Ook sigarenliefhebbers hebben hun Mechelse kantjes!

Huis Windels, sinds 1875 de speciaalzaak voor de roker, vierde in 1975 zijn 100-jarig bestaan. Bij die gelegenheid werden cigarillo's op de markt gebracht onder de benaming "Mechelse kantjes". Uiterst licht en gewaardeerd door kenners, refereren zij op waardige wijze naar die andere "Mechelse kant". Ondertussen  bestaat deze oudste tabakzaak van Vlaanderen 135 jaar en wordt ze gerund door de 5de generatie. Sinds kort is er ook een "museum" in de etalage naast de winkel. Alle tentoongestelde zaken komen uit het oude fabriekspand en werden met veel zorg en nostalgie vanonder het stof gehaald. Niet voorbijlopen: het is echt de moeite waard om alles even rustig te bekijken. De verpakking van de "Mechelse kantjes" is ondertussen ook vernieuwd, een ideetje voor verzamelaars?

                             
  


                                   

Kerst- en Nieuwjaarswensen:

Wij wensen jullie een kerst vol vrede
en een jaar zonder verdriet of tegenslag.
Mogen de dagen, weken, maanden
gevuld zijn met liefde en een lach

 

 

 

                                                                                      

“En waar de sterre bleef stille staan…” Felix Timmermans.

Schrobberbeek, Suskewiet en Pitje Vogel

Uitgewerkt in kloskant door Suzanne De Clerck

                           

                                                                  

Mechelse kantwerksters?

Deze foto verscheen  in: "Werk in uw streek, beelden van een eeuw, van 1880 tot 1980", bijlage van Nieuwsblad Mechelen d.d. 24 november ll. Even kijken wat erbij staat:
De foto dateert van 1900. Of het echt wel Mechelse kantwerksters zijn is niet zeker. Het voetstuk van de "leunder" waarop het kussen rustte, had een andere vorm in Mechelen. De tekst suggereert dat de kantwerksters bij Juffrouw Costenoble les gekregen hebben. Dit is mogelijk, want in 1898 had Maria Serafina van Costenoble reeds een school in de XII Apostelenstraat, en gaf o.m. les "in de Fransche taal en kantwerk op het kussen" (Fonds Berlemont - SAM). Maar, de kantwerksters zitten voor hun huizen "prachtige naaldwerkjes" te maken. Mechelse kant is geen naaldkant! De kant, waarvoor Mechelen zo beroemd was, wordt op een kantkussen en met klossen gemaakt.

Spijtig dat mensen die foto's plaatsen, niet de moeite doen om na te gaan of de toelichtingen wel correct zijn!
Iedereen die meer wil weten over de Mechelse kant, is steeds welkom op onze bijeenkomsten.....

                           
     
                                      Foto van Guido de Coninck 1900                              Postkaart, Wereldpostvereniging 1902 

                                                                   

                                                                          Mechelse kant: kloskant met doorlopende draden

Op reis in Italië

Tijdens een reis naar de Aosta-vallei in Noord-Italië, kwamen we in Cogne terecht. Dit bergdorp is de laatste jaren uitgegroeid tot een prachtig vakantieoord, dat zowel zomer als winter veel te bieden heeft.  De oude tradities worden er in ere gehouden: vooral het houtsnijwerk en het kantklossen is een attractie voor de toeristen. De kantwerksters hebben zich verenigd in een cooperative, in het "Maison di Pitz" kan je ze aan het werk zien en hun werk bewonderen.  Het kantklossen zou daar aangeleerd zijn door religieusen Benedictinessen uit Cluny, die in de helft van de 17e eeuw op de vlucht waren en in de Aosta-vallei een toevlucht vonden. De kant uit Cogne, wordt zonder prikpatroon geklost (zgn. free hand-lace).

                                      

                                                   

                                                                                   "Maison di Pitz"

Viering 10 jaar kantclub Etterjefke 

Reeds vroeg kwamen de eerste leden van de kantclub "Etterjefke" aan in het Stadhuis te Mechelen. Er moest nog wat voorbereid worden: tegen 11 u. moest alles in orde zijn. Dan werden de genodigden voor deze feestelijke dag verwacht.  Na de verwelkoming en bedanking door José, kwam schepen Nobels aan het woord. Dank zij hem kon deze dag doorgaan in de mooie Keldermanszaal van het stadhuis. Hij schetste kort de activiteiten van de club, wenste hun proficiat voor het tien-jarig bestaan en bood in naam van het Gemeentebestuur een drankje aan. Ook Jo Haazen, stadsbeiaardier op rust en ereburger van de stad Mechelen, nam het woord. Hij betoogde dat  beiaard en  kant goed samengaan en als onderdelen van ons cultureel erfgoed moeten bewaard blijven.

