Jan wordt op een morgen wakker met een enorme kater. Hij kan nauwelijks zijn ogen open krijgen. Het eerste wat hij ziet is een glas met water naast zijn bed en enkele aspirientjes. Hij slikt die in, en ziet dan al zijn kleren netjes over de stoel hangen, propertjes gewassen, gestreken. De rest van de kamer is ook heel netjes. Hij gaat naar beneden, waar een briefje ligt van zijn vrouw:

Schatje, je ontbijt staat klaar in de keuken. Ik ga boodschappen doen, ik hou van je. Jan gaat naar de keuken, en vindt er zijn zoon aan de ontbijttafel. En ja hoor: er staat een uitgebreid ontbijt klaar voor Jan, met de krant erbij.

Jan vraagt aan zijn zoon: Wat is er gisteren eigenlijk gebeurd? Wel, pa, is het antwoord, jij kwam om 3 uur vannacht thuis, stomdronken, brak een vaas en hebt overgegeven in de hal.

Je hebt jezelf een blauw oog bezorgd toen je tegen de deur liep. Oei?, denkt Jan.

Maar waarom is alles dan zo netjes, en waarom heeft je moeder mijn ontbijt klaar gemaakt, was ze dan niet boos?? ?Ach, mama heeft je naar de slaapkamer gesleept, en ze wou je uitkleden, maar toen ze aan je broek stond te sjorren om die uit te trekken lulde je iets van:

"Laat mij met rust, ik ben getrouwd..."

©
Een vlinder maakt zich niet druk om de fouten
die de rups ooit begaan heeft
©

Portret
 
Ga zitten kind, ik schilder jou
nee, 'k maak het niet te bont,
misschien naast tere tinten blauw
wat roze op je mond.
 
Laat me met je kleuren spelen
met penselen zacht als zij
en het witte linnen strelen,
tot het kijkt en lacht als jij.
 
(Uit: De Danstent in de Wei)

© Ouderdom doet alles mooier lijken.
Hij heeft het effect van een ondergaande zon
op de deemstering van de herfst. ©

Ik heb veel leed gehad
want mijn vrouw heeft me verlaten  
Ik was bang voor het zwarte gat 
Ik was in alle staten
Maar ik heb een nieuw vriendinnetje 
Nu is alles weer oké  
Het is een negerinnetje  
Dat zwarte gat valt best welmee

"Chirurg heeft mijn kontje gestolen"

De wereld staat in bloei
door hen die de verleiding
niet kunnen weestaan.

met je bruidsboeket van fluitenkruit

dat halverwege de plechtigheid

dus bij het wiss’len van de ring

al ruimschoots op halfzeven hing

ben je als kind op weg gegaan

ontwetend op het afscheid aan

en nu het afscheid is gedaan

kijk je nog steeds je ogen uit

op het bloeien van het fluitenkruid

je raakt het even zachtjes aan

je hart zal één keer overslaan

maar je plukt het niet

je laat het staan...

Liselore Gerritsen

 Gisteravond reed ik nietsvermoedend naar huis, toen ik werd tegengehouden door de politie.

De dienstdoende agent sommeerde mij de auto uit te komen, omdat hij vermoedde, dat ik in   kennelijke staat van dronkenschap was.

Ik verzekerde hem, dat ik niets gedronken had, maar ik kon hem blijkbaar niet overtuigen.

Hij zou me wel even een test afnemen.

"U rijdt in het donker en er komen u twee lichten tegemoet. Wat denkt u dat dit is ?"

"Een auto," zei ik, verbaasd over deze onnozele vraag.

"Jaja, allicht, maar wat voor een: een Renault, een Peugeot of een Citroen?" vroeg hij.

"Geen idee," was mijn antwoord.

"Zie je wel, straalbezopen!" constateerde hij.

Ik verzekerde hem, dat ik echt niets gedronken had.

"Nou vooruit, nog een testje.", zei hij, " U rijdt in het donker en er komt u een licht tegemoet. Wat is dit, denkt u ?"

"Een motor," was mijn antwoord.

"Jaja, een motor, logisch, maar wat voor een: een Kawasaki, een Honda of een Yamaha ?" wilde hij weten.

Wederom moest ik het antwoord schuldig blijven.

"Toch behoorlijk in de olie, dus," was zijn conclusie.

Ik was onderhand behoorlijk pissig over dit onnozele gedoe en besloot in de tegenaanval te gaan.

"Een wedervraag," zei ik, "er staat een vrouw op de stoeprand, hoge hakken, hevig opgemaakt, netkousen, minirok en een decolleté tot bijna op de navel.

Wat is dit volgens jou ?"

"Een straathoertje," zei hij onmiddellijk.

"Jaja," antwoordde ik, "dat is zo helder als wat, maar welke: je dochter,  je vrouw of je moeder ?"

En nu ben ik m´n rijbewijs kwijt en 'k had geen druppel alcohol gedronken !!!

Ik zie hoe landen zich verscheuren
Ik voel de kanker van cynisme
Ik zie de mensen zonder dromen
Ze vluchten in goedkope luxe
En in de ontevreden steden
Jaagt de haat door oude straten
De dreiging komt steeds dichterbij
Maar ik
Ik heb een medicijn

Ik heb je lief
Ik heb je liever
Liever dan mijn leven
Dan om het even wat
Ik heb je lief
Ik heb je liever
Ik heb je liever liefste
Elke dag

Wat ik ook wil zeggen
Jij krijgt mijn woorden klein
Was ik maar een dichter
Dan kon ik dichter bij jou zijn
Was ik maar jouw bloed
Dat door jou lichaam stroomt
Dan sliep ik in jou hart
En woonde in jouw hoofd

Want ik heb je lief
Ik heb je liever
Liever dan mijn leven
Dan om het even wat
Ik heb je lief
Ik heb je liever
Liever liefste
Elke dag