Woensdag 4 oktober 2006
Inspiratie
Inspiratie
Ik zoek naar mijn woord.Ik zoek naar mijn woord.
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.
Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.
Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.
De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan.
Michiel Duchatea
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.
Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.
Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.
De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.
Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.
Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.
De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan.
Michiel Duchatea
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.
Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.
Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.
De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan
