.

Veel te vaak

je idealen

zien verdrinken

Veel te vaak

de stormen

getrotseerd

Veel te vaak

op de bodem

vastgelopen

Hijs nu de zeilen

sla de grote trom

toeters en trompetten

Kies de juiste koers

en vaar een nieuwe

einder tegemoet

Ik blijf in je geloven

“mijn kind”

het ga je goed

miek

· Waar het verstand ophoudt, begint de woede
   Daarom is de woede een teken van zwakte ·
(Dalai Lama)

Jan wordt op een morgen wakker met een enorme kater. Hij kan nauwelijks zijn ogen open krijgen. Het eerste wat hij ziet is een glas met water naast zijn bed en enkele aspirientjes. Hij slikt die in, en ziet dan al zijn kleren netjes over de stoel hangen, propertjes gewassen, gestreken. De rest van de kamer is ook heel netjes. Hij gaat naar beneden, waar een briefje ligt van zijn vrouw:

Schatje, je ontbijt staat klaar in de keuken. Ik ga boodschappen doen, ik hou van je. Jan gaat naar de keuken, en vindt er zijn zoon aan de ontbijttafel. En ja hoor: er staat een uitgebreid ontbijt klaar voor Jan, met de krant erbij.

Jan vraagt aan zijn zoon: Wat is er gisteren eigenlijk gebeurd? Wel, pa, is het antwoord, jij kwam om 3 uur vannacht thuis, stomdronken, brak een vaas en hebt overgegeven in de hal.

Je hebt jezelf een blauw oog bezorgd toen je tegen de deur liep. Oei?, denkt Jan.

Maar waarom is alles dan zo netjes, en waarom heeft je moeder mijn ontbijt klaar gemaakt, was ze dan niet boos?? ?Ach, mama heeft je naar de slaapkamer gesleept, en ze wou je uitkleden, maar toen ze aan je broek stond te sjorren om die uit te trekken lulde je iets van:

"Laat mij met rust, ik ben getrouwd..."

©
Een vlinder maakt zich niet druk om de fouten
die de rups ooit begaan heeft
©

Portret
 
Ga zitten kind, ik schilder jou
nee, 'k maak het niet te bont,
misschien naast tere tinten blauw
wat roze op je mond.
 
Laat me met je kleuren spelen
met penselen zacht als zij
en het witte linnen strelen,
tot het kijkt en lacht als jij.
 
(Uit: De Danstent in de Wei)

© Ouderdom doet alles mooier lijken.
Hij heeft het effect van een ondergaande zon
op de deemstering van de herfst. ©

Ik heb veel leed gehad
want mijn vrouw heeft me verlaten  
Ik was bang voor het zwarte gat 
Ik was in alle staten
Maar ik heb een nieuw vriendinnetje 
Nu is alles weer oké  
Het is een negerinnetje  
Dat zwarte gat valt best welmee

"Chirurg heeft mijn kontje gestolen"

De wereld staat in bloei
door hen die de verleiding
niet kunnen weestaan.

met je bruidsboeket van fluitenkruit

dat halverwege de plechtigheid

dus bij het wiss’len van de ring

al ruimschoots op halfzeven hing

ben je als kind op weg gegaan

ontwetend op het afscheid aan

en nu het afscheid is gedaan

kijk je nog steeds je ogen uit

op het bloeien van het fluitenkruid

je raakt het even zachtjes aan

je hart zal één keer overslaan

maar je plukt het niet

je laat het staan...

Liselore Gerritsen