22/06/2004 Nu dat we hier water kunnen nemen gaan we de watertank uitkuisen met een speciaal product om de algen te doden. Dit moet nu tot morgen in de tank blijven en dan kunnen we alles terug vullen. René klopt de matten eens goed uit en ik neem de cockpit onderhanden. Zo noem ik het rijgedeelte van onze mobilhome. Het werk vlot goed want met alle vensters en de deur open is het gezellig poetsen. Na het middagmaal gaan we naar het stadje en eens naar de beroemde bron kijken. In de verte zien we rots met de ruïne van het kasteel. We komen aan de kern van het stadje dat alleen bestaat uit enkele drankgelegenheden en winkeltjes. Ook het museum met de beeldjes van "Santon" is hier aan het plein gelegen. Deze beeldjes werden vroeger alleen voor de kerststal gemaakt maar nu stellen ze een heel Provençaals dorp voor. De echte Santon wordt uit klei gemaakt en draagt de stempel van de vakbond van de Santonmakers. De echte beeldjes zijn dan ook zeer duur maar mooi. We wandelen dan links voor de rivier naar de bron. Overal staan de kraampjes met allerlei lekkers en vooral met de keramieke schalen. Ik koop een lekkere grote lolly met karamelsmaak. René moet met mij lachen want de lolly is zo groot dat hij niet in mijn mond kan. Dan is het licht naar boven stappen en we komen voorbij de molen waar nog papier op ambachtelijke wijze wordt gemaakt. Bij de bron de "Fontaine" genaamd zien we geen water meer over de grote rotsblokken stormen. Het is zelfs zo dat de vergaarbak maar half vol is. Deze "Fontaine" voedt altijd de lager gelegen Sorgue. Hoe diep de vergaarbak is weet niemand. Het diepste werd ooit door een cameradrager gemeten tot op 245 m en later implodeerde de camera tijdens een tweede poging. We wandelen rustig terug en gaan natuurlijk op een terras iets drinken. René stapt dan een kranten winkel binnen en hij komt buiten met een vlaamse krant. Aan de mobilhome gekomen zet René de stoeltjes buiten en zo genieten we nog van de rust en het zonnetje.
23/06/2004 Na een verkwikkende nachtrust en een goed lekker douchke vertrekken we naar Avignon. De stad, welke in 1305 werd verkozen als thuisbasis voor de pauzen. Clemens V werd de eerste paus, die hier met zijn hofhouding kwam wonen. Na hem kwam Joannes XXII, Benedictus XII, Clemens VI, Innocentius VI en Urbanus VI. Zij hebben in Avignon gezeteld tot in 1376. Toen besliste Gregoruis XI de pauselijke zetel terug in Rome te vestigen.We vinden een parking aan de overkant van de stad, naast de Rhône. We hebben zicht op de stad met de Notre Dams des Doms, het Petit Palais, het paleis Saint-Pierre en het stadhuis en de vele oude huisjes. Hier naast de rivier gaan we wandelen.Op de vele grasvelden zitten de vele mensen van de zon te genieten. We blijven hier nu overnachten en trekken morgen de stad in.
24/06/2004 Het is prachtig weer om eens door de stad te kuieren. Zoals we verwacht hadden is het een drukke stad, vooral rond de kathedraal en in de smalle winkelstraatjes. Het valt ons wel op dat de prijzen hier ook veel hoger zijn dan elders. We gaan beurtelings de kathedraal binnen en wandelen dan naar boven de Rocher de Doms op. Hier zijn mooie tuinen aangelegd en kun je de beroemde Pont St-Bénézet zien. Vanaf de heuvel heb je een beter zicht op de stad. Het weer is te mooi om gebouwen te bezichtigen en we beslissen om een wandeling rond de stad te maken. Op een parking zien we twee meisjes naast hun wagen staan met een boekje in hun hand. Ik heb direct door dat ze met een platte band staan. Ik heb medelijden met hen, ik zou ook hulpeloos staan kijken, en vraag aan René of hij de meisjes niet kan helpen. Als echte oud-scout wrijft hij over zijn hart en begint er aan. De beide meisjes zijn zo gelukkig en nodigen ons uit om s'avonds bij hun thuis iets te komen drinken. René bedankt hen maar zegt dat het niet hoeft. Na een handdruk en een zoen vertrekken ze dan en je ziet hoe blij ze zijn. Zo, nu heeft René zijn goede daad voor vandaag gedaan en ik beloon hem met een dikke zoen en een biertje op een terrasje. Dan gaat het terug richting mobilhome. Terwijl René de pataatjes schilt lees ik nog wat over de stad, maar het kan er mij toch niet toe verleiden om de gebouwen te bezoeken. Na het avondmaal wandelen we dan nog eens langs de Rhône en gaan dan slapen.
25/06/2004 De weg leidt ons naar Carpentras, volgens de gids, de stad van de berlingot. Wat een berlingot ook mag zijn, we zoeken een parking en gaan ook deze stad bezoeken. Persoonlijk vind ik dat deze stad meer haar provençaals karakter heeft behouden dan Avignon. We gaan in het toeristenbureau een stadsplan halen en zetten ons op weg om deze stad degelijk de doorkruisen. In een uitstalraam van een bakker zie ik de beroemde berlingot liggen. Het blijkt een soort fruitsnoepje te zijn en ik vind ze ook wel lekker. We blijven langer in de stad dan gepland en we besluiten hier dan ook overnachten.
26/06/2004 Het wordt vandaag zeker een mooie rit. We nemen de D 938 en rijden richting Mont Ventoux. Deze berg is vooral bij ons vlamingen bekent als bergrit uit de Tour, maar voor vele wielertoeristen een must om één keer in hun leven naar boven te rijden. We passeren Malaucène en rijden naar Vaison-la-Romaine. De Mont Ventoux moet nog maar wat wachten, want we willen eerst gaan wassen. Vlak naast de oude Romeinse opgravingen is een speciale camper parking. Hier staan al vele collega's en we zetten onze mobilhome erbij. Het toeristenbureau is hier rechtover en een adres van een laverie is vlug gegeven. Gepakt en gezakt gaan we er naartoe en naar een uurtje komen we met de propere was terug. Dan is het de beurt aan het stadje, vooral het oud gedeelte trekt ons aan. We wandelen door een winkelstraatje en komen zo aan de Pont Romaine. Dan is het rechts omhoog naar de oude huisjes. Dit gedeelte heeft gedurende een halve eeuw leeg gestaan en was dan ook vervallen. In 1950 hebben vooral de kunstenaars het stadje herontdek en sinsdien werd alles gerestaureerd en vinden we hier vele galeries, boetiekjes en vooral restaurantjes. Het is aangenaam wandelen door de smalle steile straatjes. Het zonnetje schijnt uitbundig en er is geen windje te bespeuren. We gaan hier een dagje langer blijven. Het is hier echt heerlijk.
27/06/2004 Gisterenavond hebben we een prachtig concert gekregen van de "cigalles" en vele kikkers. Het was prachtig. Daar kan ik uren naar luisteren. Nu gaan we vandaag het stadje zelf eens bezoeken. Het heeft een grote marktplein met vele terrasjes en restaurantjes. Ik ga wat inkopen doen bij een plaatselijke kruidenier, die vertelt dat het al van voor het voorjaar geleden is dat het geregend heeft. Daarom dat alles hier zo uitgedroogd is. In de krantenwinkel vinden we een vlaamse krant en die wordt op een terrasje met een verfrissend drankje erbij, helemaal uitgelezen. In de mobilhome aangekomen zet ik de airco op, want het is hier nu een broeikas. Laat ons hopen dat we deze nacht goed kunnen slapen.
28/06/2004 De Mont Ventoux roept ons deze morgen uit ons bed. René gaat naar de bakker om een baguet en lekkere croissants. Het is al goed warm en we ontbijten dan ook met de deur open. Amber ligt in het gras te zonnen. Na het ontbijt ruim ik alles op en René neemt Amber mee voor een kleine wandeling. We vertrekken dan naar de bekende berg. We rijden terug naar Malaucène en daar nemen we de D 974. Van in het begin is het klimmen maar de mobilhome kan dat zeer goed aan. Er fietsen reeds vele toeristen naar boven. Daar er nog niemand naar beneden komt kan ik gerust links rijden en de fietsers veel plaats laten. We rijden door een desolate omgeving. Als we boven komen begrijpen we waarom het de Mont Ventoux noemt. Het waait hier en het is zelfs frisjes. We parkeren ons en genieten dan van het prachtige uitzicht, welke je hier hebt op de omgeving. Dan wordt het le "moment supréme" een bezoek aan het monument van Tom Simpson. Ik zat voor het tv-scherm toen hij op deze plaats in elkaar zakte. Het wordt dan ook een stil en ingetogen moment. Rustig naar beneden rijden is nu de boodschap. Het is al drukker op de baan en het wordt laveren tussen de fietsers en zelfs wandelaars. Heelhuids komen we beneden en nemen dan richting Vaison voorbij naar Nyons. Daar rijden we door de Gorges de Eygues, een mooie kloof en in Serres rijden we naar Aspres-s-Buéch, onze overnachtingsplaats. Ik vind daar een parking aan het station. We staan hier naast een groot grasveld en we kunnen hier dan ook buiten eten. Amber ligt weer in het gras te genieten. Het zal een rustig nacht worden.
