Rozen

Ik wou dat je

Ik wou dat je hier was
dicht bij mij
één handdruk, één lachje
en ik was blij!

Maar je bent er niet,
ik ben alleen,
met enkel donker om me heen

De schaduwen
van licht op de gang...
de wekker tikt verder...
de tijd gaat duwen...
op de hemel, op de nacht

Ik wou dat je hier was
dicht bij mij
één handdruk, één lachje
en ik was al blij

Als je op zoek gaat naar je levensbesteming,
zul je je vaak gedwongen zien
van richting te veranderen !

Muziek is een mentaliteit.

Zij geeft ziel aan de wereld,
vleugels aan de geest,
kracht aan de verbeelding,
charme aan de treurigheid,
vreugde en leven aan alles op aard.

Zij ligt aan de oorsprong
en is deel van al hetgeen dat goed, waar en schoon is.

Alles kan zo mooi zijn,,, zo mooi als de roos, zo puur

Omdat de mens het ritme van de zee volgt

Een mensenleven is zo wonderlijk,
zo onbegrijpelijk.
Jaar in, jaar uit, dag in dag uit
beweeg je je tussen mensen en dingen.

Sommige dagen schijnt de zon en je weet niet waarom.
Je bent tevreden.
Je ziet de mooie en de goede kanten van het leven.
Je lacht, je dankt.
Je werk gaat vlot.
Iedereen is vriendelijk tegen je.

Je weet niet waarom.
Misschien heb je goed geslapen.
Misschien heb je een goede vriend gevonden en voel je je geborgen.
Je zou de tijd van vrede en diepe vreugde willen laten voortduren.

Maar ineens verandert alles weer.
't Is alsof een te hevige zon de wolken aantrekt.
Er komt een soort droefheid over je,
die je niet kunt verklaren.
Je ziet alles weer zwart.

Je denkt dat de anderen niets meer van je moeten hebben.
Je zoekt in een kleinigheid een reden om te klagen,
te jammeren, jaloers te zijn en verwijten te maken.
Je denkt dat dit zo zal voortgaan,
dat deze stemming niet meer zal wijken.

En je weet niet waarom.
Misschien ben je moe.
Je weet het niet.
Waarom moet het zo zijn?

Omdat de mens een stuk 'natuur' is,
met lentedagen en herfstdagen,
met de warmte van de zomer,
en de kou van de winter.

Omdat de mens het ritme van de zee volgt;
Eb en vloed.
Omdat ons bestaan een voortdurende repetitie is
van 'leven' en 'sterven'.

Als je dit begrijpt, kun je vol moed en vertrouwen verder,
want dan weet je dat na elke nacht
weer een nieuwe morgen komt.
Als je dit aanvaarden kun,
zul je door dit regelmatig 'op' en 'neer'
steeds dieper en vreugdevoller gaan leven.

Liefde is elkaar vertrouwen,
samen een gelukkig leven op bouwen.
Houden van is meer dan alleen een gevoel,
het is namelijk een heleboel.

Houden van is voor elkaar zorgen,
niet alleen vandaag,
maar ook morgen.

Elkaar steunen,
bij verdriet en pijn.
Elkaar troosten,
is dan fijn.

liefde is samen wandelen,
hand in hand,
door het voor ons nog onbekende land.

Je moet soms over bergen en dalen,
maar door de liefde,
zullen we niet verdwalen.