Markiesjestijd

Maar ik kan ook zonder moeite schattig en lief zijn hoor. Weet je dat ik kan lachen? Ah ik ben een gelukkig beestje hoor en mens en dier wordt zo vrolijk van een lach dus doe ik toch gezellig mee zeker. Ik trek een grimas, trek mijn lipkes tot bijna achter mijn oren, mijn tandjes zijn zelfs ontbloot… zo een brede smile gun ik mijn baasjes dagelijks hoor. Ik doe het graag in ruil voor een lach en een dikke knuffel van mijn baasjes. En reken maar dat ik die elke keer kreeg hoor! Een warme knuffel, lieve woordjes, even flateren, ik laat het met alle plezier over me heen komen

Of met al mijn baasjes tegelijk ravotten. Gezellig in de handen of voeten van mijn baasjes bijten maar ik deed nooit pijn hoor, ze schaterden het uit van het lachen! Ach en al onze zwempartijen dan! Goh, een echte waterrat was ik. Geef mij een zwembad en ik duik er in. Besproei de planten en bloemen en ik kom er gezellig bij. Mijn “miesteske” heeft zelfs eens zo een grassproeier geïnstalleerd… Geweldig supertof was dat jong! Dat ding draait dan zo rond om over het hele gazon water te sproeien en ikke maar mee rondlopen: “water water water, yyeaaahhh tof; allez baasjes kom mee doen.”

Of met mijn kleinste baasje voetballen! Voetballen op het strand of in het gras, het maakte niet uit, ik was altijd wel voor een partijtje voetbal te vinden. Nog nooit zag je iemand zo snel dribbelen, zelfs de beste WK-spelers kunnen niet tegen mij op.

Als kind ging ik graag naar het strand. Ik vond het heerlijk om zandkastelen te bouwen. Mijn baasjes hebben nooit genoeg fantasie gehad om er een heus zandkasteel in te zien, zij noemden het “putjes graven”.

Ooit was ik klein. Een echte schattige puppy van een week of 8 oud. Mijn “miesteske” koos mij uit als hondje dat het beste bij haar gezinnetje paste. Ik nam afscheid van mijn mama, mijn broers en zusjes en ging mee… naar het zwembad! Ja echt waar, mijn eerste halte was bij het zwembad! Tuurlijk mocht ik daar niet binnen maar ik was zo klein dat ik in de binnenzak van een jas paste dus werd ik mee binnengesmokkeld. Daar zag ik voor de eerste keer mijn “klein miesteske”. Ze wuifde en toen ze zag wat haar mama daar in haar jas verborgen hield, kon ze amper wachten tot de waterballetles gedaan was. Ze haastte zich naar ons toe en ze was meteen verliefd op me. Ja, ik was en ben dan ook een hartenbrekertje, een ware casa nova.

Ik ben geboren op dinsdag, 26 november 1991, ergens de omstreken van Oordegem.
Ja sorry hoor, ben nooit straf geweest in aardrijkskunde.
't Kan even goed ergens anders zijn, maar 't was toch in de streek.

Benji, (mijn) Benneke, (mijnen) Bennewoef, (mijn) Benjikippedrolleke, mijne lieve jonge, mijn zotte moesj, mijn schoon snoetje, mijnen dikke vriend, … voel je al hoe graag ik hier gezien ben of zal ik nog even doorgaan met opsommen? Oke dan: mijne chou, mijn ollebolleke, benjiwaf, … oke oke zo kan het wel weer.

Ik ben Benji, papa van 3 zoontjes waaronder Fako en opa van 3 kleinzoontjes. Al 14,5 jaar maak ik mijn baasjes gelukkig en zij mij. Ik ben zo blij dat ik mijn puppy-tijd en nu mijn seniorentijd bij hun mag doorbrengen. Nu ben ik jammergenoeg ziek en hoewel ik nog niet van plan ben om op te geven, mag je altijd voor me duimen of een kaarsje branden of een pootje achterlaten op mijn blog.

Hij houdt enorm van de zon…. Misschien daardoor dat hij zich een beetje beter voelt. Dus, vandaag komt er hier op de blog, één en ander dat mijn papa wil vertellen.

Getekend: Fako