van de Nestos-vallei naar Beach Mesi

02/08/2006
Wanneer we tegen de middag vanuit Ofrani vertrekken, staan de kramen nog niet recht, dus geen markt voor ons. Niet getreurd, we rijden naar de oude stad Philippi. Daarvoor neem ik voor Kavala de alslag naar Krinides. Buiten het dorp liggen de indrukwekkende resten van Philippi. We hadden helemaal geen idee dat de stad zo groot was. Het oude Krinides kreeg na de verovering door Philippus II de naam Philippi. Hier werden, na de moord op Caesar, Brutus en Cassius achtervolgt door Marcus Antonius en de latere keizer Augustus. Zij hebben toen zelfmoord gepleegt om te ontkomen aan hun wraak. De resten dateren vooral uit de Romeinse periode. Alleen het theater dateert uit de tijd van Philippus, maar werd door de Romeinen verbouwd tot een amfitheater. De oude stad is gelegen aan de oude Via Egnatia, welke Rome met Constantinopel verbond. Aan de linkse kant van deze weg liggen de meeste resten met o.a. het grote Romeinse forum, de resten van een openbaar toilet met 50 marmeren zetels, een agora en 3 baselieken. De grote Baseliek B werd gebouwd boven een gevangenis, waar volgens legende de Apostel Paulus tijdens zijn eerste reis door Europa gevangen heeft gezeten. Deze basiliek stortte in elkaar onder het gewicht van zijn koepeldak. Het museum kunnen we niet bezoeken want het is gesloten wegens herstellingen. Toch vertrekken we met een tevreden gevoel. We hebben veel gezien en bijgeleerd.



We rijden terug richting Kavala, vroeger onder de naam "Neapolis" de haven van de stad Philippi. De baan brengt ons door de stad, welke wel mss een bezoek waardig is, maar wij rijden verder naar de Nestos-vallei. Voor de vallei, sla ik de weg in naar Keramoti. Op de kaart staat een groot strand aangeduid, dus zullen we wel een plekje vinden om te overnachten. Keramati is een vissersplaats vanwaar de ferry naar het eiland Thasos vertrekt. Aan de haven zelf vinden we nergens een plaats. Dan maar verder langs de kust en iets voorbij het centrum hou ik halt en gaat René eens kijken of we daar ergens kunnen staan. " zonder probleem" zo komt hij mij vertellen. Ik rij naar de plaats welke hij mij aanduidt, maar ..... het blijkt los zand te zijn en de mobilhome zit vast met zijn linker voorwiel. Ik vloek en probeer er achteruit te rijden, maar tevergeefs. Na veel gesakker en gevloek, gaat René op zoek naar hulp. Iets verder zijn enkele restaurantjes en misschien kennen zij iemand die ons kan helpen. Wanneer hij terug komt heeft hij goed nieuws bij, een boer komt ons helpen met zijn tractor. Gelukkig , nu maar wachten op zijn komst. Op dat moment komen enkele Grieken van het strand naar de parking afgezakt. Een struise man komt vragen of we problemen hebben en stelt voor ons met zijn wagen, een Ford Escort, uit het zand te trekken. Wij protesteren want zijn wagen is veel te licht tegenover de mobilhome. Toch wilt hij het proberen en na enkele vergeefse pogingen gaat hij hulp halen. Met enkele vrienden, die duwen terwijl hij met gierende motor vooruit rijdt, slagen ze erin om de mobilhome vrij te krijgen. Opgelucht stap ik uit en ga hen allemaal bedanken en weer zie ik dat gebaar met hun hand op hun hart. Wel ik ben onder de indruk, ik had nooit gedacht zoveel gastvrijheid, hulp en vriendschap van de Grieken te krijgen. Daar kunnen ze in het westen van Europa nog een lesje van leren. Wij willen hen ondanks alles wel iets aanbieden, maar dat wordt geweigerd, zij vertrekken allemaal na zich te vergewissen dat we ergens anders, een plekje door hen aangeduid, gaan staan. René stapt opgelucht naar het restaurant, zodat zij de boer kunnen verwittigen dat het probleem opgelost is. Zo, dat hebben we weeral meegemaakt, maar in het vervolg moeten we uitkijken dat het niet meer gebeurt.

