levensvreugde

HEEL EVEN POOTJE BADEN

Rozen
Tere bloempjes

Toch wonderschoon

Het symboliseert: Liefde

Met de wortels ver uiteenlopend

Staan ze stevig in de aarde

Een groep van knoppen op iedere tak

Sommigen nog niet geheel geopend

't heeft zorg en voedsel nodig om te groeien

't heeft tijd en de zon nodig om te bloeien

Sommigen hebben doorns, waar je U aan kan prikken

Rozen

Tere bloempjes

Toch wonderschoon

Zo is het ook met mensen

Een mens

Soms zo teer

Toch wonderschoon

Ieder mens straalt liefde uit

Liefde heeft voor hen zo veel waarde

Kom je wankel in het leven te staan

Kunnen sommige knoppen niet open gaan

De mens heeft tijd en voedsel nodig om te groeien

De mens heeft zorg en warmte nodig om te bloeien

Als je U alleen voelt

Prikt een medemens door je heen

Dan stroomt er een traan

Die je rustig stromen kan laten gaan

De mens staat niet graag alleen in het leven

De mens wil altijd wel liefde geven

Een mens

Soms zo teer

Toch wonderschoon.

Rood, is de klaproos
de kleur van het hart
Maar juist in het hartje
zit ook nog wat zwart
Zo heb je in je leven
en in ieder vertrekje
ook wel eens een donker plekje
Maar ik zeg je van harte:
let meer op het rode
dan op het zwarte

Een goed mens worden

Begint met iets goeds te doen

Eens daarmee bezig

Het niet moe worden

Volhouden

Blijven geloven dat het echt goed wordt ;

Niet alleen voor jezelf

Maar ook voor alle mensen

Dan, en dan alleen , ben je op de goede weg .

Sta even stil

Draai je niet om

Tel de seconden

Niet de uren

Adem in en uit .

Sta even stil

En leg je armen

Langs je lijf

Voel je voeten

Op aarde

Want dat is je verblijf

Sta even stil

En weet het weer

Leg het nooit iemand uit

Aan liefde

Is niets uit te leggen

Adem haar in en uit

vergeven is ;

iemand bevrijden

uit pijn en schuld

Is nieuwe kansen geven

aan je medemens

Is een hand reiken

om over schuld en zwakheid

heen te komen .

Vergeven is ;

weer zon brengen

in een eenzaam hart

Is een muur afbreken

tussen mij en de anderen

Is een brug bouwen

naar de anderen toe

Is opnieuw de anderen

even graag zien als jezelf

Het is eigen pretentie

op zak steken.

Vergeven is

vergeten

ook al kost het pijn

Is woorden spreken van verzoening

Of zomaar omhelzen zonder woorden

Of opnieuw op weg gaan

hand in hand I

de liefste groetjes ,

stuur ik met deze vlinder

ze zijn speciaal voor jou ...

een teken van mijn vriendschap...

vang ze nu maar gauw .

Hoor je hun gefluister ?

Snap je wat ik bedoel ?

Wees even stil en luister...

Ze fluisteren zachtjes ,

en heel teder ,

mijn vrolijke vlinderdergroet ;

een warme knuffel niet omdat het moet

maar het doet een mens soms zo goed !!

SOMS RENNEN UREN JE VOORBIJ

DAGEN WORDEN MAANDEN

JE LEEFT EN DENKT NIET NA

VERGEET OM EVEN STIL TE BLIJVEN STAAN

JE STAPT IN DE TREIN VAN ALTIJD HAAST

RAZENDSNEL RIJD HIJ VOORBIJ

GEEN BENUL VAN TIJD OF PLAATS

STEEDS WEER VOORBIJ DE PLEK VAN STILTE

TOT PLOTS EEN WRANG GEVOEL JE GEEST DOORBOORT

EN JE NIET WEET WAAR JE LEVEN IS GEBLEVEN

ALLE OGENBLIKKEN DIE NIET BESTONDEN

OMDAT HAAST BELANGRIJKER WAS DAN HET BELEVEN

BEDENK DAN MAAR

HET IS NOG NIET TE LAAT OM EVEN STIL TE STAAN

PLUK JE TIJD EN STREEL HEM ALS EEN SCHAT

DE KLOK TIKT EN TIKT STEEDS VERDER WEG

JIJ GEEFT MIJ STILTE

DIE IK NIET KEN

JIJ FLUISTERT NIET

MAAR BENT ZO STIL

JIJ BENT ER NIET

EN IK TOCH WEL

JIJ BENT VER WEG

TE VER VOOR MIJ

JIJ ZOEKT WEGEN

OM TE TREUREN

TE TREUREN IN VERDRIET

IK VERLIES MIJZELF

NIET

JE HEBT IEMAND NODIG

STIL EN OPRECHT

DIE ALS HET ER OP AAN KOMT

VOOR JE BID OF VOOR JE VECHT

PAS ALS JE IEMAND HEBT

DIE MET JE LACHT EN MET JE GRIENT

DAN PAS KAN JE ZEGGEN

IK HEB EEN VRIEND !!

TOON HERMANS

DE TIJD ZAL HET LEREN

DIE STAAT NIET STIL

HET TIKT LANGZAAM DOOR

NAARMATE JE OUDER WORDT

TIKT HET IETS HARDER

DUS GENIET ZOLANG HET NOG KAN

PLUK DE DAG ELKE KEER OPNIEUW

ZOLANG JE DAT BLIJFT DOEN

HEB JE IN JE LEVEN PLEZIER

VERDRIET DAT HOORT ERBIJ

MAAR KUN JE SNEL VERGETEN

WIE LACHT IN DE MORGEN

IS TOT LAAT IN DE AVOND

DE ZORGEN VOOR MORGEN ALWEER VERGETEN !

Als je ontevreden bent en triest en alles duurt zo lang,

is het ,of je iets verliest , het maakt je meer dan bang .

Je loopt naar het raam en kijkt ,dwarrelend valt weer een blad

Blijkt,bij het volgen van zijn val , het valt op een belopen pad

Daar komt lachend aan een kind ,wankel is het nog ter been ;

Haartjes, warrelig in de wind , loopt het naar het blaadje heen ;

Pakt het , stopt het in z'n zak , speelt verstoppertje in een heg .

Zijn vrolijkheid is nog geen vak .Dan is hij uit mijn oog weg .

En toch met dat simpel handgebaar ,gedaan door dit kleine mens worden weer al je dromen waar .Vervuld kan worden iedere wens .

Triestheid verdwijnt bij toverslag , angst nu volkomen onbekend .

Kleintje , dank voor je gulle lach , ook al weet ik niet wie je bent .