het lopen en plaste in m’n luier. Ik moest de rest van de vlucht in mijn vieze luier zitten, maar ik denk dat hetbeter is dan in een vieze onderbroek te moeten zitten.
- Sarah Louis
(Gemakkelijk/Gênant/Gelaten):
Vanwege geblokkeerde toiletten en haar moeders luiervoorstel zat Sarah in een vieze luier, wat zij prefereerde over een vieze onderbroek.
- S’s moeder
(Gemakkelijk):
Zij stelt aan Sarah voor om haar luier te gebruiken omdat zij hem toch al draagt.
Ava West, 25 mrt: Ja, toen ik 12 was, gingen mijn vriendin Amy en ik met haar moeder op een meidenvakantie naar het strand. Toen zij mij bij mijn huis kwamen ophalen, zei zij dat ik iets makkelijks aan moest trekken, zoals een korte broek, en dat wij allemaal luiers droegen om te voorkomen dat wij in ruige gebieden onderweg moesten stoppen. Een tijdje later, tijdens de reis, vroeg zij of wij moesten stoppen om te verschonen omdat wij door een stad reden, en wij zeiden allebei nee. Later was haar moeder de eerste die de luier gebruikte en erin poepte, en zij verzekerde ons dat er inderdaad veel poep in kon.
- Ava West/Amy
(Gemakkelijk/Gelaten):
Zij gaan niet in tegen de regels van Amy’s moeder.
- Amy’s moeder
(Gemakkelijk):
Zij was de eerste van de drie die de luier gebruikte en erin poepte, en hen verzekerde dat er inderdaad veel poep in kon.
Sophia, 22, 8 maanden: Ja, toen ik op de middelbare school zat, ging ik op reis met een paar vriendinnen en de moeder van een van hen. Mijn vriendin Olivia had soms ongelukjes, dus zij droeg een luier tijdens de autorit. Omdat haar moeder reed, besloot zij dat wijallemaal ook luiers zouden dragen. Hoewel het eenbeetje gênant was, aarzelde ik geen moment om de mijne te gebruiken toen ik mijn buik voelde knorren. Het bleek dat de meeste andere meisjes ook luiers droegen en wij werden allemaal verschoond toen wij aankwamen.
Conclusie aan de hand van de ervaring van verpleegster Amanda:
In de "Story Time"-video “Waarom ik in eenincontinentieluier voor volwassenen plaste (en hem deelde!)” vertelde verpleeghuisverpleegster Amanda over haar gênante situatie. Door ge-brek aan openbare toiletten op de rommelmarkt en plasdrang door een vergrootte, op de blaas drukkende baarmoeder, gebruikte zij "slips voor volwassenen" -Geen denigrerende "luier" zijn- van haar gehandicapte dochter die in de auto lagen. Bij een stoplicht trok zij discreet haar broek naar beneden, deed de slip aan en plaste. Zij reed direct door naar een benzinestation-toilet om de luier te verwijderen en zich op te frissen met vochtige doekjes van haar kleinkind. Zij concludeerde dat een luier in een noodgeval een verstandige beslissing is, die een gênan-tere situatie voorkomt, en moedigde anderen aan om respectvol en attent te zijn bij het bespreken van incontinentie, is waar je je "helemaal niet voor hoeft te schamen". Na haar zusters aanmoediging deelde zij dit en de video met de gebruikte luier om aandacht te vragen voor veel voorkomende incontinentie en de ervaring te destigmatiseren.
Amanda vertoond alle aspecten van de mini-analyse:
- Gênant:
Zij komt voor een gênant blaasprobleem te staan, maar benadrukt dat zij "slips voor volwassenen" in plaats van een "luier" heeft gebruikt.
- Gering:
Zij destigmatiseerd haar schaamtegevoel door te concluderen dat je je "helemaal niet voor hoeft te schamen".
- Gemakkelijk:
Zij gaat toch gemakkelijk om met de situatie door de luier in haar auto te gebruiken.
