Archief

Bloemendaletocht

Na gisteren te hebben gewandeld in Borsbeke deed ik vandaag een wandeling in Beernem.

Beernem is een gemeente in de groene rand rond Brugge (15 km ervandaan) in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt ruim 16.000 inwoners, die Beernemnaars[1] worden genoemd. Beernem is bekend van het Psychiatrisch Centrum Sint-Amandus, haar verenigingsleven,[2] de gesloten jeugdinstelling De Zande Beernem waar meisjes tussen 12 en 18 jaar die misdrijven gepleegd hebben worden geplaatst door de jeugdrechter. Beernem bevindt zich op een knooppunt van verbindingswegen, wat ideaal is voor pendelaars.

Beernem wordt al vermeld in een akte van 847: 'in territorio Menap quod nunc Mempiscum appellant ... Coloscampum, Wenghinas, Berneham ...' (Recueil des actes de Charles II le Chauve, roi de France, red. Ferdinand Lot, 1943, nr. 92). De naam Berneham komt van het Germaanse birnu (beer of modderige plaats in de vorm van een beer) en hamma (een landtong die uitspringt in moerassig terrein). Het was duizenden jaren lang een desolate streek van bossen, heide en moeras. Feodaal was Beernem afhankelijk van het Vrije van Brugge en bestond uit een lappendeken van heerlijkheden. De bewoning lag toen hoofdzakelijk ten noorden van het huidige kanaal. Zuidelijk lag het onvruchtbare en woeste heidegebied het Bulskampveld dat zich toen uitstrekte van Torhout tot Bellem. Op het eind van de 18e eeuw werd dit onvruchtbare gebied ontgonnen. De rust en de natuur in de ontgonnen gebieden trokken de aandacht van rijke edellieden. Hun kastelen liggen nu nog verscholen in het groen. In 1852 werd een begin gemaakt met de Hervormingsschool, die zou uitgroeien tot het Psychiatrisch Centrum Sint-Amandus. Tussen 1915 en 1944 vonden in de streek de zogenaamde moorden van Beernem plaats die al dan niet verband hielden met elkaar en voor de nodige beroering hebben gezorgd.

In 1977 werd besloten tot een gemeentelijke fusie tussen Beernem, Oedelem en Sint-Joris-ten-Distel. De gemeente bestaat naast Beernem zelf nog uit de deelgemeenten Oedelem en Sint-Joris (ook wel Sint-Joris-ten-Distel genoemd). Beernem zelf is de grootste deelgemeente, maar Oedelem telt slechts een grote 1000 inwoners minder. Op het grondgebied van Oedelem ligt nog een klein afzonderlijk gehucht en parochie, Oostveld genaamd. Het centrum van Beernem bestaat uit de oude dorpskern ten noorden van het kanaal Gent-Brugge, een nieuwer gedeelte ten zuiden van dit kanaal nabij de snelweg A10/E40 en een woonkern genaamd Vliegende Paard.

De startzaal was niet zoals ze gewoonlijk starten, ditmaal was was de uitvalbasis Middenschool Sint-lutgart. de wandelaars konden uit een 5tal afstanden kiezen, ditmaal koos ik voor de 16km.

Rustige, landelijke, goed begaanbare wegen. 'Beernem, die scone' is mooi bedeeld met natuur: bossen, water, parken, kastelen, natuurpunten, kerkwegels,…

De 4 en 6 km wandelen langs rustige straten in de omgeving en door het Bargepark. Deze beide afstanden zijn geschikt voor rolstoelgebruikers en voor kinderwagens. Bij de 6 km is er een rustpost voorzien.11 km: Deze afstand loopt door “Het Patershof”. Dit is een klein maar mooi bosje, vandaar zetten we langs enkele vijvertjes onze tocht verder. We slaan linksaf de Hoornstraat in, door het kerkhof (met de grafkapel van ridder Etienne de Vrière) en zo verder langs het Elzenbosselke naar rustpost The Noodle, recht tegenover het kanaal Gent-Brugge. Het tweede gedeelte voert ons langs de oevers van dit kanaal tot in de deelgemeente Sint-Joris-ten-Distel. Daar verlaten we de oever van het kanaal en wandelen verder, langs rustige wegen, naar de aankomst. De 16 km bewandelt hetzelfde parcours als de 11 km maar doet vanaf de rustpost nog een mooie lus erbij. Die loopt langs de Legeweg tot aan Gevaerts-Noord en draait iets verder het mooie natuurreservaat Gevaerts-Noord in. Dit reservaat ligt aan de oevers van het kanaal Gent-Brugge, in de vallei van de Zuidleie. Na die lus komen ze terug aan in de rustpost The Noodle aan het kanaal en doen dan het tweede gedeelte van de 11 km naar de eindpost.

Terug een hele mooie tocht, met ditmaal geen missers. Er waren meer dan 2200 deelnemers. Het was een bewolkte dag, de temperatuur was heel goed en goed wandelweer.

35°Sprokkeltocht:

Ditmaal ging ik een wandeling maken  in Oost-Vlaanderen, koos voor Borsbeke waar de wandelclub Het Land van Rhode er hun Sprokkeltocht hielden. Ik vertrok redelijk vroeg naar Borsbeke, toen ik daar aankwam was er al behoorlijk wat volk. Moest een eindje van de zaal mijn wagen parkeren, maar als wandelaar mag je dit niet ontzien.