Daarna werd het glas geheven op de volgende 10 jaar en konden de aanwezigen de tentoonstelling bewonderen. Er werd gedemonstreerd tot ver in de namiddag en de belangstelling was groot.

         



         


                

Het doopmutsje van Ludwig van Beethoven
 

Tijdens een verblijf onlangs in Bonn bezocht ik het geboortehuis van Ludwig van Beethoven. Groot was mijn verassing toen ik tussen al die personalia van de grote componist zijn doopkapje ontdekte. Ik kon het natuurlijk niet echt onderzoeken, maar heel waarschijnlijk is het versierd met Mechelse kant! Zijn grootvader was immers afkomstig uit Mechelen en zijn overgrootvader had hier een kanthandel!

....In  de  eerste  helft  van  de  XVIIde  eeuw  vinden  we  de  familie  van Beethoven  terug  in  Steenokkerzeel  en  Haacht.   Michaël  van Beethoven  (gedoopt  in  1684  in  O.-L.-V.-over-de-Dijle  -  +   te Bonn  in  1749)  huwde  in  1707  met  Marie-Louise Stuyckens,  dochter  van  een  meester-bakker.  Ze  vestigden  zich  “in de  ouden  Bruel"  (nu  Leermarkt),  in  het  huis  "Den  Bonten  Os”. Naast   de bakkersbedrijvigheid  hadden ze ook  een  brocant-handel   in  de  Steenstraat,  (later van  Beethovenstraat)  in  het  huis  "Het  Moleken". Zij kregen vier zonen: Cornelis, Lodewijk (na enkele maanden overleden), Lodewijk (tweede) en Lambertus-Michaël. In  1720  begon  vader Michaël een  kanthandel.  In  1727  bezat hij  een  zevental  huizen   met  een  waarde  van  6500  gulden. Waarschijnlijk   nam   hij   kant   in   depot   van   een   aantal "coopvrouwen ".

Van Lambertus-Michel is weinig geweten. Cornelis had de commerciële gaven van zijn vader geërfd.  Lodewijk had een mooie stem en volgde les aan de koraalschool voor een  opleiding als koorzanger van St.-Rombouts.

Zij weken uit naar Bonn. Cornelis   werd “coopman tot Bonn” en  Lodewijk “musicien”in het cabinet van “sijne hoogheyt den ceurvorst van Ceulen tot Bonn “. Hij is de grootvader van de beroemde Ludwig van Beethoven.

Vanaf  1737  liep  de  kanthandel  niet  goed  meer. Micaël Van Beethoven  moest  hypotheken    nemen    op verschillende  van  zijn huizen. In 1740 beginnen de vragen om gerechtelijke tussenkomsten. In 1741 werd een schenkingsakte opgesteld waarbij meubelen, beddengoed,  en huisraad werden afgestaan aan Hendrik Willems om de schulden te betalen. Daarna vertrok het echtpaar Beethoven-Stuyckens. (uit: "De Kroniek van de Mechelse kant en de Kant in Mechelen" door H. Vermeir - J. Tonnoeyr 2006)

 

Wie nog meer wil weten kan terecht bij:

                                                                                 

                                                                      

Sinds enige tijd zijn bij de dienst voor Toerisme in de Hallestraat de kaarten van Jacqueline Van Craenenbroeck terug te verkrijgen. Voor verzamelaars en andere geïnterresseerden een echte "must".

                                      

                                                                                                    Mechelen in kloskant.....

                                                                         

                                                                             ...en Mechelen in naaldkant door J.Van Craenenbroeck

Vorige jaren demonstreerden wij in de zomermaanden met onze kantclub in het museum Hof van Busleyden. Vooral toeristen en toevallige voorbijgangers kwamen kijken. Het museum heeft nu voor onbepaalde tijd zijn deuren gesloten wegens renovatiewerken, en ook de binnentuin is niet meer toegankelijk. Wij zochten en vonden een nieuwe locatie: bij UIT-IN-MECHELEN in de Hallestraat zijn we meer dan welkom. En als de zon schijnt houden we OP-SINJOORKE gezelschap op de Grote Markt. Iedereen is welkom elke vrijdag van juli en augustus tussen 13.30 en 16.30u. 