- Gelaten:
Zij legt zich bij de situatie neer omdat zij al in de luier geplast heeft, maar wil hem wel zo snel mogelijk uittrekken en zichzelf opfrissen.
Hieronder drie visuele voorbeelden van comfortabele kleding die tijdens het reizen gedragen kan worden wanneer u kampt met incontinentie. (L = Linkadres. A = Afbeeldingsadres).
Mikkela maakte zich tijdens haar groepssafari zorgen over de toiletvoorziening. Omdat zij naar eigen zeggen geen blaas als een kameel heeft en gehydrateerd wil blijven, vroeg zij ervaren kennissen hoe het zit met plassen tijdens een gamedrive, die meestal van 05:00 u - 09:00 u en van 15:00 u tot zonsondergang duurt. Zij vertelden achter een struik te hurken, terwijl je op je hoede moet zijn voor leeuwen of een Shewee te gebruiken (een trechter waarmee vrouwen staand kunnen plassen) Na advies van mensen die (personen kennen die) incontinentieluiers voor volwassenen gebruikten besloot zij in eerste instantie dat zo’n luier voor de zekerheid de beste optie was, maar toen bleek dat beschermende ondergoed haar teveel jeukklachten bezorgde en incontinentieverbanden te oncomfortabel waren heeft zij het idee verworpen. Uiteindelijk kon zij om een toiletstop vragen of wachten tot de pauze om een (dichtstbijzijnde) struik op te zoeken. Al met al heeft zij minder water gedronken dan normaal.
Op safari in de Serengeti-woestijn in Tanzania reed de bekroonde freelance reisjournalist, fotograaf en geaccrediteerd lid van de Travel Media Association of Canada (TMAC) Jane Canapini zo’n acht uur per dag in een jeep op zoek naar de Big Five om foto's te maken. Als Moeder Natuur roept meent zij -wegens gebrek aan toiletten- twee keuzes te hebben: een luier dragen of de gids vragen om een ’pitstop’ en je broek laten zakken nabij de jeep aangezien praktisch elke struik in Tanzania is voorzien van doornen en om uit de buurt van luierende leeuwen te blijven. Zelfs in de schaarse parken met toiletfaciliteiten (zoals de Ngorongoro-krater), krijg je misschien niet de verlichting waarop je had gerekend. Tijdens het lunchbezoek werden de faciliteiten niet bewaakt door een parkwachter, maar door een lichtelijk geïrriteerde dominante leeuw zich die paradeerde voor het damestoilet. De meeste safari-organisatiesgebruiken echter Oost-Afrikaanse tenten met een aparte composttoiletruimte.
Op een grioepssafaritocht in de Okavango Delta wordt vaak gin-tonic en bier geserveerd, dus tijdens zo’n vier uur durende tocht moeten mensen toch even urineren. Het gebrek aan toiletten staat in schril contrast met de overvloed aan leeuwen, luipaarden, buffels, olifanten.
In de bosjes plassen:. Er zijn genoeg mierenhopen die als natuurlijk gordijn dienen en de gidsen controleren het gebied nauwgezet op ongedierte. Er is toiletpapier is aanwezig dat na afloop kan worden begraven en geluiden van uw behoefte kunt u toe te schrijven aan het gegrom van parende nijlpaarden. Rory Sheldon’s vriend was ervan overtuigd dat hij voldoende kennis van de bush had om zelfstandig te plassen, terwijl het reisgezelschap genoot van een cocktail naast het safarivoertuig in het noorden van de Okavango Delta. Hij vond een afgelegen plek achter enkele jakhalsbessenstruiken. Halverwege zijn plasje hoorde hij gegrom van onder de struik en ontdekte hij dat hij aan het plassen was op een grote, volwassen leeuw. Niet veel mensen kunnen zeggen dat zij de koning van de jungle een ‘golden shower’ hebben gegeven (en het hebben overleefd). De leeuw was blijkbaar net zo verbaasd als hij, en liet hem waarschijnlijk alleen maar leven uit pure verbazing dat iemand het lef had om op een toproofdier te plassen De wereldreiziger deinsde langzaam achteruit, wat de juiste reactie was en liep kalm terug naar het safarivoertuig. Daar kwam er door de shock pas iets zinnigs uit zijn mond toen de groep halverwege de terugreis naar het kamp was. Zijn ervaring laat zien hoe belangrijk het is dat de gids de omgeving controleerd. Anders gaat u misschien naar buiten voor een plasje en komt u terug met een grote boodschap
Toiletperikelen op laag en hoog niveau: De bestuurder en gidsen van een Afrikaanse Mokoro (‘een soort gondel’) zullen tijdens een toiletpauze een veilige plek zoeken om aan te leggen, meestal in de buurt van een grote boom of een mierenhoop en zich uiteraard teruggetrekken. De vlucht naar het kamp van een klein half uurtje is een heel ander verhaal. Cessna-vliegtuigen zijn namelijk niet uitgerust met toiletvoorzieningen, dus het is raadzaam om van tevoren nog even kamer 100 te bezoeken, Imodium, of een luier te gebruiken.
