Gastenboek

Het Wilhelmina park,

We kwamen dikwijls al in het park
in onze eerste levensdagen.
Genietend van de lentezon,
bij moeder in de kinderwagen.
Wat later in de kleuter tijd,
spaarden wij korstjes brood met ijver.
Op zondag mochten we dan braaf,
de eendjes voeren in de vijver.

En waren wij een jaar of tien
dan speelden wij indiaantje.
Vervolgens kwam de zoete vreugd
van"navondwandeling in "t laantje.
Als jonge ouders liep je trots
met de eerste spruit te paraderen
en later liep daar het gezin
op zondag in de mooie kleren.

Dan komt er meestal wel een tijd
van al te drukke werkzaamheden.
Voor een wandeling met vrouw en kroost
is in het algemeen geen reden.
Maar zijn de grijze haren daar
dan is de tijd gekomen.
Dan wandeld men weer graag in het park
en zoekt de schaduw van de bomen.
Zo houdt door heel ons leven heen
het Wilhelminapark zijn waarde.
Het is voor een ieder,
een stukje paradijs op aarde.

Interessante blog - met aandacht gelezen - doe zo verder !

Ik ben zopas op blogbezoek geweest,en heb er van genoten. Proficiat!

mooie teksten http://blog.seniorennet.be/caitlin/