Borsbeke is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Herzele, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Borsbeke is gelegen in de Denderstreek, aan de Molenbeek. Het dorp is de thuisbasis van voetbalclub KVC De Toekomst in multisportpark De Vrede. De naam Borsbeke is afgeleid van Bursitbace wat een samenvoeging is van Bursitja, stekelig struikgewas en beek. Borsbeke werd voor het eerst vermeld in 870 (9e eeuw) in een oorkonde van de Gentse Sint-Pietersabdij.

Borsbeke is sterk verbonden met Sint-Antonius. De 17e-eeuwse kerk staat daar symbool voor. In de middeleeuwen moesten misdadigers van de Gentse schepen te voet naar deze plaats komen, ter boetedoening voor hun daden. De verering van Sint-Antonius vindt men nu nog terug in de jaarlijks terugkerende paardenommegangen, waarbij de paarden worden gezegend door de plaatselijke Diaken. Ook de jaarlijkse kermis in januari wordt aan hem gewijd, Sint-Antonius zijn naamdag was immers 17 januari, de kermis begint de eerste zondag na 17 januari.

Borsbeke ligt in het dal gevormd door de Molenbeek, het hoogste punt ligt op de grens met Sint-Lievens-Houtem. Vanop de Balei is het bij helder weer mogelijk om de torens van Gent te zien. Borsbeke is rustig maar toch goed bereikbaar gelegen. De belangrijkste verkeersader is de Provincieweg (N46), welke in rechtstreeks leidt naar de N42 in Zottegem en anderzijds de E40 in Erpe-Mere. Borsbeke deelt een stopplaats met Ressegem, genaamd station Terhagen. Het station is vernoemd naar het gehucht Terhagen omdat spoor 1 op het grondgebied van Borsbeke ligt en spoor 2 op dat van Ressegem.

De start was vanuit het Sint Antoniuskring en de wandelaars konden uit verschillende afstanden kiezen gaande van 4km-6-10-14-18-21km. Dus voor elk wat wils. Had afgesproken met vriend Henri, dronken eerst nog een kop koffie alvorens we starten aan de wandeling. We kozen voor de 21km.

Vanuit de startzaal begeven alle afstanden zich richting de kerk. Daar stappen de 4, 10, 14, 18en 21 km naar rechts en de 6 km naar links.
De 10 km zal na de lus van 4 km eveneens de lus van 6 km bewandelen. Eens het centrum verlaten lopen alle parcours overwegend over onverharde paden. Bij Vroenemeersdreef gaan de 4 en 10 km naar rechts, de overige afstanden stappen verder rechtdoor, richting Paddenhoek, om uiteindelijk in de rustpost te Aaigem aan te komen. De 18 en 21 km bewandelen vervolgens een lus van respectievelijk 4,8 km (afsplitsing bij Hoomweg) en 7,1 km. Bij Oud-dorp komen beide afstanden terug samen en vervolgen hun weg terug naar de rustpost.
Van daaruit vertrekken ze dan voor de tweede maal, samen met de 14 km, richting Griet en Paddenhoek om via allerhande wegelkes
uiteindelijk de startplaats te bereiken.

Toen we vertrokken uit de zaal was er een bordje met weldra splitsing, maar we waren weg al de verkeerde kant. In plaats van de 21km waren we de andere kant opgetrokken en waren we op de lus van 10km. Onze eerste misser voor deze tocht. Toen we terug aan de startzaal kwamen(ondertussen hadden we al 6.6km) afgelegd volgden we dan het parcours van de 14km.

We kregen regelmatig wat modderpaden









Ook mooie zichten











Terug zicht op Borsbeke

Aangekomen in Aaigem waar de centrale rustpost was. Normaal moesten we hier een lus maken, maar aangezien we in het begin verkeerd waren, besloten we deze niet te doen en dan gewoon  het2°gedeelte te wandelen terug naar de startzaal.

Aaigem is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Erpe-Mere, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Aaigem ligt aan de noordrand van een heuvelachtig gebied, de Vlaamse Ardennen en in de Denderstreek. Het dorp ligt op de noordelijke helling van de vallei van de Molenbeek-Ter Erpenbeek, die net ten zuiden van het dorpscentrum loopt en door de lage, natte gronden weinig bebouwing kent. De dorpskern van Aaigem ligt op ongeveer 53 m boven zeeniveau, de Molenbeek die in het dal loopt ligt op ongeveer 30 m. Het hoogste punt van Aaigem bevindt zich in Opaaigem. De top is ongeveer 78m boven zeeniveau hoog, en is tevens het hoogste punt van de hele fusiegemeente Erpe-Mere. Het laagste punt vindt men onderaan de Gotegemberg vlak aan de Molenbeek met 27 meter. Het maximale hoogte-interval bedraagt 50 meter. In Aaigem en Heldergem (gemeente Haaltert) bevindt zich een natuurgebied Den Dotter, het gebied is heuvelachtig en wordt daardoor vaak bezocht door mountainbikers en wandelaars.

Op de terugweg naar de startzaal hadden we een 2°maal pech. We hebben ergens een pijltje niet gezien en weg waren we...

