Hey blogvriendjes!

Ik heb eens van mijn miesteskes gehoord dat pups veel regelmaat nodig hebben. Lief en behulpzaam als ik ben, heb ik de baasjes wat geholpen met het bepalen van het dagschema.

Eerst sporttijd. Ik heb voor gevechtssport gekozen. Mijn dag begint altijd met wat vechten en grommen en bijten met mijn broertje Thabe. Het blijft wel een sport he, we doen elkaar geen pijn hoor.

Dan ontspanningstijd. Sporten zorgt voor hormonen waardoor je je supergoed gaat voelen en dus vond ik het belangrijk dat je ook weer wat rustig wordt. Die extra energie steken mijn broerke en ik in atletiek. We beginnen met hardlopen in de tuin en eindigen met een hindernissenparcours langs stoelpoten en onder zetels in de living.

Van al dat sporten krijg ik wel dorst en honger he dus dan maak ik dat ik als eerste bij mijn etensbakje sta en knabbel ik snel wat brokjes op in de tijd die mijn kleine broer nodig heeft om ook bij het etensbakje te raken. Kleine Thabe is dan wel klein, kleiner dan mij maar hij kan zich potversnorrie groot en breed maken hoor en dat gebeurt nu eens elke keer als het etenstijd is! Alsof dat hij bij het idee aan eten alleen al groot en breed  wordt. Maar ach, Thabe wint het bij het eten en drinken maar ik ben nog altijd de snelste bij onze atletiekwedstrijdjes!  En eigenlijk laat ik Thabe gewoon winnen bij het eten hoor. Het zou niet goed zijn voor zijn zelfvertrouwen he als ik altijd win en hij altijd verliest ;-)

Na het eten dan nog even rustig aan doen met een wandelingetje met mijn miesteske. Soms gaat Thabe mee maar soms niet, want wandelen met je miesteske moet je wel een beetje verdienen he. Ik ben een brave en mooie hond, of een slimme en mooie hond want ik haal alleen kattekwaad uit als niemand het ziet haha en zo slim is mijn kleine broerke nog niet. Maar wat ik wou zeggen: ik mag dus altijd gaan wandelen en Thabeke niet. Als hij veel te gek en ondeugend is, dan krijg ik speciale miesteskestijd doordat ze met mij alleen gaat wandelen.

Rusttijd is het daarna. Rusttijd houdt in dat we proberen om minstens 5 minuten rustig te liggen. Even de batterijtjes weer opladen maar vooral ook miesteske laten denken dat we eindelijk zullen rustig blijven en als ze dat dan na 5 minuten gelooft, schiet ik terug in actie haha.

Soms lukt het en soms niet omdat ik dan al zo hard bezig ben met de voorbereidingen voor droopy-tijd! Droopy-tijd is leuk! Je trekt gewoon een zo droevig mogelijk snoetje, je gedraagt je een beetje zielig enzo en je wint het spel als je het meeste aandacht krijgt van je baasje! Ik ben een talent in Droopy-tijd .  Mijn broerke ni hoor. Dan doet hij eens heel hard zijn best om droopy te spelen en als hij dan ook maar 1 seconde aandacht krijgt, dan gaat hij al terug zo zot als een achterdeur rondspringen. Jah, das wel niet de bedoeling van Droopy-tijd he! Ik kan dat spelletje heel lang volhouden hoor en zelfs met de aandacht van mijn miesteske of zelfs met de aandacht van mijn miesteske én klein miesteske, dan speel ik nog droopy verder!

Soms ga ik zo op in mijn Droopy-spel dat ik de speeltijd uit het oog verlies. Speeltijd is eigenlijk altijd een beetje het einde van de dag. Klein miesteske komt dan snel Thabe ophalen en dan heb ik eindelijk rust rust rust om mijn oren en poten en staart .

 

Tja, 't is dikke liefde tussen mijn mama Bieke en papa Yanko en deze keer is die liefde bezegeld met 2 kleine broertjes. De vreugde sloeg wel al snel om in tranen want één broertje is meteen na de bevalling gestorven. Er was een probleempje met de navelstreng en hij kon echt niet meer gered worden.

Mijn ander broertje is ondertussen 3 weken oud!!! Dik en groot, ja ni moeilijk he als je je de hele dag door kan te pletter vreten aan alle moedermelk.

