Weekend

Hoort het zo te zijn?

Hoort het leven zo te zijn?
Zonder het gevoel dat je leeft?
Hoort de wereld zo te zijn?
Je laten denken dat er niemand om je geeft

Zonder een gevoel van liefde
Hoort het dan zo te zijn?
Geboren om te overleven
Het enige wat je kent is pijn

Hoort het leven dan zo te zijn?
De een heeft meer dan anderen
Vertrouwen en eerlijkheid sterven uit
Moeten we dit niet snel doen veranderen?

Hoort de wereld zo te zijn?
Vecht om land en laat levens koud
Bestaat er dan geen mensenliefde meer?
Of iemand met een hart van Goud?

Horen mensen zo te zijn?
Kil, koudbloedig met een dodelijke blik
Uit zijn op het slechtste
En ons doden geeft ze een kick

Hoort de wereld zo te zijn?
Al het goede en liefdevolle vervaagd
En ik vraag me toch zo vaak af.....
Is LIEFDE echt zoveel gevraagd????

Een web van leugens

Een leugen
Steeds groter
Gemaakt tot een web
Waar je niet meer uit kunt
Waarin jij nu verstrikt zit
Tot het je verstikt

Ik heb geprobeerd
De draden te breken
Nu moet jij ze ruimen gaan
Om er verder mee te leren leven

Vertrouwen is beschadigd
Komt misschien ooit nog goed
De tijd zal het leren
Maar ik hou goede moed

Ik wil verder leven
Maar dan in eerlijkheid
Van jouw geen leugens meer
Dit red ik niet nog een keer

Echte liefde?

Hoe kunnen twee mensen
die zeggen dat ze van elkaar houden
elkaar toch zoveel verdriet doen.
Ik snap dit niet maar zie het elke keer weer,
ik zie het verdriet in mijn ogen
ondanks de zoveelste zoen.
Is dit nu wat je wilt
dit is toch geen echte liefde
Ik wil geluk voor ons
en niet deze pijn.
Dit kan van de liefde
nooit de bedoeling zijn.
Er is geen warmte
alles is kil en koud.
Dat past toch niet
als je echt van iemand houd.

Vrede?

Heel eenzaam en verlaten
Zittend op een overgebleven steen
Starend voor zich uit
Want nu is ze voor altijd alleen

Vragende ogen, met een trieste blik
Tranen rollend over haar wang
Al de mannen in het groen
Heel de omgeving maakt haar bang

Papa, mama, broer en zus
Waar is iedereen gebleven?
Zitten jullie soms verstopt onder het puin?
Moet ik hier in mijn eentje leven?

Waarom is de grond zo rood?
En waar zijn de huizen die er oren te staan?
Waarom zit ik hier zo verlaten?
Hoe komt het dat het zo is gegaan?

Bang en onzeker
Haar leven en hart leeg geroofd
Geen reden om nog te blijven leven
Met zoveel vragen in haar hoofd

Een kind doelloos en verlaten
Leeft nu in haar eentje voort
Gevoelig, beschadigd en verwaarloosd
En heeft nog nooit van Vrede gehoord

Nog steeds zittend op de steen
Denkend hoe ze nu verder moet gaan
Zoveel onbeantwoorde vragen in haar hoofd
Starend naar de plek waar ooit haar huis heeft gestaan.

Het is geen Vaarwel, maar een Tot Weerziens,,,,
Dit gedichtje las Ivanka voor op de begrafenis van haar pépé, mijn vader, vandaag 3 jaar geleden heeft hij ons onverwachts verlaten,,,

Iemand zoals jij !!!

We denken aan vroeger en we voelen de pijn
Waar zou je nu toch kunnen zijn
En we denken aan de vele mooie momenten
Die we samen met je hebben gehad
Aan het leven dat we deelden
Toen je nog dicht bij ons was.

En we vragen ons af
Bestaat er nog iemand als jij
Die ons de liefde geeft
Waar elke mens voor leeft
Net iemand zoals jij.

We herleven alle mooie momenten
Nog vele keren per dag
Steeds zien we je voor ons
En wat we ook doen, je bent erbij
Want je leeft voor ALTIJD in ons.

Dit en nog andere teksten las Ivanka voor , haar pépé die er ALTIJD voor haar was en die ze nu , evenals ik hard nodig heeft.
Maar we weten dat je ons van ginder boven nooit zal vergeten, op al onze moeilijke momenten.

Waarom moest je zo opeens van ons weg????

We missen je !!!!

zwevend

de stilte beroerd
mijn diepste verlangen
totaal gevloerd
door liefde bevangen

een intens gevoel
kruipt naar binnen
zo heerlijk en zwoel
helemaal buiten zinnen

geestelijk zwevend
en toch bewust
een beetje bevend
stel je me gerust

Gedicht van qpdo69

Prettig weekend aan iedereen !!!

Engeltjes

Engeltjes bestaan niet
Wordt altijd beweerd

Toch weet ik dat je er één ziet
Als je het feit accepteert
Dat ze kunnen bestaan
Zelf heb ik het ook gedaan

En warempel
Ik heb een engeltje leren kennen
Op een dag kwam het ineens voorbij
En weet je wie dat engeltje was?
Dat engeltje, dat was jij

Vandaag bestaat mijn blog 2 maand. En waarom? Wel, eigenlijk weet ik het nog niet zo goed. Als jong meisje had ik reeds een dagboek. Na de dood van mijn ouders ben ik die boeken terug tegengekomen, want ze lagen nog allemaal in mijn ouderlijk huis. Het was gezellig om alles nog eens terug te lezen. En ook een beetje triestig. De vrienden en vriendinnen van vroeger terug te vinden in die boeken, evenals mijn idolen van toen,,Maar dit is wel wat anders, ik ben namelijk zo geen krak op gebied van pc, toch niet voor zo'n zaken. Maar ja, door de omstandigheden waar ik nu in zit ben ik er dan toch maar aan begonnen, want ik speelde reeds lang met die gedachte om dit te doen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Die bewuste zondag ben ik eraan begonnen. Het is niet altijd makkelijk, want iedereen over de ganse wereld kan alles lezen, en daar heb ik ook mijn Bedenkingen bij, ja en dat is ook zo een beetje de naam van mijn blog, maar niet zonder ons Millie wel te verstaan,, er lopen meer boze wolven rond in deze wereld, dus ja,,, maar ik ben wel blij dat ik ermee begonnen ben,, zo kan ik alles wat van me afschrijven en hetgeen ik vroeger al graag deed, veel materiaal bij elkaar zoeken en bijhouden, kan ik nu een beetje langs hier doen. En zo ook de zwakke momenten die ik doorsta even van me afzetten, want alles op deze wereld is geen Rozegeur en Maneschijn.
Dus zullen we er nog maar wat mee verder gaan om de eenzame momenten op te vullen.

Aan iedereen nog een fijne dag !!!