Dit pad moesten we nooit hebben gehad,maar ja we probeerden er het beste van te maken en na een hele poos kwamen we uiteindelijk aan 2 gemeenten verder dan voorzien. Dan even rondkijken of we geen aanwijziging zagen waar we effectief waren en zagen dat we in Woubrechtegem waren belandt. Dus was het stappen richting Herzele om dan naar Borsbeke te gaan.




Op onze eigen weg was er ook heel veel variatie en gelukkig waren het goed gegaanbare paden met heel weing modder.

















Fort van Herzele

Kerk van Herzele

Na een hele tijd kwamen we terug op het officiele parcours en konden zo terug de pijltjes volgen tot aan de startzaal. Aan de aankomst zagen we dat we een stuk over onze normale kms zaten. Nog wat nagepraat over onze missers en dan terug naar huis. Een mooie tocht met heel wat modder en missers. Een kleine 1500 deelnemers hebben deze tocht bewandeld.

Vredeseilandentocht:

Vroeg opgestaan, ging ditmaal naar Oostkamp om daar deel te nemen aan de Vredeseilandentocht van de wandelclub Vredeseilanden. Het beloofde een mooie maar frisse dag te worden, dus ideaal om een wandeling te maken.

Oostkamp is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt circa 24.000 inwoners, die men Oostkampenaren noemt.

Oostkamp komt van de naam "orscamp" (paardenplaats). Het oude woord "ors" is identiek Oostkamp werd bevrijd op 8 september 1944 door Canadese strijdkrachten (4th Canadian Armoured Division) onder leiding van majoor Wood. De Majoor Woodstraat in het centrum van Oostkamp is naar hem genoemd. Kort na de bevrijding van Oostkamp begon de slag om Moerbrugge. In het dorp Moerbrugge staat een monument ter ere van de gevallen Canadese soldaten en werd een straat genoemd naar de leidinggevende majoor R.A. Paterson, namelijk de Patersonstraat.met het oude Engelse woord "Horse".

Naast Oostkamp zelf liggen in de gemeente nog de deelgemeenten Hertsberge, Ruddervoorde en Waardamme. Daarnaast liggen nog enkele kleinere kernen en gehuchten in de gemeente. Moerbrugge ligt in het noordoosten van de gemeente, een kilometer ten noordoosten van het centrum van Oostkamp. In het uiterste noorden ligt een uitloper van Steenbrugge, een wijk in de Brugse deelgemeente Assebroek. De wijk sluit aan op de stedelijke kern de stad Brugge. In het uiterste zuidwesten, op grondgebied Ruddervoorde, ligt het dorp Baliebrugge, op de weg tussen Ruddervoorde en Torhout. Verder ligt er op de weg tussen Oostkamp en Beernem nog het dorp Erkegem. De gemeente Oostkamp is in zeven delen gesplitst: Oostkamp-Centrum, Oostkamp-Station, Lieverstede, De Rampe, Kampveld, Siemenslaan en Westkant.

Prachtige winterse wandeling langs parken, kasteeldomeinen en natuurrijke paden. De start was vanuit het Oostscampus en de wandelaars konden uit een 7tal afstanden kiezen. Ditmaal ging ik voor de middelste afstand: 23km.

Het was een hele mooie en heel gevarieerde wandeling met meer dan 2300 deelnemers.

Wintertocht:

Vandaag reed ik naar Veldegem waar de wandelclub 4op een rij uit Groot Zedelgem er hun Wintertocht hielden.

Veldegem is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het dorp is een deelgemeente van Zedelgem sinds 1977. Veldegem is een relatief jong dorp, dat pas vanaf de 19de eeuw uitgroeide. Nu wonen er meer dan 5500 mensen.

Veldegem ontstond eeuwen later dan de omliggende dorpen als 'het veld van Zedelgem'. Het grondgebied was vroeger immers een bosgebied en oude kaarten vermelden landduinen, moerassen en vijvers. Men vermoedt dat deze onvruchtbare grond daarom "'t Veld" genoemd werd. In de omgeving van het latere station is er al eeuwen bewoning: de oudste vermelding van de Lepemolen, ook Veldmolen of Rommelsmolen genoemd, dateert van 1645. Hij werd opgeblazen in 1918. Langs de Torhoutsesteenweg, nabij de grens met Torhout, was er ook nog de Kronemolen.

In de 18de eeuw, werden onder Napoleon inspanningen gedaan om het gebied uit te baten. De Franse regering schonk geld voor het aanplanten van zeesparren, die hars en hout opleverden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de laatste bomen van dit bos gerooid.

Doorheen het sparrenbos liep een rechte dreef, tussen de weg Brugge-Torhout (die dateerde uit de tijd van de Oostenrijkse Nederlanden) en het Ruddervoordse kruispunt Sijslo. Langs deze dreef werd van 1863 tot 1865 een kerk gebouwd, met als patroonheilige de Heilige Maagd Maria Onbevlekt Ontvangen. De kerk werd ingewijd op 27 september 1865 als een hulpkerk van de parochie Zedelgem. Er rond verschenen een 30-tal werkmanshuizen, en later ook een pastorij en scholen. In 1896 werd Veldegem een volwaardige onafhankelijke parochie. Op 8 februari 1920 werd Veldegem een zelfstandige gemeente, ontstaan uit delen van Zedelgem (afstand van 768 ha met 2264 inwoners), Aartrijke (afstand van 43 ha met 57 inwoners), Ruddervoorde (afstand van 127 ha met 95 inwoners) en Torhout (afstand van 152 ha met 51 inwoners). De oppervlakte was 1090 ha en had dezelfde grenzen als de parochie reeds had. Er woonden op dat moment 2467 inwoners. De naam Veldegem werd gevormd naar analogie met de Frankische plaatsnaamgeving van buurgemeente Zedelgem. Begin 1977 werd Veldegem opnieuw een deelgemeente van de fusiegemeente Zedelgem.

