Och, Och,
Sorry lieve mensen,Mannen...Je hebt ze in alle maten en kleuren.
Het kan wel handig zijn zo’n specimen in huis te halen.
Toch moeten wij vrouwen wel bij de pinken blijven, want iedere medaille heeft ook wel een keerzijde.
Persoonlijk denk ik dat zij het Eva nooit hebben vergeven dat zij eerst in de appel heeft gebeten en dat zij ons eeuwig zullen laten voelen dat ‘Zij’ als eersten werden geschapen.
Dat wij zowaar blij mogen zijn dat ze een lichaamsdeel hebben afgestaan, om ons deel te laten worden van ‘de Schepping’.
Nu gebeurt het in deze drukke tijden, dat wij vrouwen toch wat om handen hebben.
Naast onze dagelijkse beroeps- en andere bezigheden, er ook nog moeten voor zorgen dat alles perfect is voor de feesten. Zorgen dat voor iedereen een pakje onder de boom ligt. Een boom die we trouwens ook elk jaar eigenhandig moeten versieren, of er hangt geen bal aan… .
Van jut naar her lopen, met ellenlange boodschappenlijstjes om ‘Hèt Kerstmaal’ tot een feest te maken, menu’s schrijven, zorgen dat het beste tafellinnen netjes is en dat de feestkledij er piekfijn uitziet… .
En dan mag er niks meer tussenkomen of het zou toch wel normaal zijn dat, wij vrouwen, ook eens onze tellen kwijt raken.
Nu kwam er vandaag wèl wat tussen, want er was de begrafenis van een tantetje. Een halve dag de plannen opschuiven en in de late namiddag, na de gebruikelijke maaltijd met belegde broodjes, de agenda inkrimpen waar het kan en als de vliegende vaart de tijd inhalen.
Moest efkes brut op de rem gaan staan, zodanig dat de rug van mijn achterbank loskwam en naar voor klikte, waardoor de inhoud van mijn koffer op mijn achterbank kwam te liggen.
Werd dus eventjes met mijn voetjes terug op de grond gezet.
Dacht ik onderweg aan het avondeten.
”Gauw nog even wat garnalen halen en vanavond eten we ‘tomaat garnaal’ met frietjes”.
Zegt meneer dan ’s avonds : “ Och…! Ik dacht toch aan warm eten !!! Heb je dan niet gekookt ?”
Dacht ik even : “ Zal ik eens een nieuwe man maken uit een ander lichaamsdeel ?”
Kerstwensen
miek
...