De troostboom

Kom maar eens onder mijn takkenverschuil je onder mijn groen
net zoals de vogeltjes
ook bij mij wel doen
Zoek er maar een plaatsje
mijn arme lieve kind
ik ruis voor jou mijn blaadjes
met de lieve zachte wind
Droog de tranen uit je ogen
vertel het mij maar allemaal
er is geen boom hier die niet luistert
naar jou verdriet en jou verhaal
Is er even niemandanders
die zijn armen om je kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen
en laat de tranen dan maar gaan
Hoewel ik niet kan praten
hoor ik wel wat je bedoelt
en ik denk dat voor je weggaat
je m'n troost wel heb gevoeld.