De start was vanuit een nieuwe zaal Veltershof en men kon uit een 4tal afstanden kiezen. Ook vandaag moest men opletten voor de ijsplekken.

Winterse wandeling met doortocht van het Merkenveld, het privédomein Baesveld en het Plaisiersbos.

Aangekomen te Zedelgem voor onze eerste rustpost.





Op weg naar het natuurdomein het Merkemveld.

Het Merkenveld (soms ook gespeld als: Merkemveld) is een bos- en recreatiegebied in de West-Vlaamse gemeente Zedelgem, gelegen op het grondgebied van Zedelgem, Veldegem en vooral Loppem. Het ligt direct ten oosten van buurtschap De Leeuw. Het Merkenveld sluit aan bij het domein van Kasteel Baesveld (20 ha), particuliere bossen (22 ha) en het natuurgebied Doeveren (57 ha), waarmee de totale oppervlakte op ongeveer 110 ha komt. Het Merkenveld, ruim 18 ha, werd in de jaren 1980 aangekocht door de gemeente Zedelgem en staat sindsdien bekend als het Gemeentelijk domein Merkemveld. Het gebied wordt doorstroomd door de Kerkebeek. Op sommige plaatsen in het gebied bestaat een rijke plantengroei van onder meer stengelloze sleutelbloem, bosanemoon, dubbelloof, kleine steentijm, fraai duizendguldenkruid, liggend hertshooi, witte klaverzuring, bleeksporig bosviooltje en grote muur. Er komen allerlei zoogdieren voor, waaronder een aantal vleermuissoorten die in een op het domein gelegen ijskelder een onderkomen vinden. Een zevental amfibieënsoorten en een groot aantal vogels werd in het Merkenveld waargenomen. Van een elftal libellensoorten kon de aanwezigheid worden vastgesteld.

op stap naar onze tweede rust.

Eerst nog een stukje natuur doorkruisen.

De bossen van Hoogveld in Zedelgem in West-Vlaanderen, vormen een belangrijke schakel of stapsteen in de bosgordel tussen Brugge en Torhout. Al deze bossen zijn plaatsen waar vogels, amfibieën, insecten, vleermuizen …. kunnen gedijen, zich kunnen ontwikkelen en van waaruit ze zich kunnen verplaatsen. Natuurpunt en de gemeente Zedelgem kochten in 2013 de eerste delen van het Hoogveld. Anno 2019 hebben de gemeente Zedelgem en Natuurpunt circa 28 ha in eigendom die door Natuurpunt worden beheerd.

Na de tweede rust ging men terug naar de startzaal, ook op deze afstand kregen we een mooi stukje natuur.

Het Plaisiersbos is een gemengd loofbos in Veldegem, een deelgemeente van Zedelgem. Kom helemaal tot rust tijdens een wandeling door het gebied. Met zijn dertig hectaren hebben we een divers gemengd loofbos van droge, natte en zure gradiënten die een verschil maken in natuur- en belevingswaarde! We ritselen vandaag door een pak verdord bladstrooisel in bosdreven. Van de eertijdse ‘krakke’ of ‘purperen hei’ op een zandige woestenij of wastine, merken we nog heel weinig. Dit immense veld strekte zich uit van Lichtervelde over Bulskampveld tot aan het Drongengoed (Ursel). Nu ervaren we de landschapslittekens van een ontginningsdramatiek. Vele bossen gingen voor de bijl en heide werd omgezet naar akker of grasland. Ook een dorp kreeg vorm op een dambord van lanen, getrokken op het ritme van de industriële revolutie halfweg de 19de eeuw. Begin de 20ste eeuw werd het dorp Veldegem een late boreling. Het ‘veld’ verwijst in vele plaatsnamen naar de heide. Hier waren bezembinders aan het werk en de dorpelingen werden als wereldburgers tot ‘krakkevolk’ gedoopt.

Terug een hele mooie en gevarieerde wandeling. Er waren meer dan 1700deelnemers.

Moezeltocht:

Vandaag deed ik een wandeling dichter bij huis wegens de weersomstandigheden. Ik reed richting Ardooie, om daar deelte nemen aan hun jaarlijkse Moezelwijntocht.

Ardooie is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het dorp ligt 7 kilometer ten noordoosten van de stad Roeselare. De gemeente telt ruim 9.000 inwoners, Ardooienaars genoemd.

Ardooie ligt op een uitloper van het Plateau van Tielt, in Zandlemig Vlaanderen, op een hoogte van ongeveer 25 meter. De hoogte varieert van 16 tot 40 meter. Het hoogste punt is de Doornberg. De Roobeek stroomt langs en door de kom van Ardooie. Deze stroomt in zuidelijke richting en mondt uit in de Mandel. Er liggen een aantal woeste gronden (velden) op het grondgebied van Ardooie. Een deel hiervan werd in de 19e eeuw beplant met naaldhout. Daarvan is het provinciaal domein 't Veld nog een overblijfsel.

Wijnwandeling i.s.m. Wijngoed Christiani-Ostermann. Landelijke wandeling in Ardooie en Koolskamp. Voor iedere wandelaar gratis glas moezelwijn. De tocht ging door in de Fuifzaal De Ark en de wandelaars konden uit een 7tal afstanden kiezen. Het was een rustige wandeling, maar een koude wind speelde bij vele wandelaars een grote rol, de mensen waren goed beschermd tegen de vrieskou. Ook was het uitkijken voor ijsplekken.

Een hele rustige wandeling met 1381 deelnemers.

Nieuwjaarstocht:

Mijn eerste midweek wandeltocht van 2024. Een koude droge dag, dus goed weer om eens een wandeling te maken. Ik ging naar Ingelmunster om daar deel te nemen aan een tocht van de Aviflorastappers.

Ingelmunster is een plaats en gemeente in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De gemeente telt ruim 11.000 inwoners. Ingelmunster wordt ook weleens de Brigandsgemeente genoemd, ter herinnering aan Brigandszondag (28 oktober 1798), toen hier de opstand van de Brigands tijdens de Boerenkrijg door de Fransen neergedrukt werd. Sinds 1979 is Ingelmunster gejumeleerd met het Duitse Hüllhorst in de deelstaat Noordrijn-Westfalen.

Ingelmunster ligt in Zandlemig Vlaanderen, ten noorden van de Mandel en het Kanaal Roeselare-Leie. De kerkdrempel ligt op ruim 17 meter hoogte. Het hoogste punt ligt op 38 meter hoogte, ten zuiden van het kanaal. Bij de gemeentelijke fusies van 1977 is Ingelmunster niet samengesmolten met andere gemeenten; de gemeente heeft dus geen deelgemeenten. Tot de gemeente behoort wel nog het gehucht Krieke, dat in het zuiden van Ingelmunster ligt.

Ingelmunster zelf is ontstaan ten noorden van de Mandel, op de linkeroever. Het dorp ontwikkelde zich later ook ten zuiden uit. Het centrum bestaat nu uit duidelijk gescheiden delen ten noorden en ten zuiden van de Mandel, die elk een eigen parochie vormen. De Mandel loopt grotendeels parallel met het kanaal Roeselare-Leie en vormt samen met het natuurreservaat Mandelhoek en de kasteeltuin, een natuurlijke splitsing van Ingelmunster in twee delen.

De start was vanuit de voetbalkantine van Ingelmunster. De wandelaars konden konden uit een 4tal afstanden kiezen. Ik koos voor de langste afstand (18km), die gingen richting Izegem en daar een plaatselijk lus om dan opnieuw richting Ingelmunster te komen.

De lus voor de 18km ging door het Kasteeldomein Blauwhuis.

Kasteeldomein Blauwhuis ligt in Izegem in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Een eerste vermelding van kasteel Blauwhuis dateert van 1544. Sinds 1981 is het kasteel beschermd als monument. Het huidige kasteel is gelegen te midden van een informeel park en is te bereiken via een dreef in het westen en een in het zuiden. De nog deels behouden omwalling ten westen wordt gevoed door de Kasteelbeek.

Het kasteel gaat terug op een pachthoeve van de heerlijkheid van Schiervelde, een van de belangrijkste Roeselaarse heerlijkheden. Tijdens het ancien régime was de heerlijkheid in het bezit van de familie De Heurne. Vanaf 1807 kwam de heerlijkheid door huwelijk in handen van de familie De Pélichy en vanaf 1872 was het in het bezit van de familie Gillès de Pélichy, na het huwelijk van Baron Louis Gillès de Pélichy met Marie de Pélichy. De pachthoeve wordt voor het eerst vermeld in 1544 als Blauwhuis of Blauwpoorte. De naam verwijst naar de blauwe kleur van het leien dak. In het vierde kwart van de 17de eeuw werd de hoeve in opdracht van J.F. van Heurne verbouwd tot buitenplaats. In 1794 werd het kasteel zwaar beschadigd door Franse troepen, waarna het hersteld werd.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel ingenomen door de Duitse bezetter. In 1918 stak de bezetter bij de aftocht het munitiedepot in brand, waardoor het zogenaamde "boomforeest" (beukenbos), aangeplant in het begin van de 19de eeuw, volledig afbrandde. Enkel de boom waaraan een Mariakapel hing, bleef staan. Deze beuk staat nog steeds in het huidige park. Ook de hoeve werd volledig vernield door brand. In 2017 stelde de stad Izegem, in samenwerking met eigenaar vzw Gillès de Pélichy, het groendomein open voor het publiek.[1] Kasteel en koetshuis kwamen in gebruik als restaurant en evenementenlocatie.

Een rustige en mooie door de weekse wandeling met 1122 deelnemers.

26¨Feeëriek Kortrijk

Laatste luik van de 4 kunststeden, Kortrijk Feeëriek. De laatste wandeling van mijn wandelclub WSK Marke.