de resten van de Basilica B



de resten van de grote stad

27/07/2006
Onze route brengt ons van Paralia Katerini naar Vergina. Daar zijn in 1977 de koningsgraven ontdekt door de Griekse archeoloog Andronicos. Het gaat om een grote tumulus met een doormeter van 110m en hoogte van 12m. Van in het begin was er een vermoeden dat hier de koning Philippus II met zijn vrouw en kleinzoon, zoon van Alexander de Grote, begraven werd. Twee van de drie Macedonische Tombes waren nog volledig intact. De twee tombes waren met zware marmeren deuren afgesloten. Bij het openen van tombe I vond men een antichamber met een witte marmeren sarcofaag en verschillende zilveren kannen. Aan de volgende deur stond een gouden pijlenhouder met vele gouden pijlpunten. Dit was ,zoals later bleek, de grafkamer van Philippus II. Volgens de ontdekker moet het een moment van verstomming zijn geweest.Stel je voor, je komt op een plaats dat 2300 jaar gesloten is geweest en nu voor je ogen geopend wordt. In het midden van deze kamer stond ook een marmeren sarcofaag. Toen ze het deksel van de sarcofaag openden zag men een prachtig gouden "larnax". Een urne waar de beenderen van de overledene in bewaard werd. Op het deksel staat de Macedonische ster met 16 punten afgebeeld. Daardoor was men zeker dat men hier een koninklijk graf had ontdekt. In de larnax lag een goud-purperen doek, goed bewaard, met de beenderen van de koning. Daarop een prachtige gouden "lauwerkrans" van eikenbladeren en eikels. Deze krans is in één woord prachtig. Zo een vakmanschap uit de 3de eeuw v. Ch. is ongeloofelijk. De marmeren sarcofaag van de antichamber bevatte ook een gouden "larnax", maar met 12 punten, waarin de beenderen van zijn vrouw, ze veronderstellen een zeker Cleopatra, samen met een prachtige gouden diadeem en gouden halsband in een goud-purperen doek,begraven werd. Op een kleine afstand van de 1ste tombe bevindt zich de 2de tombe,waarin AlexanderIV, zoon van Alexander de Grote en Roxana, in een kleine zilveren urne. begraven werd. Na zoveel pracht stappen we naar de archeologische site met het paleis van Palatitsia met zijn mooie grote mozaïek. In het theater werd koning Philippus II vermoord in 336 v Ch. tijdens de huwelijksplechtigheid van zijn dochter met de koning van Epirus. Na ons bezoek aan de site, nemen we de autostrade naar Thessaloniki. We rijden de ring rond de stad op, richting vliegveld naar Agia Triada. Ik neem een afslag, maar kom zo in een kazerne terecht. De wacht kijkt verwonderd naar ons en ik rij vlug achteruit. De volgende afslag brengt ons naar het strand. Hier staan we vlak bij de zee achter de kazerne, dus goed bewaakt.

zicht op de site van VERGINA met de prachtige mozaïek

de via Egnatia
de opgravingen
de mooie mozaïek uit een badhuis

26/07/2006
Na de verkwikkende rustdag,  vervolgen we onze reis naar de volgende archeologische site, nl die van Dion. In 1928 begon men pas met de site op te graven onder de Vice-Voorzitter van de universiteit van Thessaloniki. Hij veronderstelde dat hier de belangrijkste site van heel Grieks- Macédonië begraven was. Zijn belangrijkste vondst was een tombe van voor de 4de eeuw v. Ch. We dachten dat de site niet groot was maar we komen bedrogen uit. Het geheel wordt door een baan in twee delen gedeeld. Het rechtse gedeelte omvat het museum, de tempels van Demeter, Isis en Zeus, het theater en het stadion, het linkse gedeelte is in feite de eigenlijke stad. Daar hebben vroeger een 15.000 mensen gewoond. Dat is zo groot als Aartselaar. De omringende muren zijn bijna blootgelegd, maar buiten een groot gedeelte aan de hoofdstraat en enkele zijstraten, moet er nog veel uitgegraven worden. Wat we nu kunnen bezichtigen van de stad is de villa van Dionysos, de grote baden, een basilica en vele residenties. Op verschillende plaatsen zie je de archeologen aan het werk.  We moeten hier binnen een paar jaren nog eens terug komen, denk ik. Aan de overkant liggen de fundamenten van de tempel van Isis in het moeras verzonken. Het is dan ook een geliefd plekje voor de kikkers. Hier offerde Alexander de Grote vele dieren aan de goden voor hij naar Persië vertrok.  Wij hebben niets te offeren of te vragen, dus rijden we maar verder naar het noorden. Voor Katerini neem ik de afslag naar het strand. Hier in Paralia Katerini staan we nu vlak aan de zee.

24/07/2006
Wat zijn ze prachtig, die kloosters gebouwd boven op de rotsen.Het zijn de belangrijkste kloosters na die van het schiereiland Athos. In de loop der jaren zijn er 24 kloosters gebouwd. Nu zijn er nog een zevental maar 6 zijn te bezoeken, zoals de Agios Nikolaos, het Roussanou,  de Agia Triada,  de Agios Stéfanos,  het Varlaam en het Groot Metéoron, dat het hoogste is gelegen op 415m. Tot begin vorige eeuw kon men ze alleen bezoeken langs een touwladder of mandjeslift. Later werden trappen uitgehakt in de rotsen en bruggen gebouwd. De meest bezochte zijn de kloosters Varlaam en Metéoron. Het is voor ons te warm om zoveel trappen te doen, daarom bekijken we de kloosters vanop de baan. Dat is al spectaculair genoeg, want hoe men dat materiaal tot op de rotsen gekregen heeft, is echt een vraagteken. En dan zo gebouwd, ze staan pal op het nipperke van de rand van de rots. Aan het Varlaam klooster zie je de oude  hut waar de katrol aan hangt om de mensen of materiaal naar boven te trekken. Er staan vele auto's met Hongaarse en Roemeense nummerplaten. Strange, het is de eerste keer dat we auto's van die landen tegenkomen. In de namiddag vervolgen we onze route terug richting kust, langs de Tempe-kloof. Hier moest Apollo gedurende 9 jaren boete doen,  om dan terug naar Delphi te gaan. Het is een smalle kloof, die de rivier Pinios  tussen  het Ossa-gebergte en het bergmassief van Olympus, heeft uitgeschuurd. Het is  8 km lang en aan de grond 60m breed. Bij de uitgang van de kloof begint de weg naar Macédonië. Wij rijden naar de kust tot Platamonas. We staan nu aan de haven op het einde van de weg.