beste dag

                                        De kruik die stuk was.

Een waterdrager moet elke dag voor zijn meester naar de rivier om water te halen.
 Aan weerszijden van zijn lichaam hing een kruik aan een houten juk.
De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en hij verloor permanent water.
Bij thuiskomst blijkt de helft van deze kruik soms al leeg te zijn en dat deed de oude kruik veel verdriet.
 Op een dag kan hij het niet meer voor zich houden en zegt tegen de waterdrager, meester ik schaam me zo.
Maar waarom dan toch, vraagt de waterdrager.
Omdat ik niet in de schaduw van uw andere kruik kan staan.  
Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies.
 O, maar dat wist ik immers al lang, antwoordt de waterdrager.
En toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken.
Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen?
Ze groeien alleen maar aan jouw kant.
Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan ik steeds een prachtig boeket plukken voor mijn heer.
Een tijdje komt er geen antwoord van de gebarsten kruik, zo heeft hij het nog nooit bekeken. 
 Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken, dat was nog nooit bij hem opgekomen.

 Om even bij stil te staan !!! 

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen.

Hij schilderde een advertentie op een bord met"4 puppies te koop"

en zette dit aan het begin van zijn erf aan de kant.

Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg werd hij aan

zijn overal getrokken.

Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.

"Meneer" zei de jongen,"Ik wil een van uw puppies kopen".

"Wel", zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef,

"deze puppies hebben hele goede oudersen kosten aardig wat geld".

De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen.

Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld

voor de dag en liet het aan de boer zien.

"Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?""Zeker", zei de boer

en hij floot een deuntje. "Dolly", riep hij.

Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe,

gevolgd door 4 kleine bolletjes wol.

De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen straalden

van verrukking. Terwijl de honden naar het hek toekwamen rennen,

zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok.

Langzaam verscheen er nog een bolletje wol,

maar deze was zichtbaar kleiner dan de andere hondjes.

Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en op een wat onhandige

 wijze begon het hondje vooruit naar het hek te hobbelen terwijl het

zijn best deed de andere hondjes bij te houden.

"Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje, terwijl hij naar de

waggelende hond wees. De boer knielde naast het jongetje neer en zei:

"zoon, je wil dat hondje echt niet. Het is nooit in staat om te rennen

of te spelen zoals de andere hondjes kunnen".

Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden

 en begon een broekspijp op te rollen. Terwijl hij dit deed werd

 een stalen beugel zichtbaar aan beide zijden van het beentje

van de jongen die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje.

De boer aankijkend zei hij: "weet u meneer, ik kan zelf ook niet

 zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt".

Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden en pakte de

kleine puppy op. Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de

puppy aan de kleine jongen gaf. "Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen.

"Niets, het is gratis", zei de boer."Er is geen prijs voor liefde".

De wereld is vol van mensen die iemand nodig hebben die ze begrijpt.

Lieve Bazin,

 Je keek zo verontwaardigd naar me,

omdat ik m'n poot op je gebraden vlees wilde zetten,

maar dit is toch ook mijn huis.

waarom verwijt je me dan,

dat ik mijn instinkt volg?

Je geniet toch ook van me,

als ik met m'n onhoorbare bevalligheid

door de kamer loop.

 Mocht ik eens een keer in de gordijnen klimmem,

in een speelse bui  je breiwerk uit elkaar trekken ,

 vergeef me dan  en houd van me zonder ooit knorrig te zijn.

Ik lig zo graag opgerold op je schoot,

in de holte van je rok.

Als ik dan m'n ogen sluit,

droom ik van je, terwijl ik lig te spinnen.

Je  toegenegen poes.

Waarom moest ik je laten gaan,

je was het mooiste wat me overkwam.

Je was oud, moe en kon niet meer,

ik heb je in moeten laten slapen.

Wat deed mijn hart toen zeer.

Je hebt me zoveel gegeven,

tegen jou kon ik alles kwijt.

Als we aan het praten waren,

gingen je oortjes naar voren als ik wat tegen je zei.

Heerlijk  keuvelen met zijn tweetjes

wat konden we daarvan genieten.

Elke dag was jij een geluk voor mij,

maar aan al dat geluk kwam een eind,

het enige wat ik nu nog doe is van je dromen.

Slaap zacht lieve Tessa    

Ik mis je nog steeds.

                                                    Niet iedere donderslag
                                                wordt gevolgd door een bliksem .