Tatiana Shishkova’s eerste reis in Oeganda was een tweedaagse groepssafari van Nile Sport Safari met chauffeur in het Murchison Falls National Park. Zij sliep in een hostel middenin het park met eenvoudige, schone openluchtdouches, maar zonder omheining, waardoor dieren voor de ramen langs liepen. Toen zij uit gemakzucht besloot om 's nachts onder een dichtbijgelegen struik te gaan zitten in plaats van op het toilet, wandelde de ‘struik’ weg. Het bleek een olifant te zijn. Het was de perfecte afsluiting van de dag.
Evelyn Hannon startte Journey Woman in 1994 en werd onbewust de eerste vrouwelijke reisblogger. Zij moedigde vrouwelijke reizigers aan om veilig te reizen en om met elkaar in contact te reden. Zij overleed helaas in 2019, maar haar nalatenschap leeft voort, zoals deze redenen waarom luiertassen de beste vriend van de reizende vrouw zijn:
- Met een rugzak kunnen zakkenrollers je aanzien voor toerist, maar met een luiertas gaat u op in de menigte.
- Een goede luiertas bevat veel vakken en de (vaak) witte voering maakt de inhoud goed zichtbaar.
- Een onervaren toerist draagt een camera om de nek. Een ervaren reiziger verbergt hem in de luiertas.
- Elke luiertas bevateen plastic verschoningsmatje, dat kan dienen als zitje als u wilt uitrusten.
Hupdedeuruit, gebruikt een ruime, waterafstotende luiertas van het merk Lomi Barsamet diverse vakjes voor onder andere natte handdoeken. Perfect tijdens een dagje zwembad of strand, want de tas groeit met het gezin mee.
Reiziger Philm1978 vraagt om incontinentie-advies en uroloog Stephen doet daar een opnmerkelijke uitspraak over:
Philm1978. Zwakke blaas op safari: Vreemde vraag, maar wat gebeurt er als je op safari naar het toilet moet? (Mijn vrouw vraagt het mij steeds omdat zij zich zorgen maakt).
StephenHMD95. Fairbanks, Alaska: Als uroloog kan ik het niet laten om aan dit bericht mee te doen De "angst" voor badkamerproblemen is eigenlijk een enorm probleem. Ik denk dat het zien van dit bericht veel mensen zal helpen beseffen dat het heel gebruikelijk is - niets om je voor te schamen Ik zou mensen willen aanmoedigen om zich nooit te generen om een pitstop te vragen. Te lang wachten kan problemen veroorzaken. Ik zou geen medicijnen tegen diarree nemen, tenzij er echt een probeem is. Als iemand regelmatig buikklachten heeft, kan dat, om het zo te zeggen, "verstopping" veroorzaken Ik vind het toilet-en wildplas-dingetje in het dashboardkastje fijn. Als iemand zich echt zorgen maakt, aarzel dan niet om eenluier voor volwassenen te dragen voor extra geruststelling. Als je op een privésafari bent, is dat geen al te groot probleem. In een groep is de schaamtefactor het grootst. Het zou ook een probleem kunnen zijn als anderen de safari missen terwijl iemand elke 20 minuten een "kort gesprek" of roep der natuur voert (ik hoop dat ik de terminologie goed heb). Gooi de schaamte er maar uit en vraag het gerust aan uw chauffeur..