Kortrijk (Frans: Courtrai) is een centrumstad in het zuiden van de Belgische provincie West-Vlaanderen en is de hoofdplaats van het gelijknamige bestuurlijke en gerechtelijke arrondissement. De rivier de Leie stroomt dwars door de historische stad. Kortrijk telt ruim 79.000 inwoners (2023), waarmee het na Brugge de grootste stad van de provincie West-Vlaanderen is. Een inwoner van Kortrijk wordt een Kortrijkzaan/Kortrijkzane of soms Kortrijkenaar genoemd. Kortrijk ligt 25 km ten noordoosten van de Franse stad Rijsel, waarmee het een transnationaal Eurodistrict vormt: de Franse-Belgische Eurometropool Rijsel-Kortrijk-Doornik met ongeveer 2.100.000 inwoners.

Kortrijk ontstond uit een Romeinse woonkern op de kruising van de Leie en twee Romeinse heirbanen. In de middeleeuwen groeide Kortrijk onder impuls van een bloeiende vlas- en lakennijverheid uit tot een van de welvarendste steden van Vlaanderen. De stad staat bekend als de "Groeningestad" of "Guldensporenstad" door de Guldensporenslag, die op 11 juli 1302 plaatsvond op de Groeningekouter te Kortrijk. In de stad werd het Verdrag van Kortrijk (1820) ondertekend dat de grens vastlegde tussen Frankrijk en het huidige België. De stad was in de 19e en 20e eeuw een centrum van de vlasnijverheid. Vandaag is Kortrijk bekend vanwege zijn textielindustrie, als inkoopstad en zijn centrumfunctie op het vlak van tewerkstelling, dienstverlening en onderwijs. De stad heeft naast diverse hogescholen een universiteit. Waar Kortrijk in 1962 de eerste stad in België was die een autovrije winkelstraat aanlegde (de Korte Steenstraat), is op heden een groot deel van de historische binnenstad volledig omgevormd tot verkeersvrij voetgangersgebied. Daarnaast is de volledige historische stadskern in 2019 een officiële fietszone geworden, waar autoverkeer fietsers niet mag inhalen. Hiermee was de stad een van de eerste Europese steden die een dergelijke zone invoerde. De stad ligt aan de rivier de Leie. Met deze rivier was de stad economisch gezien eeuwenlang verbonden. De Leie splitst zich ongeveer in het centrum van de stad en komt wat verder weer samen, zodat er een eiland ontstaan is, het zogenaamde Buda-eiland.

Kortrijk is een historische stad met een rijk cultureel erfgoed. Ondanks de vele verwoestingen doorheen talrijke oorlogen is het historisch centrum vrij goed geconserveerd. Vandaag telt Kortrijk heel wat beschermde monumenten en gebouwen, waarvan er twee, met name het belfort en het begijnhof, zelfs de titel van Unesco Werelderfgoed dragen. Daarnaast telt het Kortrijkse straatbeeld heel wat waardevolle gevels. Tot het Kortrijkse erfgoed behoren ook molens, standbeelden en natuurlijke landschappen. Naast het historische erfgoed zijn er in Kortrijk de laatste jaren heel wat opmerkelijke realisaties verwezenlijkt op het vlak van hedendaagse architectuur en publieke ruimte. De Verlaagde Leieboorden aan de Verzets- en Broelkaai wonnen in 2019 de jury- én publieksprijs voor beste publieke ruimte in Vlaanderen.Voorts zijn in de stad ook diverse musea te bezoeken, onder meer Kortrijk 1302, Texture en het vernieuwde Bezoekerscentrum in het Begijnhof. Kortrijk is gelegen in de Leiestreek, een van de Vlaamse toeristische regio's. Elke zomer worden boottochten op de Leie georganiseerd en ook de parken en de vernieuwde wandel- en fietspromenades langsheen de Leieboorden bieden heel wat recreanten aangename verpozingsmogelijkheden. De geschiedenis, de horecagelegenheden, de musea, maar ook de verkeersvrije winkelstraten en winkelcentra lokken heel wat mensen naar deze stad.Het autoverkeer wordt zo veel mogelijk uit het centrum van de stad geweerd. De snelheidsbeperkingen (30 km per uur), een ambitieus verkeersgeleidingsplan, veel eenrichtingsverkeer (twee richtingen voor fietsers) en randparkings met directe pendelverbinding naar de binnenstad moeten van Kortrijk een aangename wandel- en winkelstad maken.

De start van deze wandeling gaat vanuit Howest De Penta, gelegen in de Sint martenslatemstraat. De wandelaars kunnen uit 2 omlopen kiezen, een 7km en een 13km. De wandeling gaat langs de historische gebouwen van het feeëriek kerstverlichte Kortrijk. Heb deze omloop van 13km 2x gewandeld, de eerste maal in de namiddag en daarna wat later in de vooravond om de verlichting te zien. Geniet even mee.

Een hele mooie wandeling door het verlichte Kortrijk, ook het weer was een meevaller en de wandelclub heeft meer dan 3000 wandelaars mogen verwerwelkomen.

Brugge binnenste buiten:

Vandaag besloot ik deel te nemen aan het 2°luik van de 4 Kunststeden. Kersttijd in Brugge lokt altijd heel veel volk op de been en daarom besloot ik met de trein te reizen naar Brugge. Eenmaal aangekomen in het station, was het nog een kleine 500m te wandelen tot aan de startplaats(uitpijling naar de start vanaf het station).

