Gegroet! Vorige maandag lag alles onder sneeuw! een donsdeken ! en uitgerekend die namiddag moest ik naar het kasteel van Nederboelare. In het uitgestrekte domein ligt het rusthuis "De Baronie". Reeds enkele jaren is er een nieuw gebouw met alle mogelijke accomodatie voor een "rustige oude dag" Het is traditie dat ik twee maal per jaar een namiddag animatie verzorgde samen met een pianist en soms met een violist. Ik zong op verzoek de geliefkoosde liederen ( operette, weense melodieën, oude franse liedjes en meezingers van kort na de "Grote" en de Tweede wereldoorlog. Nu had ik voorgesteld of het "de Fall" koor eens kon meekomen want wij hadden onlangs een "café Chantant" gegeven in de "Maretak" en we konden dat daar ook brengen. Enthousiaste reactie van de directie en ook in het koor. Dus allen daarheen. Wij waren met 18 , er zijn nog altijd mensen die werken en dus moesten afhaken. Bijna hadden wij allemaal moeten afhaken want de straten lagen er spekglad bij ! De schoonheid van de dreef die naar het kasteel gaat deed ons alle gladheid ,vallen, beenbreuken en schrik vergeten!!! Een must voor iedereen! We hadden zelfs schaatsende het kasteel kunnen bereiken. De eenden deden dat ook. gelukkig hield de wagen een klare kijk op de gladde weg en die bracht ons tegen minimumsnelheid veilig ter plekke. Wij werden al op applaus ontvangen vooraleer we één noot gezongen hadden. De zaal zat vol al moesten toch enkele mensen die op bezoek zouden komen zich verontschuldigen de autowegen zaten namelijk ook vol!! We zongen om te starten een paar engelstalige weliswaar zeer bekende liedjes maar het was pas bij de nederlandstalige meezingers dat er hier en daar versterking opdaagde . Er was zelfs een dame die ons al na het vierde nummer om verzoekjes vroeg : Zij zong voör en wij moesten maar invallen. Dat ze turnoefeningen krijgen als therapie ondervonden we want er werd flink met de handen en armen gezwaaid. En dan weer altijd het applaus. !!mensen wat doet het goed te zien dat die mensen genieten van zoiets. Het meeste succes kregen onze frantalige liedjes uit de zéér oude doos, want die liedjes kennen ze allemààl nog . Beste lezer ga af en toe eens op bezoek in de rusthuizen, er zullen zeker mensen zijn die je kent, je hoeft niet te gaan zingen daarom. Ga gewoon eens LUISTEREN. Begroet ze met de glimlach , met een knuffel maar ......behandel ze niet als kinderen. Vergeet niet dat ze dat niet zijn! De open haard zorgde mee voor de gezelligheid.De ambiance, de muziek, het publiek maar zeker ook het glas (of twee?) schuimwijn. We zagen veel blije gezichten......maar ook andere. Verdeelde gevoelens gingen door mijn hoofd toen ik weer de dreef doorreed het was er nog altijd spekglad. Ik moest ook denken aan een gedichtje dat ik jaren geleden schreef:
"Gezond van lichaam en geest" Zo hou ik van het leven het meest. Is mijn "geest in de war" en mijn " lichaam in pijn" Dan zal de dood voor mij welkom zijn. Fran.
Gegroet ! Ik was vandaag naar de uitvaart van Gabriël Groeninck, een jongen van amper 16 jaar, overleden ten gevolge van een verkeersongeval. Het moge een troost zijn dat er zoveel mensen deze buitengewoon, mooi verzorgde dienst bijwoonden. Het was een piëteitsvolle eucharistieviering voorgegaan door Deken Jan Van Raemdonck en de Principaal van het St.Catharina college. 4 leraars Kathleen De Waele, Vera Vanderstraeten, Frederika Schollaert en Thomas Meert, zongen ingetogen (subliem) de byzantijnse mis. Tussen de gebeden hoorden wij lievelingsmuziek van Gabriël : "Boulevard of Broken Dreams,"Time of Your life" en "Wake Me Up When September Ends" uit Green Day, "Stairway to Heaven Lord of the Rings uit zijn favoriete films. Ze werden begeleid door orgelist Luc Ooghe die ook het aandoenlijke "Elle l' aimait si tentrement" speelde op doedelzak. Toen een nichtje emotioneel een afscheidswoord las werd het veel mensen te machtig. Toen de heer Rogge namens de school sprak werd ons duidelijk dat Gabriël èèn van die witte raven is . Hij sprak van Gabriël als "EEN ZEKERHEID" voor leraars en leerlingen, een "Brilliante geest". Hij die naast zijn schitterende studie van Grieks-Latijnse nog zoveel andere dingen brilliant deed, schrijven (boeken, gedichten. Natuurliehebber met oog voor alles dat hem omringde op zijn tochten met vrienden. Het werd een emotioneel afscheid, voor de vele aanwezigen.