Dit korte berichte werpt een snelle blik op hetHexoNeck massage-apparaat.
Voorgeschiedenis
Toen de oprichter van Hexocare begin 2022 last kreeg van ernstige rugpijn en een slechte houding zocht hij naar een oplossing voor thuisgebruik, maar wanneer de bestaande behandelingen te duur bleken te zijn besloot hij een kwalitatief betere enbetaalbare manier te vinden voor de consument. Na ongeveer twee maanden onderzoek en productontwikkeling was de HBack™ lumbale decompressiegordel gereed voor de markt en werd al snel populair op social media dankzij hetontwerp, de functies en het schappelijke prijskaartje van $84,99.
De HexoNeck
De HexoNeck is ontwikkeld voor diepe, effectieve verlichting van spanning. De zes roterende compressie massagekoppen en warmtepads bootsten shiatsu-massage na om (spier)knopen los te maken, pijn en stijfheid te verlichten en de bloedsomloop te verbeteren.Het draadloze, oplaadbare, ergonomische, in leder uitgevoerde apparaat past comfortabel om uw nek en schouders. Met de bijgeleverde mini- afstandsbediening controleert u de snelheid, richting en warmte in driestanden.
Omdat de toiletten soms slecht bereikbaar zijn op het strand kan een luier soelaas bieden: De onderstaande foto van een Indiase moeder die in juni 1983 de luier van haar oudste kind (zoon) verschoont op hetstrand maakt deel uit van de tweejarige fotoserie die fotografe Linda Schaefer maakte in Coney Island (Het schiereiland van Brooklyn, te New York). (1).
A)Dunne (Attends of Tranquility-)luiers, talkpoeder en losse shorts of omslagdoeken zijn levensreddend vanwege de warmte.
B)Sommige strandgangers dragen een luier(broekje) en (bikini)topje/shirt, terwijl anderen hem bedekken met een zwembroek, short, of (hand)doek.
Lezerservaringen lopen behoorlijk uitéén:
A)Danielle: Ik ben een tienerermeisje en als ik naar hetstrand ga, draag ik een strakke wegwerpluier met daar overheen een plastic broekje voor peuters […]. Mijn zwempak bedekt ze volledig en niemand merkt ze op.
B)Darrell: […] ik gebruikte een volledig witte luier en een T-shirt. Niemand keek er raar van op. Ik kreeg zelfs een paar glimlachjes en sommige dames knipoogden […].
B)Patrick: Hallo, ik woon aan de westkust van Florida en draag altijd luiers op het strand. Ik heb een paar keer meegemaakt dat iemand mij betrapte toen ik in een luier op het strand lag te zonnen. Beide keren reageerde één persoon extreem over-dreven, en het was zo gênant dat ik er daarna voor zorgde dat ik volledig bedekt was. […]. .
Is menstruatiebadkleding beter dan (de combinatie) maandverband wegwerpluier, plastic broek en badpak?
Met de Ryby Love menstruatiebadkledinglijn kan men -naast menstruatiecups en tampons- maandverband in een bikinibroek of een aperte zwemluier dragen en deze bedekken met een zwemrokje of -broekje. Omdat zwemluiers groot en ineffectief zijn bij het opvangen van urine of bloed is het onmogelijk om een bikini of tweedelig badpak te dragen en moeten ze een laatste redmiddel zijn voor dames met of zonder lichte incontinentie die zwemmen tijdens hun menstruatie. De collectie is verkrijgbaar in diverse kleuren en stijlen, van hoog uitgesneden tot hipsters. Ze zien eruit als gewone wasbare badpakken en bieden als het maandverband het begeeft ben je nog steeds bescherming tegen lekken.