29-06-2004 We gaan vandaag een route nemen,welke zeker een belevenis zal worden. Het is de D 20 van Veynes richting N 85. Op de kaart is het een witte lijntje met groen naast. Het is inderdaad een smalle baan, maar we rijden hier wel alleen. De kloof is niet breed en we rijden op sommige plaatsen vlak naast de afgrond. Na dit korte stuk nemen we de N 85 en volgen de Durance op zijn weg naar het stuwmeer. Aan de Lac de Serre-Ponçon zoeken we een plaatsje en gaan wandelen. Amber maak natuurlijk van de gelegenheid gebruik om te zwemmen. Na de wandeling gaat het verder richting Guillestre. We komen het stadje binnen en in het centrum nemen we de afslag links steil naar boven om de Champ de Foire te bereiken. Hier is een speciale camperparking. René gaat naar de kapper en ik ga met Amber het stadje verkennen. Het is een druk toeristenplaatsje gelegen tussen het Parc Naturel du Queyras en het Parc Naturel des Ecrins. Na ons avondeten komen er nog verschillende campers bij staan. Zo we staan deze nacht toch niet alleen.
30/06/2004 Ik vind in het boekje "Franse Alpen" van de ANWB serie "Actief en Anders" een wandeling in de bergen die hier in Guillestre begint. Het is een wandeling langs het bergriviertje, de Change en we lopen steeds in de bossen. Voor een warme dag zoals vandaag is het er heerlijk wandelen. Amber geniet van het frisse water en wij van de uitzichten die we soms krijgen op de omliggende bergen. Het is een wandeling van een 13 km en iets na de middag komen we terug aan de mobilhome. Na het eten vervolgen we onze route richting Col d'Izoard. Daarvoor rijden we langs de Combe du Queyras op de D 902 en door de Casse Déserte. De weg naar boven is bijzonder bochtig en steil, dus langzaam rijden. Aangekomen op de Col parkeren we ons en gaan ook eens kijken naar het mooie zicht op de hoge bergen, zoals de Pic de Rochebrunne die 3325 m hoog is. Daarna wordt het weer rustig dalen richting Briançon. Dit is de hoogst gelegen stad van Europa. We staan hier nu op een grote parking vlak naast het oude gedeelte van de stad. Dit gedeelte is een vesting gebouwd door Vauban, waar heb ik die naam nog al eens gelezen. De hoofdstraat is heel steil naar beneden en in het midden loopt nog een gootje zoals het vroeger in de Middeleeuwen. Er zijn mooie winkels die vooral de specialiteiten van de streek verkopen. We kopen enkele kaartjes om naar huis te sturen en vinden daar dan ook een vlaamse krant. We worden nu echt verwend. Het is de laatste dag van de maand en op de teller staan 10.129 km.
01/07/2004 We rijden vandaag door een stukje Italië. Voorbij Montgenèvre, een bekend ski-oord rijden we Italië binnen. We nemen daar de S 24 langs de Dora Riparia. In Oulx laten we de Tunnel de Fréjus links liggen en nemen de S 335 naar Susa. Dan wordt het klimmen met een paarhaarspeld-bochten erbij. Plots duiken twee vrachtwagens op die zeer dicht tegen ons "plakken". Op een steil stuk steken ze mij voorbij. Ik ben blij dat ze weg zijn want die chauffeurs hebben echt geen tijd en jagen mij op. Ik rij liever rustig naar boven zodat ik de mobilhome niet moet forceren. In Susa nemen we de S 25 naar de Col du Mont Cenis. Deze plaats werd ons aanbevolen door een Franse campercollega. Inderdaad het is hier parchtig. We stijgen tot 2100 m en de bergen die ons omringen zijn allemaal boven de 3000 m. Aan het meer gekomen zoeken we een parking en voorbij het kerkje zien we een weg naar beneden waar we een parking vinden op het gras. Voor ons ligt het meer omringd door de hoge bergen. Het is hier zeker bekend want er staan een 20tal campers, vooral Italianen. Zij groeten ons hartelijk en vooral Amber wordt enthousiast onthaald."Bella, bella, bella" horen we van alle kanten roepen. Ze komen naar ons en willen allen weten hoe haar naam is en of ze haar mogen strelen. Ze laat hen rustig doen en vind bij hen ook een vriendje om mee te spelen. Het is een blonde labrador, die direkt op haar verliefd is en haar ook steeds naloopt. Tot haar genoegen want nu kan ze nog eens hard lopen. Ze gaan ook samen het water in. Ja, hier is het echt heerlijk voor ons allemaal.
De bron van Fontaine de Vaucluse