Twintig geleden schreef ik een gedicht toen een jongen,een vriend van mijn kinderen, omkwam eveneens in een verkeersongeval, het past evengoed voor Gabriêl .
Wanneer je 16 bent kan je niet klaar zijn om te sterven. Ook niet als dat leven je zoveel heeft gegeven.
Je moest nog iedere dag een stukje verder weven. Datgene dat is afgewerkt is maar een deel van 't leven. Het goud tot draad gesponnen,lag klaar om te verwerken. Het leven dat je was begonnen zou zich niet tot "alledaags" beperken.
Het beeld van "genieten" dat jij ons gaf, gaat niet mee met jou in 'tgraf. Wij zullen je blijven noemen als toonbeeld van : hoe de jeugd van nù ... ook zijn kan.
Jouw dood heeft mij weer iets geleerd: Als droefheid ons verteert is het vaak dàn dat men echte waarden vindt en dat men vooraleer te klagen zich eerst bezint.
Gegroet! Het is een paar maanden geleden dat ik mijn blog bezocht maar ik ben klaar om de draad weer op te nemen. Mijn boek is klaar en licht nu in handen van de illustrator. De laatste maanden van ieder jaar heb ik het altijd enorm druk met zingen, repetities (4koren) ,nu ook de afscheidsplechtigheid van Deken Rudy Van Acker, aanstelling van Deken Jan Van Raemdonck, Kerstvieringen in de hoofdkerk en in Nederboelare. En dan waren er de gewone vieringen en de uitvaarten kortom een drukke kerkgang! Met "de Fall" een optreden in "deMaretak" met "Café Chantant" we gingen in verschillende rusthuizen kerstliederen zingen en daar zijn we nog tot volgende week mee bezig. Kortom een drukke maar zàlige tijd voor mij!!!!! Tussendoor nog een voordracht hier en daar, ik voel mij goed, ik voel mij goed.
Nu is het tijd om iedereen te danken die (tevergeefs) mijn blog bezocht, sorry dat ik op weg was naar kerst! Maar het doet mij eveneens goed dat er zoveel mensen waren die aan mij bleven denken. Ook onderweg vroeg men waar ik uithing. Fijn !!! Ik wens aan iedereen een Zalig en Gelukkig Nieuwjaar en ik doe dat zoals ieder jaar met een paar bedenkingen:
Donkere economische wolken Stormachtige financiële winden. IJselijke politieke temperaturen Lege bankconto's Volle waardeloze portefeuilles.
Gegroet! Maandag op onze Nationale feestdag ging ik naar het Te Deum in de hoofdkerk van Geraardsbergen. Zoals ieder jaar zou ik van op het doksaal meezingen. Het zijn gewoonlijk de mannen die komen zingen maar de laatste jaren gaven de meesten afwezig wegens vacantie. Daaraan weet je dan dat er ook jonge zangers zijn. Het zou dit jaar niet anders zijn dacht ik, maar ......er doken tot mijn verwondering niet minder dan vijf mannelijke zangers op! Met Herman De Geeter als orgelist en zanger konden ze mij dus best missen. Ik ben (snel ) de trap naar beneden gegaan en mij in de kerk op een "goede" plek gezet om te genieten! Het was een heel mooie bedoening in de middenbeuk: in het koor stonden zeker 15 stoelen in halfrond, vöör het altaar stond een mooie grote zevenarmige kandelaar en achteraan in de kerk begroette deken Rudy samen met priesters, in de oude mooie, met goud geborduurde kazuivels, diakens en akolieten in witte gewaden, de burgerlijke,gerechterlijke, politionele en militaire overheden en de vaandrigs .(voor deze laatsten waren de stoelen in het koor) Onder feestelijk orgelspel kwamen ze naar voor en begoetten de aanwezige leden van de parochieploegen en kerkraden van het dekenaat.(talrijk aanwezig). Die feestelijke muziek was inderdaad feestelijk : "Preludium" van Bach meesterlijk vertolkt door Herman De Geeter. De woorddienst was zoals altijd goed verzorgd met goedgekozen teksten en de "preek" was een up to date door deken Rudy die ook andersgezindten aansprak. Tussenin speelde Ewout De Geeter( kleinzoon van ) viool "Sinfonia" van Bach en hij deed dat weer zeer goed! proficat En dan werd het Te Deum gezongen! Aangekondigd in het misboekje als: op gregoriaanse wijze wordt dit eeuwenoude lof- en danklied aangeheven.
