Hé blogmaatjes !

'k Wil iedereen die een bezoekje brengt,langs dit berichtje een vrolijk Pasen wensen!

En hier nu, nog een beetje lekkers.(click op 't plaatje)

Het is moeilijker om elke dag weer moedig te zijn, dan om af en toe een held te zijn.
Het dagelijkse leven vereist meer moed dan heldendaden.

En.....ja nu het weekend is lekker een wandelingetje kan er wel bij, natuurlijk maar op onze eigen manier, want deze mannekens die kwankelen te veel.
'k Wens jullie allemaal een heel fijn weekend! ! !

Hier nog eentje, ja een eendje. 'k Heb iets met eenden daarom mocht deze hier toch niet mankeren. (click om beter te zien op 't plaatje) 

Dit konijntje gemaakt van paprika. Om beter te zien click op 't plaatje.

Mooi toch in deze tijd van het jaar.
De bloemen die ontluiken, maar ook de dierenwereld begint op te leven, zoals de lammetjes in hun weide. Hier gemaakt van bloemkool. (click op 't plaatje)

Een snoepje voor de pijn
voor als je was gevallen.
Als je je neus gestoten had.
Maar als je groot zult zijn
en je bent dan gevallen
of je stoot weer je neus.
Geloof me kleine vent
er zal geen snoepje zijn
voor deze groote pijn
al zou je dat nog zo bevallen.

Margreet Moora

Het leven,

Eerst riepen ze: hé schoonheid!
Nu zeggen ze dag mevrouw.
Straks roepen ze: ha Oma!
Hoe gaat het nog met jou?

G.E.M.

Met de jaren moet
de geest en het hart
opengaan als een roos,
niet dichtgaan als een kool.

Morgen maandag is het wasdag ,
of is dat ook uit de mode ?
'k Denk het wel ,
dat apparaat kan nu wel alle dagen draaien.
Is toch zo?
Wat hebben onze Moeders en Grootmoeders daar toch werk moeten van maken. Zij waren de zondagavond hun vat al aan het stoken.
Een p.c. bestond toen nog niet he, om hen op bezig te houden. 'k Denk dikwijls op m'n Grootmoeders, wat zij zouden zeggen als ze ons confortabel levendje zouden kunnen zien.

't Was maar een mijmering van mij.

Wind grijpt het huis,
gebinten kraken en
grijs licht versombert de kleuren.
Buiten zwaait de toverhazelaar,met zijn tere bloesem met brede gebaren
naar striemend nat.
Een vogel strijkt neer,
met stugge veren.
Uit een beschut hoekje gluurt een
         poezekopje,
hopend op betere tijden.

Lente,
De lente fluistert zich nader,
elk levend wezen word wakker gekust.
Mens en dier voelen uit hun hart
de kou verdwijnen, de wanhoop gesust.
De natuur word weer geboren,
een kind aanschouwt het licht.
Elke keer dat de lente komt,
doe ik van geluk mijn ogen dicht.

Nel

Een mailvriend heel plots heengegaan. Heel stil ben ik ervan geworden. 'k Heb het bericht juist gelezen hier, gewoon ongeloofelijk en toch. Een kruis op zijn graf zal hij niet hebben, de zee is zijn graf. Toch wil ik hem een kruisje schenken lans deze weg. Een fijne mens is niet meer. Het raakt me zo, geen goeie dag meer, van hem die veel te vroeg van al diegenen die hem dierbaar waren is wegegaan.
We willen ook , langs deze weg om, ons medeleven betuigen aan Zeeman zijn familie