Brugge (Frans en Engels: Bruges; Duits: Brügge) is de hoofdstad en naar inwonertal grootste stad van de Belgische provincie West-Vlaanderen en van het arrondissement Brugge. De centrumstad, gelegen in het noordwesten van het land, is tevens de hoofdplaats van het kieskanton Brugge, telt zelf vier gerechtelijke kantons en is de zetel van het bisdom Brugge en van een hof van assisen.

Het historisch centrum is als middeleeuwse stad opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is eivormig en ongeveer 430 hectare groot. De volledige gemeente heeft een oppervlakte van ruim 14.099 hectare, waaronder zo'n 1.075 hectare gewonnen op de zee, bij Zeebrugge. De stad telt circa 120.000 inwoners; ongeveer 20.000 daarvan wonen in de binnenstad. De inwoners van Brugge worden Bruggelingen genoemd. De economische betekenis van Brugge vloeit voornamelijk voort uit de zeehaven, Zeebrugge, maar ook uit de industrie, dienstensector en scholen op alle niveaus. Tevens is de stad een wereldberoemde toeristische trekpleister.

Brugge is vooral bekend als een historische stad met veel cultureel erfgoed. Het historisch centrum is goed geconserveerd, in het bijzonder het middeleeuws stratenpatroon en patrimonium. Het huidige uitzicht van de binnenstad is ook beïnvloed door de belangstelling voor de neogotiek in de 19e eeuw, die resulteerde in de 'neo-Brugse stijl', gaande van neogotiek tot eclecticisme. Veel gebouwen werden toen verfraaid, gerestaureerd, herbouwd of nieuw gebouwd in deze stijl. De reien, de geschiedenis, de archeologische vondsten, maar ook de winkelstraten lokken dagelijks heel wat mensen naar deze stad. In ruime mate te voet, maar onder andere ook per fiets(koets), paardenkoets of -tram, met City-Tourbusjes of met bootjes op de reien kan de Brugse binnenstad verkend worden. Voor het verblijfstoerisme telt de stad ruim 90 hotels, goed voor meer dan 7.800 bedden. De jeugdlogies en gastenkamers zijn goed voor elk nog eens ruim 1.000 bedden. In 2015 telde men in Brugge zo'n 1,13 miljoen aankomsten, waaronder circa 27.100 in Zeebrugge, en ruim 2,03 miljoen overnachtingen, waaronder circa 52.300 in Zeebrugge. In vergelijking met andere grote Vlaamse steden vertoont een kleiner aandeel hiervan een zakelijk karakter, al blijkt dit aandeel de laatste jaren wel toe te nemen. Het autoverkeer wordt zo veel mogelijk uit het centrum van de stad geweerd. De snelheidsbeperkingen (30 km per uur), een lussenplan met veel eenrichtingsverkeer (twee richtingen voor fietsers) en randparkings moeten van Brugge een aangename wandel- en winkelstad maken. De aanwezigheid van horecazaken en winkels verdringt evenwel gedeeltelijk de woonfunctie in de kern van de binnenstad.

Elk jaar gaat op Hemelvaartsdag de Heilig Bloedprocessie rond in Brugge. Hierbij wordt de relikwie van het Heilig Bloed, die Diederik van de Elzas vanuit Jeruzalem naar Brugge zou hebben gebracht, vereerd door de stad. De processie bestaat uit drie gedeelten: de Bijbel, de geschiedenis van het Kostbaar Bloed en de prelatuurstoet met de relieken. Een andere grote stoet die in Brugge wordt gehouden, is de Gouden Boomstoet. Deze vijfjaarlijkse praalstoet werd in 1958 gecreëerd met als centraal gegeven de "Wapenpas van de Gouden Boom", die in 1468 op de Brugse Markt werd gehouden ter gelegenheid van het huwelijk van Karel de Stoute en Margaretha van York. In 2002 was Brugge culturele hoofdstad van Europa. Naar aanleiding hiervan werd onder andere een nieuw multifunctioneel concertgebouw opgetrokken, met de ambitie er een internationale uitstraling aan te geven. Van 1968 tot 1974 en opnieuw sinds 2015 vindt driejaarlijks de Triënnale Brugge plaats, oorspronkelijk gestart als een traditionele overzichtstentoonstelling van actuele Belgische kunst en na de lange onderbreking geëvolueerd tot een openluchttentoonstelling met monumentale installaties van internationale kunstenaars en architecten, telkens rond een centraal thema. Brugge is tevens het centrum van een van de Vlaamse toeristische regio's: het Brugse Ommeland.

Eenmaal aangekomen aan de startzaal, was er al aardig wat volk. De mensen konden uit een 5tal afstanden kiezen, dus voor elk wat wils.

De hoofdstraten worden opgetuigd  met stemmige kerstverlichting en overal klinkt kerstmuziek. Zowel op de Markt als op het Simon Stevinplein vind je een kerstmarkt. De ijspiste ligt op het Minnewater, voorwaar de mooiste ijspiste van gans Vlaanderen.

