15/05/2005 Ik ben doodop. Het was warm en we zijn vandaag langs de Gorges du Tarn gereden. Het was de moeite maar ik vind de Gorges du Verdon nog spannender. Nu reden we wel altijd langs het water en dat is ook lekker fris. We zijn daarna richting Millau gereden en naar het hoge bouwwerk, nl de brug gaan kijken. Zo hoog, mij zul je nooit op de brug vinden zo hoog is niets voor mij. We staan nu in een klein dorpje Amibel, aan de rechteroever van de Tarn. We staan hier in het groen. Wij staan niet zo dikwijls op een camping meestal op campersplaatsen of buiten de kern van de stad aan een sportcomplex.
16/05/2005 We hebben vandaag alles gehad wat je kunt bedenken. Zon, regen, hagel en zelfs sneeuw. Ja wel, toen we vanmorgen doorreden scheen de zon. Daarna begon het te regenen. Toen we dan uit de tunnel van Foix reden kwamen we in een sneeuwbui terecht. Er lag al 5 cm sneeuw en een 20km verder was de baan terug droog. Very strange. Wij twijfelden toen welke weg we zouden nemen, maar we zouden dan toch naar Andorra rijden. We zijn daar al verschillende keren geweest maar we vinden de streek van de Ariége nog altijd prachtig. In Ax-les-Thermes hebben ze nu ook een speciale camperparking gecreeërd, bij het binnen komen van het stadje de brug over en dan naar rechts. Hier is nu zeker plaats voor een 20tal campers. Toen we hier aankwamen was alles al volzet. Zo ziet ge dat Frankrijk een echt camperland is. We hebben ons dan maar ergens opzij gezet en gewacht tot er misschien eentje vertrok. En inderdaad dat geluk hebben we gehad. Het was wel niptjes maar het ging. Het is toch maar om te slapen Wat een vrijheid, hier staan we en achter ons stroomt het water van de Ariége ons voorbij, want er stroomt veel water door de rivier. De sneeuw van boven zal nog niet gesmolten zijn. We zullen moeten afwachten hoe het daarboven is.
17/05/2005 Het heeft heel de nacht geregend. We rijden dan toch door naar Andorra. Onderweg begon het weer te sneeuwen. Zelfs de sneeuwruimers deden al hun werk. Ik vond het op een moment dat we wel beter terug rijden, maar ge moet maar eens een plaatske zoeken om de draaien. Dus maar verder naar boven. In Pas de la Casa aangekomen bleek dat er nog verschillende campers hun weg hadden gevonden naar hier. Er stonden enkele grote Hymers en Flaires. Met zulke mastodonten zou ik wel niet graag rijden. Toch zeker niet de baantjes die wij doen. Onze gps weet niet hoe groot wij zijn en hij zoekt altijd de korste weg en die kan soms heel smal zijn. Dan moeten we beide spiegels naar binnen klappen en dan verder rijden, maar ik vind dit persoonlijk leuker dan een autostrade.Het is hier boven toch veel te koud en wij beslissen dan ook van maar terug naar beneden te rijden. Natuurlijk eerst tanken , sigaretten kopen(voor mijn man) en dan verder. We rijden door tot Mazères-sur-Salat, een mooie plaats naast de rivier Salat. Ook hier weer veel water. Ik rij achteruit en ga toch maar eens kijken of we hoog genoeg staan,moest het water nog stijgen. Naast ons staat een Engelsman met een lage lange camper. Die heeft een blauwe kleur met een woestijn op geschilderd. Knap zo iets. Zou ik ook wel willen, maar ik denk dat het duur is om te laten doen. Hier is het weer droog en dus gaan we wandelen met Amber.Zij mag niet gaan zwemmen want ik ben bang dat ze meegesleurd zou worden. Dus maar terug naar binnen en eten. Morgen is ons doel Lourdes.
Na 117km in Lourdes aangekomen. Hier schijnt terug de zon. Hier weten we dat er een wasserette is, want de was moet ook gedaan worden. Daarna gaan we een Vlaamse krant kopen. Het doet deugd om iets van de thuis te lezen. We zijn gaan wandelen en daarna op een terrasje iets gaan drinken. Mijn man was blij eens een goede Belgische trappist te kunnen drinken. Zoals je kunt zien is de kuip groot genoeg. Ik hou mij maar bij een tasje koffie. Morgen onze laatste trip tot St Jean Pied de Port, het startpunt van de eigenlijke reis.
Deze morgen met veel moed en de zon vertrokken. We zijn langs Oloron Ste Marie en St Palais naar St. Jean Pied de Port gereden. Dit is een oud middeleeuws stadje waar vroeger al de pelgrims bijeen kwamen om van daar uit hun weg te vervolgen. Hier is een mooie camperparking met alle faciliteiten maar wel te betalen. Ik ben vergeten hoeveel, maar veel zal het wel niet zijn. Het beste is wel te betalen want er wordt regelmatig kontrolle uitgevoerd. We blijven hier een paar dagen staan en het stadje bezoeken.
In de namiddag zijn we er terug op uit getrokken en nog wat rondgeslenterd,wat is het hier toch mooi en soms is het alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Zulke stadjes zijn een zaligheid om door te wandelen.
Vandaag wat rust genomen en het stadje gaan bezoeken. Het is echt leuk om er in rond te slenteren. We zijn naar de citadelle gewandeld van waar we een wijds uitzicht hebben op de omgeving. De straatjes zijn hier steil naar boven en de meeste huisjes dateren nog uit de Middeleeuwen. Velen bieden nog logies aan voor een zacht prijsje, vooral voor de pelgrims. Zij vertegenwoordigen nog de helft van al de toeristen en zijn ook van alle nationalieten. We hebben zelfs met een nieuw-zeelander gesproken. Vooral de natuur trok hem aan en de faciliteiten langs de camino.
20/05/2005 Als echte belg lopen wij ook geen terrasje voorbij en ik proef dan ook eens van de plaatselijke aperitief. De kelner was vol lof over het "baskisch aperitiefje" en ik wou dat dan ook geproefd hebben. We zijn tegen etenstijd terug naar ons rijdend huisje gewandeld en op deftig uur gaan slapen. Zo adieu Frankrijk, hello Spanje here we come.
21/05/2005 We hebben ons vandaag overslapen. Dus wat later vertrokken dan anders. Langs de N135 naar de grens door een prachtig woest berglandschap. Aan de pas van Roncesvalles zijn we gestopt en uitgestapt om het gedenkteken voor Roldan, een legeraanvoerder waaraan het epos le Chanson de Roland is opgedragen, te bekijken. Verder staat een klooster met enorme slaapzalen dat beheerd wordt door vrijwilligers. Bij Burguete splitsen de NA172 naar Lumbier en de NA202 naar de Valle de Salazar. Wij nemen de weg naar Lumbier, een streek dat gekend is voor de gierenpopulatie.
21/05/2005 We vervolgen onze weg langs de NA 140 naar Ochagavia en zo langs de Barranco de Uztarroz naar de Valle del Roncal. Ik sta verstomd dat het hier zo mooi is. Men heeft altijd het zuiderse Spanje voor de ogen maar dit is helemaal anders. We rijden door de dorpjes Roncal en Burgui en voorbij de Puerto Iso vinden wij een overnachtingsplaats aan de Hoz de Arbayun. Hier zien wij onze eerste vale gieren vliegen. Het zijn roofvogels met een vleugelwijdte van 2,5m. Wij zien ze tegen de avond hun slaapplaats opzoeken. Met de verrekijker kunnen we ze heel goed bekijken en enkele zitten zelfs op een nest.
de gorges du Tarn