Ben gisteren bij hem op bezoek geweest en moet zeggen: als grote broer was ik toch wel even ontroerd van dat schattige kleine broertje! Maar leuk is mijn broertje nog ni hoor. Dat eet en dat slaapt en dat geeuwt al als hij nog maar zijn ogen moet opendoen, maar hij wou niet met mij spelen.
Ach ja, ik heb mij rot geamuseerd met mijn papa Yanko en mijn neefje Borka! Dat is wel een wildebras hoor mijn neefje.... 10 weken oud en al 12 kilo. *slik* ik zag die schattige dikke poot niet graag op me afkomen! Tja, mijn neefje is dan ook een Afrikaanse ikweetnimeerwatte maar die zal dus wel heeeeel erg groot worden hoor.

Eerst was mama Bieke een beetje streng omdat ze dacht dat ik mijn kleine broertje zou pijn doen maar toen ze gerustgesteld was, kwam ze toch ook wel eens aan mij een kusje geven en heb ik haar alles kunnen vertellen over mijn miesteske en mijn baasje en mijn familie.

Ik heb haar ook verteld over mijn tweede reis naar Frankrijk. Hoe warm het daar was en wat ik allemaal gezien heb en gedaan heb. Iedereen is heel erg blij dat ik zo een fijne thuis gevonden heb. Ik moet jullie ook nog vertellen he over mijn tweede grote reis? Hmm als jullie nog even geduld hebben dan doe ik dat liever later eens. Mijn mondje loopt nu helemaal over van mijn kleine broertje.

Mijn mama en papa zijn ook heel blij omdat mijn kleine broertje net zo een fijne thuis heeft gevonden als ik heb. Hou je vast, want nu komt er groot nieuws. Heel groot nieuws...

Mijn kleine broertje... komt bij mijn klein miesteske wonen!!! Yeeaaahhhh!!! Toen we gisteren op bezoek waren bij mijn mama en papa, heeft klein miesteske alles geregeld voor de adoptie van mijn kleine broertje En mijn miesteske is meter van mijn kleine broertje! Dat zal spelen en ravotten worden jong. Ik kijk er nu al naar uit! Mijn kleine broertje zal hier regelmatig komen logeren want mijn klein miesteske mag eigenlijk geen hondjes houden op haar appartementje. Maar ze heeft zooooooooooo een groot dierenhart dat ze niet zonder kan.

Ik ben wel een beetje bang dat ze nu minder aandacht voor mij gaan hebben. Of misschien is mijn kleine broertje wel veel mooier en gaan ze mij een lelijk vervelend beestje vinden. Of misschien moet ik mijn plaatsje afgeven in de zetel. Maar dan kijk ik naar mijn miesteske en naar mijn baasje en mijn klein miesteske en dan zie ik dat ze veel te veel van mij houden om mij naar een tweede plaats te schuiven

Wil je weten hoe mijn kleine broertje heet? Awel, hij heet Thabo! Je moet wel taabo zeggen he en ni taboo! Thabo is Afrikaans voor "vreugde". Mijn klein miesteske vond dat een leuke naam omdat zo een trouw vriendje altijd wel vreugde in huis brengt.

Oke zo is het wel weer genoeg emotionele praat geweest he. Ik ga weer lekker verder spelen met mijn bolletje wol dat ik gepikt heb van mijn klein miesteske hihihihi. Er staan daar op haar kamer nog wat dozen enzo vol spulletjes die ik maar al te graag wil stelen. Die moet ze nog verhuizen, zegt ze altijd, als ik er weer iets uit genomen heb. Maar ik denk: oh doe maar rustig, neem je tijd, voor mij zijn het schatkisten vol toffe dingen!

En dit weekend ben ik dus gaan lopen met een grote bol wol waar ze vroeger altijd armbandjes van weefde... ik had die bol wol zo heel mooi rond de poten van stoelen en tafels enzo gerold en toen mijn miesteskes en baasje dat zagen, kregen ze ongelooflijk de slappe lach. Maar ze hebben mijn kunstwerk wel afgebroken!!! En ik heb nog wel een klein bolletje wol mogen houden maar ik wou toch liever dienen hele grote hoor!

Dag allemaal!!! En als je mijn bolletje wol ziet langskomen, rol hem dan even terug he!

Pootjes van mij en mini-pootjes van mijn kleine broertje

Vandaag deden we een hele grote wandeling. Stukjes het bos door waar mijn miesteske mij moest dragen en over wandelpaden met grote keien die pijn deden aan mijn pootjes.

Maar het was wel heel plezant hoor, vooral dat ik mij had kunnen vuilmaken hihihi.
Moet je mijn pootjes eens zien!!!