AI werpt een heel ander licht op het fenomeen om waardevolle artikelen in een incontinentieluier te verbergen.
Waarom het dragen van waardevolle spullen in een luier riskant is:
- Vocht- en vloeistofschade: Volwassen luiers zijn ontworpen om grote hoeveelheden vloeistof te absorberen en vast te houden. Als de luier nat wordt door zweet of urine, zullen elektronische autosleutels, smartphones en contant geld direct onbruikbaar worden.
- Lichamelijk ongemak en schuren: Zware voorwerpen zoals sleutels, dikke portemonnees of telefoons creëren harde randen. Wanneer deze door strakke kleding tegen de huid worden gedrukt, kunnen ze wrijvingswonden, blauwe plekken of ernstige huidirritatie veroorzaken.
- Hoog risico op verlies: Tijdens het lopen, zitten of bewegen zullen zware voorwerpen in de luier verschuiven. Ze kunnen gemakkelijk uit de broekspijpen of tailleband glippen zonder dat je het merkt, waardoor je waardevolle spullen op de grond vallen.
- Verdachte bulten: Luiers zijn ontworpen om slank en onopvallend onder kleding te zijn. Het stoppen van harde, omvangrijke voorwerpen erin ondermijnt dit doel en creëert onnatuurlijke bulten die juist ongewenste aandacht trekken.
Webwinkel ThinkGeek presenteerde op 1 april 2019 een nep-advertentie (hier) van de 'Roomby: KirbyRobot Vacuum', gemodelleerd naar het game-personage Kirby. (Zie afb. 1).
De Neato XV-21 is een speels ogende robotstofzuiger die superieure prestaties belooft bij het opzuigen van dierenharen. Daarvoor beschikt hij over onder andere over een HEPA-filter en eenspiraalvormige borstelrol met mesjes die de de standaard Neato-borstelrol, Roomba 880 en de LG Hom-Bot Square evenaart. De XV-21 beschikt zoals vele stofzuigers hedentendage over een herbruikbaar stofreservoir, alsmede navigatie door middel van lasergeleiding, maar misschien wel het leukste punt is dat hij gelijkenissen vertoond met de Amerikaanse versie van de Super Nintendo Entertainment System spelcomputer. Dat gerechtvaardigd wellicht de prijs van $429,99, wat alsnog $20,- goedkoper is dan de XV Signature Pro en honderden dollars minder dan de topmodellen van Roomba en LG robotstofzuigers. Een voordeliger alternatief is de InfinuvoHovo 510 voor $239,99, maar die kan niet overweg met dierenharen. (Zie afb. 2).
De eer voor de eerste commerciële autonome stofzuiger gaat naar het Zweedse Electrolux dat het Trilobite-prototype in 1997 presenteerde in een wetenschapsprogramma van de BBC -een jaar voor iRobot in 2001- op de markt bracht door het ontwerp tot op het randje van merkinbreuk te copiëren. (Dyson introduceerde in 2001 zijn ietwat lompe DC06-stofzuiger, bracht hem in 2004 uit en verdween weer van de markt). Trilobite is afgeleid van het krabachtige dier uit het Paleozoïcum (tussen 250 en 560 miljoen jaar geleden) dat zich op de oceaanbodem voedde met andere kleine dieren. De technische afdeling maakte de tekortkomingen in de marketing ruimschoots goed, zoals deze geredigeerde beschrijving uit een productbrochure voor versie 2.0 bewijst:
-De ronde, rode Trilobite gebruikt -net als een vleermuis- ultrasone trillingen van 60.000 Hz om obstakels te detecteren, te vermijden, zijn omgeving in kaart te brengen en in het geval van de Trilobite op te slaan voor toekomstige opdrachten. Deze rekenkracht onderscheidt hem van de concurrentie, die alleen kunnen reageren op een situatie (zoals ergens tegenaan botsen).
