herfstbladeren

Vogeltjes mogen niet te kort komen in de  winter koude.
Volgens  Bart versiert ge dan maar de kersboom in't park met zaad in 
ballen in netjes, is dat niet netjes?

Hallo buren,

Francis De Decker

Hier heb je ons eerste infonummer over ’t Meerlenhof. Zoals je ziet, hebben wij onszelf boven de doopvont gehouden en ons met de naam “De Meerlenhoveniers” bedacht. Deze combinatie van “de hoveniers” van “t Meerlenhof”  dekt zeer goed de lading van wat wij van plan zijn te doen: toezien op het onderhoud, de reinheid en de zorg om het park en het kasteel, activiteiten die de verbondenheid van de buurt met het park bevorderen en, wanneer er eindelijk duidelijkheid is over de bestemming van het kasteel, ook daarin buurtgebonden activiteiten.

Ik weet het, op die feestelijke receptie van 22 oktober hadden wij ons met een heel andere naam voorgesteld, namelijk “Wijkcomité Meerlenhof”. Maar daarmee zorgden wij al direct voor de grootste warboel.  Vooreerst bleek die naam, en dus ook dat comité, al te bestaan. Het overkoepelde de actiecomités “SOS Meerlenhof” en “Handen af Vogeltjeswijk”, die samen, met succes hebben gestreden voor het behoud van het Meerlenhof. Het is trouwens door die acties dat ons Meerlenhof een symbool is geworden van de samenhang in onze buurt. Bijgevolg mag een buurt- of wijkcomité zich zonder schroom die naam toe-eigenen, vinden wij.

Het Meerlenhof en De Meerlenhoveniers

Ook kunnen wij ons moeilijk een wijkcomité noemen, wanneer wij ons vooral en uitsluitend bezighouden met het park en zijn kasteel. Een wijk is meer dan dat. Het behelst bijvoorbeeld het verkeerscirculatieplan, het behoud van ander waardevol groen, en last but not least, de steunactie voor onze door brand getroffen buren, waarover u wellicht al een pamfletje in uw brievenbus kreeg.

Die activiteiten liggen ruimer dan die van De Meerlenhoveniers en gebeuren dus onder de koepel van het wijkcomité. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat wij blind blijven voor zulke initiatieven. Neen hoor! De Meerlenhoveniers zijn geen geïsoleerd groepje dat zich opsluit in zijn eigen bezigheden, en geen voeling meer heeft met wat er rondom hen in de wijk gebeurt. De inzamelactie bewijst trouwens dat onze wereld groter is dan die van het Meerlenhof alleen, want, in alle bescheidenheid, het mag gezegd, de dynamiek voor die inzamelactie is voor een groot deel ontstaan uit het groepje meerlenhoveniers. Maar omdat onze bekommernis de draagwijdte van ons initiatief oversteeg, zijn ook andere mensen van de wijk bereidwillig ingesprongen.

Daarmee weet u waar wij voor staan: wij houden ons vooral bezig met het Meerlenhof en zijn park. Maar als er op het niveau van de wijk dingen moeten gebeuren, dan zijn wij er ook. En wij hopen natuurlijk dat het omgekeerd ook werkt.

En hoe zit het met de centen?

Uw bijdrage van 2,00 € gebruiken wij enkel en alleen voor het specifieke werk van De Meerlenhoveniers. Koken kost geld, zegt men, zeker wanneer wij buurtgebonden activiteiten willen organiseren in het park en het kasteel. Bovendien willen wij u geregeld via ons blaadje informeren over wat er leeft in het Meerlenhof. En wees gerust, er is daar heel wat leven en te beleven. U, en natuurlijk ook wij, hebben er vaak geen benul van. Weet u bijvoorbeeld hoeveel soorten vogels hun stek vinden in ons park?...... Hoeveel zegt u?....MIS hoor! Er zijn er heel wat meer. Lees iets verder het stukje van Bart er maar op na, en je staat versteld over wat hier allemaal is te bezien en zou verdwenen zijn, had de grote stad haar snode plannen doorgedrukt.

Het verhaal van De Meerlenhoveniers. Hoe begon het?