                                                                                                  Aan OP-SINJOORKE
                       

                                                                      

                                                                                                   en bij UIT-IN-MECHELEN

Op zondag, 25 april, waren wij te gast in De Lamot-site voor de Erfgoeddag. Het motto van deze dag was "Fake", wat volgens van Daele namaak, misleiding, bedrog of nep kan betekenen. Er waren  veel belangstellenden die wilden kennismaken met echte Mechelse kant en de imitaties ervan o.a.de Rijselse, Buckspoint en Tönder kant. Ook de  machinale kant werd getoond en de Lierse kant die eigenlijk borduurwerk of tamboereerwerk op machinale tule is.  

                            
                 
                                                                                                  Groot en klein aan het werk.


                            
                                                                                                                                                                                                    
                                                                                                   Echte Mechelse kant.

                                                          
                                                                                       

                                                                                     Maar zou dit een "echte" Mechelse kantwerkster zijn?....

Op zaterdag, 24 april, deden wij weer mee aan de Week van de Amateurskunsten te Mechelen. Dit wordt stilaan een jaarlijkse traditie. Het weer was zacht en droog en lokte heel wat geïnteresseerden naar het Cultuurplein. Er waren ook heel wat toeristen die het fijn vonden om met onze rijke kanttraditie kennis te maken. 

                               

Vandaag kwamen de leden van de Belgische Kantorganisatie (B.K.O.) bijeen in Antwerpen. Na de statutaire vergadering en het middagmaal in een plaatselijk restaurant trokken ze naar de Carolus Borromeuskerk. De groep werd in 3 verdeeld en ging achtereenvolgens naar de kantkamer, de kerk en de sacristie. In de kerk konden we zien hoe de gevolgen van de brand stilaan verdwijnen en hoe de prachtige kunstwerken weer hun oude glans krijgen. In de sacristie werden  prachtige gewaden getoond  in zijde en goudborduurwerk. Het hoogtepunt was natuurlijk de kantkamer waar alle kantwerksters in bewondering stonden voor de prachtige collectie oude kanten....

      

                        
                                                                                      Sint Anna, patrones van de kantwerksters,
                                                         zij houdt in haar linkerhand een tablet met de afbeelding van Maria en haar kind Jezus.
                                                                                 

Vrijdag 20 november ll, trokken we met een groep leerlingen van de Koninklijke Beiaardschool  en andere belangstellenden naar Nederland.

Eerste halte was de Koninklijke Klokkengieterij Petit  &  Fritsen in Aarle-Rixtel.

Daar hebben we de eerste klokken zien gieten voor de Beiaard van Kaliningrad. Die zal daar geplaatst worden op initiatief van Jo Haazen. Door verschillende sponsors uit binnen- en buitenland wordt het nodige bedrag bijeengehaald. Sinds de start met onze kantclub Etterjefke in september 2000, konden wij steeds op de sympathie en gastvrijheid van onze stadsbeiaardier rekenen, daarom hebben ook wij een bijdrage geleverd.

Daarna reden we naar het Beiaardmuseum in Asten.

Hier leerden we veel bij over klokken en beiaarden: hun geschiedenis; waaruit en hoe ze gegoten worden;  de klanken en het stemmen; het ophangen; het verschil tussen beieren en luiden; oude en moderne beiaarden; te veel om hier te vertellen.

De laatste stop was in Bergen op Zoom. We klommen er naar boven in de toren en luisterden naar de prachtige klanken van de vernieuwde beiaard. Heel voldaan en weer een ervaring rijker reden we terug naar huis.......

                      

                       


           

Zaterdag, 24 oktober, kwam de afdeling België van de Organisation Internationale de la Dentelle au Fuseau et a l'Aiguille (Oidfa) in Gent bijeen. De (korte) vergadering ging door in het cafeteria van het Museum voor Industrieële Archeologie en Textiel (Miat), en werd gevolgd door een bezoek aan het museum. De gids kon iedereen met haar kennis en ervaring boeien en wees ons zelfs op enkele kleine zaken die voor ons kantwerksters, zeer interressant waren...
Na het middagmaal, in de buurt van de Vrijdagmarkt, gingen we naar het Huis van Alijn. Dit museum vertelt over de cultuur van het dagelijks leven in de jaren '50, '60 en '70. Zeker de moeite waard. Daar mochten we als toemaatje nog enkele mooie kanten bewonderen.