-Start de door op de aan/uitknop te drukken en 'ja' te antwoorden op de vraag 'Start met schoonmaken?' die op het LCD-scherm verschijnt. De Trilobite beweegt zich vervolgens langs de muren om een beeld van de van de ruimte te creëren. Deze ‘normale’ modus vormt de basis voor de berekening van de benodigde tijd voor het schoonmaken van de overige ruimtes. De sonar detecteert obstakels -zoals stoelpoten of een waterbak van een hond- en de stofzuiger berekent snel een nieuwe route. De overgang tussen harde vloeren en tapijt verloopt moeiteloos.
- Een infraroodsensor detecteert hoogteverschillen van 10 centimeter en meer om te voorkomen dat de stofzuiger van de trap valt. Hij wordt geleverd met magnetische strips die in (deur)openingen of bij hoogteverschillen van minder dan 10 centimeter kunnen worden geplaatst om grenzen aan te geven. De Trilobite kan problemen analyseren en oplossen. Als de hij een sok opzuigt die de borstel blokkeert, stopt hij, draait de borstel in de tegengestelde richting en gaat weer verder.
- Het apparaat is uitgerust met twee nikkel-metaalhydridebatterijen (NiMH) en schakelt over op de tweede batterij zodra de eerste bijna leeg is. Wanneer het vermogen van de tweede batterij onder de 50% zakt, stopt hij, keert terug naar het laadstation, laadt ongeveer twee uur op en keert terug naar het punt waar het was gestopt om de taak af te maken. Het laadstation kan langs de muurplinten worden bevestigd, binnen 1,8 meter van een stopcontact.
Tomy, een ander Japans speelgoedbedrijf, maakte in de jaren 80 een reeks robots, waarvan er één gebaseerd was op de Chiritori. De Dustbot verscheen in talloze gedaantes met stoffer en blik. De robot kon niet alleen stukjes papier en dergelijke opzuigen, maar ook randen detecteren en er van weg draaien door achteruit te rijden.
Een andere kijkt op geautomatiseerde huishouding werd geleverd door Frank Jenkins van JRL Consulting in zijn artikel "Praktische vereisten voor een huishoudelijke robotstofzuiger" in een technisch rapport van de Association for the Advancement of Artificial Intelligence, of kortweg AAAI. (Zie https://en.wikipedia.org/wiki/Association_for_the_Advancement_of_Artificial_Intelligence).In datzelfde jaar (1993) fabriceerde hij een prototype genaamd de HomeRHoover, dat eruitzag als een uitgeklede Dalek. (Het buitenaardse cyborgras uit de Doctor Who-serie). Het apparaat -dat een handstofzuiger van Black & Decker bevatte en zelfstandig de weg terug naar het laadstation kon vinden- was tot dan toe de meest geavanceerde autonome stofzuiger, maar is nooit op de markt verschenen en het is onduidelijk of conculega -het Franse Televac- dat wel heeft gedaan, hoewel Populair Science in de editie van oktober 1992 een foto van het apparaat publiceerde.
Bijna elk populair product krijgt vroeg of laat te maken met imitatie, inbreuk op auteursrechten of -in dit geval- een mod(ificatie) zonder winstoogmerk, veelal uitgevoerd door hobbyisten met de nodige kennis van zaken. Zo ook Jeffrey Lee Kim-Koon [renegade_r65@###.com] die de Chiritori naar een hoger futuristischer plan tilt door hem aan te sturen met de draagbare Nintendo DS spelcomputer. Deze ChiritoriDS zal een basis- en geavanceerde versie kennen:
De basisversie kan bedient worden via de originele afstandsbediening met behulp van Nintendo's eigen draadloze netwerk of via de D(irectional)-pad of het touchscreen, terwijl het geavanceerde type buitenshuis bestuurd kan worden via een 802.11b WLAN-netwerk. Bovendien is het apparaat geupgrade met een ingebouwde (web)cam -waarvan het beeld wordt weergegeven op het bovenste scherm van de Nintendo DS- en bijbehorende verlichting (2/3).