Jef De Bruyn, initiatiefnemer

Al enige tijd keken enkele buurtbewoners toe op de reinheid van het park. Zij ruimden de afval op en onderhielden contact met de dienst “Opsinjoren”. Dat werkte, maar naar het einde toe van deze zomer werd het toch té gortig. Het vuil lag ostentatief verspreid over het park, de zitbanken beschadigd, plastic flesjes jupiler tussen het groen, vandalisme,… De meest enthousiaste medewerker raakte erbij ontmoedigd. Even probeerde ik het met bordjes, rekenend op de goede wil, maar het hielp niet. Toen ik ook nog te horen kreeg dat er van de stad geen vuilbakje afkon, was het hek van de dam. Demonstratief stapelden we het vuil op de banken, en daarmee scoorden we. De vuilbak kwam er en, zoals jullie weten, gebeurde er nog veel meer. De plaats ontbreekt hier om dat allemaal uit de doeken te doen, maar het gaf ons moed voor ons initiatief. Trouwens, als je meer wil weten, bezoek dan even mijn blog: www.meerlenhof.be, rechts rubriek “Dagboek” aanklikken. Daar zie je met eigen ogen, hoe het in de begindagen er écht aan toeging ….

Zo begint het verhaal van De Meerlenhoveniers en we hopen dat het nog een lang en gelukkig leven beschoren mag zijn.

Wie herkent zich niet in het relaas van Anny en Luc?

Anny en Luc Faes-Schrooyen"

Op een mooie lentedag in mei 1996 verhuisden wij van Aartselaar terug naar Hoboken. Ik zeg wel "terug" want als kind was ik een echte Hobokenaar en wel in de omgeving "Zwaantjes”, namelijk de Krugerstraat.

Toen ik hier terug kwam vond ik het wel fantastisch dat er veel meer groen was dan in Aartselaar, o.a. in het parkje was het zalig in alle seizoenen: vogels kwetterden volop en ik en mijn buren wandelden met hun resp. hondjes en de nodige praatjes en grapjes werden gewisseld. De verschillende boomsoorten, struiken en mooie grote bloembak voor het kasteel gaven een gevoel van vrijheid en zaligheid.

Helaas, enkele jaren geleden is dit alles veranderd: ruiten van het kasteel kapot, banken beschadigd, bloembak weg, en niet te vergeten de nodige afval die zich sindsdien meer en meer ophoopte.

Sedert enkele weken  is er echter een kentering gekomen dankzij het initiatief van een paar van mijn buren op wie ik trots ben en waar ik sedert enkele weken ook deel van mag uitmaken.

Hoeveel nestkastjes heb JIJ al ontdekt?

Bart Arnouts 

Ons parkje trekt jaarlijks een grote verscheidenheid aan vogels aan, niet alleen kauwen en kraaien zorgen hier telkens voor een nieuwe populatie, ook winterkoning en roodborst verblijven hier in grote getale. Regelmatig krijgen we hier een hele bende staartmezen op bezoek, met de nodige drukte die deze vogeltjes maken. Gezellig om af te zien. De boomklever, een prachtige vogel overigens, kan je hier nu en dan ook waarnemen, net zoals de kleine bonte specht. Stuk voor stuk vogels met een prachtig verenpak en rijk aan schitterende kleuren.

Ja, met de verrekijker in de aanslag kun je hier mooie dingen tegenkomen.

Bezoekers die hier ook talrijk verblijven zijn de pimpelmees en koolmees, doch, broeden lag hier voor hen niet voor de hand. Daar hebben we natuurlijk iets op gevonden. We hebben het parkje niet alleen voor ons aantrekkelijker gemaakt maar ook voor de 'pluizebollekes', door simpelweg nestkastjes te vervaardigen en op te hangen, zodat de beestjes hier nu kunnen broeden en hopelijk ook blijven.

Deze winter zullen zij vooral ‘s nachts de hokjes gebruiken om te slapen, maar ik verheug me al op de lente, zodat we het wonder van de natuur kunnen aanschouwen wanneer verschillende koppeltjes hun nestje hebben gevonden. Een inventarislijst zal dan worden opgemaakt van de 11 kastjes die genummerd werden opgehangen.

Duimen voor een volledige bezetting zou ik zeggen, want dat zou hier echt wel een primeur zijn.