Wapenschild

Aan de mooie vegetatie (zoals de duinen) en de zee , kan niemand nee tegen zeggen.
De Belgische kust is zeer gemakkelijk te bereiken, soms heb je wel te maken met files in het hoogseizoen. Wie sportief is, vindt er zeker zijn ding, je kan er fietsen, wandelen,paardrijden, zwemmen en noem maar op.Ook de talrijke winkeltjes en horeca-zaken horen zeker bij de kust.
Er is veel erfgoed en ook enkele musea te vinden. En nu maar hopen op wat beter weer, en dan ... allen richting kust!

Het hageland is de ideale streek om te wandelen en te fietsen.Vergeet zeker ook niet even te pauzeren in de vele gezellige en leuke cafeetjes!Wie houdt van afwisseling, kan ook even cultuur snuiven in (vb) Het vinne (zoutleeuw) of in het kasteel van Horst. De avonturiers kunnen in een trekkershut overnachten.Wie het liever rustig wil,komt zeker ook aan de beurt in de vele hotels, vakantiewoningen...

   
Woorden zoals meikever, meiklokje en meidoorn hebben hun naam gekregen  omdat ze enkel in een beperkte periode in mei verschenen en bloeiden. Nu zullen die hun bloeiperiode al bijna achter de rug hebben en zal mei een gewone zomermaand worden qua planten. Hopelijk doen de temperaturen weer hun duit in het zakje.

De Nijl is 6671 km lang en is de langste rivier van Afrika. Het is de belangrijkste rivier in Egypte. De Nijl ontspringt als Blauwe Nijl in Ethiopië in het Tanameer en als Witte Nijl in het Victoriameer. Het meer bevindt zich tussen de drie landen Oeganda, Kenia en Tanzania. De Witte Nijl stroomt vervolgens vanuit hier via Soedan, waar de beide takken bij de hoofdstad Khartoem samenkomen, naar het noorden, om ten slotte in een ruime delta uit te monden in de Middellandse Zee.

     
De Egyptische samenleving van duizenden jaren voor Christus was voor het grootste deel afhankelijk van de Nijl. De Nijl kon het leven van een Egyptenaar totaal veranderen. Zonder Nijl was er geen voedsel, want er was geen irrigatiesysteem. Maar als de Nijl te lang buiten zijn oever trad was al het gewas vergaan, dus ook geen eten. In de Nijl leefden ook dieren: krokodillen en nijlpaarden.

                                   
Een vulkaan is een geologische structuur, veelal in de vorm van een (kegelvormige) berg, waardoor magma uit de mantel het oppervlak van een planeet kan bereiken. Wanneer dit magma onder hoge druk en met hoge temperatuur de oppervlakte bereikt, wordt dat een eruptie genoemd.

Op aarde worden vulkanen vooral aangetroffen in gebieden waar tektonische platen aan elkaar grenzen. Een uitzondering hierop vormen hotspots. Dit zijn gebieden waar heet materiaal uit de mantel door de korst heen naar boven komt. Ook op andere steenachtige planeten en manen binnen ons zonnestelsel komen vulkanen voor. De wetenschap waarbij vulkanen en aan vulkanisme gerelateerde verschijnselen worden bestudeerd heet vulkanologie.

Vulkanische vlakten, en ook geisers, warmwaterbronnen en kokende modderbronnen zijn tevens belangrijke vulkanische vormen die in de buurt van vulkanen kunnen worden aangetroffen, maar omdat ze geen uitgesproken reliëf kennen zijn het geen vulkanen. Ze ontstaan doordat de aardkorst in de buurt van vulkanen dunner is dan op andere plaatsen.

        

Vesuvius
De Vesuvius is een van de bekendste vulkanen van de wereld.
De bekendste eruptie van de Vesuvius was die van 24 en 25 augustus van het jaar 79 n.C. Dit was de gewelddadigste uitbarsting die tot nu toe plaatsvond. De top van de vulkaan explodeerde en de Romeinse steden Pompeii en Stabiae werden volledig bedolven onder as en puimsteen, terwijl pyroclastische golf Herculaneum verwoestte. Ook verspreidden giftige gassen als kooldioxide zich door Pompeii. Maar liefst 2000 mensen werden gedood. Uit recent wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat mensen levend werden gekookt, "gezandstraald" door de gloeiend hete aswolk en vervolgens levend ontvleesd. De hersenpan explodeerde doordat de temperatuur van het superhete gas tussen de 500 en 550 graden Celsius bedroeg. (Op de foto's hierboven ziet u de versteende lijken.)

Het verloop van deze ramp is vooral bekend door een ooggetuigenverslag van Plinius de Jongere in een brief aan de geschiedschrijver Tacitus (Epistulae VI, 16). Plinius Minor maakte aantekeningen gedurende de uitbarsting van uit Misenum - een stad aan de andere kant van de baai en zo'n 35 kilometer van de Vesuvius. Ondertussen trok zijn oom Gaius Plinius Secundus maior, ook wel bekend als Plinius de Oudere, erop uit om mensen te gaan redden. Hij kon echter nergens aan land gaan. Uiteindelijk besloot hij naar Stabiae te gaan, maar Plinius de Oudere zou het niet overleven. Hij overleed aan verstikking.