spreuk

spreuk
O denneboom,
De Kerstboom staat in al z'n glorie te pronken,
opgepast voor oude dametjes.

Een buschaufeur is onderweg van de Kerstmarkt,
zijn bus volgeladen met seniors.
Een eindje onderweg tikt er een klein oud vrouwke op zijn schouder,
en presenteert hem wat nootjes.
De buschaufeur eet ze smakelijk op.
Een tijdje nadien komt het dametje terug,
tikt hem weer op zijn schouder, en houd hem weer
een handvol nootjes voor.
Zo doet zij dat tot 5 maal toe.
De 6 de keer dat zij komt tracteren zegt de chaufeur,
"maar madammeke waarom eet je die lekkere nootjes niet zelf op"
antwoord het vrouwke "wij hebben geen tanden en kunnen ze niet kouwen".
Vraagt de chaufeur " maar waarom koop je ze dan"?
Zegt het dametje,
"we vinden de chocolade erond toch zo lekker"
Dus oppassen met oude dametjes die je nootjes tracteren.
Friskes ! ! !
Hé die Sint ? ? ?
Hé die Sint, mij vergeten ? Ja, 'k had wel m'n schoentje gezet. Maar zoals Toon Hermans zei " blij zijn dat ze d' er 's morgens nog stonden. Vind ik toch wel goed van hem. Waarschijnlijk dan toch niet braaf genoeg geweest. Ligt dan toch maar aan mezelf. Vogende jaar beter m'n best doen. En rustig verder dromen zeker.
5 december
Het heerlijk avondje is gekomen ! Wat zullen er toch weer veel kleine schatjes vol spanning naar bed gaan.
' t Ziekenhuis,
Ja 't ziekenhuis, het is weer dat, manlief is weer daar. Van 1979 is dat met hem de gewone gang van zaken. Nee...... toch word het altijd niet begrepen, maar al goed voor hen die het allemaal niet begrijpen, zij hebben er niet of minder mee te maken gehad, en dat doet wel eens pijn. Het is niet gewoon, en men denkt dikwijls dat men er in hard, maar niets is minder waar. Integendeel je word er steeds banger door. Je steekt al langer wat meer op, en na al die jaren ben je een stukje arts. Een ding moet ik zeggen, heel veel zijn we in die grote ziekenhuizen, en als je daar rondkijkt dan zeg ik steeds" kom laten we ons pakje maar mee nemen" er zijn nog altijd mensen die er erger aan toe zijn. Ik wou het gewoon eens vertellen.
Hondenvriendschap,
De reden dat een hond
Engelen.
I belief in angels.
Ik heb jouw naam geschreven.
Ik schreef je naam op papier,
Weekend
Waarom ?
Tijdens de kerkdienst neemt een jufrouw de kindjes mee naar de zondagschool.
Oordeel niet.
Maandag
Vriendschap
Jeugdherinnering,

Zondag, feest van Kristus Koning. Word nog steeds gevierd in vele jeugdbewegingen. Ook ik was vroeger lid van Chiro, mooie tijd toch. Ook bij ons werd dit feest gevierd, en deden dan altijd wel eens iets speciaals. Een ben ik nooit vergeten dat we naar de opera in Antwerpen gingen, geweldig was dat als je zoiets voor de eerste keer zag. Heeft me toch wel een diepe indruk nagelaten. Nog dikwijls denk ik er over, die geweldige zaal, mooi,muziek,gezang en dans. Ja, heeft toch wel iets. En dit zijn dan herinneringen die je koestert.
m'n dagen

'k Heb me de laatste dagen met dingen bezig gehouden die ik al lang wilde doen en er maar niet kon aan beginnen. Dus toch begonnen, en het resultaat is er naar. M'n vitrinnekast wilde ik al zolang wat opfleuren, en ja hoor is nu gebeurd. De naaimachiene boven gehaald, en aan de slag ermee. Doekjes genaait voor op de leggers en kantjes aangebracht, echt het mag gezien worden, juist wat ik dan al zolang wou. Dan enkele bloemenkransen gemaakt, ook iets wat ik o zo graag doe en toch maar op denken en niet beginnen. Ze zijn ook helemaal zoals ik ze wilde, zo heb ik toch weer wat gezelligheid in huis gebracht. De laatste hortensia's heb ik ervoor gebruikt, die drogen dan in. Het is wel een heel dankbare bloem, een hele winter door en langer heb je iets op je tafel wat je graag ziet. Het kan zo deugddoend zijn, 'k was moe maar wel voldaan. Zo is ook onze kleindochter van 10 thuis van school wegens ziekte, en is dan ook hier, en krijgt dan ook wel alle aandacht grootouders zijn er toch om ze te verwennen he
Dan ben ik ook nog bezig geweest met dingen op te zoeken voor m'n bolgje, wat me niet meeviel. Maar onderussen toch al een beetje gevonden. Ja door m'n vorige p.c. ben ik alles kwijtgespeeld. En heel handig ben ik er ook nog niet mee. Dus daarom heb ik m'n dagen maar eens uitgeschreven want 'k voel er me toch wel goed bij weer wat in gang geschoten te zijn.
Groetjes,
Miena,
Vind ik zulk mooi gedicht.
Leef je leven,
terug van weggeweest,
Ja, zo is het toch he, terug en hopelijk blijven nu. De reden dat ik lang hier niet was waren in eerste instantie zoals jullie al weten de werkzaamheden hier in huis. Blij dat dit voorbij is , en genieten er nu van dat het gebeurt is. Dan hier ook verschillende ziekenhuis opnames van manlief, wat ook met heel wat energie gaat lopen. Ja de zomerperiode, die was dan wel wat deugddoende in ons carravanetje, dus die tijd ook niet kunnen bloggen. Maar eens September kon men ons toch weer eens niet goed onze rust gunnen, de camping zou worden verkocht, dus resultaat opkrassen geblazen. En dan op zoek naar een andere plaats. Eens deze gevonden afbreken, opruimen , verhuizen en terug opstellen. Dit laatste moet nog verder gedaan worden in het voorjaar, daar we hulpvaardige handen nodig hebben, en daar is ook de winterperiode niet de geschikte tijd. Zo kwamen ook de famillie uit het buitenland in het najaar en daar gebruik je dan ook weer graag je tijd voor. Dan ben ik weer zonder P.C. gevallen, dat ding was helemaal niet meer aan de praat te krijgen. Dus zat er niets anders op dan een andere aanschaffen. 'k Kan toch zo slecht zonder, een beetje zonder geweest maar voor een huismus als ik is het of je van de wereld bent afgesloten he. En nu....................nu kan ik terug beginnen, 'k ben er blij om. Hopelijk krijg ik wat meer inspiratie wnt die is ook ver zoek hor, ik wil wel maar.........................