Naar de inhoud

MILLIE'S HOME

BEDENKINGEN
akke.beakke.be

Archief

Gekregen gedichtje

 
 
   
 
 
      IK BEN DIE IK BEN
 
Waarom heb ik toch al dat verdriet in mijn leven,
mag ik dan niet gewoon gelukkig zijn.
Zonder mijn kinderen was ik hier niet gebleven,
leven is niks met steeds opnieuw die pijn.
 
Waarom ben ik te lief, te aardig, te goed,
ik ben toch gewoon wie ik ben.
Het is dus niet zo wie goed doet goed ontmoet,
ben ik dan zo fout zit het in mijn gen
 
Zal voor mij ooit het geluk nog eens komen,
kan iemand van mij houden omdat ik ben wie ik ben.
Mag ik er dan alleen maar van dromen,
nee, jouw tijd komt, zegt men.
 
De helft van mijn tijd hier is zeker al om,
de tijd die mij rest wordt beter verteld men.
Je zal het zien, geloof me en ik brom,
wordt beter? het geluk? geloof hen?
 
Ik zou moeten veranderen, niet zo lief, aardig en goed,
erop letten dat ik niemand meer zo verwen.
Maar al zou ik weten hoe dat moet,
ik ben en blijf toch gewoon die ik ben.
 
 
     
Bedankt aan de persoon die me dit gedichtje stuurde,,,,
 
 
 
 
 
 
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Het diepste verdriet

Het diepste verdriet wordt zo dikwijls verzwegen
voor het diepste geluk schieten woorden tekort
wij zijn met ons diepste verlangen verlegen
waar een mensen-leven slechts herinnering wordt.
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Een traan

Er zit een traan in mijn oog,
stiekem, niemand die hem ziet.
Niet een traan van blijdschap,
maar een traan van stil verdriet.
 
Die traan in mijn oog,
rolt inmiddels over mijn wang.
Ik kan hem niet meer stoppen,
hij gaat zijn eigen gang.
 
Er rolde een traan over mijn wang,
hij kwam op de grond terecht.
Een traan van stil verdriet,
die voor mij zoveel zegt.
 
Er rolde een traan
ik heb hem niet gestoord,
omdat je met een traan,
soms zoveel meer zegt als één enkel woord
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Inspiratie

Inspiratie
  Ik zoek naar mijn woord.Ik zoek naar mijn woord.
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan.

Michiel Duchatea
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Troost

Iemand stuurde me dit gedichtje op,,, en de persoon in kwestie zal wel geweten hebben waarom denk ik !!! Bedankt alleszins om aan me te denken ?

 TROOST

 

Geen woord kan omschrijven hoe jij je nu voelt
Geen mens kan je troosten, hoe goed ook bedoelt.
De woede, de angst, het grote verdriet,
Een verlaten gevoel, meer is er nu niet.

Toch wil ik je zeggen; je bent niet alleen,
Er staan heel veel mensen, dicht om  je heen.
Ze kennen je pijn en weten van je verdriet,
Ze leven met je mee, ook als je het niet ziet


 
 
   
 

 
 

 
 
 
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 20:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Bedankt !!!

Een bloemetje ,, hoe kan het ook anders,, aan de milde schenkers van deze mooie foto's die gaan over de Bloemencorso in Blankenberge !!!!  Bedankt !!! Ook al krijg ik er sommige foto's nog niet op,, sorry,, ik probeer nog eens !!!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 20:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Als ik huil

Als ik huil         

Als ik huil
wil ik eigenlijk alleen
dat iemand mij troost
met een arm om me heen

Ik voel ze branden
de tranen in mijn ziel
na alle jaren verkondigen
dat het"wel mee viel"

Want het valt niet mee
en ik moet erkennen
dat ik af en toe van alles
weg zou willen rennen

Maar hoe kan iemand me troosten
als ik me steeds verschuil
en net doe of het wel meevalt
terwijl ik rennen wil, en huil..................
 


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 18:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van MILLIE'S HOME

↑ Terug naar de berichten