Naar de inhoud

woordenstroom

geniet mee
seniorennet.beseniorennet.be

Welkom op mijn blog

Met mijn zelf gemaakte teksten wil ik éénieder laten meegenieten van de woordenstroom. Het geeft ook weer hoe ik het leven zie en erover denk. Hopelijk haalt de lezer er moed uit in minder gemakkelijke momenten zodat het leven alle dagen opnieuw de moeite waard is om te beleven.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door mclaire om 17:46 Reageer op dit bericht

gedicht : "vriendschap"

VRIENDSCHAP

Vriendschap is zwijgen, niets zeggen,

maar een arm om schouders leggen.

Vriendschap is in iemands leven,

vreugde en verdriet mee beleven.

Vriendschap is niets vragen,

maar gewoon helpen dragen.

Vriendschap is gauw even bellen,

om laatste nieuwtjes te vertellen.

Vriendschap is durven tonen,

welke gevoelens er in je wonen.

Vriendschap is delen in iemands geluk,

en dan bidden “Ga toch nooit meer stuk”.

Vriendschap zit in kleine dingen,

die je niet tot wedervriendschap dwingen.

Aan een goede vriendschap komt geen eind

waar ter wereld je ook bent.

Vriendschap is een kostbaar kleinood,

dat met je meegaat tot in de dood.

En heb je echte vriendschap gevonden,

legt ze een pleister op vele wonden,

daarom is het fijn, …………………………..

om goede vrienden te zijn.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door mclaire om 17:42 Reageer op dit bericht

gedicht :"tijd"

Tijd

Een jaar,

Het zijn 12 maanden,

365 dagen,

Het komt en het gaat.

Het is Nieuwjaar, Karnaval, Pasen

Grote vakantie, Allerheiligen,…..

Lente – zomer – herfst – winter.

De dagen komen, de nachten gaan.

Ze schuiven aan ons voorbij….

En we blijven er zelden stil bij staan.

We razen door het leven,

Het lijkt wel een orkaan.

En al die mooie dingen waar komen ze vandaan !!!!!

Ook voor dit nieuwe jaar,

houden wij goede voornemens klaar,

We ruilen onze orkaan voor een langzame karavaan,

en blijven even stil staan.

We zullen doen wat moet, zo houden we ons goed.

We zullen leven en laten leven.

We zullen zoeken naar het mooie,

genieten van het licht.

En komen er dan droeve dagen,

dan zullen we die moedig dragen.

Want na een tijd van regen,

Komt steeds weer zonneschijn.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door mclaire om 17:40 Reageer op dit bericht

gedicht : "Liefde"

Liefde ……………….

Iemand zien zoals hij is.

Zijn minder goeie kanten aanvaarden,

En zoeken naar het middelpunt.

Hem niet veranderen, neen dat niet.

Wel laten begrijpen hoe je het ziet.

Kan het niet met woorden, dan met een gebaar,

desnoods met je eigen lichaamstaal.

T’is mooi het leven zoals het is,

Vergooi het niet in een proces.

Geen kommer en kwel, geen ruzie, geen hel.

Zoek vreugde en vree, je komt er ver mee.

Zoek een gezamenlijk interesse voor alle twee .

Laat vreugde groeien tot een mooi spel

Van nemen en geven en wikken en wegen.

Laat grenzen vervagen en samenlopen,

Zodat je elkaar niet meer kunt ontlopen.

Laat respect ontwaken en geduld ontstaan

Zodat liefde kan groeien en blijven bestaan.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door mclaire om 17:39 Reageer op dit bericht

gedicht : "je weet niet wat je mist"

Je weet niet wat je mist……

Wie kan er nog de zon zjen schijnen,

niet alleen voor zichzelf,

ook voor een ander.

Het is als een bevrijding ;

Zeggen : t’is tof, t’is mooi, t’is goed !

Ook al ben je er zelf niet de fiere bezitter van.

Je weet niet wat je mist als je dat niet kan !

Het geeft je een gevoel van tevredenheid ,

Je gunt een ander het licht ! dat gevoel van : “het is goed”.

Je bent blij omdat je ziet dat die ander gelukkig is.

Probeer het eens, je weet niet wat je mist.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door mclaire om 17:38 Reageer op dit bericht

gedicht : inzicht

Inzicht …..

Omgaan met mensen,

een moeilijke taak.

Vooral in een wereld als die van vandaag,

waar normen vervagen en waarden vergaan.

Waar is het einde, waar het begin.

Dat prille geluk is soms zo rap stuk.

We laten ons leven en volgen de vloed

Van zinloze dingen, voorbeelden hoe het niet moet.

We draven maar mee, soms vele jaren tot inzicht ons wekt.

Dan blijven we staan en zijn de weg kwijt.

Wie staat nu bij wie in het krijt.

We leggen de schuld waar niemand ze vind.

Wordt het geen tijd om eens te gaan denken

Dat morgen de wereld ook nog zal draaien

En wij moeten gaan stilstaan bij wat we zijn.

Een vluchtende ego op zoek naar het niets

of een mens met een inhoud met iets.

Met iets om te geven, te delen met velen.

Op zoek naar het ware, de liefde het licht.

De vriendschap, de eenvoud, de zin van het zijn.

Haal kracht uit die eenvoud, vermijdt grote luxe,

klamp je vast aan het mens zijn dan leer je nog iets.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door mclaire om 17:37 Reageer op dit bericht

Meer van woordenstroom

↑ Terug naar de berichten