De speelstrategie
Plaats de gamecard in de Nintendo DS, start de software en kies in het hoofdmenu om de ChiritoriDS te starten, het oefenspel te spelen of de ChiritoriDS-ID in te voeren om te voorkomen dat iemand de stofzuiger gebruikt of je bespioneert met de camera van de geavanceerde versie Het ingebouwde spel is puur virtueel en biedt een 3D-weergave vanuit het perspectief van een ChiritoriDS in een willekeurig gegenereerde 'kamer' waarin je een ChiritoriDS bestuurt en stofzuigt. Aan de afgelegde afstand, de opgezogen voorwerpen (zoals pluisjes, crackers, sleutels, enzovoort en de benodigde tijd worden punten toegekend.
Wanneer u het via programma de Chiritori DS inschakelt wordt er verbinding met de fysieke machine gemaakt en zijn er twee stofzuig-standen beschikbaar: In de normale stand bedient u de Chiritori DS op afstand met de D-pad via de volgende knoppen:
- Links/Rechts: Sla linksaf/rechtsaf.
- Omhoog/Omlaag: Vooruit/Achteruit.
- A: Stofzuiger aan/uit.
- B: Licht aan/uit in de geavanceerde versie.
- Y/X: Langzaam, Normaal, of Snel bewegen.
- L/R: 90 graden naar links/rechts draaien.
- Start: Open het hoofdmenu.
- Selecteer: Laat de stofzuiger piepen om hem te lokaliseren.
- Stroom: Schakel de Nintendo DS uit en laat de ChiritoriDS in de slaapstand gaan.
- Touchscreen: Bedien de geavanceerde Chiritori DS met behulp van diens ingebouwde camera -vergelijkbaar met het videospel Metroid Prime: Hunters.
In de klassieke stofzuigermodus werkt de ChiritoriDS in dezelfde modus als zijn voorganger uit 1979.
Begin jaren 70 bracht Nintendo een serie op afstand bestuurbare auto's uit genaamd Lefty RX met één bedieningsknop, waarmee ze konden starten, stoppen en standaard naar links "lefty" draaien. In 1979 implementeerde Nintendo en ontwikkelaar Gunpei Yokoi dit besturingsmechanisme (op de 40.680 MHz-band) in de Chiritori, ofwel stofschep/stofblik/"radiografisch gecontroleerde reiniger". Met een prijskaartje van ¥5.800,-. (€737, 42, via https://valuta.nl/chinese_yan, op 3-6-2027), een gelimiteerde oplage en meegeleverd stickervel werd de stofzuiger geen bestseller, maar wel zeldzaam. Het op C-batterijen en een 9-volt adapter werkende machientje heeft een diameter van15 à 16 centimeter en een ventilator die het stof opzuigt is door zijn geringe afmetingen echter ongeschikt de grote schoonmaak. Wanneer de Chiritori wordt aanzet door de grote witte knop bovenop om te draaien, begint hij met de klok mee te draaien. Druk op de knop op de afstandsbediening en hij stopt met draaien en beweegt in de richting waarin hij op dat moment staat. Laat de knop op de afstandsbediening los en hij stopt en begint weer rond te draaien. Aan de voorzijde bevinden zich de witte zuigmond en de luchtuitlaat. Onderaan twee hoofdwielen en een kleiner, niet-gemotoriseerd ondersteunend wiel en onder de stof-opvangbak de krachtige zuigventilator. Door deze eigenaardigheden maakte de Chiritorizijn opwachting in de WarioWare-games (WarioWareInc, GBA, 2003), waar Nintendo het schrijft als "Chiritor ie " in plaats van "Chiritor i" of "Chiritor ii". Zie de video van YouTube-gebruiker oODiAbLoSOo. Omdat het concept noch vrij onbekend was, is het tegenwoordig een van de zeldzaamste Nintendo-spellen.
Lezer Het Millennium Museum heeft er nog een leuke anekdote over: Het lijkt een beetje op het onderste deel van de Poltergust 3000 uit "Luigi's Mansion". Dat, en die felrode kleur.