Deken Rudy en de priesters en acolieten deden de voorzang en het "Mannenkoor" zong de rest Ik heb genoten en was blij dat ik niet moest meezingen (dit is iets voor mannenstemmen of door kloosterzusters van de "oude stempel" vind ik) Het doet goed nog eens die oude mooie gezangen te horen. Die klanken passen zö goed in onze kerk in tegenstelling tot alle Boccelli's, Clouseau's en andere Bauer's. Wij hoorden ook nog een eigen werk van De Geeter , een geschreven improvisatie, Allegro van Pescetti, en natuurlijk de nationale hymne van België, de hymne van de Vlaamse gemeenschap en de hymne van de Europese gemeenschap en daar nam Ewout weer deel aan.
Aandoenlijk in deze geladen tijden!! Als Sortie speelde Herman de 1e symfonie van Vierne. Hij kreeg een staande ovatie van de niet prominente, gewone stervelingen die bleven staan als al de anderen buiten waren. Zij werden door klokgelui gevolgd op weg naar het stadhuis voor de traditionele receptie.
Bij deze spoor ik reeds de mannen van het koor aan om volgend jaar wéér het TE DEUM te zingen, zodat ik wéér kan genieten van al dat moois.!!!Groetjes van Fran.
Gegroet! door mijn drukke bezigheden moet ik mijn lijntjes op het blog uitstellen tot ik een opening zie. Ik was verleden vrijdag 11juli op de uitnodiging van het Geraardsbergse stadsbestuur ingegaan om het Jazzconcert bij te wonen op het stadhuis . Twee Geraardsbergse muzikanten met wereldfaam : Marc Godfroid, trombone en Bart Van Caenegem, piano, speelden jazz van de hoogste plank. Adembenemend ! wat die mensen verwezenlijken op hun instrument, je acht het niet voor mogelijk . Wat mij het meest beviel was dat (voor mij ) de oorspronkelijke melodie altijd heel dichtbij was, ondanks " m aaaaaa ten" improvisatie. Zò moet jazz voor mij zijn! Gastspreker musicoloog Maarten Weyler, bracht op eenvoudige en boeiende wijze de carrière van Marc en Bart naar voor en gaf meteen de oorsprong en levensweg van de jazz in een notedop.Onze schepen van cultuur Guido De Padt gaf op een ludieke manier geschiedenisles over onze Vlaamse Feestdag . Bedankt Stadsbestuur het was een waardig geschenk voor ons om deze Feestdag van Vlaanderen op die manier te kunnen vieren. En ... de afwezigen hadden weer al eens ongelijk. Groetjes van Fran.
Gegroet! Ik ben gewoon om regelmatig op bezoek te gaan in rusthuizen. Dat zijn er een vijftal tegenwoordig. In een vorig leven, en daarmee bedoel ik de periode vöör mijn echtgenoot met pension ging, was ik voortdurend onderweg om in allerlei "Tehuizen", Verenigingen", Clubs" "Scholen" etc.etc.....animatie te doen met Zang en Poëzie, lezingen etc.etc....... Ik volgde overal cursussen, leerde schilderen op zijde en leerde het verder aan een paar honderd mensen. Ik heb hierover voor mijn bundel "Korte Verhalen" nog een paar mooie anekdotes . Ik hoop dat ik ze even mooi kan onder woorden alsdat ik ze beleefd heb. Nu beperk ik mij dus tot een paar rust-en verzorgingstehuizen in het Geraardsbergse. Gisteren was ik er weer op bezoek en een van de bewoners vroeg mij naar een gedicht uit "Minnestrelend" . Het boekje ligt altijd in haar berijk en ze vroeg of ik altijd de waarheid spreek in mijn boeken. Ik zei:"Meestal toch" . Maar er staat ook Ik, ben niet altijd "IK", jij bent niet altijd "JIJ" maar Zij zijn altijd "ZIJ. Het ging om het volgende gedicht:
Vriendschap _______________
Als je alleen bent zal ik je gezelschap houden.
