Dans

Mijn zijn beweegt,

alsof mijn ziel zoekt,

zoals mijn hart klopt,

alsof alles klopt,

zoals alles zoekt,

als, of iedere ziel.

Ik denk niet na,

ik doe wat ik doe.

Ik trek niet na,

het is wat het is.

Ik beweeg niet,

ik word bewogen.

Innerlijke groei,

zoals innerlijke gloei,

zoals alles brandt,

wat aanstekelijk is.

Aangestoken lot,

ontluisterende plicht.

Ik ben niet diegene,

door ‘t lot bewogen,

in een lichaam,

dat verwrongen zit.

Ik ben die is, wat

weldra voorbij is.

Jij ziet mij niet,

je ondergaat me,

je wordt mijn deel,

voortbewogen door jouw,

als, ritmes in cadans,

tonen in versnelling,

als, verwrongen taal,

onuitspreekbaar druk,

zoals schrijvende armen,

alsof benen letters zijn.

Zuchtende rompdelen,

en een hart dat klopt.

Zijn, en bewegen,

zoals ademen, leven is.                                      Huub Onzia  14/02/2006

No virus found in this outgoing message.
Checked by AVG.
Version: 7.5.519 / Virus Database: 269.22.1/1347 - Release Date: 27/03/2008 19:15

Mijn absolute passie is beweging, en dit niet alleen fysiek. Vanuit een open geest en een correcte houding t.o. lichamelijkheid, tot een essentiële uiting van je eigen "zijn" komen, is wat me bezighoudt. Vandaar dat ik het "Mind Talks" en Body Blues" wens te noemen. Ik sta absoluut open voor kommentaar, sugesties,  goeie bedoelingen, authenticiteit en eerlijkheid. Alleen zo kan dit platform verrijkend zijn, kunstzinnig en menselijk blijven. Dank voor uw interesse.

Huub Onzia Derdeyn                                                                      Brugge 22 maart 2008

"Eu-Motion"

U keek even naar mijn Blog?! Fijn, dat kan voor u en voor mij een begin zijn... . Lettertype veranderd? Goed, dat is ook zo, en getuigt van uw opmerkzaamheid.... . Blogs, zouden dynamische gegevens moeten zijn, zoals wij eigenlijk.. . menselijk, is het niet? We verstarren vaak door commercie, onechtheid, "er bij horen", gemakzucht, enz., om plots te ontdekken dat we eigenheden in "ontwikkeling" zijn , zonder bestemming, zonder specifieke opdracht, zonder doel, zonder - wat zeg ik nu toch - aardse bestemming of materieel doel, omdat ons "slechts zijn zijn", de opdracht is. Hugo Claus wist het maar al te zeker: Hij was wie hij is zoals hij is, zonder omwegen, en nam het besluit, ook zo heen te gaan: "ZIJNDE"... . Dat is de essentie van elk leven, de basis van elk streven, de grens van elk menselijk bereik. Dat is wat beweging inhoudt, toont, vertegenwoordigt, laat voelen, openbaart. Daardoor raak je elkaar, is er ontmoeting of afstoting, is er echtheid of leugen, zijn of niet zijn, ruil of handel, diepgang of "verblijven", groei of contentement... . Sorry, ik val niemand aan, en verdedig ook geen enkele andere stellingname, maar zijn we niet beter af met openheid en gewone doen, dan met theatrale gesticulatie en carnaval in Venitië...? Aj, zere tenen..., of, hier herken ik wat ik wil, wie ik eigenlijk ben, wat mijn taak is, wat ik bedoel, hoe of het zou kunnen, God weet "moeten".... ? OK, dan zit je goed. Laat ons praten en nadenken, en overleggen, en gewoon mens zijn onder elkaar. Rustig, bezonnen, open, vol empathie. Laat ons nu verder gaan met elkaar. Ik verdedig geen secte, geen religie, geen geloof, geen dogma, geen regel of stelling van Pit-dan-dan-wat, maar openheid, dialoog,kijkend naar wat werkelijk tussen ons leeft en ons echt bezighoudt, rijk of arm, getalenteerd of niet, ziek of gezond, berefit of gehandicapt, zetelzittend gebonden of marathonloper (loopster..), bedrogen of gelukzalig getrouwd, met kindervreugde of kinderlast, met kijk op een toekomst of uitzichtloos. Laten we praten: samen, dansen: samen, zijn:  samen, gewoon doen: samen. Ok, van hieruit kunnen we zijn en beleven, verdergaan!