Naar de inhoud

Moezeltje

akke.beakke.be

Gijs Miedema




                                         Als de bergen niet zo hoog waren ,
                                                      leerde niemand klimmen .

Graf op schriften

 Grafschrift van Gerrit Komrij  :  Hier ligt Gerrit Komrij. Ik denk dat ik omrij .


Grafschrift van Hubert Kornelisz. Poot : Hier ligt Poot, hij is dood .


Grafschrift op het graf van een boekhouder die een kinderloze weduwe achterliet:
                                Hier ligt mijn lieve echtgenoot  men zegt, in 't rekenen was hij groot
                               Maar ik zeg tot mijn groot verdriet vermenigvuldigen kon hij niet.

Grafschrift van een zwaarmoedige : Ik heb jullie toch herhaaldelijk gezegd dat ik ziek was.


Grafschrift van een tandarts : Hier vul ik mijn laatste gaatje.


Grafschrift van een ambtenaar : Hier rust hij verder. Kom morgen maar terug.

 

Grafschrift voor Hugo de Groot: 'k Wou dat ik een truukje wist om 't ontsnappen UIT een kist .


Grafschrift van een homosexueel : Neef Jan, die hier begrafen ligt, was in zijn leven ook een nicht.


Grafschrift van een nudist : Hier in de kist ligt een nudist , op zijn verzoek zonder broek.


Grafschrift van een dichter : Wandelaar zoals u leest ligt er onder deze steen een dichter.
                                           Tegen het einde van zijn leven heeft hij dit voor u geschreven.
                                           Opdat men niet vergeet: Hier ligt een groot poëet.


Grafschrift van een bollenboer : Ik lig mij hier al jaren enorm te verwonderen
                                                Nu zie ik dan de bollen ook een keer van onderen


Grafschrift van een goochelaar : Ik werkte met kaarten en konijnen met mijn toverstaf en hoge hoed,
                                                Liet ik ze uit het niets verschijnen  mijn laatse act was beregoed.
                                                Ik heb mezelf laten verdwijnen, niet voor even, maar voorgoed.

Grafschrift van een atleet :  Voor mij was het voornaamste de conditie van mijn lijf ,
                                         Dat heb ik ook tegen doodgaan des anderen daags ben je stijf .

Grafschrift van een acteur :  Zie hoe ik een rol mijzelf in kon leven ,
                                          Die laatste sterfscene daar ben ik in gebleven


 

Edward Young




                                                        De mens heeft maar weinig nodig
                                                                 en dit weinige niet lang .

christa reinig




                                                       Ik heb mezelf niet gewild
                                                     maar ik heb mezelf aanvaard .

duits spreekwoord




                                                  

                                                         Beter tweemaal herinnerd
                                                            dan éénmaal vergeten .

wijsheid

Wijsheid

Wie het weten , spreken niet .
Wie spreken , weten het niet .
Houd je mond stijf dicht .
Houd je zintuigen in bedwang .
Matig je scherpe tong .
Vereenvoudig je problemen .
Maskeer je helder inzicht .
Wees één met het stof van de aarde .
Dit staat bekend als
de oorspronkelijke eenheid .
Je kunt het benaderen noch
op een afstand houden  .
Je kunt het verbeteren noch deren .
Je kunt het eren noch onteren .
Het is het hoogste ter wereld .

         Lao-Tse

Thich Nhat Hanh



                                        Soms is je blijschap de oorzaak van je glimlach ,
                                         maar soms kan je glimlach de oorzaak
                                            van je blijdschap zijn .

Mohammed





                                                                            De beste is hij
                                                                   die zich het eerst verzoent .

Jean-Yves Boulie

 


                                                    Je hebt de nacht nodig
                                              om in de zon te kunnen geloven .

winterkoninkje

Winterkoninkje

Een klein gevlekt winterkoninkje
Verloor plotseling zijn woninkje
Door een zware storm totaal vernield
Het enige dat het vogelke in bescherming hield

In bar en ijzig koud zoeken al de dieren groot en klein
Naar een huisje het mag best simpel zijn
Het winterkoninkje dus heengevlogen
Op zoek naar een beter onderkomen

IJverig en met grote spoed
Zoekt het gevederde beestje hier en daar
Al drukdoende met niet afgelaten moed
Al het bouwmateriaal bij elkaar

Twijgjes blaadjes stukjes hout ineengevlochten
Het stopt alles bij elkaar het ijzig tochten
Het nieuwe huisje is nu helemaal klaar
En ergens...niet ver vandaar

Weerklinkt in heldere tonen
Statig het koninklijke lied
Het nieuwe huisje in een haag verscholen
Je kan véél zoeken
Vinden doe je 't niet...

Kahlil Gibran




                                                         Laat openingen in uw samenzijn 
                                                         zodat de hemelwind tussen u danst .

William Shakespeare





                                                                Wie tevreden is ,
                                                                  is goed betaald .

Sören Kierkegaard



                


                                                     Vergeet niet van jezelf te houden .

iers spreekwoord




                                                              Iets wordt groter
                                                                    als je 't deelt

Twee sneeuwvlokken







Twee Sneeuwvlokken

Het sneeuwde.
Twee vlokken vielen langzaam naast elkaar naar de aarde.
 Ze vielen eigenlijk al een heel poosje naast elkaar toen ze elkaar opmerkten...
'Ook naar de aarde?' vroeg de ene vlok.
'Uiteraard' zei de andere vlok
Het klonk een beetje kort, maar zo was het niet bedoeld, want ook de tweede vlok was blij te worden aangesproken tijdens die lange, lange tuimeldans naar omlaag.
Hoe dichter de zwerm sneeuwvlokken is, hoe eenzamer de vlokken kunnen zijn.
'Mag ik een beetje bij je in de buurt blijven?' vroeg de eerste vlok.
'O ja, dat mag,' zei de tweede vlok gretig.
En ze begonnen een goed gesprek en dat maakte de reis heel wat behaaglijker.
Mijlen en mijlen dansten ze naast elkaar naar de verre lage aarde toe. Eindelijk was het zover.
 Ze hadden elkaar van alles en nog wat verteld.
'Nog een meter of dertig,' zie de eerste vlok.
'Ja, we zijn er zo,' zei de tweede.
'Jammer eigenlijk, het was niet ongezellig.'
'Nog tien meter...', zei de eerste weer, 'nog zes'... 'nog vier'...
'Hou je!'
'Het allerbeste.'
'Het was een fijne reis'...
floep...
Daar lagen ze en ze werden onmiddellijk deel van het dikke witte sneeuwtapijt dat er al lag.
Nu konden ze niets meer zeggen...
Ze waren geen afzonderlijke vlok meer en bleven liggen op de aarde.
 Dat duurde zo een poosje.
Toen dooide het.
 De sneeuw verwaterde... en stroomde in lange stromen naar de zee... daar verdampte het water en de damp steeg weer op naar de hemel... en werd weer water en het water werd weer sneeuw.
Ik weet het, het klinkt een beetje onwaarschijnlijk, maar bij de eerste sneeuwbui kwamen ze elkaar weer tegen, wederom tuimelend in diezelfde witte cadans.
 'Hé, heb ik jou niet eerder gezien?' vroeg de ene vlok.
'Ja,' zie de andere.
'Wat goed je weer te zien!'
'Val je mee?'
En ze sneeuwden nog lang en gelukkig.


Toon Hermans
   

 

Godfried Bomans


                                                Indien men een woord veel hoort ,
                                       weet dan , dat het begrip ervan verdwenen is .