En ’s avonds kwam er dus de grote schoonmaakbeurt gevolg door….

Een welverdiende rust

Vandaag zijn we naar Bastogne geweest. Vond ik weeral niet zo tof hoor. Pffff, winkeltje in, winkeltje uit. In die winkels was het lekker warm, en dan werd ik nog gedragen ook. Maar eens terug buiten moest ik terug stappen, en daar was het koud. Ik vond dit echt niet kunnen, en gaf mijn miesteske te verstaan dat ik het echt heel erg koud had hoor en dat ik gerust een jasje zou kunnen gebruiken. Zij had toch ook een jas aan. Enfin, ik werd al vlug begrepen, en we stapten een dierenspeciaalzaak binnen. Yeah….. ik krijg een nieuwe jas. Ja, ik had al een jasje, maar ik doe die niet graag aan en daarbij, die is niet warm genoeg. Dus, ik eens gaan kijken in de winkel wat ik hier weer ging afluizen van mijn miesteske. Waaw seg, want een winkeldame. Oh, ik mocht zelfs verschillende jasjes passen. Ik heb dan met één jasje geposeerd, en ja…… die zou ’t worden.

Nog juist eens proberen of het mij niet stoort om te stappen….

En voila………. Wat vinden jullie van mijn nieuwe jas???? Heb ik een goeie keuze gemaakt???

Iedere morgen om 7u ging mijn miesteske met mij een half uurtje wandelen. ’t Was maar frisjes zo ’s morgens vroeg, maar het deed wel deugd hoor. Daarna was ik al terug zo bekaf van al dat stappen met mijn korte pootjes, dat ik maar terug zalig ging liggen slapen in de zetel ondertussen dat mijn miesteske aan ’t ontbijten was.

Daarna was het terug tijd voor een serieuze wandeling. De eerste uitstap was naar Noiseux waar we aan de oever van de Ourthe gewandeld hebben.

Van Noiseux reden we dan naar Durbuy. Daar vond ik het niet zo plezant. Ik moest daar altijd schoon naast mijn miesteske lopen, want anders liep ik tussen de mensen hun voeten, en ’t schijnt dat dat niet mag.

Dus, ik was dat wandelen daar vlug beu, en ik wou even uitrusten. Ha, mijn miesteske is dan met mij naar een terrasje gegaan en heeft daar iets gedronken. ‘k Weet niet wat het was hoor, ’t was iets lichtbruin, en er stond schuim op. Gelukkig dat ze dat aan mij niet gaf, ik kreeg mijn bakje water, en enkele snoepjes omdat ik zo flink geweest was.

Hallo, willen jullie eens wat weten? Ik ben nog geen 5 maanden jong, en ik mocht al de eerste keer op grote vakantie gaan. Waaaaaw, ik mag naar de Ardennen.

Mijn miesteske had nogal werk hoor om mijn valies te maken. Ha ja, ik wou alles mee hé, ik kan niks missen hoor. Mijn bench met twee dekentjes en mijn kussen in, mijn eetbakje, mijn drinkbakje, mijn brokjesvoeding, mijn snoepjes, mijn muziekdoos waar die snoepjes inzitten, mijn korte leiband, mijn lange leiband, mijn regenjasje, mijn shampoo, twee handdoeken om mij af te drogen als ik gewassen ben, mijn blauw dekentje waar ik altijd op zit om mij te laten kammen,  mijn kam, mijn borstel, mijn schaartje, een tekentangetje, mijn oog-lotion en niet te vergeten mijn speelgoed allemaal hé. Ha ja, mijn twee ballen, mijn mickey Mouse, mijn aap, mijn halter, mijn vliegtuigje, en mijn pantoffelke moesten ook mee natuurlijk. Ja seg, ‘k moet mij daar toch een beetje thuis voelen hé.

Maar ik moest eerst nog een lange rit in de auto zitten, dus…. Mijn veiligheidsriem moest ook nog mee. Ja zie, ik heb ervoor gekozen om altijd achteraan te zitten. Als ik vooraan zit wordt er van mij verwacht dat ik de ganse weg mijn miesteske wakker hou, en achteraan ….. ziet ze niet als ik slaap hé hihi.

Mijn bench werd aan de venster gezet, zo kon ik de ganse dag genieten van die mooie Ardennen.

En ’s avonds lag ik liever kort bij de verwarming. Zo’n ganse dag op stap in die koude, pfff… ik ben dat wel niet gewoon hoor.