Verloren land 8

s' Morgens, 7 uur.
Met een kopje thee in de hand de dag tegemoet kijken.
De opkomende zon, het begin van de dag, een ogenblik waarin nog alles kan.
Wat zal de dag ons brengen?

Gaan wandelen in de prachtige natuur, rondom ons ontluikt ze en we wachten op een zomerse zomer.

Aan de kunst.
Geniet en denk aan ons milieu.

Een fijn en zonnig weekend

Vandaag een prachtige dag, gelezen en dat in het lentezonnetje.
Meer moet dat niet zijn.

Vandaag een regenachtige dag.
Hopelijk morgen beter zodat de paasklokken hen werk kunnen doen.
Iedereen een gezellige Pasen.

Dit is geen 1 april-grap

Fijne dag en wees op je hoede

De opwarming van de aarde is iets van ons allemaal.
We kunnen er niet meer naast kijken. 
Voor mij  was het een inspiratiebron.
De werken hebben een witte bovenkant die verwijst naar de schade die al is aangericht, het land is verdwenen.

Eindelijk kunnen we afdrukken.
Het papier voorbereiden, de plaat mooi afmeten en op de pers plaatsen.... en dan draaien.

We zijn zover, we kunnen onder het deskundig oog van de leerkracht, aan de slag.
Het is een werk dat vrij nauwkeurig moet gebeuren.
Afschuren van de plaat, in mijn geval nog maar 10x10cm.
Aanbrengen van een grondlaag, tekening inkrassen, inbijten met zuren en verder afwerken.
Volgende les: afdrukken.

Etsen met niet toxische stoffen.
Nooit te oud voor te leren, heb ik me ingeschreven.
Eerste aandachtig luisteren en morgen de rest.

Alles is opgeruimd en we kunnen ons concentreren op nieuwe onderwerpen.
In mei hebben we een groepstentoonstelling met als thema "WIT"
Ik had graag iets gemaakt dat niet direct aan een winterlandschap doet denken.
De winter daar hebben we gegoeg van gekregen, geef mijn maar een heerlijke, zonnige lentedag.

Je kijkt er zo naar uit, soms met gemengde gevoelens, soms verlangend, soms angstig en voor je het weet is het achter de rug.
Maar het is goed geweest. Er was veel belangstelling en er kwamen positieve reactie's.
Morgen duiken we terug het atelier binnen en beginnen aan nieuwe werken.

De zaal is klaar voor de volgende kunstenaar

Laatste weekend van de tentoonstelling. Vorig weekend was er een goede belangstelling.
Er waren altijd een paar mensen aanwezig en de middag was om voor we er erg in hadden.
Hopelijk is het deze week ook zo.
Zondagavond is het dan alles inpakken.

Er komt een vrouw naar me toe en vraagt: "Herken je mij?"
Ik kijk en waarachtig het is Amberoos van de blog.
We vonden het beide fijn elkaar eens in levende lijve te zien en hadden geen gebrek aan conversatie.
De kunstenares waar ik samen met exposeer heb ik via de mailbox cultuur leren kennen en dat is uitgegroeid toch een vriendschap. We bezoeken regelmatig samen tentoonstellingen en mail elke dag een paar woordjes naar elkaar.
Echt leuk, bedankt seniorennet.

Een ideetje: samen eens tot bij Wim gaan. Met al het moois dat we dagelijks te zien krijgen doet hij ons steeds watertanden. 

Er was veel belangstelling en dat doet deugd.

9 uur, we vertrekken met pak en zak.

Alles even presenteren en dan ophangen.

Klaar..........morgen de grote dag

Alles staat klaar om naar de gallerie te voeren. Zelfs de koekjes en de dranken. De spanning neemt toe.
Het ophangen van de werken is van belang. Hang ik  niet teveel, hang er niet te weinig, passen de kleuren bij elkaar. Honderd maal zie je de werken op een andere manier aan de muur.
Zal blij zijn als ik concreet aan de slag kan.