Een uitdaging wordt zeker Wintergloed. Langs een heel afwisselend parcours door de oude binnenstad vind je tal van lichtsculpturen waar je mond van open valt. Het vernieuwde ‘Wintergloedparcours’ is integraal opgenomen in de parcours van 8, 12, 15 en 20 km (via de blauwe lichtjes van Wintergoed). Alle info is te lezen op via de volgende weblink: Wintergloed

Al voor het 5de jaar op rij laat het Stadsbestuur Brugge schitteren tijdens Wintergloed met een prachtig lichtparcours. De nieuwe lichtbelevingswandeling ‘Aurora’ geïnspireerd op het Noorderlicht is een warme winterwandeling van 2.5km langs 10 unieke lichtinstallaties. Het parcours loopt langs verborgen maar verrassende plekken in de stad. Verbonden met een blauwe gloed word je bij elke installatie ondergedompeld in een andere wereld en beleef je een moment van ontroering en verwondering.

We beginnen rustig door de stille zijstraten van de stad, maar uiteindelijk bezoeken alle parcoursen één of twee kerstmarkten en maken gebruik van de versierde winkelstraten. Intussen  kan iedereen ook genieten van de vele mooie historische gebouwen die Brugge rijk is. De titel van ‘Unesco – Werelderfgoed’ krijg je niet zomaar!

Je kan tussendoor op adem komen en de inwendige mens versterken in de goed voorziene rustposten waar broodjes, drooggebak, koffie, thee, warme choco, soep, softdrinks en ons eigen Jubileumbier volop aanwezig zijn. En dit alles aan democratische prijzen! Trouwens de belangrijkste rustpost waar alle afstanden passeren zit in het Belfort, een middeleeuws gebouw.

Alle afstanden gaan eveneens langs de Warmste Week op ’t Zand.

Het was een hele aangename wandeling, heel veel volk, af en toe uitkijken naar de bepijling wegens de drukke massa. Er waren 3219 deelnemers die deze wandeling hebben gemaakt.

Mechelen in Kerstsfeer en in den doenker:

Vandaag met een volle bus naar Mechelen, om daar in de vooravond deel te nemen aan de wandeltocht Mechelen in den doenker. We kwamen rond 16u15 aan in Mechelen. Er was al wat beweging in de startzaal toen we aankwamen.

Mechelen is een centrumstad en gemeente in de Belgische provincie Antwerpen. De stad ligt in het zuiden van die provincie, centraal tussen de steden Antwerpen en Brussel, aan de rivier de Dijle. Mechelen telt 86.996 inwoners (2022). Het is naar aantal inwoners de zesde stad van Vlaanderen en de op een na grootste stad van de provincie, na Antwerpen. Het is tevens de op één na grootste stad aan de Dijle, na Leuven. Mechelen is tevens de hoofdplaats van het arrondissement Mechelen en de kies- en gerechtelijke kantons Mechelen, evenals rooms-katholieke hoofdzetel van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en van de kerkprovincie België. Mechelen ligt in de referentieregio Rivierenland.

Tot 1795 was Mechelen ooit het centrum van een kleine onafhankelijke heerlijkheid, bekend als de Heerlijkheid Mechelen. De heerlijkheid had dezelfde status als andere prominente regio's in het gebied, zoals Holland, Zeeland, Vlaanderen en Brabant. Tijdens de 15e en 16e eeuw diende Mechelen kort als administratieve hoofdstad van Nederland en werd de stad vanuit Mechelen geregeerd (opgericht door Margaretha van Oostenrijk). Deze periode heeft aanzienlijk bijgedragen aan de uitgebreide kunstcollectie en opmerkelijke gebouwen van de stad. Als gevolg daarvan herbergt Mechelen het op een na grootste aantal beschermde gebouwen in Vlaanderen, waaronder vier UNESCO-vermelde monumenten.

Mechelen telt naast de stad nog vijf kleinere deelgemeenten, namelijk Heffen, Hombeek, Leest, Muizen en Walem. Walem ligt ten noorden van de stad, aan de Nete. Heffen, Leest en Hombeek liggen ten westen, aan de overkant van de Zenne. Muizen ligt ten zuidoosten, iets verder stroomopwaarts langs de Dijle. De stad kent daarnaast nog verschillende gehuchten en wijken. Het gehucht ten noordwesten van de stad waar de Zenne en het kanaal Leuven-Mechelen samenvloeien met de Dijle heet het Zennegat. De stad zelf is administratief ingedeeld in de wijken Centrum, Mechelen-Noord, Mechelen-Zuid, Battel (ten westen van de Dijle), Arsenaal en Nekkerspoel in het oosten.

Sfeervolle kerstwandeling door de verlichte historische binnenstad, kerstmarkt in Groot en Klein Begijnhof en Haverwerf. Levende kerststal vanaf 18.00u op het binnenplein van Brouwerij Het Anker. Men kon kiezen uit 2 afstanden 7 en 12km. Bij zo'n wandelingen is de kleinste afstand genoeg, omdat we in kleine groepjes wandelen en genieten van sfeer die er rond ging.

Rustige en aangename stadswandeling, jammer van de te kleine startzaal, toen we terug aankwamen konden we helaas niet zitten. Eentje gedronken al rechtstaand.

Gent by Night:

Vandaag het 1°luik van de 4kunststeden. Ik reed n