Als je een schouder zoekt zal ik je vriend zijn.
Als je verdriet hebt zal ik je troosten.
Als je in het donker zit zal ik een lichtje zijn.
Als je niets kan zeggen zal ik je stem zijn.
Als je bang bent zal ik je beschermen.
Als je pijn hebt zal ik ze helpen dragen.
Als je iemand nodig hebt zal ik er steeds zijn voor jou.
Fran uit "Minnestrelend" 2002
Ik hoop dat ik dit mag blijven waarmaken. Groetjes van Fran.
Gegroet! Toen ik deze week het middagmaal klaar"kookte", dacht ik er aan om het recept aan jullie te bezorgen.
Konijn op ouderwetse wijze. ------------------------------
Mijn schoonma zei: " 'k wil geen konijn of 't moet van eigen bodem zijn!" Daarom at ze er met ons maar zelden mee je koopt nu eenmaal geen met pédigree! Haal het bij de slager of bij de poelier, als het jong is telt dat voor geen zier.
Nadat je ieder stukje vlees, gebruind en wel, naar zachter vuur verwees, begin je in een kom met dikke bodem,de ajuin te bruinen, voor je hem't gezelschap geeft van al wat volgt: het vlees,peper tijm,laurier, en.... een grote fles Trapiistenbier. Leg het vlees in de kom, Laat nu alles rustig staan. Onderwijl kan jij naar de kapper gaan.
Loop bij het huiswaarts gaan even bij de bloemenwinkel aan. Koop kleine roze anjers voor morgen die zullen , met wijnrode servietten, voor een warme gloed op tafel zorgen.
Verzorg je tafel weer tip-top sta daarvoor maar eens wat vroeger^op! Onder het tafelkleed dat je zelf haakte, leg je een voering die je ook zelf maakte. Neem deze in de kleur van de wijn die al op de tafel in een karaf moet zijn.
Terug nu naar 't gemarineerd konijn,dat na een nachtje goed doordrenkt zal zijn. Laat een uur of twee zacht (heel zacht) stoven om dit geduld zal men je later loven!
Vlees uit de kom en warm houden! afdekken! zo blijft de geur behouden. Doe bij de saus: koffie, bouillon en confituur, chocolade, hard en zwart, geeft aan de saus een smaak apart.
Ziezo alles is klaar! Nog even indikken nietwaar?
Ga nu aan tafel snel serveren en ga zelf ook degusteren. Vraag manlief dat hij de wijn ingiet en ... vergeet het vleugje "Minne " niet.
Gegroet! Ik verontschuldig mij bij de bezoekers die tevergeefs langs kwamen. Ik heb het druk met een nieuw boek zodoende moet ik hier wat inbinden! Een lezersbrief in een magazine deed mij denken aan een gedicht dat ik eind de jaren zeventig schreef:
Sweet Seventeen. _____________
Waarin mijn kind ben ik tekort geschoten dat je mij uit je wereld stoot? Waarom hou jij je hart gesloten? Waarom kan ik niet binnenkomen?
Ik zal je troosten als het moet, weet je moeders kunnen dat heel goed!
En..... al kan je dat niet zien .... Ik was ook ééns zeventien!
Gegroet! Ik heb het de laatste dagen nogal druk maar heb toch een leuk recept voor U:
Benodigdheden voor 15 personen: 1liter room; 32Ogr fijne rapé-suiker;7 eieren;Nescafé of Mokka likeur of Grand Marnier (Covinal).
PARFAIT MOKKA _________________
I. : Klop, met zwier, de room zo stijf je kan. Ook al wordt je daar kregelig van.
II.: Zeg me; zag je ooit iets mooiers dan het mengsel dat je pas maakte van suiker met eierdooiers?
III.: Nu klop je met evenveel allure als talent eiwitten met likeur, tot je tipsi bent!
Alles moet nu in een vriesvast recipiënt in de volgorde die je kent :
II in I en meng en roer !!
Dan III in ( II + I ) en mengen met bravour'.
Vliegensvlug naar de diepvries ermee en laten opstijven, een uur of twee!
Serveer in een kommetje of in een glas of nog mooier in een porceleinen Mokkatas.
Besprenkel met versgemalen koffieboon En echt succes weze je loon Als je als toemaatje een "Dentelle"-koekje geeft en als rond alles een vleugje Minne zweeft.
Op bezoek.....;