                                                                                                  In het MIAT..........

        

                              

                   Mechelse kant...........                                          in het Huis van Alijn......                                            en Gentse Valenciennes

.....De kant waarover we thans niet meer horen spreken; die eens vermaard was; die thans op alle grote tentoonstellingen afwezig blijft; die zoals sommige kantkringen beweren nooit zou hebben bestaan; die de waarborg van een uitvindingsoctrooi genoot; die door koninklijke, hertogelijke en andere hoogheden  van binnen- en buitenland zeer op prijs werd gesteld; die op de wereldtentoonstelling  van Parijs 1855 een medaille 1e klas van Napoleon  III bekwam; is de GENTSE KANT waarvan de officiële naam luidt: "la dentelle de Gand à réseau varié"...... 
Dit en nog veel meer interressante dingen over de Gentse Valenciennes vind men in het boekje: De Gentse Kant, van M. Broeckhove; uitgegeven naar aanleiding van het vijfjarig bestaan van de kantclub St.Katelijne in Gent in 1973.
De postkaart is een gravure uit het Museum van de Dynastie te Brussel. De toenmalige Hertog Leopold en hertogin Maria-Hendrika zijn er op afgebeeld. Zij draagt een kanten kleed in "dentelle de Gand à réseau varié" haar geschonken door de stad Gent in 1853.

Op 18 augustus waren wij te gast op de tiende Pompoendag in Heffen. Naast de jaarlijkse pompencreaties en verschillende wedstrijden, was er ook een ambachtenmarkt. Alhoewel het koud was, waren er toch veel belangstellenden opgedaagd. 

                    

Gisteren 7 oktober, mochten we enkele moeders uit St. Petersburg laten kennismaken met twee belangrijke aspekten van ons erfgoed, nl. de beiaard en de kant. Ze waren hier op uitnodiging van EVA (= Europa Voor Allen), een uitwisselingsprogramma voor moeders en onderdeel van AFS (American Field Service) dat een uitwisselingsprogramma voor jongeren is. Dit werd  na de laatste wereldoorlog opgericht. 
De dames kregen van Koen Cosaert deskundige uitleg over de beiaard en een demonstratie op het oefenklavier. Vermits onze stadsbeiaardier Jo Haazen er voor gezorgd heeft, dat er in St. Petersburg en in Peterhof een beiaard geïstalleerd werd, was het niet hun eerste kennismaking met de "Malinovi zvon" (mechelse(?) hemelse klanken!).
De mechelse kant was de grote verrassing, Dat er in hun land ook mooie kant gemaakt werd was hun bekend. Maar dat er door Peter de Grote kantwerksters uit Brabant gehaald werden om onze fijne kanten daar aan te leren, wisten ze niet. En zo werd dit voor ons weer een heel gezellige voormiddag die veel te vlug voorbij ging........

     Luiseren naar Koen Cosaert...      

                               
                                                    
                                                                                       ......  en bij de kantclub
                                                   

                                        kant uit de streek rond St.Petersburg....en Russische kantwerkster van Vasly Tropinin (1823)

Op zondag 12 september was het feest bij de Mechelse Kolveniersgilde. Zij vierden de 25 ste verjaardag van hun heroprichting. Na de feestelijke optocht door het centrum van Mechelen, waaraan 20 schuttersgilden uit binnen- en buitenland deelnamen, waren er nog veel activiteiten. Op het binnenplein van het stadhuis wedijverden de verschillende gilden in het kruisboogschieten.Tijdens het wagenspel, het vendelzwaaien en de gildedansen op de markt, mochten wij het kantklossen demonstreren. Het was een mooie dag waarop we samen met de Kolveniersgilde weer eens een deel van ons erfgoed mochten in de belangstelling brengen.

                                            

En op zaterdag 19 september was er UITkijker in het Cultuurcentrum en op het -plein. Hier mochten wij, samen met vele mechelse verenigingen onze club aan iedereen voorstellen. Het was zonnig weer en er was veel belangstelling.